3008 resultaten.
De seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 De gracht is groen vandaag
grauw in de avondschemering
de voorkleur van de winter
Draaiende motoren, winterjassen en
warmtelampen, kleine rode vlekken
op de huid van de stad
We willen blijven bruisen
niet bij de voorraden rusten
We halen licht en groen in huis
in de binnenkanten
van ons bestaan
een gretig gevoel
geen verveling, geen…
Geen jaloezie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 sjofel gekleed
Echt in alle steden kom je ze tegen
't Uitschot en de minderwaardigen, door vele zo gedacht
Vaak mensen met verleden
Zonder twijfel wekt dit geen jaloezie
Zonder uitzondering wil
Iedereen gelukkig zijn
In/Op de beurs met
Voldoende pecunia
't Absolute geluk
De Swiebertjes vertegen-
woordigd
In beslist vrijwel elk' stad…
Iets eigens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 ik heb
een leven lang
de lucht beschreven
met het mij
toegemeten licht
dat seizoen
gebonden was
maar altijd nog
iets eigens had
omdat feesten
toen nog de
kwaliteit van het
maatschappelijk
gangbare hadden
familie buurt en
stad gebonden in
regionale folklore van
intens samen vieren
in deze door
gekleurd papier
bekeken dagen
pasten…
Hoogpolig stiltekleed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 barstensvol
wetenschap
over tal van
communicatie
mogelijkheden en
het aanverwante
sociale gebeuren
een afscheid
met een zwaai
gaf eerder een
eigen draai aan
alles wat er
besproken was
zo dat niemand
meer iets vervelends
op de lever had of
nog ergens mee zat
de geëigende
aandacht cirkels
hadden zo hun
speciale structuur
voor stad…
Nomade & Tagore
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
532 Een doorgewinterde nomademan
Zit met z'n hoofd gebogen
in zijn stoel
Kijkt op de kaart en ziet het staan: Kabul
Stad in de Hindu Kush van
Pakistan
Z'n blik glijdt all along the uitkijktoren
Van 't Gangesdal naar Nepal
en Bhutan
Het Tarimbekken en de Kunlun
Shan
Het duizelt, hoger stond hij
nooit tevoren
Dan op de Himalaya en Tibet…
BEWOGEN STILTE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Ook in d' eigen stad Rommeldam rijzen
dikwijls vragen op, blijven rondwaren
om ongekende redding te bewaren.
Daarbij... Bommelsteins rust mag men hoog prijzen.
Opgewekt door vogelzang en vlindervlucht
gaan beide vrienden de kasteeltuin in,
geven bloeikracht hernieuwde levenslucht.…
GEBROKEN WINNEND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 De stad verwoest
door zware kanonnen
en gevallen bommen
toont slechts jonge bouwvallen
steenbrokken en poedergruis
raden aan zich neer te leggen
bij deze ellende
daarbij wezenloos afwachten
ontheemde mensen
liggen verslagen neer
of lopen wanhopig
zoekend heen en terug
kijken tussen het puin
hopen op troostrijke vondst…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 welke woorden willen we redden
nu de stof van puin uiteen waait
welke werpen we van ons af
in verlaten straten van de stad
welke houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet…
Het dorpsplein
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
512 ik ben er
altijd op uit
gegaan in
onderzoekend
recreëren
nu komt de tijd
dat ik alles
ga abstraheren
zoek een
onopvallend
plaatsje zoals
een terrasje
op een hoek met
uitzicht op een
rustig dorpsplein
met lokale markt
of gewoon
ergens een
pittig drukke
splitsing van
wegen in een
middelgrote stad
met komend en
gaand verkeer…
HET STEEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
460 Antwerpens trotse burcht
staat met krijgshaftig aanzien
stevig en onverwoestbaar
wenkt echter glimlachend
mensen binnen te komen
toont verrassende beelden
van roerig verleden
hedendaags streven
vele kunstwerken
van de krachtige stad
het kasteel aan de Schelde
ziet twee kanten op
zijn blik volgt de rivier
vult zich met werklust
van…
JEANNE D' ARC HOORT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
824 Met vaste moed, sterker dan van leeuwen,
meldt zij de stad Vaucouleurs, zonder remmen,
haar opdracht. Boze vragen omklemmen
het meisje. Rondom klinkt verwonderd geeuwen.
Na lang doordrijven, manhaftig voorkomen,
gaat ze een klein, gewillig leger voor,
waar eens mateloze kracht van zal stomen.…
TE LANG DOORZETTEN?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
545 Jeanne d' Arc gaat trots na overwinning
op Engelse krijgslui, Frankrijks vijanden,
noordwaarts om in de stad Reims te landen.
De kroonprins is haar trouwe volgeling.
Luid galmend feest schittert bij de kroning
van koning Karel, gesteund door handen
ener leidsvrouw, die in zich voelt branden
de voltooiing van nog komende zending.…
De richting
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Dan zullen wij staan voor de ivoren poort
van een gouden stad vol rust en vree
een waar paradjjs, het hemels oord,
daar heerst geen oorlog, daar heerst geen wee.…
ANTWERPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
264 De stad aan de Schelde vol gebouwen
van kunst, zakelijke bloei en daadkracht
bezit drank, die een ieder blij toelacht;
hier wordt het edelste bier gebrouwen.
