5288 resultaten.
in Meran
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
723 diepzinnig dromen er de bomen
en de bloemen bloeien blauw
rode vogels wonen er verscholen
in geurend gletsjergroen
hun zang
klaterende klanken
een wilde bergrivier
en wij
de voorbestemde doden
wij gaan
- lichtvoetig samen -
in wolkjes wervelend stof
de tijd loopt
hinkend
achter ons aan
in Meran…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
's Winters tel ik de bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 's Winters tel ik de bomen
in mijn tuin,
nauwkeurig,
ik doe alsof het belangrijk is
als ik eenentwintig stammen tel
wis ik de namen uit mijn geheugen
ik maak plaats
want de lente komt
met vogels
en scherpe geluiden,
ze zullen de tuin innemen,
hoog en bijna oorverdovend
zullen takken zich opnieuw
in nesten steken.…
op een draagbare wind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 ik luister naar
naar jou
en de vogels
je ademt snel
in mijn stappen
het spijt me om
echo's te laten
verdwijnen
kies voor het licht
woorden die schrijnen
we dwarrelen
dansen de stilte
de namiddag rust
hoorbaar gezapig
verzadiging sust
vlieg maar, ik
verdwijn in je vleugels
op een draagbare wind
je zult niet meer…
Aanmeren
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.281 Als ik verdrink in jou
en opgeblazen bovendrijf
laat mij dan schommelen
bewogen door het water
Lekgepikt door de vogels
opnieuw van zwaarte vervuld
zink ik voor bodem en aal
word ik fossiel voor later
Jij maakt de tonen los in mij
zoemt laag en hoog en rond
jij wierp het anker uit
ik legde aan in jouw schoot…
Serene extase
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.164 Aai
bijna slapend
aan de donsjes
op m’n kaak
Kruip
zachtjes weg
in het nestje
van m’n borst
Slaap
maar gerust
in de omarming
van m’n schoot
- Je slaapt -
De wind
stopt even,
de vogels
kijken op
En de zon,
belicht ons
op z’n aller
allerbest
zo,
zijn we lief
zo,
gaan we blijven…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 Heb geen oog voor de vissen
zie de herten niet gaan,
Zelfs de vossen en de vogels
laten me helemaal links staan.
In het water gooi ik een steen,
Die net als mijn trieste gedachten
naar de donkere diepte verdween…
'K ZAT BIJ 'NEN BOOM TE LEZEN
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.297 ‘k Zat bij 'nen boom te lezen,
al in mijnen brevier,
de zunne kwam gerezen,
gelijk een kole vier,
de blijde vogels dronken
de dreupels van de Mei,
de morgenperelen blonken
en brandden in de wei
lijk vier:
'k Zat bij 'nen boom te lezen
al in mijnen brevier.
--------------------------------------
uit: Kleengedichtjes (1860)…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
onder rozen van licht
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.365 kom
laat me nog eenmaal bewegen
onder boomtakken van licht
en woorden van water
uit golven ontstaan
zoals het kind, in bloemen gehuld
en blauwe zee in zijn ziel omsloten
kom
laat me nog eenmaal opgaan
als bladeren in de wind, je vochtige mond
en wat de maan heeft geschreven
ik denk aan vroeger, de vogels
onsterflijk voor later…
mangrove
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 taaie tenge takken
overluifelen de kreek
zie hoe muskieten zwermen
merk hoe de kaaiman kweekt
van vuig slangengebroed
krioelt het koortsmoeras
tussen knoken en schedels
bewaken zij ‘t gewas
aanhoor de valse stilte
waarin geen vogel zingt
en voel het klamme dreigen
van gif dat lucht verdringt…
Woorden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.950 Zij hebben zich stil volgezogen
Met geur en kleur, contour en klank
En zijn als vogels opgevlogen
En rusten op het vers als bank
En heffen zich ten langen leste
Met licht geworden vleugelslag
En vliegen naar harts verre nesten
En slapen tot een nieuwe dag.…
driedimensionaal
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 in het tegenlicht
vind jij mijn ruimte
en ik geef je
mosgroene vogels
zonder naam
ik heb geen oog
voor de lucht en
het immer dromende
want in het ongekende
van jouw beeldentuin
leg jij bekoring neer
naast verborgen letters
op het ondoorzichtig glas
van omsloten vleugels
omring je me met woorden
in het lichtvoetige landschap…
conform eigen wetten
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.737 hier wordt gedanst
hier wordt gesjanst
maar wel naar eigen regels
hier duldt men geen vlegels
die knuppelen in het hoenderhok
dan gooit men de deur dicht
kippen vluchten in tomen naar hun stok
voor vreemde vogels nog niet gezwicht
een ei leggen
wil nog niet zeggen
dat je kan broeden
kakelend wil men hier verhoeden
doch deze snoeshaan…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
Gedicht bij foto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 waar licht verschraalt
en dromen stollen
land tot welke macht
versteend platgetreden
dwaas van gedachten
de wind monddood
geen vogel vliegt nog
verwoest luchtkastelen
aarde stilzwijgend stil
veert onder voeten
schaduwen verloren
lijviger dan ooit
de stad onbebouwd
waait er een boom voorbij
ik was nimmer hier…
Natuurlijk verloop
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.273 als de krijsende zagen zijn stilgelegd
rijen bomen van hun charmes zijn ontdaan
overvalt mij elk jaar weer dat troosteloos
gevoel alsof het eind der tijden is genaderd
maar nu ik aan de gehavende restanten
weer nieuwe levenskracht ontwaar
is mijn somberheid al snel verwaterd
hoor ik overal weer vogels fluiten
zelfs al fluiten ze niet…
De verlating
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
2.487 In de verte vliegt een vogel
Nog zo vrolijk in het rond
Heeft nog geen besef
van wat er komen zal
Gisteren leefde ik nog
Ik had sneller moeten zijn
sneller dan hen
Maar ik kon niet meer
Er kwam een knal
Die was voor mij bestemd
En ik kreeg hem
Een paar tellen later lag ik op de grond
Met pijn in mijn armen en benen
Niemand helpt mij
Niemand…
Hier en ginder
netgedicht
4.5 met 69 stemmen
2.369 Hier stel ik mij voor dat mijn as
wordt uitgestrooid,
gewoon uit een papieren zakje,
muzikaal omlijst door een koor
van wel duizend vogels in een
lucht van uitgereden gier.
