5637 resultaten.
Dans
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
694 De geur is met muziek vermengd
en tilt mij boven wolken
waaruit ik tranen heb geplengd
om vreugde te vertolken
waar ik nog steeds een lans voor breek
in peilloos trieste tijden
is de hippie-hippie-shake
als dans om te verblijden
en ruik ik ooit het klamme zweet
gutsend in love-potion
in euforie voor je het weet
doen wij de locomotion.…
Klaarde op in blauwe ogen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
501 je blik keek
lichte wolken
in een heldere lucht
je stem stak op
in een aflandig
koude wind
ik zag de bui
al hangen in de
strakheid van je kin
letters neergepend
in schaduwwoorden
druppels vloeiend op papier
zinnen bliksemden
strofen donderden jouw
gedicht tot onweer hier
je klaarde op
in blauwe ogen toen
je lach was doorgebroken…
soms is alles het net niet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 het water stroomt naar
waar de wind en de maan het wil
verzet zich niet al was het maar
een keer uit balorigheid zoals
ik soms een bal wegtrap net voor de voet
van wie ook trappen wil
de wolken jagen voorbij
ontdoen zich van hun grauwe last
maken deuken in mijn humeur
nee soms is alles het net niet
en probeer ik maar
een gat te dichten…
Dragen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De regen valt
Bevochtigd
Maakt schoon
Stof wordt vloeibaar
Druppels worden stromen
Zou er ooit een einde komen
Aan deze liefde
Soms stromend als regen
En net als wolken blijft groeien
Niet altijd een kans
Om neer te vallen,
en wordt alles door te wind geleegd
Maar als het komt
Dan is het mijn kans
De stromen op te vangen,
Te dragen,…
Muziek van de liefde
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.147 Een wereld die de hemel
heldere kleuren geeft en
de donkere wolken
voorbij laat drijven.
Samen zingen voert je naar
de stilte in je hart die gevuld is
met vredige liederen.…
SEPTEMBERMIDDAG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
574 Corpulente wolken wegen
Eén voor één hun druppels regen.
Ik woog woorden toen wij zwegen.
Regenwolk, van regen zwaar
Spaar uw regendruppels niet.
Regen, regen, regen maar.
Regen tranen van verdriet.…
Vergezicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
493 Ranke zwanen
hals aan hals wadend
in wolken luchtende
uiterwaarden
welt het water wijd
de zwanenzang
in stille huid het water
de halzen onder
het spiegelende oppervlak
avondlicht op witte huid
wind waait weg in een
vederlicht vergezicht
de dag is gaan liggen
in het laatste avondlicht
verstild in magisch geluid.…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand
en jaagt de wind dan weer de wolken…
Je ademt wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
471 ik heb met
jouw woorden
mijn imperium gebouwd
de vergezichten
in je ogen
zijn me al vertrouwd
jij ademt wind
die wolken laat spelen
in een blauwe lucht
je lach jubelt
over bergen en zeeën
krult golven met schuim
kom liefste
naar het paleis
van mijn keizerrijk
daar klopt het hart
in luisterrijke zalen
jouw warmte zal…
Principekwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Op een voorbestemde dag, hier en nu,
blijkt ijdele trots een roze wolk.
Streven naar meedogenloos geluk
en nauwelijks tijd voor elkaar.
