Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Na een jaar varen

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
Ik brak een lans en lichtte langzaam mijn anker ongewapend voor de strijd Een zeeslag moest het wel zijn want mijn zeeën waren altijd onrustig een vlakte leek het maar eronder schuilden monsters Jij als een soort Orpheus suste ze, deed ze op de bodem van de oceaan hun hoofd te slapen leggen hun ogen en oren in het zand Een deel van…

strak langs de vloer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
dans je mijn scherven nog fijn kristallen tonen verwonden je voeten pijn is een maat vereist concentratie losheid gevangen in haar achterban de dans is voor twee strak langs de vloer door ontmoeting onrustig in het knarsen van zand de strepen het vuil kwamen later ruimte voor twee werd gevuld met obstakels al dansend verworven…
wil melker20 oktober 2005Lees meer >

Maart

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Stukken strand zijn weggeblazen, de storm joeg het water op, zand werd meegesleurd, huisjes dreven als een notendop. Er is geen peil op te trekken, het is typisch maart, vroeger zei men al: "maart roert zijn staart"…

Weerzien

gedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 11.717
Nu zijn zomers winterlang Nergens in het zand - dat zachte dreunen van de zee - hoor ik hem jagen. Er zijn geen vlinders meer in Wassenaar; overal staat Toegang die Verboden is. ----------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1995.…

De mestkever

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.558
De paardenvijg wordt gedropt, het mulle zand stuift op, midden in het bos, het paard gaat in galop. De mestkevers worden wakker, ze ruiken een feestmaaltijd, wie er het eerste is, blijft de eeuwige strijd. In hordes trekken ze er op uit, hun grote schild op de rug, heel veel zwarte pootjes rennen vliegensvlug.…
Hanneke29 maart 2007Lees meer >

Aphrodite

netgedicht
3.1 met 33 stemmen aantal keer bekeken 3.026
zijn boek dichtslaan maar hoort de donder rollen vertwijfeld gaat zijn blik naar het oosten, de witte bergen waar hij een eik ziet branden, getroffen door Zeus' bliksem kletterend valt de regen en koelt de geschonden eik terwijl Noach zijn ark stuurt, in de richting van een duif maar Aphrodite baadt zich, haar kleed gevleid in het zand…
Tjoke24 juni 2007Lees meer >

De wereld in herkenning

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 779
Warmde zonnepanelen in mijn hand ving de wind met grote wieken druppelde regenwater door het mos liet de lampen branden op wat hout Ik zie grote walmen zwart een zee met gebroken water te veel gesnoeide bomen het wordt alsmaar later Schoffelde in het zand naar sporen uit ’t verleden ’k vond slechts lege flessen wijn en hier en daar een…
elze22 maart 2008Lees meer >

Verloren dagen

netgedicht
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.593
koele wind verwaait haar zilver en bolt het blawgeruite schort ze veegt met blote handen zwarte aarde in de hoop dat groen opnieuw geboren wordt ze kromt haar rug en graaft dieper trekt brede vorens in het land plant haar voeten tussen de regels en poot kleuren in het rulle zand kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje het is de wereld,…
Hanny7 april 2008Lees meer >

Oklahoma

netgedicht
2.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 7.716
weg schikt zich eindeloos in neveldampen met een bijna drooggereden spoor na de bui die modder spatte op de ruit de zon bakt er kleibolletjes de ruitenwisser veegt bloedvlekken van aangevlogen insecten twee veren vegen mee was het de blackbird die zojuist nog voor me uitvloog of de raaf die roadkill pikte in de berm op rood zand…
Fei24 januari 2008Lees meer >