Zie je daar dat broedend paar,
onder de bomen langs het water?…
LENTE
poëzie
3.6 met 10 stemmen
1.897 De vogel tooit zich met de regenboog.
En eensklaps bloeien de verstokte bomen.
Een rode bliksem slaat dwars door het bloeien.
Een rood gewaad heeft mijn bestaan verschrikt.
Verbleekt heb ik de chaos ingeblikt.
Boven de oergrond hang ik ijl te bloeien.…
Of we er komen of niet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
813 het is geen dag vandaag
geen stemmen
slechts aangevreten uren
bol van sterven en verkleuren
niemand kleedt zich aan
hier kermen kale vogels
geen duiven
wel waait er een toevallige wind
over een dubbelzout meer
zo vind ik je kleren
het is geen dag vandaag
en als ik je ooit zie
verweekt, vol van vrede
kleed ik mij aan…
woordwijzers
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
634 de lente is heen
in dit stilleven van
woorden
onmachtig weggegleden
zoals een glinstering op het water
veroverd door de nacht
waar stemloze vogels, zwartgepluimd
in leegte graven en uren tellen
opnieuw en opnieuw
tot elk geruis verdwenen is, zelfs
in mijn diepste slaap
of misschien wacht ik onbewogen
op de wind, veel verder…
Zo onwaarschijnlijk zacht
gedicht
2.5 met 18 stemmen
8.233 Alle vogels wachten tot de zon.
Wijfjeswolven slapen, gespitst.
Siberische idylle, dan een
jagerstred op de permafrost.
Freefighter Joop staalt zijn spieren
alvorens de ring in te denderen, overal
ter aarde dooit of laait het licht.…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
dan ik ooit kan verliezen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
854 ik adem ik leef
ik voel ik geef, meer
dan ik ooit kan verliezen
ik ontkleed waarde van
hoe het hoort te zijn
word meer dan het lichaam
waarin ik woon, meer
dan ik ooit kan verliezen
wolk sluit om mij heen
als warme deken
vogel leent mij haar vleugel
ik zweef boven bomen terwijl ik voorbij
mijn wortels reik, verder
dan ik ooit…
uw stilte, uw stem
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.404 leer me de tijd
opdat ik de wonderen
in uw handen
kan begrijpen, de dankbaarheid
na al het schreien
nog zwarter
dan een wezennacht
heel mij
door uw gebeden en omring me
met het oude lied
ik zal luisteren naar herkenning
naar de kleine vogel
in uw ziel
omarm mij, breed in het licht,
ik zal de dood verlaten wanneer ik
sterven…
Een Haikumaker
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.006 Hij sluit zijn ogen
en laat gedachten zweven
die zinnen vormen
Soms willen woorden
hele zeeën omarmen
maar ook vaak de lucht
Ook wel een vogel
wordt in woorden gevangen
in zijn haiku kooi
maar hij laat haar gaan
in ruil voor lettergrepen
die inkt doen vloeien.…
Van stilte bevrijd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
837 Een vlinder vergeten
Een vogel in de lucht getekend
Een zwaluw zonder zomer
Een lied geruisloos vervlogen
Een korrel zand
Een stilte verdoken in mijn hand
In het zwijgen van de regen
Het dansen van de wind
In het strelen van de hemel
Het dragen van het leven
In het zoeken naar het kind,
omarmd door het licht,
zal ik krachtig vliegen…
IK DICHT
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.690 de grauwe lucht van buiten
dringt door tot in het huis
het maakt mij echt niet vrolijk
echt weer nu voor de buis
belangrijk toch een zonnestraal
die geeft wel energie
maar, kom, ik heb genoeg te doen
maar mij ontbreekt compassie
het weer maakt mij een beetje somber
de buitendeur weer dicht
ik hoor geen vogels fluiten nu
maar 'k doe toch…
Liefdesverdriet 3
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.351 De vroege vogels bakenen zingend
hun rijkjes af, roepen me naar buiten
Van slapen zwaar verlang ik lucht
die koud mijn longen vult en warm
het gewicht lichter maakt
Vandaag zal ik eindelijk weten
of ik uit buigzaam riet besta
zich heffend van de platte grond
terwijl de storm verdergaat
of van afgebroken eikenhout…