Alle inzendingen over groen

5577 resultaten.

Sorteren op:

jij de grand-cru

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
ik wist van jou maar iedereen belooft zijn trouw aan kerk en vaandels wat zo onschuldig leek bleek in realiteit jong hout in nieuwe takken jij zocht een stam om weer te enten ik wilde groen en druiven zonder krenten samen gisten we tot tafelwijn jij de grand-cru en ik gaf jou mijn laatste druppeltjes azijn…

ploert nu koper

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 508
je woestijnt weer na ons paradijzen groen wordt geel verzandt geheel ik dacht dat jij de weg zou wijzen jouw zon scheen zacht maar ploert nu koper aan een verre horizon jij was mijn meertje en oaasde schitterend in kleurenpracht ik versjok het kale land jouw hand heb ik verloren nog spiegel je mij fata's voor maar de morgana's…

Stilte

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.155
Stilte in de straat stilte plakt op de muur op de glimmende steentjes in de stoel met de kussens op de marmeren tafel onder de autobanden zelfs stil is de vochtige volle maan de spaken van de fiets de druppel in de kolk de dichte jalouzieën de stilte geurt in geel en groen de stilte zoemt de stilte suist de stilte houdt de adem in…

studente

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
het groen geloverte betovert haar, dwingt haar schoenen uit tot verbanning van voeten zonder glans en dan maar naakt te rusten in het park op vers gestreken grasmat haar toekomst te ontdekken een onwaarschijnlijkheid die leidt tot haar gelijk de professor zonder snor maar montuurloos bebrild de katalysator tot morgen bij het schouwen…

Zij aan zij

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 804
Veel schaarste heb ik nodig Het is me goed genoeg Alles loopt, tot ‘t overbodige Op tijd is zelfs te vroeg Ik gedij goed in de droogte Crisis als verwennerij Gesmeerd dat alles nu zo gaat Ik ben echt veel te blij Ik heb niets te concluderen Geen doordenk-draverij Geen paarden die naar woorden grazen Richting een groene wei Daar in…

stille wens

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
ooit verdwijn in een stoffige plooi van de tijd vind me dan weer in de luwte van die ene boom waar klaproos en boterbloem het weidse wuivend met ons deelden waarover we spraken of zwegen zich fluisterend herinneren laat nu de wind er nog speels door het lover waait en rond die boom nog liefde ruist in tere tinten groen…

Geen kerkhof of kruis

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 719
mag ik toch de muur zijn waar tegen jij je rug weer recht voel je vingers zacht bewegen in de vele letters die we samen schreven geen kerkhof of kruis geen groene most om te vergeten jij voelt zo warm aan we kerven weer gaan opnieuw in leven recht je rug want samen kunnen wij nooit stuk…
wil melker24 januari 2009Lees meer >

dood of levend

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
ongrijpbaar, onbegrijpelijk het ene moment is groen of rood en daarna gaat alles op zwart verkeerd gegokt, bewust ingezet op de dood heerlijk eten, kruiden spatten uiteen, papillen weten meteen, dit is hemels opgegraven begint het rottingsproces, een ei van duizend jaar de dodenakker wacht en wenkt zacht naar de nacht, het zaad…
Fred5 maart 2009Lees meer >

Gevoel van lente

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Het lied dat in mijn hoofd zit heeft nog geen klank of wijs pas als het echt tot leven komt dan geef ik het de wereld prijs Het lied door kinderen gezongen die heel de wereld dan zal horen wanneer uit blijde keeltjes klinkt de lente is geboren Dan dansen weer de madeliefjes in het frisse groene gras en al zag ik de zon niet vandaag…
Moeke16 maart 2009Lees meer >

Met franjes in oranje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
het gaas gespannen grofmazig voor de dikke wol die we samen sponnen ieder in een eigen kleur aan het patroon begonnen jij geel en bruin ik groen en blauw met lussen namen we het niet zo nauw samen hebben we het afgekant versierd met franjes in oranje ons eerst tapijt nog zijn de kleuren niet vervaagd verkeerde lussen hebben…

Ontwikkelboom

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 604
In het donker onder de grond nestelt zich een droom Een licht beeld wil met wortels dwarrelen In de nog kleine kruin koekeloeren daden die Vrijuit met groene blaadjes scharrelen Een fijn vertakte doelstelling laat haar visie vloeien En haar missie stoeien in weer en wind De boom vraagt zich voorzichtig af Of ik er iets van vind Terloops…
Jeroen Zwaal9 september 2009Lees meer >

Lente.

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
Lammetjes vrolijk zie dartelen in de groene wei. de vogels hoor fluiten tussen de bloesem in de boom. Voel ik de levensvreugde in mij naar binnen stromen krijg ik weer nieuwe kracht zodat ik kan gaan genieten van iedere nieuwe lentedag.…

De dag dat de moffen kwamen

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 839
De dag beloofde stralend veel zon en warmte, ontluiken van groen en nieuwe liefde - die dag in mei midden in de lente Plots was het witblauw besmet met schaduw van metalen roofvogels die hun klauwen in zijn geheugen prentten Zeventig jaar geleden braken ze zijn bestaan, namen ze al zijn geliefden uit zijn leven, over dat spoor via…