Verspreid, binnen de wereld van stouwen,
tonen parken vrijmoedig, toch stil en zacht
hun ruige, verkleinde wildernispracht,
waar Vlaamse beschaving mee wil trouwen.…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Als meedogenloos een leider leidt
snijdt zijn ideologie als dolk
waren het de wijze woorden
lang geleden van een profeet
over het dak dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad…
Iconen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Deze stad heeft sterren:
een Pad van Roem geplaveid
door onderheren en commissies
die professioneel gewichtig zijn
voor internationale eer
Wie aan hen ten prooi valt
is voorgoed zichzelf niet meer
wordt uitgewist en vervangen
door de icoon met zijn naam:
Gotama, de verlichte mens
Jezus, de liefdevolle naaste
Sokrates, de mens die zichzelf…
ER VLIEGT EEN DUIF DOOR DE WESTERKERK IN AMSTERDAM.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Er vliegt een duif door de Westerkerk in Amsterdam
niet zo'n mooie slanke ranke witte
zo'n mooie boeiende vredelievende
maar een dikke stadse duif
een duvel van een grijs, zwarte kluif van een duif
die behoorlijk schijt heeft aan alles en iedereen
ze, we kerkgangers proberen duiffie te vangen
maar deze is duivels lenig en sluw
wel handig…
Hier... maakt Grenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 Hier, op de vruchtbare oevers
van de wassende maan
hebben we het goed
We kunnen beginnen:
grenzen trekken
een staat maken
jongens werven en opleiden
tot grensbewakers
We betalen hen goed
Daar komen meisjes op af
Er is geld voor extra
kinderen
jongens
die niet hoeven te werken
op het land of in de stad
maar soldaat kunnen worden…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Ik zat op het dak
en zag de dag sterven boven de stad.
Geen lawaai,
geen strijd,
alleen uren die hun werk deden.
En toen zag ik het,
de manier waarop hij staat,
de glimlach die ik herken.
Een gelijkenis
die weigert te verdwijnen
tussen de schaduwen van de dag.
Ik onthoud het beeld.…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 Er woont een slechtvalk in de Lange Jan,
ja, Zeeland heeft een nieuwe koningin,
zij kent iedere stad, iedere duinpan,
die zij verdedigt als een leeuwin.…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Ik wandel door een koude stad
En snak naar een zacht, warm bad
Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon
Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.…
Historische Hitte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
572 Ons land mocht de warmste dag ooit beleven
de Spaanse Costa' s waren tot bij ons gedreven
de temperatuur steeg boven de 40 graden
voor onze landgenoten moeilijk te verdragen
's nachts draaien en keren , niet kunnen slapen
's morgens bezweet opstaan en blijven gapen
oververmoeid en loom aan je werk beginnen
het maakte je op de lange duur buiten…
O, O Den Haag en de O van de NOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 De NOS was het al voor
Nieuwe TV outfit met
Vooral de O de O van
Niet van Hilversum maar van
O O Den Haag
Maar dan wel de rode, de linkse
In de wandelgangen
Van de redactie van de NOS
Wordt er gezongen
Stevig op de melodie van O, O Den Haag::
O, O, Den Haag, politiek achter dichte deuren
D66, VVD en het CDA, een minderheid
O, O, Den…
het dorp waar hij is geboren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 zijn bedstee voelde als thuiskomen
veilig, vertrouwd
en hij weet dat hij nooit meer zal verlangen
naar de stad… ja, misschien eens op vakantie
hij heeft er goed aan gedaan door te gaan
want nu weet hij waar zijn geluk ligt…
in het Groningse land, dorp achter de dijk…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Zijn restanten liggen in de aarde van Charleville,
de stad die hij tot op het bot gehaat heeft,
waar hij vocht tegen de braverikken, die arme ziel,
en waar hij zich desondanks ten volle heeft uitgeleefd.…
Lesbos en Lisboa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
541 met de scheef
afgesneden paleizen
waar stukken ontbreken
van een lange muur
verval van vergane
glorie der eeuwen
stad die geen rust kent
doch enkel duur…
Een dakloze
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.443 Alléén in mijn gedachten kon ik eens gaan wonen
maar nooit vond ik ergens onderdak
Een eigen bed en huis voor mijn gemak
Doch slechts onder struiken mocht ik dromen
Alléén in mijn gedachten kon ik ooit nog wonen
Zolang ik wist dat in de stadse wildernis
in straten, parken en op banken dat onderkomen
is te vinden, deert mij geen hindernis…
Theresienstadt
gedicht
3.7 met 73 stemmen
20.564 Hitler gibt den Juden eine Stadt
Een stad waar allen
dood nog leefden
de levenden al dood
Kazernes overvol
hoewel steeds weer geleegd
in de gevreesde trein
met onbekend het doel
De broodwagen van
eenmaal per drie dagen
ook doodskaros
met menselijk jammerpaard
Alleenstaand een gebouw
(de schoorsteen immer rokend)
waarin luguber…
Poenoen
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
3.050 De boodschap, die ze in de stad wou doen,
moest op de boodschap van d'r eega wachten.
De tijd ging hemeltergend langzaam, tot
hij met een stoelgang rende naar 't toilet;
hij deed z'n geldbehoefte op de pot.
De vrouw dacht opgelucht: 'Ik kan weer dokken.'
Ze stond verheugd al klaar met haar pincet.…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…