3375 resultaten.
Na een jaar varen
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
730 Ik brak een lans
en lichtte langzaam
mijn anker
ongewapend voor de strijd
Een zeeslag moest het wel zijn want
mijn zeeën waren altijd onrustig
een vlakte leek het
maar eronder schuilden monsters
Jij als een soort Orpheus
suste ze, deed ze op de bodem van de
oceaan hun hoofd te slapen leggen
hun ogen en oren in het zand
Een deel van…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Stukken strand zijn weggeblazen,
de storm joeg het water op,
zand werd meegesleurd,
huisjes dreven als een notendop.
Er is geen peil op te trekken,
het is typisch maart,
vroeger zei men al:
"maart roert zijn staart"…
Weerzien
gedicht
3.1 met 21 stemmen
11.717 Nu zijn zomers winterlang
Nergens in het zand - dat zachte
dreunen van de zee - hoor ik hem jagen.
Er zijn geen vlinders meer in Wassenaar;
overal staat Toegang die Verboden is.
-----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1995.…
De mestkever
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.558 De paardenvijg wordt gedropt,
het mulle zand stuift op,
midden in het bos,
het paard gaat in galop.
De mestkevers worden wakker,
ze ruiken een feestmaaltijd,
wie er het eerste is,
blijft de eeuwige strijd.
In hordes trekken ze er op uit,
hun grote schild op de rug,
heel veel zwarte pootjes
rennen vliegensvlug.…
Aphrodite
netgedicht
3.1 met 33 stemmen
3.026 zijn boek dichtslaan
maar hoort de donder rollen
vertwijfeld gaat zijn blik
naar het oosten, de witte bergen
waar hij een eik ziet branden,
getroffen door Zeus' bliksem
kletterend valt de regen en
koelt de geschonden eik
terwijl Noach zijn ark stuurt,
in de richting van een duif
maar Aphrodite baadt zich,
haar kleed gevleid in het zand…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…
Verloren dagen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.593 koele wind verwaait haar zilver
en bolt het blawgeruite schort
ze veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze kromt haar rug en graaft dieper
trekt brede vorens in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot kleuren in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld,…
Oklahoma
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
7.716 weg schikt zich eindeloos
in neveldampen met
een bijna drooggereden spoor
na de bui
die modder spatte op de ruit
de zon bakt er kleibolletjes
de ruitenwisser
veegt bloedvlekken
van aangevlogen insecten
twee veren vegen mee
was het de blackbird
die zojuist nog
voor me uitvloog
of de raaf
die roadkill pikte
in de berm
op rood zand…
WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.538 Twee kontjes diep
Onder de koude grond
Ligt mijn lichaam begraven
Naast een eland en een hond
Gestorven aan het metalen kruis
Het kruis van intense liefde
Gestorven door jouw hand
En het mes dat mijn hart doorkliefde
En nu, decennia later
Kijkend vanaf het duister hemelrijk
Zie ik in het gitzwarte zand
Een roos groeien uit mijn lijk…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 de scheve huisjes aan het Hoge Zand
die voor geen slopershamer wilden wijken
de parken met de eeuwenoude eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen
voelde ik de kiezels op het zand…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
ode aan het nietje
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
852 (m'n krant heeft nu een nietje)
en elke dag opnieuw hetzelfde liedje
m’n dagtaak liep volkomen uit de hand
een ambtenaar zoekt houvast bij z’n krant
zo’n schuivend blad was knudde met een rietje
het lezen werd een somber akkefietje
de krantenkoppen zakten in het zand
gelooft u mij, ik ben geen querulant
maar langzaam groeide toch een soort…
ik huil jouw tranen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.376 haast vergroeid
jouw pijn verraden
het lang gedoofd vuur
al tot as geworden
in een veel te vroeg uur
haalt aldoor het heden in
resteert een leeg gedicht
op een liggende zerk
een onherkenbaar gezicht
op een verdord perk
ik huil met jou de tranen
zij verzachten de groeven
in mijn vragende hand
laat ze onbevreesd vloeien
in het warme zand…
grafstenen
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.008 onder hele dure stenen
heel de kerkvloer bedekt
lagen vele rijke doden
stijf en rottend uitgestrekt
arme doden lagen buiten
slechts bedekt met zand en gras
net zoals hun hele leven
zonder enige luxe was
wat de rijken niet beseften
't was wel deftig onder steen
doch de armoe, het geteisem
liep er altijd overheen
maar de sloeber op…
Vrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.088 teruggegeven
aan de gever
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen,
veel te kort
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis, niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind,
ongrijpbaar
afgedankt
als het gerafelde
web van een spin
zij schrijft haar
naam in het zand…
Vandaag heeft ze...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.250 teruggegeven
aan de verwekker,
de prijs was te hoog
onverwachtse vreugde
leek te komen
veel te kort,
wat haar leven
had mogen duren
de pijn is vertrokken
enkele reis,niet
uitgezwaaid
gemis en verlangen
wieken als schaduwen
voor de wind
ongrijpbaar, afgedankt
als het gerafelde
web van een spin
zij schrijft haar
naam in het zand…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie,
Maar wat ik opdelf is wat grint en zand.
