Alle inzendingen over te laat

30481 resultaten.

Sorteren op:

De rookster

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Even later was ze weg, want ik zag te laat de heg, waar ze stopte.Niet voor mij. Zachtjes hoorde ik gevrij. Ik keek om. Het was te laat, al verstond ik wel gepraat van: 'Dag lieverd en wat leuk. Mag ik soms van jou een peuk?'…
Jan de Bas23 oktober 2007Lees meer >

Zwaartekracht

netgedicht
2.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Steeds lichter plaats ik je op mijn weegschaal Tandje voor tandje wordt verzet, duw je weg naar een gedachte die ik niet denken wil Soms gewaarschuwd met een vingertopje laat ik je toch struikelen over de rand van mijn bed Ik heb de wereld beloofd je heel te laten en als ik jou centimeter voor centimeter beheerst en voorzichtig…

Ja

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 808
immer op tijd toch te laat zou zijn…
metha8 oktober 2005Lees meer >

Enkele andere overwegingen

gedicht
3.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 24.063
Laten wij de tijd laten gaan waarheen hij wil, en zie dan hoe weiden hun vee vinden, wouden hun wild, luchten hun vogels, uitzichten onze ogen en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt. Zo andersom is alles, misschien. Ik zal dit uitleggen. ------------------------- uit: 'Gedichten', 1999.…

Samen dragen

hartenkreet
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.807
Laat mij maar m'n gang gaan laat me maar even alleen zodat ik kan schreeuwen of stilletjes ween. En als je terugkomt zal ik aan je vragen mijn tranen te drogen en samen te dragen.…
Moeke9 december 2005Lees meer >

Morgen

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Muze Neem me morgen mee Als ooit tevoren Laat me dan verloren zijn In wat ik nu zo mis Mijn vleugels, laat ze groeien Mijn woorden overvloeien Mijn hart onstuimig En verward Waar dat nu rustig is Maar kom nog niet vandaag Kom niet al deze nacht Ik denk wel aan je, warm me aan je Hoe ik je verwacht Met pijn naar 't felle leven…

Als ijspegels

hartenkreet
4.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Ik staar in het water Een bevroren gelaat Tranen als ijspegels Voor troost nu te laat Ik staar in het water Spiegel van mijn zijn Verwoestend en kil De schaduw van pijn Ik staar in het water Aura vol met verdriet Voel enkel nog leegte Ik ben er en toch niet Ik staar in het water Laat mijn leven varen Golven van wanhoop Die de dood…
car19 januari 2007Lees meer >

Impressie

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.135
Irissen, ze glijden door de avond door het oog van de lantaarn laat ze schijnen, laat ze verdwijnen uit de dood opgestaan. Irissen zingen over licht en seringen over het verloren oor, de nacht is snel gekomen. Ik hoor de zonnebloemen dansen voor het venster in het nachtcafé. De sterrennacht is opgestaan.…

Diep in mij...

hartenkreet
4.8 met 58 stemmen aantal keer bekeken 2.547
uit mezelf laat ik je niet los, waarom laat je mij niet vrij?…

Onbereikbaar .....

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Verloren in verlangen kijken jouw ogen mij aan handen houden gevangen willen me niet laten gaan Zachtjes teken jij mijn mond als een lijntje in de lucht licht geopende lippen verliezen een diepe zucht Rillend wil ik behouden wat verloren is gegaan teder wil ik omvatten onbereikbaar laat ik gaan…
Metha22 juli 2004Lees meer >

onbekend is onbemind

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
te planten gewoon om te laten zien dat ze ook wapperen kan onder onbekende winden…

scheppingsverhaal

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.644
ik heb jou lief je sterrenogen vroeg in de morgen laat in de nacht ik volg je naar binnen om de dag te vergroten in zoete drang en alles om me heen laat me jou strelen het zicht van je dromen een enkel woord tussen de zinnen waar alleen ik languit mag liggen in één ademzucht van bewegend beminnen…

Missen

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.020
Ondanks mijn groot verdriet probeer ik mij een weg te banen Hoe moet ik verder zonder jou alle glans begint te tanen God weet alleen waarom ik je zo snel moest laten gaan De herinneringen zijn al wat ik heb een warme deken in mijn bestaan Maar toch doet het zo’n pijn dit enorm gemis Om diegene los te laten die er niet meer is…
Judy Steffers28 augustus 2006Lees meer >

Koesteren

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 707
het liefste koester ik de liefde niet de herinnering eraan en evenmin het sluimerend gemis als was er zon achter de wolken niet het verdriet dat onverwachts mijn hart bezeert, nee dat niet meer ik baad mij in de lach van hem die zich ook warmen laat door mij drinkt van mijn lippen als zijn wijn paart aan mijn geur zijn adem laat vertroetelen…
annabel26 oktober 2008Lees meer >

midlife

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
ik word opgejaagd een niet bestaand iets zit mij na ontastbaar maar zichtbaar hij jaagt mij op, de tijd laat mij geen rust ik moet op jacht het put me uit hoe ouder hoe vermoeider de oude gekkin het eind is in zicht ik heb nog geen zin ik wil respijt alsnog in trek zijn ooit alles gemist nu te laat om in te halen een verloren…
manus16 november 2008Lees meer >

