6196 resultaten.
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 En ook al sluit ik mijn ogen,
als ik wakker word ben ik het nog steeds.
Er gaan geen dagen voorbij
dat ik iemand anders ben.
Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.…
Moeder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
605 Ik wil haar in mijn armen sluiten
boos duwt ze me van haar af,
ze wil alleen met me naar buiten.
Een traan rolt over mijn gezicht
trek dan de deur weer zachtjes,
achter me dicht, ga naar huis
ZIJ KWAM NOOIT MEER THUIS!!!!!!…
HOMO'S ZIJN ZIEK !
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.493 Christus sluit niemand uit;
Christenen en Christinnen
des te meer, keer op keer
weten zij niets te leren
van de liefde van Christus
want deze overstijgt elke
vorm van sexualiteitsbeleving!…
Vijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Wanneer u zich alsnog wilt kandideren
Als fractievoorzitter van de partij
Dan sluit u achteraan de lange rij
Waarna de media u afserveren
Jeroen heeft nog een hele foute vraag
Matthijs start zijn verbale kettingzaag.
Er is vandaag een 5e kandidaat opgedoken voor het fractievoorzitterschap van de PvdA. …
Per radio
gedicht
2.0 met 29 stemmen
11.653 Ik moet nu sluiten.
Wij moeten buiten van de regisseur,
hij staat al bij de deur.
------------------------------
Uit: ' ik schrijf je neer', 2002.…
Donker paradijs
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
766 Iedereen vindt dat ik verder moet gaan
Maar elke keer als ik mijn ogen sluit
Is er een donker paradijs
Er is geen remedie
Je ziel jaagt op me
En zegt dat het goed met je gaat
Niemand is vergelijkbaar met jou
Ik kom je tegen in mijn dromen
Ik wil niet wakker worden
Ik ben bang dat je niet op me wacht
Iedereen vraagt waarom ik zo zwak ben…
Ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Ik sta stil tussen vele
Ik sluit mijn ogen
En doe alsof ik alleen ben…
Mooie herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Zomer sluit haar hemelsblauw
Herfst opent met wolken grijs en grauw
Toch staat ze nog even in de wacht
Om straks genadeloos toe te slaan
Met regen en stormenkracht
Bomen verkleuren
En worden langzaam kaal
De herfst, ze doet het allemaal
Met haar schoonheid en onstuimigheid
Raakt ze bij velen gevoelige snaren
Maar... er komt een dag
Dat ze…
De grot
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
690 's Avonds op kantoor
Het raam staat hoog
Langsdenderende treinen
waaien koelere lucht binnen
Mijn collega denkt
Ik ruim de mappen op
De tijd zou hier stil staan
als er geen licht door de kamer reed
Ik trek het raam dicht
en het rolgordijn
Hij doet het licht uit
We gaan
Zonder iets te zeggen
sluit hij af
Tot morgen
weer…
Geluk is een vogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Hij leefde in voorspoed
en wilde een contract sluiten
met zijn god om dat zo te houden
want hij offerde nog zonder zekerheid
wat hij terug zou krijgen, terwijl
hij wist dat geluk een vogel is
die zelf kiest waar ze rust
en wie ze voedt als haar jong
Hij was bang
dat ze weg zou vliegen
en hij besloot tot een extra offer
van heel zijn…
Verbondenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt
de uren
laten stuiten
van binnen
naar buiten
om er ook
nog frisse
lucht en
gezondheid
in te sluiten
gevuld met
creatief
recht uit
het hart in
dansen en
samen zingen
waarbij wij
met verstand
op de nullijn
gaan beginnen
verbondenheid
is manifest
in het geheel
van spelen
er zijn geen
losse delen in
de duurzame…
Adembenemend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
568 het is veel wat er
van buiten
op ons afkomt heden
ten dagen
met al die vragen
die blijven knagen
om een antwoord vragen
en het zijn er vele
die sterven maar die
het coronavirus erven
sterven veelal alleen
ik zet de televisie uit
sluit het venster en de
deur voor de
adembenemende
corona geur
en gaat zoeken
in het…
TERUG NAAR HET BEGIN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 het water sluit
zich achter de vis daar
waar hij net nog zwom
de lucht vult de plek
waar de leeuwerik
naar de hemel vloog
haar zo juist beklom
de plek van donker
wordt als ze wegvloeit
weer ingenomen door
het licht van de zon
zo zal ook de plaats
waar de mensheid zich bewoog
weer ingenomen worden door
dat waaruit de wereld ooit bestond…
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 Je probeert de bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer…
LAIS CCXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Elk leven is beleefde woekering:
herhaald gemompel in een mond zijn wij,
wier zin verdwijnt in ’t sluiten van de kring.
En iedereen gaat aan de ziel voorbij,
want ‘iets’ dat ‘is’ bereiken willen wij.