Euskadi

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
Je taal bekoort klanken zo eigen-zinnig als heksenkinderen Je groene en rode luiken staren me aan vanuit witgekalkte huizen Rode baretten vertellen je verhaal terwijl ezels zwijgen en hier en daar een hond de schapen drijft Zoals de zon de schaduw van bittere jaren verjaagt en blauwe hortensia's de vrede verklaren aan wie jouw ziel…

Voorjaarstango

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 609
Acht dagen in het jaar duurt deze lentetooi, de halve buurt is uitgelopen wachters zuchten o wat is ze mooi dan valt ze uitgebloeid als confetti over ’t groen, zo opent deze tango in feestkleed het seizoen.…

de herinnering blijft

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.164
In een groene oase door sereenheid en rust omgeven waar het zonlicht de graven kust besef je de eindigheid van het leven waar alleen het gezang van de vogels de stilte doorbreekt als het verdriet zacht tot ons spreekt dan voel je het gemis van een dierbaar mens die er niet meer is In deze stille oase ontstaat een moment van bezinning om…
ria5 mei 2011Lees meer >

Balinese dans

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
Vingertjes gracieuzen rond het lijfje groene zijde goudbrokaat van het porseleinen meisje dat trippelend het zicht uit gaat de waaier en het knippen van haar blikken laten briesjes na wil van zoete lippen nippen grond vergaat me waar ik sta als zij tingeltangel dansen gaat lokken ook haar mooie ogen hang ik aan een zwakke draad zij heeft…

Moulin de Beny

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 575
Mijmerend in de late middagzon op een idyllische schommelbank zie ik contrasten in het groen schakeren met mijn kalm gemoed, het klatert om mij heen..…

Het echte feest

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.353
zag uitgestrekte handen hoorde muziek maar was er zelf niet het groene bomenfeest de feeërieke kerstverlichting versierde tafels vol drank en vlees heb het losgelaten om weer bij de herders en hun schapen te zijn de stal te ruimen voor het kind dat komen gaat waarvan de ouders buiten staan tegen kou de os en ezel warmte van dieren…
wil melker22 december 2011Lees meer >

Voice of the Violin

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 833
gedachten verzonken luisterend naar de muziek voel ik, hoe in trillingen van de strijkstok op de snaren de stem van de viool melancholisch of frivool een sprei van innige klanken kan leggen over het publiek het zijn de handen vol passie gedreven die het timbre in het hart laten komen gelijk in vogelbomen tonen zich zetten tussen ’t groen…
Hilly Nicolay22 februari 2012Lees meer >

Een sjekkie achter z'n oor

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
gisteren zag ik de groene ogen van mijn moeder weer, nog altijd onbewogen achter glas dat elk moment kon barsten ze rook naar gekookte was het moet maandag zijn geweest vader keek naar haar gezicht, strak als de lijnen op het bleekveld moeder zei dat hij op moest schieten werk gaat voor, kom, was uitwringen haar wijzende vinger blind…

Dorstig dromen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 550
ik zal de rust van de wieken nippen, bewaren onder mijn huid en onder groene kruinenbomen kan ik dorstig verder dromen…

Een tuin vol wilde rozen

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
Vogels tsjilpen in het groen en wij zijn in de zevende hemel.…

Bosvijver

gedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.802
Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers bruine bladeren, als 's avonds in de boom voor huis houtduiven zitten en met veel geraas verspringen door het groen. Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan als toen naar donker water toe. het ruikt. Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak en blad. Wat dreef ligt onder, hangt erboven.…

Woud van zoete dromen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 934
in het woud van zoete dromen groeien buigzame bomen groene kruinen wuiven schaduwen waar de zon de bodem te vurig raakt jaarringen genieten er de taaiheid van een gewortelde kracht vogels knappen er een uiltje rond de schemer, in de nacht er klinkt een heilzaam lied in de sporen van de wind daar, waar de weelderigheid het leven zijn…

treuzelend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen als oude vrouwen ,met lege zakken weerspiegelend in blinde tijden wordt ze door de huiskamer omarmt mouwen rijmen op muren als koude littekens op het behang maar nu zijn wij groene bladeren waarin wij ontwaken in een verre lente de kou houdt niet meer stand in een schaars verheven licht wordt…
klaes22 april 2013Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
Eindeloos ver staar ik over vlakte van een rustig schoon bijzonder landschap Stil reikende takken sloten verzonken in groen Vogels zweven er boven alsof ze het bezitten Een verdrinkende zon zakt nog dieper weg beschijnt nog even de eindeloze weidsheid Eindeloos ver staar ik over vlakte en ervaar de diepte van een rust zo eindeloos…

Pelsdier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
Donkere schimmen razen voorbij ijzeren kooien mijn genoten Harde stemmen roepen vrij koele handen kun je niet ontlopen Zon, groen, bossen zijn mijn dromen vrijheid om te lopen Geloof, warmte en goedheid zullen overwinnen Misschien in een volgend leven kunnen we beminnen...…

Jouw bevrijding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
In een zuurstofrijk groene omgeving. Als spreeuwenkolonie die naar de nacht wuift.…

Ver(lost)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
al rennend en vliegend kleurt mijn leven in alle snelheid dezelfde donkere cirkels na iedere hoek komt weer die identieke straat als net tevoren het zweet verdwaast in de verte kleurt het groen waaraan ik me vastklamp doch blijkt het 'n doolhof van dorre bladeren waardoor mij niets anders rest dan mijn eigen lot in handen te nemen…
LadyLove30 augustus 2013Lees meer >