5577 resultaten.
jij de grand-cru
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
603 ik wist van jou
maar iedereen belooft
zijn trouw aan kerk en vaandels
wat zo onschuldig leek
bleek in realiteit jong
hout in nieuwe takken
jij zocht een stam om
weer te enten ik wilde groen
en druiven zonder krenten
samen gisten we tot tafelwijn
jij de grand-cru en ik gaf jou
mijn laatste druppeltjes azijn…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
Stilte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.155 Stilte in de straat
stilte plakt op de muur
op de glimmende steentjes
in de stoel met de kussens
op de marmeren tafel
onder de autobanden zelfs
stil is de vochtige volle maan
de spaken van de fiets
de druppel in de kolk
de dichte jalouzieën
de stilte geurt in geel en groen
de stilte zoemt de stilte suist
de stilte houdt de adem in…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
Zij aan zij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
804 Veel schaarste heb ik nodig
Het is me goed genoeg
Alles loopt, tot ‘t overbodige
Op tijd is zelfs te vroeg
Ik gedij goed in de droogte
Crisis als verwennerij
Gesmeerd dat alles nu zo gaat
Ik ben echt veel te blij
Ik heb niets te concluderen
Geen doordenk-draverij
Geen paarden die naar woorden grazen
Richting een groene wei
Daar in…
stille wens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
739 ooit verdwijn in een stoffige
plooi van de tijd
vind me dan weer in de luwte van
die ene boom
waar klaproos en boterbloem het
weidse wuivend met ons deelden
waarover we spraken of zwegen
zich fluisterend herinneren laat
nu de wind er nog speels door
het lover waait
en rond die boom nog liefde ruist
in tere tinten groen…
Geen kerkhof of kruis
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
719 mag ik toch
de muur zijn
waar tegen jij
je rug weer recht
voel je vingers
zacht bewegen in
de vele letters die
we samen schreven
geen kerkhof
of kruis geen groene
most om te vergeten
jij voelt zo warm aan
we kerven weer
gaan opnieuw in leven
recht je rug want samen
kunnen wij nooit stuk…
dood of levend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 ongrijpbaar, onbegrijpelijk
het ene moment is groen of rood
en daarna gaat alles op zwart
verkeerd gegokt, bewust
ingezet op de dood
heerlijk eten,
kruiden spatten uiteen,
papillen weten meteen,
dit is hemels
opgegraven begint
het rottingsproces,
een ei van duizend jaar
de dodenakker wacht
en wenkt zacht naar de nacht,
het zaad…
Gevoel van lente
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.015 Het lied dat in mijn hoofd zit
heeft nog geen klank of wijs
pas als het echt tot leven komt
dan geef ik het de wereld prijs
Het lied door kinderen gezongen
die heel de wereld dan zal horen
wanneer uit blijde keeltjes klinkt
de lente is geboren
Dan dansen weer de madeliefjes
in het frisse groene gras
en al zag ik de zon niet vandaag…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…
Ontwikkelboom
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
604 In het donker onder de grond nestelt zich een droom
Een licht beeld wil met wortels dwarrelen
In de nog kleine kruin koekeloeren daden die
Vrijuit met groene blaadjes scharrelen
Een fijn vertakte doelstelling laat haar visie vloeien
En haar missie stoeien in weer en wind
De boom vraagt zich voorzichtig af
Of ik er iets van vind
Terloops…
Lente.
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
811 Lammetjes vrolijk zie
dartelen in de groene wei.
de vogels hoor fluiten tussen
de bloesem in de boom.
