5288 resultaten.
ijs
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.376 bloemen van ijs
op ramen getoverd
het koude is buiten
het warme in mij
verlang naar de zon
en zomerse kleuren
het vrolijke fluiten
van vogels in mei
strepen van licht
op muren getekend
het warme, jouw lichaam
het koude, mijn tong
vergeef me mijn zonden
mijn lust en mijn vraatzucht
ik lik aan een ijsje
en voel me weer jong…
Als lentewind
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
848 jij hebt aan mijn leven
een dag toegevoegd
een duizelingwekkend moment
waarin ik was
licht tintelend vrij
jij droeg mijn uren
op lichte vlindervingertoppen
legde de stilte
in vleugels van vogels verzonken
ik heb een dag
van mijn leven gemeten
niet in stappen of in mijlen
maar door trillingen op mijn huid
en ik sloot mijn ogen…
mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 of een gum al de contouren
van de bomen heeft gewist
resten slechts de vage vormen
van de bomen in de mist
roerloos hangt de dichte nevel
de geluiden zijn verstild
koude wringt zich door de kleding
al het leven wordt verkild
vogels laten zich niet horen
de omgeving wacht verstomd
tot de mist zich laat verdrijven
als de zon tevoorschijn…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.453 Waarom moet hij in dit buitengebied
broodmagere vogels voeren
met resten van oude verhalen?
Waarom vertrekken
kleurige circuskaravanen
zodra zij binnentrekken
en bijval oogsten?
Waarom loopt de stad leeg
en wonen de vergeten vrienden
in lege televisiekasten
zonder geheugen?…
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
Koeien
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.158 In de stam van een boom je naam gekrast,
In het lied van honderd vogels je naam gehoord.
In de dwarse blik van toevallige koeien
je ogen gezien. Waarom kijken ze me aan?
Weet toch wel dat ik nu zonder je ben
en zo verder moet?
Koud is deze stilte.
En kil is de dag die verder moet.…
Spijt
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
1.792 Zelfs de vogels zingen niet.
En hebben de buren zonder
woorden hun kinderen
in diepe stilte naar bed gebracht.
En is de wind uitgewaaid
en heeft de gedoofde zon er
miljoenen sterren rondgezaaid.
Geluidloos is deze nacht.
Om onbegrijpelijk zacht,
het klinken van je verloren
tranen, je verloren verdriet
te laten horen.…
je weet toch
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
712 dat ik het verhaal kwijt ben
dat ik opnieuw moet beginnen
ik was de weg kwijt
maar begin het terug te vinden
kom terug als een waterrat
zwemmend in het verhaal
als een vis in het kanaal en zwiepend
met z'n staart onder de brug door
en dan eruit stappen als een rep-
tiel, wegvliegen al flapperend als
een wat vreemde vogel
weer…
Voor altijd in mei
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.570 oh, kon ik je gezicht maar vatten
uit de zoom van mijn gedachten
schilderen in een gedicht
waarin woorden beelden spreken
oh, kon ik je hand maar nemen
samen springen in vroeger voorjaar
bloemen in zomerjurkjes dragen
door slootjes langs de wei
oh, moge alle vogels zingen van
jou voor altijd in mei
I.M. Joke…
De tuinfluiter en de dichter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
632 de gulle gulden roede maakt
het stille knoopkruid
wekenlang het hof
laat dus de dichter maar begaan
wanneer de vlinder zich uitbundig waant
negeert de merel trots
een trieste levensles
hij voedt zijn tweede leg
tot plotseling opnieuw zich meldt
de vogel met zijn jubelend lied
helaas in haar gedicht
bestaat de tuinfluiter niet…
Het land
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
642 Het boterde niet
tussen hem en het land
woekerde onrust
stroomden wrede rivieren
vlogen sombere vogels
over Hollandse velden
onder grijs bewolkte lucht
in een vermeende duistervlucht
deelde hij zijn wanhoop
met het land en zijn kinderen
sliepen op grauwe landschepen
waar ze de blote duivel knepen
omdat het niet boterde
tussen…
bespiegeling
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
704 als licht
komen ze aanwaaien
ze schateren even in de zon
en heuvels lijken
te dansen
met de verste vogels, een roep
op zondag om te zijn
te strelen
aan je oor, de zachte wind nog
niet voorbij of bewaard
in een nachtkus
op je vingertoppen, armen
rond schouders, je buik
in slaap
ze buitelen in eenvoud
vergankelijk
en achteraf…
goudomrande dagen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
749 milde herfstzon schijnt alom
warmt mijn kale kruin in goud
omrande dagen
laat de bladeren trager naar
de aarde keren, langer aan
mijn takken kleven
vogels vliegen rond mijn stam
al zwierend in verzonken
avondlicht
waar 't land stilaan vervaagt
in paars gesluierde nevels…
voor mijn allerliefste.
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.242 Vogels fluiten.
Winter, lente.
Zomer, herfst.
Jij en ik.
Laat ons leven.
Voor mijn allerliefste
Waar ik zoveel van hou.…
Enkele andere overwegingen
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.652 Laten we de tijd laten gaan
waarheen hij wil,
en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen
en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.
Zo andersom is alles, misschien.
