6661 resultaten.
de kleur waarmee je tekende was rood
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
692 ik streelde bergwanden
en mijn handen voelden
weer jouw ziel
je gebeente was
versteend, alleen de graven
kenden nog je tekening
het was de rekening
die je ons schreef toen jij
hier in de rots verbleef
ze hadden alles uitgemoord
je dagelijkse bede voor bestaan
werd door de goden niet verhoord
de muren bloeden
door de beelden van…
SPROOKJE???
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.758 Je zoende mij,
ik werd wakker
je nam mijn hand,
ik de jouwe
Het sprookje eindigde
Het leven begon
Jij vroeg, ik antwoordde
jij nam, ik gaf
Jij moest, ik wou
Jij eiste, ik vroeg
Nu is het genoeg
Ik antwoord niet meer,
geef niets meer,
wil niets meer
Sprookjes bestaan niet
Je deed me zoveel verdriet
Dat ook het echte leven,
voor mij haar…
engel
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.411 Ik weet nu wat m'n doel is
waar ik moet gaan voortaan
en als ik hulp nodig heb
weet ik van zijn bestaan.…
Faalangst
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
5.807 een storm met windkracht negen
die door de hersenen woedt
laat het lichaam spannen
en ent zich vast in machteloosheid
van het denken, geblokkeerd als
een vastgelopen computercame
doemen negatieven aan de horizon
op het scherm van het bestaan
ordeloos wiebelen de gedachten
voortdurend onderbroken met
pijnen onzichtbaar door het
gekweld…
Stil als zij voorbijgaat
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.473 Ik zou het je niet moeten zeggen
doch als ik je zie lopen
hoe terloops het ook maar is
dan slaat het dubbel over
is er even geen weten
van hoe me te houden
met de kraag omhoog
duikend in de koude
schuil ik voor de ontdekking
glimlach en traan
een voorbije tijd van samenzijn
jij, nostalgisch bestaan.…
Genoeglijke uitputting
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.796 ik ben nu waar ik wezen wil
Ik heb het van me afgezet
Geen stap meer te verzetten
Het is ook niet meer nodig
Als je uitrust op de goede plek
Zijn verdere stappen overbodig
Dus zit ik in het licht van boven
En laat me rusten, laat me gaan
Lichamelijk een wrak, geestelijk op volle kracht
Met een glimlach op mijn lippen, gericht tot het bestaan…
evenwicht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
999 ik dans op het koord
wik en weeg het willoze woord
ik balanceer op de ijle draad
vind niets wat zich zeggen laat
ik zoek de zin zonder grond
sluit de luchtledige mond
ik verlies het wankele evenwicht
doos van Pandora in het felle licht
ik val naar de bodem en laat me gaan
hoop draagt me terug naar het bestaan…
de dood draagt geen schoeisel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
832 de dood draagt geen schoeisel
het bekokstooft haar tijd
in nieuwbakken manoeuvres
een overkoken van het bestaan
het waken van leven afgelast
anoniem in een zoete val
je blik verloren in het laatste licht
in een omhullende eindeloosheid
ver ginder in de schoot van stilte
bewaar jij je herinneringen
in een hemelsdiep verlangen
gapende in…
Intens
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
3.522 Kijk me aan wanneer de dag naar schemer reikt
De avond vallen gaat
Blijf bij me
Als het donker stiekem en stil
langzaam oplost in de dageraad
De zon komt op
Een nieuwe dag breekt aan
Ga maar
Ik kan het nu alleen wel aan
Met aarzelende stappen, balancerend op een nieuw bestaan
Weet ik dat ik nooit alleen zal staan
Intens…
dezelfde wegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.493 Antwoorden vervormen zich
tot een samengesmolten vanzelfsprekendheid,
vragen bestaan niet meer.
De wegen zullen samen gaan,
niemand weet wanneer.…
De weg
hartenkreet
4.0 met 18 stemmen
1.284 Er is een weg
Een weg naar buiten
Een weg naar de toekomst
Een weg naar geluk
Er is een weg
En jij kunt hem gaan
Door daar te lopen waar jij heen wilt
Zal die weg vanzelf ontstaan
Er is een weg
Het is jouw weg
Hij wacht op jou
Hij heeft jouw naam
Want die weg kan alleen bestaan
Als jij klaar bent hem te gaan…
Vergeef me...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.545 Vergeef mijn onuitgesproken woorden
Ze blijven steken in mijn keel
Vergeef mijn onzichtbare tranen
Ik laat ze niet zien, het zijn er teveel
Vergeef mijn verlangen naar jou
Het voor altijd samen willen zijn
Vergeef mijn dromen
Ze doen me zoveel pijn
Vergeef mijn liefde voor jou
Ik ben bang dat het zal blijven bestaan
Vergeef me, asjeblieft…
Alles is verbondenheid
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
794 Niets kan bestaan
alleen op zichzelf;
alles is verbondenheid.
Laat dan het licht
de nacht doorstralen,
laat de kinderen en de grijsaards
samen dansen op deze aarde;
laat begin en einde,
aarde en hemel
elkaar beminnen
in tederheid en hartstocht.…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
LENTE
poëzie
3.6 met 10 stemmen
1.897 Een rood gewaad heeft mijn bestaan verschrikt.
Verbleekt heb ik de chaos ingeblikt.
