5041 resultaten.
Blablabla
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Wat praten we maar raak
met losse flodders en met scherp.
Stuifkruit is ons recht.
Onze mening is ons bestaan.
Niemand denkt aan een staakt het vuren.
Niemand vindt woorden die pleiten
voor wat zwijgzamer aan.…
wantrouw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
583 zie dit schrift pronken
in het leven
ogen lonken
heel even
geen cijfer symboliseert
de regen op het raam
gevoelen nooit omgekeerd
lakt in ogen je naam
linnen in limonade
geuzen spelen
geen genade
in het delen
alles met trots
laten vieren
teugels los rots
simpel mens als dieren…
Dans der planeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 De muziek is inmiddels
al lang weer opzwepend
een ieder gooit zich los
maar zij dansen nog hun eigen dans
innig verstrengeld mond aan mond
in een totaal andere dimensie
waar Venus en Mars
zich innig versmelten
tot een eigen heelal
waarin de tijd stil staat
alle zintuigen alleen
gericht op elkaar…
Goddelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Als het goddelijke tegen me praat
zomaar plotseling
iets verschijnen laat
zonder uit mijn ziel te verdwijnen,
dan ben ik blij en voel intens geluk
en in één ruk
vlieg ik even boven de aarde,
los van lichaam en geest,
en dan voel ik vervulling
in mijn diepste, grote wezen,
zelfs in mijn kern van de ziel
net totdat ik weer op aarde…
De tijd raakt op
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.034 Sneeuwwit de schaarse haren
boven een volrimpeld gezicht
bijna los van deze wereld
maar toch nog bij de tijd
treur maar niet om mij
als ik er niet meer ben
ik heb genoten en geleefd
wat ik jullie toewens
vanuit die andere wereld
zal ik vertellen in je dromen
als je mij daar treft
maar alvast één ding:
toeval kan een ieder treffen…
Muzikale vrede
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
751 Getekend door de tonen
die de TOP2000 ten gehore brengt
verbroederen leeftijden zich
als wel stijlen van muziek
onmogelijk niet te bewegen
absorberen we iedere minuut
tot in het diepst van ons zijn
worden we meegenomen
langs monumenten van verloren liefdes
geboortes, en zo ook hen die we
los hebben moeten laten
troost zij evenveel als…
De roeier
gedicht
3.6 met 8 stemmen
10.485 Vanavond trok de mist over de wei
alsof de aarde zich opende en
het grondwater buiten zijn oevers trad
paarden en koeien raakten vlot en
als in een moeras uit de oertijd
dreven tenslotte alleen nog koppen
en ruggen voorbij
van het geboomte aan de overkant
maakte zich iets los waarvan ik dacht
dat het een roeier was die overstak voor mij…
Haar liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Langzaam weekt ze los
uit een nacht
die nauwelijks leek te blussen
Wat rest zijn smeulende emoties
Haar liefde is
onbaatzuchtig, onvoorwaardelijk
Voor hem, onbegrijpelijk, ongemakkelijk
Haar liefde zit
in elke vezel, in elke cel
Voor hem, te dichtbij, te overweldigend
Haar liefde is
op elke plek, ten alle tijden
Voor hem niet te…
Gevulde Ziel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 Men neme een
Lege ziel
En voede
Haar verraad
De dalen zo
Hongerig
Buikschuiverig platwalsend
En loos van gedachten
Het ontstaan
Van verliefd wantrouwen
Van bewuste onwetendheid
Van roze glazen en
Van eufemismen
Schandalig
De kant op kijken
Alleen wij
Alles moet
Alles zal
De neerslag en
De haan
Bepalen de finale
Zwart of wit…
Branden als een rots
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Bewonder zo mijn losse bol.
Verpulver laffe angsten.
Maak dood die valse God.
Verbied misplaatste trots.
Bied moed als hoogste bod.
Leer liefhebben, geef genot.
Laat me branden als een rots.…
Morgen is je begrafenis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.383 Dank je wel lieverd
Jij was mijn moeder
ik was jouw kind
Je hebt me geknuffeld
en bemind
liefdevol gedragen
mij dat laten voelen
al de dagen
Onze tijd is nu voorbij
het was altijd goed
tussen jou en mij
Tot ons laatste samenzijn
was het telkens fijn
al hebben we elkaar
nu los moeten laten
en zal ik alleen in mijn hart
nog met je…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
588 Wind die meedogenloos
Heeft huis gehouden,
Luiken los geschuurd,
Hengsels hangen er maar bij;
Kletterende hagel,
Razende stormen teisterden
Het houtwerk -
Verf die allang haar eigen
Kleur verloren is,
Ze is door en door verschoten,
En toch is wat nog rest
Van ongekende schoonheid -
Het leven is er zichtbaar
Doorheen getrokken…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Onaards
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
575 Mijn geest lijkt van god los.
Er gaat een lichtje aan, en nog één, en nog één.
Plotseling zoef ik langs een hele rij.
Soezend zacht.