Ik zal dit uitleggen.
----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
ZO MAAR EEN TEKENING...............
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.515 Kinderachtig
lijkt de tekening
een poppetje hangt
of zwemt
een rots vliegt
vogels lijken kapotte kranten
de zee is landschap
en
altijd weer
die stralende zon
verhoudingen raken
kant noch wal
maar achter alles
wat je ziet
staat
een gelukkig kind,
die verder denkt
en
eerder
is
waar jij zou willen zijn…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
De dodenzee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 De veer suggereert
de vleugel waaraan de romp
van de vogel hangt
De kieuw flankeert
de vissenkop die de alg
en de slakken vangt
Waar ging je heen
toen je er niet meer was?
Waar is je geesteskind
naartoe gevlied?…
DRACHTENS ADEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Het borrelglas schuift:
gedachten doen zich horen
als jonge vogels.
Al deze stemmen
zijn vereend in 't vertrouwde
Café het Raadhuys.…
Een mooie dag
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De zon die schijnt,
Het is prachtig weer,
De donkere wolk verdwijnt,
En de vogels fluiten keer op keer.
Het is warm,
En het is niet koud,
Mensen arm in arm,
Jong en oud.
De zon, de zee, en het strand,
Mensen liggen bruin te bakken.
Een verliefd stel hand in hand,
Tekent hartjes in het zand met wat takken.…
Gangen van Duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 in zenuwachtige wind
dwaalde ik zwevend langs
gangen van duister
door hoge poorten en
openstaande deuren
langs plafonds en randen
van verstikking
mijn beklemmend hart
angstig zoekend naar de uitgang
in wilde achtervolging
van het naderend onheil
paniekerig en met bonzend hoofd
hoorde ik in ademnood
plotseling
de kwinkelerende vogels…
Luisteren ( 2)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
515 opmerkelijk gescharrel
rommelig en driftig ritselen
geschoffel en geschuif
het komt als onverwacht
maar ik mag het zo graag horen
het moddert dan nog even door
met stilte en opnieuw geluid
het lijkt gesnuffel, maar hij heeft
toch werkelijk zijn buit
mijn mooie zwarte vogel
het klinkt als door een herfstig bos
je stappen laten horen
najaarsmuziek…
Arie's aanstelleritis
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
901 ook vogels kunnen faken
en hebben zo hun streken
als iets Arie niet helemaal zinde
viel hij van zijn stok
pardoes achterover
op het zand in zijn hok
op apegapen lag hij dan
de kalende kanarieman
die toen hij aan de vrouw kwam
zijn jeugd met kopveren hernam
twee koters kreeg het paar
gelukkig zonder kuren
Arie floot hun lieve lust…
Verduisteren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
517 Ik klop op de deur maar hoor je niet
laat steevast de zorgen op de mat vallen
die ik met een grote boog ontwijk
kijk de planten aan die smachten naar
water richt terstond mijn blik naar buiten
alwaar een vogel balanceert op de golven
van de muziek, groeit er jaloezie op zijn
verworven vrijheid, daar ik het heremietenkleed
heb aangetrokken…
Het stille puur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
613 de stille woorden
drijven met de wind
als de adem rond vogels
strelen zacht het water
vloeien samen als kringen
onwrikbare glanzende ringen
als een liefdeblijk
ontwaakt een lelie, zo puur
in het vroegste morgenuur
lichtstreepjes dromen zich
zullen ver van het lommer vandaan
als een boog aan de hemel staan
* Voor Kerima
bij…
Gevogelte van divers pluimage
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 Allerlei verschillende
onder andere:
'waarondermeer'
was iets speciaals
dat veel te raden overliet
zwarte
en ook vliegende
welke de lucht ingingen
bij heftige rukwinden
oorschelpen
bloempotten met boemen:
madeliefjes
zonnebloemen
rozen
orchideeën
er waren volières
met pauwen en paradijssoorten
vreemde vogels met hanenkammen…
Vaart naar vrijheid
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
463 Ruimte in golven eindeloos
en roep van blanke vogels
vrijheid tot verre horizon
wind als onzichtbare streling
geen grens die bindt
aan herinneringen
vrij naar de kim
in hoopvol streven
volgt op afstand verleden mee
gedachten gelijk woorden
verborgen in vreugdvol gevoel
het oog gericht op toekomstig doel.…
Overal rond haar hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Zij moet iedere dag een berg beklimmen
om niet te verzuipen in ‘t zilte water
wandelt zij eerzaam dwalend over zee
en ook de vogels weten van haar falen
in zang reeds voor een droevig later
haar rugzak torst zij moedig mee
in zielenstormen van eenvoud
overal rond haar hoofd
zwemt er een zoute wereld
en klimmen er mensen uit de put.…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zachtjes rekken violen zich uit
strekken narcissen hun lange nek
wiens kelken gekust worden
door 't morgendauw
doch houdt de vrijdagochtend
wolken steevast gesloten
waar vroege vogels onverstoorbaar
met luid gekrakeel onderdoor vliegen
ontvouwen madeliefjes hun
schoonheid treuzelend daar
kinderhanden in aantocht zijn
wachten lenteboeketten…