Boven de oergrond hang ik ijl te bloeien.…
Vinden
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
2.088 het is geen huis, nee meer een haven
en niet
omdat ik kom en ga
ik leg ‘r aan, ga er aan land
verzand
in blikken en in woorden
blijf ik komen, zonder gaan
bestaan
wij immers echt
het is een thuis, meer dan een haven
en wel
omdat ik ga en kom
ik blijf vertrekken, maar ook keren
leren
hoe het ook kan zijn
niet te vluchten,…
Godzoekers
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.022 getekend door een sober bestaan
van eenvoud, werken en gebed
raakt de monnik in zijn lege kluis
van alle ruis verschoond
ontwaart hij stilaan de fluistering
van het levend geworden woord
zo alledaags aanwezig als de zachte
lichtval door het venster
zo tastbaar als de kruimels van het
vers gesneden brood
-inspiratiebron :…
Het oppermachtige ego
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.007 Ver verdwaald in het oppermachtige ego
zoek ik een pad door de mistige mythe
van mijn bestaan
Voorbij alle ontberingen sluimeren gedachten
Die wederom met het ego
oog in oog komen te staan
Hoe bewust ik ook ben van deze kracht
De mist is te dik om het pad te vinden
De mythe is de fabel van mijn leven
Het ego houdt mij sterk in haar macht…
wie het leven mint
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
939 wie het leven mint,moet ook beminnen
in het hart van gevoel,in een dwaze roes
waartoe,waarom
ik laat me alleen maar drijven
en wat ik zoek,is mij onbekend
de vogelroep lokt teder
in de kindsheid van verleden
in het geluk van verloren jaren
zie daar gaan geliefden
hun bestaan blijkt
alleen uit oude kinderboeken
er was een tijd.. ook ik…
dat ene moment
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.013 misstap ooit begaan
een leven heeft verwoest
de pijn van duizend vragen
knaagt aan zijn gemoed
zijn weg terug
verdwenen is
de wens te lachen
stil vergaan
toekomstdromen
verleden zijn
zijn wil te leven
schuilt in pijn
brengt de tijd verwoeste dromen
van wat eens niet is geweest
is het antwoord op zijn vragen
moest dit moment
ooit bestaan…
Mokum
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
839 een druilerige regen
stemt mijn Mokum
tot een grijs bestaan
over lauwe koffie turend
zie ik kabbelend water
aan mij voorbijgaan
vandaag bruist het niet
van kleurrijke mensen
de stad lijkt dood
ook al belt de tram zijn stem
en zijn luiken gastvrij geopend
door mij gaan verleden wensen
en een hoop die
zwaarder weegt dan lood…
als de dood passeert
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.936 waarom is een
doodgeboren woord
geschreven in een zucht
naar onhaalbaar verlangen
indien het bestaan
ongevraagd
mijn hart doorboort
en denken
in dwang lijkt gevangen
oh natuurlijk
zijn er gedachten
welke de rede
van nature achten
en spreekt een woord
over wederopstanding
en verwachten
*
we vullen echter
leegte met…
Het donkere water dat mijn voeten kust
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.159 dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit luchtbellen bestaan…
Kleedde schaduw aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 zag de ogen
samensmelten
in een blik
die aansprak
mij te helpen
alle kleuren
zijn geweest
het was hun geest
die overbrugde
wat onneembaar leek
dimensies gaf
aan wat begraven lag
geen leven had gekend
bij geboorte al
was dood gewenst
kleedde schaduw aan
met opgestane licht
bracht zicht op dagelijks
bestaan ik ben herrezen om…
Je schaduw zal vergaan
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
672 zwijg je handen
woorden werken
ploegend in gevoel
blik op later
vage dromen
toekomst zonder doel
droom je zwijgen
leeg je zinnen
harten worden koel
leef je uren
zonder dagen
op het randje van bestaan
flits het leven
uit je ogen en
je schaduw zal vergaan
we zijn cirkels
om onszelf
zonder ooit te raken aan…
maakt zee
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
611 vandaag maakt zee mijn ver verlangen
geen speelse bron van vrolijkheid
of vrijplaats voor een klaar bestaan
eerder geeft zij de maat aan mijn gedachten
decor van bakens in mijn hoofd
op 't ritme van de eindeloze deining
voor mij spoelt rustig ruisend water
niet opgezweept door straffe wind
over het strand de troost
van eindige oneindigheid…
mijn onvolkomen lijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.175 voor jouw verlegenheid
zou ik mij liever niet
willen excuseren
want je kijkt weg
en vraagt je ondertussen af
of ik jouw strijd zal delen
had jij mijn lijf nog gaaf gekend
dan had ik trots
met jou de foto's teruggehaald
en samen zouden we
op oude beelden
de liefde laten spelen
elkaar vertellen
van een gaaf bestaan…
Stilte en wat eeuwigheid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
619 witte vleugel treurde
donkerrode rozen
beschaduwden
jouw klankbereik
je zong voor mij over
stilte en wat eeuwigheid
de tijd waren we kwijt
heb je de hand gereikt
nog voor het slotakkoord
onze liefde had vermoord
met donkerrode
rozen zijn we
stiltedansend weggegaan
de vleugel
dichtte zonder vingers
in mineur zijn wit bestaan…
Zelfkennis
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
665 Door mij verleden te spiegelen
ontwaar ik een oneindige leegte
alwaar warmte van de ziel ontbreekt
verward vraag ik mij, ben ik dood
Dan laat de huid van mijn gelaat los
en zie in de oogkassen het onrecht
aangedaan tijdens mijn kort bestaan
jegens miljoenen stervelingen
Ik zag dus maar weerde het niet
ik berust in mijn dood zijn
Ik…
Stuur me de wind.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.034 Ben jij gelukkig in het licht
nu je bent terug gegaan naar
de bron van ons bestaan
laat het me weten.
Stuur me de wind laat hem
zachtjes strelen mijn wang
dan ben ik niet meer bang
ik mis je nu al zo lang.…