5637 resultaten.
Verse kansen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 Waar de wolken jagen
verdwijnt de laatste zon
in het natte avondrood
terwijl je zelf trager gaat
lijkt de tijd al maar sneller
onderweg naar de dood
maar tussen gister en morgen
zit wel altijd nog vandaag
als een hoopvol kleinood
want gelukkig is elke dag
toch weer een nieuwe start
die verse kansen ontbloot…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zicht,
zoals aan de dijk,
door nevel,
’t water aan…
Vast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Wolken drijven vredig
door de purperen hemel
Haar wapperende jurk
waaide lichtjes boven paardenbloemen
Mijn bewondering verstomt
als ik onbegaanbare wegen zie
Onbewust heb ik nooit acht geslagen
op haar kostbare woorden
Haar verdwenen licht
maakt plaats voor duisternis
Ik mis haar onbelemmerde goedheid
Ik zit onwrikbaar vast…
Zomerstilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
530 Wolken flarden witte rook omhoog.
De zon kijkt op ons mensen neer.
Vandaag wil iedereen luisteren.
Merels zijn gestopt met zingen.
Een Airbus zet stil zijn daling in.
Alleen bomen blijven fluisteren.…
hier en daar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ze vlogen binnen wolken
schaduwspreeuwen voor de zon
zo ver het blikveld kon bestrijken
werd het kijken, naar een gapend zwart gelag
vanuit die onbestemde sfeer
ging elk keeltje zwaar tekeer
blue monday
krijste hard en zwaar: misbaar
tot op het juk
althans
zo leek het me, maar hier
hier schommelden gedachten
op het wit van dit…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
liep ik over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die uit…
een ervaren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 zonder ook maar één schaduw van wolken
glijdt een zonbeglansde wereld
naar zoet sensationele sfeer
waarbij onbedeesde vlinders
zich gretig verzwelgen
in windstil geluk
en toch ervaar ik het gegevene
als emotioneel beladen
omdat ik herfst reeds in mij draag
afscheid nemen
maakt de mens een beetje klein
zelfs al reikt het verwachtende…
luchtruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 achter onze daagse
gezichten en zuinige woorden
net boven de aarde
kondigden naderende wolken
voor alles wat leeft en gist
de neerslag aan
met krijt trokken we
een onvaste streep
door onze kamer
wat over bleef tussen
hemel en aarde
was een fladderende vogel
die het luchtruim zocht
of remde hij af
voor de landing?…
Gelijke tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
565 waar wateren zich voegen
lijken oevers op elkaar
gaan tranen naar zee
als vogels over dunne
huizen vliegen, wuiven
wolken schrilheid weg
met regen en wind ruimt
het vuur, rest de warmte
van het tastbare woord
om elke ochtend dezelfde
dingen te doen, het water
te koken, dagen te lengen…
Quo Vadis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Wat is een dag,een jaar, een mensenleven
Wie weet, waarheen de wolken dwalen
En wat de nieuwe morgen brengt?
Alle vogels zingen van de jongste lente
Maar Gij, zonder uur of schaduw
Gij die nimmer wederkeert...
Ik denk je alle dagen om mij heen
Deze woorden, dit hart, de blauwe hemel
waarin jij voorgoed verdween...…
Pad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 We zijn het pad
gegaan
het gladde pad
de aarzeling
in onze stappen
We verwachten
van mist het nat
zon scheen schielijk
vanachter
strepen wolken
Waren we niet
goed ter been?
ijzel deed zich
plots gelden
...onverwacht
uit onverdachte hoek
het boek
van winter
-blijkbaar-
nog niet uitgelezen.…
Zuchtte zachtjes geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 ik speelde
met vlaagjes wind
zand en wat water
wist de zon
in het blauw met
zacht witte wolken
ik kende
haar hand die
ik af en toe zag
lange vingers
gevuld met
snoep of een glas
hoorde haar lach
boven het geruis
van de golven uit
keek om me heen
alles vloeide ineen
zuchtte zachtjes geluk…
Naderende nacht
gedicht
4.9 met 45 stemmen
3.639 Wolken. Schrikbewind
boven de zee. Er staat
drie millimeter glas
tussen mijn leven
en de naderende nacht.
Trillingen in het ondergrondse
lopen in mij door. Reeds grijpt
de wildernis mij bij de benen.
Aan alle deuren schudt de wind.
