30481 resultaten.
De rookster
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.048 Even later was ze weg,
want ik zag te laat de heg,
waar ze stopte.Niet voor mij.
Zachtjes hoorde ik gevrij.
Ik keek om. Het was te laat,
al verstond ik wel gepraat
van: 'Dag lieverd en wat leuk.
Mag ik soms van jou een peuk?'…
Zwaartekracht
netgedicht
2.7 met 27 stemmen
1.813 Steeds lichter
plaats ik je
op mijn weegschaal
Tandje voor tandje
wordt verzet,
duw je weg naar een gedachte
die ik niet denken wil
Soms gewaarschuwd
met een vingertopje
laat ik je toch struikelen
over de rand
van mijn bed
Ik heb de wereld beloofd
je heel te laten
en als ik jou centimeter voor centimeter
beheerst en voorzichtig…
Ja
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 immer op tijd
toch te laat zou zijn…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.8 met 59 stemmen
24.063 Laten wij de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1999.…
Samen dragen
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
1.807 Laat mij maar m'n gang gaan
laat me maar even alleen
zodat ik kan schreeuwen
of stilletjes ween.
En als je terugkomt
zal ik aan je vragen
mijn tranen te drogen
en samen te dragen.…
Morgen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.164 Muze
Neem me morgen mee
Als ooit tevoren
Laat me dan verloren zijn
In wat ik nu zo mis
Mijn vleugels, laat ze groeien
Mijn woorden overvloeien
Mijn hart onstuimig
En verward
Waar dat nu rustig is
Maar kom nog niet vandaag
Kom niet al deze nacht
Ik denk wel aan je, warm me aan je
Hoe ik je verwacht
Met pijn naar 't felle leven…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Impressie
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.135 Irissen, ze glijden door de avond
door het oog van de lantaarn
laat ze schijnen, laat ze verdwijnen
uit de dood opgestaan. Irissen
zingen over licht en seringen
over het verloren oor, de nacht
is snel gekomen. Ik hoor
de zonnebloemen dansen
voor het venster in het nachtcafé.
De sterrennacht is opgestaan.…
Diep in mij...
hartenkreet
4.8 met 58 stemmen
2.547 uit mezelf laat ik je niet los,
waarom laat je mij niet vrij?…
Onbereikbaar .....
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.414 Verloren in verlangen
kijken jouw ogen mij aan
handen houden gevangen
willen me niet laten gaan
Zachtjes teken jij mijn mond
als een lijntje in de lucht
licht geopende lippen
verliezen een diepe zucht
Rillend wil ik behouden
wat verloren is gegaan
teder wil ik omvatten
onbereikbaar laat ik gaan…
onbekend is onbemind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
659 te planten
gewoon om te laten zien
dat ze ook wapperen kan
onder onbekende winden…
scheppingsverhaal
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
1.644 ik heb jou lief
je sterrenogen
vroeg in de morgen
laat in de nacht
ik volg je naar binnen
om de dag te vergroten
in zoete drang en
alles om me heen
laat me jou strelen
het zicht van je dromen
een enkel woord
tussen de zinnen
waar alleen ik
languit mag liggen
in één ademzucht
van bewegend beminnen…
Missen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.020 Ondanks mijn groot verdriet
probeer ik mij een weg te banen
Hoe moet ik verder zonder jou
alle glans begint te tanen
God weet alleen waarom
ik je zo snel moest laten gaan
De herinneringen zijn al wat ik heb
een warme deken in mijn bestaan
Maar toch doet het zo’n pijn
dit enorm gemis
Om diegene los te laten
die er niet meer is…
Koesteren
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
707 het liefste koester ik de liefde
niet de herinnering eraan
en evenmin het sluimerend gemis
als was er zon achter de wolken
niet het verdriet dat onverwachts
mijn hart bezeert, nee dat niet meer
ik baad mij in de lach van hem
die zich ook warmen laat door mij
drinkt van mijn lippen als zijn wijn
paart aan mijn geur zijn adem
laat vertroetelen…
midlife
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 ik word opgejaagd
een niet bestaand iets
zit mij na
ontastbaar maar zichtbaar
hij jaagt mij op, de tijd
laat mij geen rust
ik moet op jacht
het put me uit
hoe ouder hoe vermoeider
