7971 resultaten.
Kom.....ik mis je
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.533 Ik ontsteek een kaarsje voor het wennen aan het licht,
en je laten vergeten wat er achter je ligt.
Sta op en kom in mijn armen,
zodat je rechtop de nieuwe wereld kan omarmen.
Je bent gemist al die jaren,
dus nu is het de tijd om al het gemiste geluk te ervaren.…
Nachtmuziek
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.195 Er zingt een melodie achter mijn woorden.
De nacht luistert ademloos,
in de ruimte baart de tijd een prelude.
Was het geen nachtegaal die mij
verleidde met haar zwoele klanken
en lyrisch beroerde
in de opera van de nacht.
Geluk fluistert een zee
van musicerende dromen
laten wij allen drinken
verstillen
in rustieke nachtmuziek.…
Suites voor Annemieke XXXXI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 zit en buig het hoofd
in de donkere spiegel
van de piano
je krijgt geen kussen
voor ik je het huis uitdrijf
ik ben verlaten
gloednieuw brengt dat ding
toch maar duizend euro op
en wat geeft de gek
witte haren -
in het duister achter het raam
recht overeind -
sonatine 100
ligt op de pianoklep
half ingestudeerd…
voorbij de einder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 zijn tijd gekomen
ontstijgt een meeuw de kust
om boven voorgoed
de ogen te sluiten
nabij de branding nog
een enkele vaalwitte veer
eensklaps verstard de spieren
zeilt hij nog talmend door
voluit gestrekt
de stille vleugels
onopgemerkt zal
hij achter de horizon
het kalme water raken
uit “De Zee en Ommelanden”…
Tijd
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
906 Bij onoverkomelijke gebeurtenissen
bij onvoorstelbare voorvallen
Tijd heelt alle wonden
bij oorlog bij verdriet
bij van alles, tja wat bij eigenlijk niet
Tijd heelt alle wonden
Maar laat altijd een litteken achter.…
intro....
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.450 ik heb, alweer, een sjekkie gedraaid
en er de brand in gestoken
een Friesche kopstoot vergezelt mij
classic rock radio, pijlen raken hart
een eenzame nacht vangt mij aan
laat, en eigenlijk te vroeg
druk ik het late journaal
met een knop naar de bijstand
wil ik alles achter mij laten
geen informatie meer
alleen nog dat kind, in mijzelf…
In memoriam J.H. Leopold
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.800 Achter de eerste stilte aarzelend begint
het woord, zwevende als de wind
in het herfsten, - o, het vlagen
der verrukkingen, het martelend klagen
om wat eèns werd bemind!…
ONDERGAANDE ZON
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.679 Achter de horizon verdwenen
zijn de geheimen van de dag
het deed mij opnieuw beseffen
dat ik ook dit wonder weer zag.
Want dit terugkerend gebeuren
het komt elke dag weer
stilzwijgend heb ik gekeken
voor de zoveelste keer.…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
Voedzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Achter de heuvel ligt de tijd
in de stonde van de toekomst
daar waar het pad slingerend
sluipt langs verlaten verleden
liggen antwoorden her en der
verspreid in het dal van vragen
verankerd en geworteld
in de struiken van alledag
helpt snoeien zinnen weven
waardoor groeien weer vermag…
isme
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.168 Ze verschillen
voornamelijk
van hun voornaam
vaak zit er toch hetzelfde
achter...
...want er wordt heel wat
afgeloofd...
maar aan
de voet
van elke oorlog
staat generaal "isme"
aan het hoofd…
EUTHANASIE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.170 Met je laatste adem blies je het lijden weg
Een zuchtje was voldoende
Daarmee gleed de vrede over je gezicht
En nog even werd het licht
In de schemer bleven wij achter bij je bed
De dokter stelde je dood vast
We zaten er zonder jou, verzameld om je heen
We zaten er samen alleen…
Nooit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 heb ik antwoorden
gewild, vragen had ik niet
ik wist het, vanaf de
voetstappen op het bospad
waar draadloos verbonden
jou dichterbij bracht
de klanken bewaarde ik
terwijl zwijgen een eigen
taal sprak gaf ik je
zinnen vol vertrouwen
liefde liet ik achter mij
nooit heb ik antwoorden
gewild, vragen had ik niet…
sporen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.561 deze winter laat wel erg
gemene lijnen achter
op mijn laarsjes
witte grafieken
op bruin suède neuzen
gewapend met
borsteltje en fles
spriets ik en boen
ze verdwijnen, de lijnen
even later zijn ze terug
behandeling herhalen
nooit helemaal weg
maar ze vervagen
op den duur…
Balts
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
839 Verscholen achter het riet
volgde ik ademloos in de vliet,
gedurende vele minuten,
de hofmakerij van twee futen.