De wolven wapenen zich tot de tanden.…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
‘Pour toi mon amour’
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Traag nadert de nacht
de wereld wordt stil
een wolk streelt de hemelboog
zacht kleurend als gouden einder
de opkomende maan
strooit zoete herinneringen
aan het zelfgetimmerde bankje
tussen zomerbloemen
en mijn verlangen zucht
naar het lied ‘pour toi mon amour’
dat je voor me speelde op je gitaar
nog rakend
als een gevoelige snaar…
voor het eerst zijn in aanzet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
442 waar de wereld alleen zichzelf omvat
vallen laatste vlokken in kleuren grijs
niet gekend in blauwdruk
maar tinten door de pracht van hitte
driften sissende wolken waar zij koude raakt
broeit zij in haar voegen
en laat een eerste legsel te water
waar de dood haar niet deert
kent zij het later niet
er ontbeert haar niets; zij is…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Wind, die wolken drijft,
tot voorbij de horizon.
Wad, dat eeuwig verandert,
en toch hetzelfde blijft.
Wadden leven zoals mensen leven.
Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
Haiku 4#2
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 Lichtpuntje
Langzaam keert het tij
boven schuimende wolken
een zilvermeeuw krijst
Mei
Het ei is gelegd
in geborgen nestwarmte
de lente vliegt uit
Juni
De zomer ontploft
een vlinderhart staat in brand
de maan lacht een traan…
Geschokt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 zij scherpte
haar woorden met
opgekropte emoties
bijtend veegde ze
de vloer met
hun argumenten aan
zij konden haar
verbale uitbarsting
niet goed verdragen
weg was het
overleg dat nog
redelijkheden droeg
maar hier ging
in korte spanne tijds
het hek van de dam
zij draaiden zich om
vluchtten uit wolken
pure agressie
liepen…
een verhaal van alle tijden (1)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 oude man
van de zee
drager van
alle kennis
van het verleden
het nu en
en het later
een jaloerse
minnaar gunt de
ander het licht
niet in de ogen
waakt als een
een havik over
zijn ondeelbare
beeldschone schat
de zeegod hij
rekent zich rijk
tot het aanbreken
van die noodlottige dag
waarop de lucht zich
in inktzwarte wolken…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Wolken hebben
haast en brengen het blauw
om zeep.
Stil bos -
in de verte hoort
hij een ringtone.
Lege speeltuin -
wind wiegt de schommel
heen en weer.
Het klikken
van haar hakken houdt
het trottoir wakker.
Storm raast
en geselt de stad
- kattensprong.…
Haiku's kind
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
694 Schommel-
zij probeert met voetjes
de wolken te raken.
Meisje blaast
haar kauwgombal
tot wereldbol.
Het paardenmeisje
van vroeger rijdt thans
in een Tesla.…
POPULARITEIT KONING ORANJE DAALT DRAMATISCH!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 Na de domper in Dortmund (kopt het AD van 11 juli 2024)
Duik ik in een diepe depressie
Donkere wolken overschaduwen
Alles wat Oranje is, maar nu was
Het Voetbal kan me gestolen worden
En de Koning ook, want die denkt
"Hoef ik lekker niet naar Berlijn,
kan ik gelukkig in Griekenland blijven!…
Renaissance
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
331 Wij wereldwijze
universumpiloten
meanderpoëten
aardhommels en -kloten
oxygeen- en water-
afhankelijke zeloten
mogen de Helleense goden
in de hemel danken
dat Cerpheus' dochter
Andromeda bleef leven
op wolk nummer negen
in hemel zeven
zo konden Da Vinci en Galileï
hun Icarusachtige Daedalusvondsten
als Wedergeboorten
etaleren…
Groot en uitgestrekt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.180 Wolken gevaarten die, in wazige verten, aan de aarde kleven.
Wolken zo hoog als wit besneeuwde bergen, leunend op de velden der vergetelheid, als vermoeide reizigers der geschiedenis.
De lange, lange tijden der geschiedenis zijn onbeschreven,
het leven, als in luttele seconden in de lodentijd der eeuwigheid.…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
874 Hoe zou het zijn wanneer
De wolken konden vallen
En de zon een dag zou overslaan ?
Hoe zou dat zijn?
Hoe zou het zijn als in de herfst
Mensen hun armen verliezen
En dat ze in de lente weer gaan groeien?
Hoe zou het zijn als
Onkruid niet bestond
En er altijd bloemen zouden bloeien?
Hoe zou dat zijn?…
Leven
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
568 Soms raken hemel en aarde elkaar
domweg vaker dan wolken wolken raken
schroeit iets van hoogte als onweer
slaan legerbenden elkaar en op de vlucht
wat haten ze behalve hun eigen onmacht.…