WEERLOZE, EENZAME, RODE ROOS

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.538
Twee kontjes diep Onder de koude grond Ligt mijn lichaam begraven Naast een eland en een hond Gestorven aan het metalen kruis Het kruis van intense liefde Gestorven door jouw hand En het mes dat mijn hart doorkliefde En nu, decennia later Kijkend vanaf het duister hemelrijk Zie ik in het gitzwarte zand Een roos groeien uit mijn lijk…

poëtische stad

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.259
de scheve huisjes aan het Hoge Zand die voor geen slopershamer wilden wijken de parken met de eeuwenoude eiken een schone slaapster op het stille strand de lommerrijke lanen voor de rijken de krijtstreep van een dienaar van het land het meisje met een ijsje in haar hand dat in Madurodam loopt rond te kijken Couperus die in brons te wachten…

zag zee op rotsen breken

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.356
iedereen is weer gekomen om te zeggen wat er speelt de zon het strand de zee ik neem hun woorden mee als dadelijk de golven brullen dan kijk ik terug zal me met bruin omhullen ja, ja mijn brede mooie rug weeg woorden die gesproken zijn in het kabbelen van de vloed hun warmte deed me goed in koude onderstromen voelde ik de kiezels op het zand…

zag de tranen in je lach

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 817
we liepen over glas likten elkaars wonden wisten ons in pijn en bloed verbonden ik zag de tranen in je lach en wist hoe moeilijk je het nu en eerder had nam je koude hand warmde die met liefde je woorden kwamen traag over gevoelens die je griefden we hebben zand geschept en naar de zee gedragen het water stond nog laag…
wil melker22 januari 2006Lees meer >

ode aan het nietje

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 852
(m'n krant heeft nu een nietje) en elke dag opnieuw hetzelfde liedje m’n dagtaak liep volkomen uit de hand een ambtenaar zoekt houvast bij z’n krant zo’n schuivend blad was knudde met een rietje het lezen werd een somber akkefietje de krantenkoppen zakten in het zand gelooft u mij, ik ben geen querulant maar langzaam groeide toch een soort…

ik huil jouw tranen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.376
haast vergroeid jouw pijn verraden het lang gedoofd vuur al tot as geworden in een veel te vroeg uur haalt aldoor het heden in resteert een leeg gedicht op een liggende zerk een onherkenbaar gezicht op een verdord perk ik huil met jou de tranen zij verzachten de groeven in mijn vragende hand laat ze onbevreesd vloeien in het warme zand…

grafstenen

hartenkreet
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.008
onder hele dure stenen heel de kerkvloer bedekt lagen vele rijke doden stijf en rottend uitgestrekt arme doden lagen buiten slechts bedekt met zand en gras net zoals hun hele leven zonder enige luxe was wat de rijken niet beseften 't was wel deftig onder steen doch de armoe, het geteisem liep er altijd overheen maar de sloeber op…

Vrouw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.088
teruggegeven aan de gever de prijs was te hoog onverwachtse vreugde leek te komen, veel te kort wat haar leven had mogen duren de pijn is vertrokken enkele reis, niet uitgezwaaid gemis en verlangen wieken als schaduwen voor de wind, ongrijpbaar afgedankt als het gerafelde web van een spin zij schrijft haar naam in het zand…

Vandaag heeft ze...

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.250
teruggegeven aan de verwekker, de prijs was te hoog onverwachtse vreugde leek te komen veel te kort, wat haar leven had mogen duren de pijn is vertrokken enkele reis,niet uitgezwaaid gemis en verlangen wieken als schaduwen voor de wind ongrijpbaar, afgedankt als het gerafelde web van een spin zij schrijft haar naam in het zand…

Zondagskind

gedicht
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 19.497
Ik zwoeg gestaag, verbrand mijn energie, Maar wat ik opdelf is wat grint en zand. Anderen eten graag, ik kauw met pijn. Fazant! en ik verslik me in een luis. De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn Verhemelte proef ik slechts as en gruis. Anderen hebben ritme, ik loop mank. Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.…
Gerrit Komrij28 september 2025Lees meer >

Een handvol licht

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.372
Zacht ging hier de nacht voorbij in linten aan mijn zwakke ogen die het stamelende donker zochten in een vergezicht waar ik zocht - soms naar iets meer al wist ik dat ik zou verdrogen in dit schemerende zand waar ik mijn blik op had gericht Zacht ging hier de nacht voorbij net als de uren die vervlogen en ik opende mijn hand die - met een…
jan haak8 november 2008Lees meer >