De laatste boom doet een stap opzij.…
laatste dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 we kwamen los
van de woelige jaren
onze volle koppen
maakten we leeg
we bewerkten de waarheid
en lieten dingen weg
we keken niet meer
onder het grote kleed
de meedogenloze tijd
penseelde onze poreuze huid
we spraken zacht
in onze laatste dagen…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
815 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
Hoog in de lucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 ik dacht
dat ik niet
vliegen kon maar
heb me vergist
ik zweefde al
voordat ik
dat besefte en
het zeker wist
los van aarde
zonder vleugels
en geluid het lijf
bleef rustig thuis
er was een
knopje omgegaan
keek niet meer
tegen alles aan
de details had
ik al ooit bekeken
projectie in de geest
weefde volmaakt beeld
toch ben…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Water, dat zand grijpt,
en weer los moet laten.
Wind, die wolken drijft,
tot voorbij de horizon.
Wad, dat eeuwig verandert,
en toch hetzelfde blijft.
Wadden leven zoals mensen leven.
Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
Gezichtsbedrog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Soms blijft de liefde aan iets haken
een land, leuk iemand, vergezicht,
je kind, uit zicht
soms wil je dat 't los
maar dan plots,
ontdek je dat niet diegene,
dat land, die stad, vallei
maar 't jouw eigen vuur en schat
van binnen is
Dus ook al denk je
't is ver en op een afstand zij...…
anders dan je verwacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 we sprokkelen
woorden bijeen
ze zullen
zeker wegwaaien
geen keuze
zonder verlies
we laten los
we houden vast
laverend op de
dunne draad
van verbreken
naar verbinden
alles gaat goed
we zijn er tot
we arriveren bij
alweer een dichte deur
we zijn er
helemaal niet
alles komt altijd
anders dan je verwacht…
Vrij zijn
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
555 Vrijheid
Is er mogen zijn
Zoals je bent
Vrij zijn
Dat is los zijn
Van wat niet bij je hoort
Vrede
Dat is innerlijke rust
Acceptie van wat er is
Vredig
Is een wereld
Die we te weinig kennen
Toekomst
Die hebben we alleen
Als we bereid zijn het anders te doen
Verantwoordelijkheid
Onlosmakelijk verbonden
Met onze…
Liggen in jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Liggen in jou
laat me liggen in jou
in jouw lichaam liggen
zo lang we willen, zo lang
we dat willen
Niet los, niet uit elkaar
als ik daaraan denk
val ik
in mijn eigen armen
in stukken, bang
halverwege de nacht in bed
mijn hand uit te strekken
en voor altijd wakker te worden
zonder jou, zonder jouw
ogen en mond…
ZO ZACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 even meende ik
het voorjaar te ruiken
zo teder en zo zacht
vogeltjes gingen al voorzichtig
zingen en zich
aan elkaar opdringen
het was dus bedrog
hij spreidde z’n witte deken
alsnog over het land
en strooide sneeuwvlokken
met een olijke glimlach
voorzichtig uit z’n losse hand
noodzaakte tot wintersokken
ja hij hield me voor de…
Dronken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
433 Woorden huilen zich los
scheuren mijn lichaam open.
Wanneer is liefde eindeloos
vroeg je.
Ik wist het antwoord
maar stierf
opnieuw.…
troost (3)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
421 waar vind ik troost als
zwermen zwarte vogels
altoos boven mij vliegen
soms in angstaanjagende
duikvluchten recht op
mij afkomen
waar vind ik troost als de
lente geen lente meer is
de zomer geen zomer
meer zal zijn
waar vind ik troost als
ik voortdurend leef
op losse schroeven
waar vind ik troost
zachte troost…
Springstaartblues
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
189 Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen
Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen
Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt
Ook mijn gedachten vermageren
Tot spoken, tot een horror
hoe het af kan lopen…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 zij was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten…
de egel
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
6.770 Een egel uit de stad Den Bosch
die droeg haar stekels altijd los
ze wapperden naar alle kant
dus eigenlijk niets aan de hand
ze woonde in een villawijk
de tuin dat was haar koninkrijk
door de bewoners rijk gezegend
werd zij koninklijk bejegend
‘Mevrouw’ die zag zij heel erg vaak
daarmee was iets niet in de haak
haar stekels krulden heel…
Eeuwige liefde (2)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 Lief, wacht niet langer, je zou je vleugels branden
wees sterk, wees dapper, voor jou, voor mij
laat los, wees vrij en sla je vleugels uit
gelijk een vogel, een vogel in de lucht.…
SOMS BEGRIJP IK ....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 wereld niet
als ik in de ogen
van die uitbehandelde
ondraaglijke pijn zie
en radeloos verdriet
en ik zie dat ze smeken
we kunnen dit niet aan
we willen dit leven niet
en toch worden ze gedwongen
om in ellende door te gaan
en dan zie ik beelden
van vluchtelingen op Lesbos
die zich stierlijk verveelden
ziekte honger breekt in hun kampen los…