5922 resultaten.
Moedige klim
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 Je maakt mijn wereld open,
lang gezwegen over wat ik je
breng, vanuit dat land weer te
kiezen, vaak langs ongewone
wegen, maar op eigen kracht,
die steile bergwand te beklimmen,
en op z’n beboste flanken te nestellen
boven op een macht van de ervaring,
om na elke klim elkaar te vertellen, de
moed niet te verliezen, wat misschien
verleidt…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
GVD
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
793 PVV blijkt geduld te verliezen:
de partij van de godsdienstonvrijheid.
Al die oenen die kiezen voor Geert
- verontschuldig me thans tot besluit -
zijn verdomme hun vrijheid niet weerd!!!
Zo. Dit moest er bij mij even uit.…
Stil vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Want schuld was zijn moment dat hij niet meer wilde verliezen.
Omdat zijn stem dood was,
zijn nachtmerries nu zouden zwijgen
en hij de stilte onverdraaglijk wilde maken.
Waar zijn naam en zijn ogenblik zouden overblijven
en ze onze stilte
nog steeds
kleuren.…
MOEDER
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
769 haar mee je leven in
de eerste woordjes die zij jou leerde
onderscheid van ‘t goede en ‘t verkeerde
zij gaf je leven zin
je zult haar altijd weer ontmoeten
op iedere kruising van je weg
bij alles wat je doet of zegt
zal je haar met blijdschap groeten
koester deze kostbare schat
herinner steeds haar adviezen
zij zullen niet aan kracht verliezen…
Melancholiek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Verdwijnen kan
Maar meer een
Voortkabbelend
Gevoel van verlies
Waarin ik niet
Precies de vinger
Kan leggen op wat
Ik dan wel verloren heb -
' t Maakt me ook
Best ongerust, want
Waar voorheen een
Specifiek verlies
Leidde tot melancholie
Heb ik nu meer het gevoel
Dat ik mijn eigen
Identiteit stukje
Bij beetje aan
Het verliezen…
bidden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 Voor mij is bidden
een eindeloos verliezen
in een bodemloos bestand,
het verbond ontdekken
tussen de gewelddadige wereld,
dit ogenblik
en wat nog komen moet.
Als ik bid geloof ik
hoorbaar te worden aan de overzijde.…
hoe weinig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 in de slagregen van stilte
waar alles en niks gezegd wordt
en het bange hart ontbindt
verandert de dag in de nacht
waar de dood verborgen ligt
achter een ijzige bries
zing je los van het gulzige duister
laat de nacht oplichten als de dag
hoe weinig is nodig om alles te verliezen
keer terug naar het lege papier
vind de taal van de liefde…
De "misstap" (misdaadsonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 De leraar vreesde vrouw en kind
te verliezen met zijn misstap.
Ach, had hij haar maar niet bemind.…
wie jij mij bent
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
459 de herinneringen die we hebben
wensen mij dat je hier zijn mag
opdat wat wij hebben meegemaakt
zich in het samenzijn herleven laat
hartstochtelijk is daarbij mijn wens
dat ik jou niet meer verliezen kan
omdat eeuwig het ervaren blijft
van jou in naast en om mij heen
nu mij jouw jaardag mij terugbrengt
naar de tijd van het innig samen…
Geen winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 liefde kent geen maten
zij meet niet af
zij neemt zoals het is
liefde kan niet praten
naar de mond
zij zwijgt en reikt haar armen
liefde zal niet kiezen
tussen goed en kwaad
zij wacht geduldig af
zij kan niet verliezen
zij wil de wedstrijd niet
liefde kent geen spijt
van wat zij gaf
ze heeft een open blik
ze oordeelt niet
liefde…
Liefdevol raken
netgedicht
5.0 met 451 stemmen
436 ik zag energieën
vervloeien als
wij stoeiden
niet in de
harde greep die
vaak te pijnlijk bleek
wel in elkaar
liefdevol raken om
zo intimiteit te maken
waar spanningen
ontladen die wij achter
ons hebben gelaten
als hoge bomen
zwiepen zal gevaar
naar angst verschieten
pas als liefde
werkelijkheid droomt
en wij ons verliezen…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 Ik was als een vogel
Zwalkte wat laag bij de grond
Dan steeg ik, overzag
hoe ik nu met een nieuw iemand
in wie ik me verliezen wil
om jou te kunnen vergeten
Maar hoe ik toch naar je zocht
in een duikvlucht
Daar rondhing tussen de daken
Die hele ouwe boel,
die verfrist zogenaamd
Gemoderniseerd
Al het oude, de pijn, het geluk hing er als…
Verknoeide kindertijd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 bewoners
deden aan
kinderterreur veel
te hard
werken dreigend
met een
isoleercel
kortom enorme
kommer en
kwel
de kinderen
kwamen al
uit probleemgezinnen
incest en
van alles
wat
achter dikke
gesloten deuren
hoe akelig
was dat
terecht schadefondsen
en monument
hiervoor opgericht
diverse vrouwen
in dienst
van de
Heer verliezen…
onvoltooid verleden tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
455 zouden
uit deze nacht springen
alles terugbrengen wat we namen
naast het verdriet wandelen
we zouden
oefenen in hoop
volhardend vol leven zijn
uit de wrakstukken herrijzen
we zouden
naar het licht reiken
een naam geven aan het verdriet
een boot vol liefde zijn
we zouden
een koor van stemmen zijn
leren van onze schimmen
onszelf verliezen…
Natuurramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 hulpeloze handen
ongrijpbaar reikend
smartelijke gezichten
verliezend verlies
beschuldigende ogen
wijzend naar het kwaad
gestorte tranen
de leegte vullend