de oude gekkin
het eind is in zicht
ik heb nog geen zin
ik wil respijt
alsnog in trek zijn
ooit alles gemist
nu te laat om in te halen
een verloren…
Dominerende spreuken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.461 Ik was laat, het koper
van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
Dominerende spreuken
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.925 Ik was laat, het koper
Van de nacht roodde nog roder dan mijn
bloed doorlopen ogen, ik had mijn
hartstocht verloochent aan de
stenen in de straat
in het inherente bestaan
van mijn ik, mijmerde ik
dat de regen mij kon drogen
en de wind mij kon laten
zeilen zonder zeil en mast
ik domineerde de spreuken
van mijn ziel en weersprak
de schoonheid…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
De Vader
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.775 Laat het toch
Laat haar in onschuld
Geef niet uw gruwel ervaring
Ontzie, zwijg, ze is nog zo jong
Zij moet het zelf ondergaan
De jeugdige onschuld
Het onvermoede bracht het noodlot
En zij onderging de ervaring
Voorgoed in alle eeuwigheid
Balancerend op mijn wankele stoel
Voel ik de strop der verwurging
Gewraakt de wroeging mijn luisterend…
Peinzen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.028 laat ons samen zwijgen…
loslaten
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.514 Hoe kan ik je los laten?
Als ik je al zolang niet meer heb gezien
Jouw lichaam niet heb kunnen voelen
Omdat wij niet meer samen konden zijn
Hoe kan ik je laten gaan?
Als je niet verdwijnt uit mijn gedachten
Waar je op de meest ongemakkelijke momenten
Verschijnt zonder waarschuwing vooraf
Hoe moet ik verder leven?…
Over de horizon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 laat ons reizen naar een land.
Een land van dromen..
waar ik zonder jou..nooit zou komen.
Neem mijn hand,
neem mij mee,
ver over zee,
laat ons aanspoelen in dat land...
...ons dromenstrand.
Met jou wil ik gaan.. ver over die horizon
het punt waar mijn leven stopt.. en jouw leven begon..…
storm
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
899 rimpels
achtergelaten
in de beek
van vergeten gevoel
laten niets nog zijn
zoals het leek
vergeten tijden
blijken te vergaan
verder te gaan
dan tijd
gaat
zoals ik keek
kijk ik nu
vergelijk
de andere stroming
met de waterval
van ooit
het is later
veel en veel
te laat
tijd zal leren
zoals tijd gaat
en wederkeren
tot dan
tot…
schoonheid
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
659 sta stil
en ga voorbij
maar pluk haar niet
geen gouden, met diamant beladen kooi
zal zij overleven,
gelijk de vogel in de lucht niet stil kan staan
huil maar
maar laat haar staan
want nimmer zal zij de jouwe kunnen zijn
laat het verdriet
je kneden
de Liefde in je hart doen gisten
om de stilte van het zijn in het voorbijgaan…
Curriculum Vitae
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
792 Laat de dageraad passeren
laat uit de veren
en
steeds mooi moe
haar steengroengrijze oogjes toe.
Gemis
van wat haar leven vertransporteert
door al dat slapen en gegeneerd
CVS-en.
Zingen enkel het refrein
zonder dat anderen
beseffen hoe ze bidt
en hoe ze smeekt
om haar prins te kussen
en ondertussen
weer Assepoester te kunnen zijn.…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…
Blauwe ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
798 Als alleen jouw hart
zich zal openen
zoals een roos
op een zonnige dag
haar blaadjes opent
zal mijn hart zich openen
als ik deze roos
zie in
jouw blauwe ogen
al de rozenblaadjes
dwarrelen op de wind
dus laat ze
nooit verdwijnen op deze vleugels
en laat ze voor eeuwig blijven
zingend
hun fluistering over de liefde
tussen jou en mij…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Cirkelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 we rijgen rituele woorden
aaneen maar de zin laat
zich niet vinden
de taal van taai verdriet
verankerd in de ziel
laat zich niet snoeren
wreed woekert ze door
in het oog van de orkaan
ademen we slechts
het verleden uit
ons onstilbaar verlangen
naar toen en daar
oneindig cirkelen we rond
als gewichtloze doden
in de ruimte…