Anderen eten graag, ik kauw met pijn.
Fazant! en ik verslik me in een luis.
De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn
Verhemelte proef ik slechts as en gruis.
Anderen hebben ritme, ik loop mank.
Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 Zacht ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een…
Grits
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 wat omgevallen letters
net of het er niet meer toe doet
zo eventjes tussen leven en dood
nogmaals proeft ze
het zoete sap van perziken
ruikt de geur van zonnebrand
voelt weer de korreltjes
tussen toch gesloten vingers
die langzaam schelpen
proberen te verstoppen
terwijl zij leest
schudt ze haar lange haren
alsof het allerlaatste zand…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd…
Terug naar Laren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
938 Het is weer raak help ik verzink
thuis bij kopjes lindebloesemthee
met mariakaak in de roezige mêlee
van t' Bonte Paard op de Brink
Ja apostrophe die verkeerd hangt
Gooijers kwamen voor de dorst van de hei
gingen er droog vier eeuwen aan voorbij
Hun voeten schuurden op het zand
Mijn huig zwemt al weer in de kraag
voor een goudgele laag…
Kamperduin
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
682 het daagt in ‘t oosten, de oranje
zomerzon klimt uit ‘n heiige kim
in een aura van warme kleuren
groter dan z'n stoffelijk lichaam
belooft ’n mooie dag aan de kust
zon en wind schonen boven zee
de lucht tot strak hemelsblauw
in m'n korte broek uit de sixties--
lig ik breeduit in 't warme zand
mijn vrouw reikt zonnebrillen uit
zodat…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 mijn dagen eerder geteld
en de laatste
mij een groet doet toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting versieren
*
op de dagen na morgen
en het zand…
Tweestromenland
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.716 Men zei mij dat U duister was
een dienaar van de duivel was
maar God - wie waren zij
toen ik hun weerzin naderhand
zag als een opgebrande zon
die neer zou vallen in uw zand
Waste hun leugens van mij af
paste mijn ogen weer op stand
gezichten waren zoveel anders
dan voorheen - nu hand in hand
ik hen zag gaan - de lachebekjes
zonnestralen…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Je voeten lopen in het natte zand
mijn voeten rijm ik er voorzichtig
naast, zodat je als je omkijkt ziet
dat we samen zijn gegaan.
Maar rijmen wil het niet echt
want honderd schelpen pluk je
links en rechts uit het strand
en uit onze pas onderweg.
Ongeduldig ben ik niet.…
Sneeuwstorm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 de ganse dag al klagen de winden
bij tij en bij ontij
stuifsneeuw tolt rond
met een onbeschrijflijke snelheid
buien hagel striemen met geweld
vanuit een kudde razende wolken
de weinige meeuwen ineengedoken
hun neus in de wind
altijd maar de wind
die huilt tot oren tuiten
die golven doet wentelen en uiteenspatten
die sneeuw in 't zand…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
had hij niet zijn trouwe vrienden
was hij misschien net zo gek geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 somtijds denk ik aan mijn eerste lief
die plompverloren in mijn ogen dreef
de kroontjespen waarmee ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden…