10326 resultaten.
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
Het bewegende duister
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
474 Er draven massa’s merries door de nacht
hun hoeven overstemmen lijkwitte kelken
welke de akkers bedekken onder rode gloed
van de huidig blijvende oorzaak
het is alsof de paarden spreken: wij bewaken
het gebeente van de rustende gestorvenen
want onder de drukte heerst het meest stille
der stilte
witte kelken vangen het geluid van ons draven…
De carrousel van beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 de echte stilte
is nog vol geluid
als ik de ogen sluit
hoor ik mijn gedachten
in een trage stroom van
bloed onder mijn huid
in variaties rood
verhalen zij wijdlopig
in meanderen en
geladen met emoties
over licht en leven
schaduwen en dood
onophoudelijk
trekt de carrousel
van beelden en
gebeurtenissen aan
mijn geest voorbij
de…
Tijd om
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
864 tijd zwijgt
is eeuwig stil
klokken domineren
luid
het uur des Heren
tijd wijst uit
wijzer
tijd om
stilte weer
stilaan
humaan…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
In zachte ondertonen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 zij heeft zich
met stilte gekleed
in zachte ondertonen
haar ogen
licht geloken
hoofd peinzend gebogen
maar de lach is
al omvattend
in tevreden weten
er is niets vergeten
de boeken liggen open
spreken hun eigen taal
warm zingt zij
mantra’s en speelt
met hun eentonigheid
ze kijkt me aan
of ik met haar mee wil gaan
voor even…
Margrieten
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.546 ’t Is of die bloemen het weten:
Ze buigen beurt om beurt
uit eerbied voor de stilte
die aan mijn hart is gebeurd.
En reder dan aan mensen
doe ik die elfen in ’t gras
het effen verhaal dat hij heenging
om ’t heimwee dat ik was.…
Als ik mijn ogen sluit.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Handen gevouwen
volledig vertrouwen
de wereld uit
als ik mijn ogen sluit.
Hemelse machten
in gedachten
zonden eruit
als ik mijn ogen sluit.
Vaderlijk gehoor
ik die verloor
biddend luid
als ik mijn ogen sluit.
Smekende vragen
door U gedragen
geen geluid
als ik mijn ogen sluit.
Lof en dank
groeiende rank
van binnenuit
als ik…
Waar het om ging
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
796 Uit welk herdenkingsaanbod zou ik kiezen?
Er dienden zich veel films en docu's aan
Genoeg verhalen om bij stil te staan
Al wou ik mij er ook niet in verliezen
Toch was het, ieder aanbod ver voorbij
Veel meer dan twee minuten stil in mij…
Stil in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Waarom is het
Stil in mij
Terwijl buiten
De storm woedt,
Wind die bomen
En mensen de baas is -
Niet voor of na,
Maar stilte in
De storm, zo
Is het, zo is
Het helemaal,
Daarom is het
Stil in mij…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 Ik wil de zee - zei je
alleen
alleen voor mij
niet voor het kind
met emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet…
Kevers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
654 Dan zullen zij stoppen
De stilte te
Verpletteren.…
Eensklaps
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.695 Als een duif opvliegt
neemt geen geluid
haar plaats
nog in;
Eensklaps
en wit
laat zij slechts
verte
in mij na.
---------------------------
uit: 'Gedichten 1958-1978'.…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 de nacht bracht
de stilte nog dieper
alle woorden vervaagden
verward in een lege droom
achtergebleven tijd dwong me
tegen een muur van vergetelheid…
Zomerstorm over Nederland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
605 Zij schudt het leven,
blaast voor even zichtbaar
kleur op de wangen
van het lage land..
de storm raast voorbij
tilt onze kussen in de nacht
naar almaar hogere sferen..
de spanning is gedaan
zij is gaan liggen,
de avond zucht na.…
een valse droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 het wisselen
van woorden
met zinnen die zij
al niet meer hoorden
het was de melodie
die dissoneerde
wat zij ook probeerden
ze bleef klinken als
een nietszeggend refrein
in jaren afgezaagd
en toch begon steeds
ergens de eerste toon
gebaseerd op een
valse droom die ruzie zocht
wijs geworden
hebben zij het vocale
nagelaten en stilte…
De kilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 nog hingen
woorden in de lucht
ontdaan van samenhang
licht ontwijkend
als op de vlucht
toen schaduw kwam
ze waren vervlogen
uit de zoete samenzang
van liefelijke zinnen
die langzaam vloeiden
uit intense emoties
heel diep van binnen
toch bracht stilte
de kilheid voorbij
jouw liefde voor mij…
Uitzinnig
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
615 Zwijg , zei ik
terwijl ik driftig op zoek was
naar zijn gelaten woorden
ik had ze ergens op stapel gezet
om niet te vergeten
geloof maar dat ik het ze naar
mijn zin zal maken
maar nu, nu lig ik overhoop
hij schopt de herrie in mijn hoofd
treffend hoe de stilte valt
schrik niet, roept hij mij nog na
ik vang en bewaar zijn kalmte…
Mistbank (Senryu)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
816 Mijn zicht verduistert
op een verouderde weg
in stilte naar jou.…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Nu klinkt de stilte.
Spiegel, omfloerste trom.…
Hoe hij stil kon verdwijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 De stilte kwam
en bleek zijn ballast.…
Einzelgänger
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
684 Reeds lang verzwijgt de klok
het vertrouwde tikken
zodat stilte zich kan laten horen
dagen volgen nachten en weer om
alleen het huis zelf ademt nog
De deurbel galmt schel door de kamers
een meisje met kinderpostzegels wacht
-vergeefs- de deur wordt niet geopend
Sporadisch gaat de telefoon
maar altijd keert de stilte terug
Tot op een…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 stilte is mijn vriend
ik ontmoet hem vaak
maar weet niet of ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in…
Meer dan een Meer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Wanneer meningen me hebben verward.
Wanneer het in mijn kop gaat gisten.
Wanneer ik ben vastgelopen op mijn pad.
Dan wil ik weten wat de wijzen wisten.
Weer verlang ik naar dat stille meer.
Daar ga ik zitten op een houten bankje.
Het water stroomt er als mijn eigen leven.
Onzichtbaar blijft de geheime levensbron.
En toch, wat troebel is…
Wanneer het waait
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 Zij dwaalt doelloos op een zucht
slechts hoorbaar als de stilte
door een storm gebroken.…
Nachtleven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Ik ervaar, hoe stil de stilte werkt.
In gedachten die in mijn hoofd ontstaan.
In boeken die op nieuwe lezers wachten.
In het branden van een kaars.
Na een uur loop ik de trap weer op,
en gaap.
Ik hoor de stilte in onze kamer waken,
en val stilletjes in slaap.…
Meeuw.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 Staren naar de lucht,
luisteren naar de stilte,
dan een meeuw die krijst.…
Turen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Een ochtend waar ik een speld kon horen vallen
kwamen jouw woorden in stilte met royale kracht
en werden jouw zinnen passioneel geaccentueerd
met je temperamentvolle stem en tevreden glimlach.…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 De stiltes vullen jouw kilte aan
jouw warmte leidt tot rumoer
gevoelens etaleer je met emoties
maar die schok is niet voelbaar
want de elektrische lading
ging in rook op met illusies.
Het moment van bezinning
gaat met een vraagteken
als een rode draad door je leven
en toch zie ik jouw schoonheid
binnen in je bonkende centrum…