Grits

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
wat omgevallen letters net of het er niet meer toe doet zo eventjes tussen leven en dood nogmaals proeft ze het zoete sap van perziken ruikt de geur van zonnebrand voelt weer de korreltjes tussen toch gesloten vingers die langzaam schelpen proberen te verstoppen terwijl zij leest schudt ze haar lange haren alsof het allerlaatste zand…
metha21 november 2008Lees meer >

Haagse gaten

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 534
wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten als holle ogen in een bleek gelaat gevuld met zand, maar leeg en desolaat welk wezen zou die sporen achterlaten ze intrigeren mij in hoge mate zijn het de stempels van een duivels kwaad het werk van een ontsnapte psychopaat die iets begroef in maanverlichte straten de gaten wachten, vullen tijd…

Terug naar Laren

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
Het is weer raak help ik verzink thuis bij kopjes lindebloesemthee met mariakaak in de roezige mêlee van t' Bonte Paard op de Brink Ja apostrophe die verkeerd hangt Gooijers kwamen voor de dorst van de hei gingen er droog vier eeuwen aan voorbij Hun voeten schuurden op het zand Mijn huig zwemt al weer in de kraag voor een goudgele laag…

Kamperduin

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
het daagt in ‘t oosten, de oranje zomerzon klimt uit ‘n heiige kim in een aura van warme kleuren groter dan z'n stoffelijk lichaam belooft ’n mooie dag aan de kust zon en wind schonen boven zee de lucht tot strak hemelsblauw in m'n korte broek uit de sixties-- lig ik breeduit in 't warme zand mijn vrouw reikt zonnebrillen uit zodat…
Custor27 april 2009Lees meer >

Mijmeringen over de Dood (1)

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.166
mijn dagen eerder geteld en de laatste mij een groet doet toekomen zijn de waarachtige leugens al verteld over mijn innerlijke vrede en aardse capriolen als touwen mij doen vieren om dieper in de aarde te dolen zal dan zout in ogen worden gestrooid of willen de nazaten de opluchting versieren * op de dagen na morgen en het zand…

Tweestromenland

netgedicht
3.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.716
Men zei mij dat U duister was een dienaar van de duivel was maar God - wie waren zij toen ik hun weerzin naderhand zag als een opgebrande zon die neer zou vallen in uw zand Waste hun leugens van mij af paste mijn ogen weer op stand gezichten waren zoveel anders dan voorheen - nu hand in hand ik hen zag gaan - de lachebekjes zonnestralen…
jan haak12 november 2009Lees meer >

Schelpen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Je voeten lopen in het natte zand mijn voeten rijm ik er voorzichtig naast, zodat je als je omkijkt ziet dat we samen zijn gegaan. Maar rijmen wil het niet echt want honderd schelpen pluk je links en rechts uit het strand en uit onze pas onderweg. Ongeduldig ben ik niet.…
fp. tuinder18 november 2009Lees meer >

Sneeuwstorm

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
de ganse dag al klagen de winden bij tij en bij ontij stuifsneeuw tolt rond met een onbeschrijflijke snelheid buien hagel striemen met geweld vanuit een kudde razende wolken de weinige meeuwen ineengedoken hun neus in de wind altijd maar de wind die huilt tot oren tuiten die golven doet wentelen en uiteenspatten die sneeuw in 't zand…
Nadine16 februari 2010Lees meer >

De strandjutter

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
Een blauwe maan dwaalt eenzaam over nachtelijke velden de strandjutter vertelt zijn zeewaardige verhaal over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht had hij niet zijn trouwe vrienden was hij misschien net zo gek geworden als al die vreemde kinderwensen of liep hij door verlaten straten in plaats van over eenzaam zand…
mobar13 maart 2010Lees meer >

Terug naar Texel

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 630
somtijds denk ik aan mijn eerste lief die plompverloren in mijn ogen dreef de kroontjespen waarmee ik schreef heb ik bewaard bij de laatste brief de lange zomer, een nest gebouwd in zand waar meeuwen om ons lachten zij wisten wel van waterkrachten het keren van tij was hen vertrouwd somtijds denk ik aan die laatste dag waarin woorden…
Hanny30 maart 2010Lees meer >