Ach waarom ook, onder druk
wordt alles vloeibaar.…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
Gesluierd met geheimen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 jij bent
voor mij altijd
een sprookje geweest
met vingers
lenig als een geest
onzichtbaar in hun feest
gesluierd met geheimen
die wolken in een warme mist
waarvan alleen de hemel helder is
als wij het aardse
gaan verlaten om
leven eeuwig te gaan maken
wij keren altijd terug uit
hogere sferen om in een nieuw
begin het nogmaals…
Zweverig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Op wind wil ik me laten drijven
met vleugels sterk en groot
zweven tussen wolken
genieten van de zon
gewoon zweven zonder zorgen
kijken op de aarde neer
op thermiek en zachte stroming
over velden, heuvels en rivieren
weg van al dat druk gewemel
naar heerlijk stille plek
in gedichten denken
tussen weelderig groen.…
Het dodenboek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
990 In het boek der doden
speelt weer die jongen
die voor zijn sterven
de zon toelachte
in het dodenboek
waar een vlinder droomt
over levenloze nachten
zonder bezoek van dagen
die de dood verzachten
met het blonde, lieve meisje
dat na hem ging naar de wolken
in een eenzaam dood vertolken
in het boek tekent stilte
het droevig einde…
nu je tachtig telt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 ik heb de kieviten gevraagd jouw naam te schrijven
de lucht voelt vrij, helder en het liefst
met storm
want daar hield je van
en dan stil tussen rietkragen
de grootste vissen vangen
aan de wolken hangen tranen
licht doorschoten
met wat zon
ze horen daar al te veel jaren, maar
het mooiste jaar dat kon
de fijnste weefsels baren…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
Andere vorm
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik fluister woordjes in de regen
vang een regenboog met mijn paraplu
dans de zonnedans in grote plassen
tot zij mij lieflijk omarmt
nodigt ze me uit tot grote avonturen
daar waar wolken niet reiken kunnen
lacht schoonheid mij tegemoet
evenals zij die zich al eerder overgaven
daar schijnt een andere vorm
van liefde die niet uit te leggen…
Na de verhuizing
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.457 het water tussen bomen ligt
zo helder in het vergezicht
der zaterdaagse kade,
dat ik niet weet - niet weten wil - van schade
de lucht drinkt vogels in hun vlucht
en wolken in hun zwijgzaam drijven -
het najaar nadert met niet meer gerucht,
maar het zal langer blijven....…
Bloemenvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 De bloemen nooit
in onsterfelijke bloei
tussen het malse
gras op jouw graf
onze vriendschap
is niet overleden
als een vlinder
of veulen in draf
hier geuren seringen
in ‘t serene zwijgen
onder sombere wolken
lopen kleine insecten
op zoek naar verpozen
ik overdenk mijn defecten
die zonnestralen bedreigen
nu de dood jou heeft…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
Dampkringelende ijswolken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 uit de band springt de hoge wolk
in het land zingt het gewone volk
in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat
in de dag klinkt de nacht die komen gaat
uit grijs groeit lichtend blauw
uit ijs bloeit het licht van de kou
in blauw broeit de kleur van de nacht
in de nacht vloeit de dag die wacht…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
de schone lei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 als rode drab
drijven resten vuurwerk
in een ochtendstille plas
straat ademt overdaad
aan genoten drank en spijs
geeft morgen pas zijn katers prijs
de schone lei
voor jou en mij
spiegelt somber wolken grijs
wij zijn de eersten
die de wereld gaan ontdekken
ondanks alle nachtelijke smetten…
Innerlijke rust.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 De zon schijnt vanachter hoge
populieren, terwijl wolken gestaag
voorbij drijven.
Een behaaglijk gevoel nestelt zich
onder mijn huid.
Daar waar het leven steeds opnieuw
ontspruit.
Het bloed vers stromend door mijn
aderen, de wereld lacht mij toe,
vrede en welbehagen bekruipen mij
zomaar zonder reden en hoe...…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Kon je maar
mee met mij
Daar waar
mosgroen mengt
met ijs en karmijnrood
Tot aan een lucht
vol mysterieuze wolken
Zeker twintig tinten
grijs tot ver in zee,
en kleurrijk rhyoliet wat
gelaagd is over dood
of leven..…
La nuit et la Demi - Lune.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.440 Even was ze helder zichtbaar en
keek ze me verwonderd aan, vanachter
witte, langgerekte wolken.
Vervolgens glimlachte ze me
stralend toe. Even later keek ze
wat lankmoedig, leek me zelfs te
wenken.
Maar plotseling was ze weer verdwenen.…
Op drift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 tot drijfvlucht gedreven
en nét buiten de roedel
inmiddels volwaardig
zowaar, vooraanstaand zelfs
gesluierde drijfveren, klaar
voor ontleding, ontbinding
in donkerpaarse wolken
boven niemandsland
lentestorm, ontworteling
revolutie zonder wenteling
het klinkt heel raar
en het oogt zwaarlijvig
sterker nog;
tijd voor verlossende…
Geurjaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 De wolk van zoete geur
waar je door heen loopt
blijkt toch afkomstig
van een enkele struik
waarvan de witte bloesem
haar zoetheid met je deelt
Als er een bankje stond
zou je hier langdurig blijven
nu loop je weer door
de geur nog even in je neus
luistert naar een zwarte vogel
die vrolijk zijn hart uitstort
in dit uitgelaten seizoen…