Dominerende spreuken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.461
Ik was laat, het koper van de nacht roodde nog roder dan mijn bloed doorlopen ogen, ik had mijn hartstocht verloochent aan de stenen in de straat in het inherente bestaan van mijn ik, mijmerde ik dat de regen mij kon drogen en de wind mij kon laten zeilen zonder zeil en mast ik domineerde de spreuken van mijn ziel en weersprak de schoonheid…
elze26 april 2009Lees meer >

Dominerende spreuken

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.925
Ik was laat, het koper Van de nacht roodde nog roder dan mijn bloed doorlopen ogen, ik had mijn hartstocht verloochent aan de stenen in de straat in het inherente bestaan van mijn ik, mijmerde ik dat de regen mij kon drogen en de wind mij kon laten zeilen zonder zeil en mast ik domineerde de spreuken van mijn ziel en weersprak de schoonheid…
elze26 april 2009Lees meer >

Rouw draagt,,

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Rouw draagt wollen dekens verwarmen het kille hart dat nog niet spreekt maar woordenloos beleven Wanneer de wolken samenzweren en hun druppels laten vallen misschien wordt er dan gehuild in liefdevol omarmen En de stilte zich laat horen als zacht gefluister in de wind het moment van samenkomen wanneer een zucht de stilte breekt.…
Moeke13 juli 2009Lees meer >

De Vader

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Laat het toch Laat haar in onschuld Geef niet uw gruwel ervaring Ontzie, zwijg, ze is nog zo jong Zij moet het zelf ondergaan De jeugdige onschuld Het onvermoede bracht het noodlot En zij onderging de ervaring Voorgoed in alle eeuwigheid Balancerend op mijn wankele stoel Voel ik de strop der verwurging Gewraakt de wroeging mijn luisterend…
Ivan Grud15 januari 2010Lees meer >

loslaten

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.514
Hoe kan ik je los laten? Als ik je al zolang niet meer heb gezien Jouw lichaam niet heb kunnen voelen Omdat wij niet meer samen konden zijn Hoe kan ik je laten gaan? Als je niet verdwijnt uit mijn gedachten Waar je op de meest ongemakkelijke momenten Verschijnt zonder waarschuwing vooraf Hoe moet ik verder leven?…

Over de horizon

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 600
laat ons reizen naar een land. Een land van dromen.. waar ik zonder jou..nooit zou komen. Neem mijn hand, neem mij mee, ver over zee, laat ons aanspoelen in dat land... ...ons dromenstrand. Met jou wil ik gaan.. ver over die horizon het punt waar mijn leven stopt.. en jouw leven begon..…

storm

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
rimpels achtergelaten in de beek van vergeten gevoel laten niets nog zijn zoals het leek vergeten tijden blijken te vergaan verder te gaan dan tijd gaat zoals ik keek kijk ik nu vergelijk de andere stroming met de waterval van ooit het is later veel en veel te laat tijd zal leren zoals tijd gaat en wederkeren tot dan tot…
i11 juni 2010Lees meer >

schoonheid

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 659
sta stil en ga voorbij maar pluk haar niet geen gouden, met diamant beladen kooi zal zij overleven, gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan huil maar maar laat haar staan want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn laat het verdriet je kneden de Liefde in je hart doen gisten om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…

Curriculum Vitae

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 792
Laat de dageraad passeren laat uit de veren en steeds mooi moe haar steengroengrijze oogjes toe. Gemis van wat haar leven vertransporteert door al dat slapen en gegeneerd CVS-en. Zingen enkel het refrein zonder dat anderen beseffen hoe ze bidt en hoe ze smeekt om haar prins te kussen en ondertussen weer Assepoester te kunnen zijn.…

de schors van de nacht

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
laat me als een kleine vlam mezelf zijn want hoe anders kan ik uitleggen dat de nacht zich niet vergist naakt op mijn schouders hij is een reiziger -ik ken zijn gewoonte- en komt binnen via schemerlicht berooft een boom van zijn bladeren en ebt dan weg in het oog van alledag laat me het ruisen legt zich neer ik klink zachter op…

Blauwe ogen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
Als alleen jouw hart zich zal openen zoals een roos op een zonnige dag haar blaadjes opent zal mijn hart zich openen als ik deze roos zie in jouw blauwe ogen al de rozenblaadjes dwarrelen op de wind dus laat ze nooit verdwijnen op deze vleugels en laat ze voor eeuwig blijven zingend hun fluistering over de liefde tussen jou en mij…

Vriendschap

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.636
Laten we vrienden zijn die ook als ze verre van elkaar verblijven verbonden zijn door zielestroom Laten we elkaar gedenken en gedachten zenden die licht brengen Licht als de stralen van de rijzende zon Buiten is de nacht sombere regen de kamer is gevuld met serene klanken en de vlam van de kaars en ik denk aan jou…

Terwijl het leven langzaam wakker wordt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.379
In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie Terwijl het leven langzaam Wakker wordt en in dit Late voorjaar ook de vogels De lente weer herkennen Ligt voor jou het einde Langzaam op de loer Leven dat stil aan Lijden werd en zichzelf Begint op te geven - Ik hou je hand vast Om je tot in de eeuwigheid Niet meer los te laten…

Cirkelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
we rijgen rituele woorden aaneen maar de zin laat zich niet vinden de taal van taai verdriet verankerd in de ziel laat zich niet snoeren wreed woekert ze door in het oog van de orkaan ademen we slechts het verleden uit ons onstilbaar verlangen naar toen en daar oneindig cirkelen we rond als gewichtloze doden in de ruimte…
J.Bakx30 juli 2013Lees meer >