verwoestende adem
strijkt over de aarde
losgeslagen zwiepend
verandert verwerpt
vernietigt smijt
ontroostbare aarde
bedreigd verkwist
verwaarloosd gekwetst
beschadigd geschonden…
IK DUID DE DUIDERS VAN JONG TOT EUS!!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Geduld het gezegde zegt
geduld is een schone zaak
en dat is het ook
en heb ik mij ook eigen gemaakt
want met al die duiders tegenwoordig
van jong tot eus
al die meningen over meningen
je zou bijna je geduld verliezen
en ze niet meer lezen
niet meer tot of in je opnemen
maar toen keek ik in de spiegel van mijn ziel
en zag mezelf…
Onze vlag geplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We zoeken elkaar binnen elkaars
grenzen die ons insnoeren
al willen we dat niet
Maar in vrijheid zouden we
elkaar verliezen, dus gaan we
zwijgend verder, opgejaagd
door het afbrokkelende land
achter ons, hopend nog
vooruit te kunnen
waar geen pad meer is
Men kijkt ons verwonderd na
en ziet ons de takken wegslaan
Inmiddels is er geen…
De gestreden strijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.851 De strijd is gestreden
Een strijd zonder winnaar
Een breuk zonder aanwijsbare reden
In gelukkige tijden ondenkbaar
De strijd is gestreden
Het is nu eindelijk welletjes
Tijd om de horizon te verbreden
Een einde aan psychologische spelletjes
De strijd is gestreden
Het afscheid kort en emotieloos
De tranen reeds verspeeld in het verleden…
Diepe smart
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.815 Het knerpende
grind
de fluitende
vogels
begeleiden je
ten afscheid
op je laatste reis
Ik slik
de brok in mijn
keel
hardgrondig weg
Het grind knerpt,
de vogels zingen
Een steen op
jouw graf
een steen op
mijn hart
Het grind
knerpt
de vogels
fluiten
Ik voel
alleen maar
diepe smart…
Einde verhaal
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.269 Ik zag bij ons afscheid de tranen op je gezicht
Maar ben niet opnieuw voor je gezwicht
Herinneringen aan het verleden
Het weinige wat we hebben gedeeld
Ik wil er niet meer over praten
Ik kan er niet meer om lachen
Hetgeen er was is verleden
Je deed me huilen keer op keer
Ik zou van je moeten houden
Maar kan jou niet vertrouwen
Deed…
Onzichtbare banden.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.198 Als we afscheid nemen
van ons aardse bestaan.…
Geheim nummer
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.463 Overal kom ik je tegen
in het bos, bij de zee
Als de zon schijnt of bij regen
altijd ga je met me mee
Soms zou ik je willen bellen
maar je nummer is geheim
Wil ik je dingen vragen en vertellen
wil ik heel graag even bij je zijn
Veel te jong heb je ons verlaten
zonder afscheid ... zomaar dood
Wat zou ik je graag even willen bellen
maar…
Illusies
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.821 Het mooiste geluk kan instorten,
Onverwachts die harde klap
Geen enkel mens kan daar tegenop
ik voel me ontzettend diep bedrogen,
Maar hoeveel vrouwen heb je dit gelapt,
Hoeveel houden jouw geheim verscholen,
Afscheid wordt me nu bevolen,
En waar ik naar verlangde,
Wordt me voor altijd ontnomen.…
Het meisje zweeg
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.391 ogen en lippen
vol gekrast met verraad
van een verleden ver gezicht
waar maagdelijk kleine vingers
werden gefluisterd
in een tierlantijnen ledikant
toen zijn mond daalde
naar het poppenspel van
zweterige handen
en de geur vond
van een onbetreden
onschuld
nam ze afscheid
om wat ze verloor
er was geen sprake meer
van porseleinen…
Onherkenbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Zo zou het dus zomaar kunnen gebeuren
dat je afscheid moet nemen van een eeuwen-traditie.
Maar waar is het gezicht van de motoragent?
Met zijn helm op heb ik hem niet herkend.
...er komt een verbod op het dragen van burka's. Ook ouders die hun kinderen naar school brengen mogen geen burka meer dragen. Men riskeert dan een boete.…
Besparen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.610 Verdriet en onbegrip vechten om voorrang
Ik weet niet wat ik voelen moet
Elk gevoel maakt me bang
Het is nu al het missen dat pijn doet
Hoelang gaat dit afscheid duren
Te lang of veel te kort
Zijn het dagen, zijn het uren
Niemand weet wat het wordt
Als het lot te dragen is
Dan hoop ik nog op jaren
Maar als ik me in het lijden vergis
Dan…
Tijdreiziger
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.110 Dan wimpert het licht
aan en uit, wil afscheid nemen.
Toch is er soms
een onverzettelijkheid
die van voeten bergen maakt
en van wil slappe thee.
Dan zwerf ik op de bank
tot de sterren uit wandelen gaan
de nacht uit
de hort op
onderweg naar morgen.…
De nacht is zo stil
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.538 vanavond
zal ik het afscheid niet
schrijven
want alles wat jouw adem heeft
huilt overal met me mee
ik snijd het slapen
uit mijn armen, donker en doorheen
de nacht
houd je vast, tot
dicht bij mij
elk geluid
laat vlinders liggen, wit
en stil van schaduw
sta op, mijn lief
en kijk naar de maan
ik heb je licht
zo lief…
Bent mijn diamant
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
854 er sprong een vonkje
uit de edelsteen die
jouw slanke vinger droeg
ik zag het alleen
je handen waren bezig
afscheid te bereiden
tastten naar je jas en
in je blik vonkte je weer
jij bent mijn diamant
voelde al in jou begroeten
de lange vingers in mijn hand
ze vonkten speels een nieuw ontmoeten…