Het heeft LAIS beroerd, in aarzeling.
Het zag de woestenij, begreep het ding
dat in haar leven altijd geeft haar zin
voor de vernietiging.…
Ruigrokken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
381 Ik sluit
de gordijnen, mijn ogen en mond
Ik ben er niet, hallo hallo
je ziet toch dat ik er niet ben
en ik kan er niets aan doen -
afwezig wegens omstandigheden
waar ik niets aan kan doen…
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
584 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
elektrisch geladen, meercellig gestemd
trillend…
het vioolconcert
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
669 de strijkers zwijgen
als de noten op papier
de dirigent wacht
in de coulissen
handen en baton in rust
hij sluit de ogen
het applaus klatert
een zachte milde regen
stilte als teken
papieren noten
de wording van het verhaal
bezielde handen
een weidse wereld
klanken vouwen zich open
landen in de ziel
de betovering
het is dan dat…
uit de verte
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
933 uit de verte lijken wij te kijken
naar wat daarbuiten gaande is
oude ruggen tegen de muur
smeulende as rouwend vuur
het boze oog loert door een gat in
het keukenraam van het lege huis
het verliest telkenmale van
de schitterende lente
als iemand de ogen sluit
steelt een ander een kus van de dood
uit de verte lijken zij te kijken…
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
409 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
gedichten gevuld met gezichten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
842 blikken in ogen die
wijken voor kijken
in een cirkelend
praten zonder gesprek
nietszeggende stemmen
die zichzelf verwennen
overschreeuwen de harde
muziek, wie kent ze niet
hun toon is gewoner
dan de ruis van de bomen
een vogel fluit zijn bestaan
hun lied is wel te verstaan
een middag gedichten
gevuld met gezichten die
iedereen…
als de morgen huilt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.549 als de morgen huilt
een traan laat om
de wereld zijn ogen
openslaat gadeslaat
neerslaat op het
verborgene in de
dag wat zichzelf
zo duidelijk laat
zien als de morgen
huilt om de wereld
de dag vol zelf
vertrouwen is
om de avond die
gaat vallen
wetende dat
de nacht zal
volgen dat
alles weer
goed zal komen
totdat…
Berusting
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.074 ongeduldig dolend
in het ongewisse
blijvend
starende ogen
priemen in het niets
dat een leeg beeld weergeeft
op een troebel netvlies
een diepe zucht
zakt diep weg
verloren in machteloze strijd
om zekerheid
eindeloze stroom gedachten
verwaaieren
in een onrustig hoofd
bezeten
moe en gestreden
berust hij
zichzelf…
Net als reclame
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
841 Door herhaling
Herhaling van het leed
met verfraaide beelden
of gepolijste zinnen
Door herhaling
Door herhaling
Mijn gedicht
verkoopt zichzelf
Door herhaling
Daar wordt het fraaier van
Net als reclame
neem ik je in de maling
door herhaling van het leed
Zomaar een vrouw
die zegt dat het haar speet?…
Kapstokte de kleren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
923 jij deed
de poppenwas
kapstokte de kleren
alsof er nooit een
ander lijf in zat
maar later
streek je
plooien glad
uit leven dat je
even was vergeten
de hoed
en pruik het
staat weer puik
je roodt nog de
allang gelakte nagels
en nee de tijd
heeft geen gelijk
want na de poppenwas
staan zij als nieuw
zichzelf aan te prijzen…
Schaamrood gekaakt
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
1.918 ze kan niet kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vrijwillig elke ratio
al duisterend in de kiem smoort
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
met inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent…
AFSTAND NEMEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.143 Verweesd keert hij tot zichzelf weer;
geen mens leidt of verleidt hem meer.…
Onwetendheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 De verhalen verzinnen zichzelf,
alles door oppervlakkig zien.
Ze kunnen er niet meer tegen.
De stadsmuur is té dik, té hoog.
Snakkend naar ware informatie,
die ze niet krijgen,
zonder ervoor open te staan.
De inwoners van Onwetendheid.
Ooit beseffend,
wij zijn ook een volk.
Vanaf dat moment gaat de poort open.
Welkom in Realiteit.…
Une dame très chique
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
877 Na duizend oefeningen
was zij er tevens in geslaagd
haar welgevormde benen
zo te plaatsen
dat zij een wereld vormden
op zichzelf.
Zij was une dame très chique…
Nee, lieverd
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
746 nee, ik hou er niet van
de stilte splijt de zwam
van wantrouwen daar
waar jij en ik moesten zijn
hij loopt een hoekje om
met zichzelf, de enige
waarom hij niet geeft
dan omdat zij het vraagt
geen nieuws te rapen
zijn land bestaat
beslaat nog steeds zijn wereld
die eigenlijk de hare is
aan de deur geen gezeur
komt hij weer thuis
een…