Voel ik de levensvreugde
in mij naar binnen stromen
krijg ik weer nieuwe kracht
zodat ik kan gaan genieten
van iedere nieuwe lentedag.…
De dag dat de moffen kwamen
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
839 De dag beloofde stralend veel
zon en warmte, ontluiken van
groen en nieuwe liefde - die dag
in mei midden in de lente
Plots was het witblauw besmet
met schaduw van metalen
roofvogels die hun klauwen
in zijn geheugen prentten
Zeventig jaar geleden braken
ze zijn bestaan, namen ze
al zijn geliefden uit zijn leven,
over dat spoor via…
Euskadi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Je taal bekoort
klanken zo eigen-zinnig
als heksenkinderen
Je groene en rode luiken
staren me aan
vanuit witgekalkte huizen
Rode baretten
vertellen je verhaal
terwijl ezels zwijgen
en hier en daar een hond
de schapen drijft
Zoals de zon de schaduw
van bittere jaren verjaagt
en blauwe hortensia's
de vrede verklaren
aan wie jouw ziel…
Voorjaarstango
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Acht dagen in het jaar
duurt deze lentetooi,
de halve buurt is uitgelopen
wachters zuchten
o wat is ze mooi
dan valt ze uitgebloeid
als confetti over ’t groen,
zo opent deze tango
in feestkleed het seizoen.…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
Balinese dans
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
576 Vingertjes gracieuzen rond het lijfje
groene zijde goudbrokaat
van het porseleinen meisje
dat trippelend het zicht uit gaat
de waaier en het knippen
van haar blikken laten briesjes na
wil van zoete lippen nippen
grond vergaat me waar ik sta
als zij tingeltangel dansen gaat
lokken ook haar mooie ogen
hang ik aan een zwakke draad
zij heeft…
Moulin de Beny
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
575 Mijmerend in de late middagzon
op een idyllische schommelbank
zie ik contrasten in het groen
schakeren met mijn kalm gemoed,
het klatert om mij heen..…
Het echte feest
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.353 zag uitgestrekte handen
hoorde muziek
maar was er zelf niet
het groene bomenfeest
de feeërieke kerstverlichting
versierde tafels vol drank en vlees
heb het losgelaten
om weer bij de herders
en hun schapen te zijn
de stal te ruimen
voor het kind dat komen gaat
waarvan de ouders buiten staan
tegen kou de os en ezel
warmte van dieren…
Voice of the Violin
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
833 gedachten verzonken
luisterend naar de muziek
voel ik, hoe in trillingen
van de strijkstok op de snaren
de stem van de viool
melancholisch of frivool
een sprei van innige klanken
kan leggen over het publiek
het zijn de handen
vol passie gedreven
die het timbre
in het hart laten komen
gelijk in vogelbomen
tonen zich zetten tussen ’t groen…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…
Dorstig dromen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
550 ik zal de rust van de wieken
nippen, bewaren onder mijn huid
en onder groene kruinenbomen
kan ik dorstig verder dromen…
Een tuin vol wilde rozen
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
772 Vogels tsjilpen in het groen
en wij zijn in de zevende hemel.…
Bosvijver
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.802 Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers
bruine bladeren, als 's avonds in de boom
voor huis houtduiven zitten en met veel
geraas verspringen door het groen.
Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan
als toen naar donker water toe. het ruikt.
Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak
en blad. Wat dreef ligt onder, hangt
erboven.…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
Eindeloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
490 Eindeloos ver
staar ik over vlakte
van een rustig schoon
bijzonder landschap
Stil reikende takken
sloten verzonken in groen
Vogels zweven er boven
alsof ze het bezitten
Een verdrinkende zon
zakt nog dieper weg
beschijnt nog even
de eindeloze weidsheid
Eindeloos ver
staar ik over vlakte
en ervaar de diepte
van een rust zo eindeloos…
Pelsdier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 Donkere schimmen razen voorbij
ijzeren kooien mijn genoten
Harde stemmen roepen vrij
koele handen kun je niet ontlopen
Zon, groen, bossen
zijn mijn dromen
vrijheid om te lopen
Geloof, warmte en goedheid
zullen overwinnen
Misschien in een volgend leven
kunnen we beminnen...…
Jouw bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 In een zuurstofrijk groene omgeving.
Als spreeuwenkolonie die naar de nacht wuift.…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…