Hij baltste, zij walste,
hij danste, zij sjanste,
hij lonkte, zij pronkte,
hij praalde, zij straalde.
Samen verdwenen zij in het riet
en ik liep verder langs de vliet,
nagenietend van hun duet,
een klassiek waterballet.…
Ontroerd.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.575 Zoals je daar lief ligt te soezen
wakker je mijn passie aan
zacht volgen de lakens jouw contouren
mijn hart gaat ietsje sneller slaan
stilletjes kijk ik zo een poosje
herken ieder plekje, iedere plooi
tranen branden achter mijn ogen
als ik voel.. mijn god wat ben je mooi.…
een stil boeket van pijn
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
672 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
herinneringen
die je slopen
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
breekt rozen
de kleuren
heb ik zelf helaas
ook niet…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
niet los kunnen laten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.239 Nu laat jij mij hier achter in de kou,
lieverd, je weet maar half hoeveel ik nog van je hou.…
September
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
708 Molenstenen zwaaien rond
en rond verdampen tot
groezelgrijs graan
Blauwe drietanden steken
de dag beschaamd weg
achter pastelgroene dennenpluimen
het licht vervaagt
de schaduw zorgt
voor mijn smalle ogen ik
zag alles
heel even maar
het was in het
gehaakte donker allemaal
slechts kostbare as…
Hij liep
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
607 Zwaarmoedig eenzaam
verlaat hij zijn huis
boven zwart asfalt
verlichten lantarens
de gebogen berken
het imposante bladerdek
adem verlaat zichtbaar snel
in de koude nazomernacht
een lange schaduw voor
dan weer achter volgt
willekeurig getekend licht
en donker vervagen
met hem verdwijnt het asfalt.…
Orange Pekoe
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.352 Ik vind het buitengewoon
haar oranje, opgestoken haar
de met mascara bewerkte wimpers
haar geblankette gezicht
Hoe kwetsbaar men kan zijn
verborgen achter kleur en vorm
Zij pakt mijn hand en legt
die om een borst zo zacht dat zij
tastbaarder en breekbaarder wordt
in het kloppen van een onstuimig hart
"van mij" deelt zij mee en schenkt…
Warm vlees.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
716 Geloven doe ik je morgen niet meer
Waarom blijf je bij me-
ik heb me gewoon in ons vergist,
waarom zit je achter mij aan:
er was toch geen woord Frans bij?…
Vertrokken vlinders #2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
737 De vlinders verdwenen
Maar de geuren bleven hangen
In een vacuüm van
Het verleden
Geuren zoet en wrang
Die onweerstaanbaar
Worden opgenomen door
De vroegste dauw
Tussen de struiken
Vervaag je in de grijze lucht
En spreid je vleugels
Ver van mij vandaan
De vlinders verdwenen
Samen met jou
En lieten mij achter
In een schimmig verleden…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
Een bak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.445 Achter de kawat
Dat zegt wat
Waar het gras groener lijkt
Een prikkelbare strijd
Mag ik schoppen
Alsjeblieft
In plaats van het stoppen
In verdriet
Deze boosheid uiten kost tijd
Waar mijn teen onder lijdt
Een klap
Een bruin weerbarstig verhaal
Een bak
Waardoor het ijs brak
Pontificaal…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
Landschap
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
718 Morgen laat ik hem daar achter.…
Arcanus 'The Secret '
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
860 Hemel en aarde bewegen; de planeten in hun eeuwige baan
Supernova vindt plaats door gedachten en door wensen
Orion en Pegasus gaan schuil achter de maan
Heel de Melkweg en Cassiopeia staan versteld door het immense
Zal het heelal 't geheim kunnen weerstaan?
Gedachten hebben krachten, vooral de intense……
Wat in mijn nacht licht
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
546 Ik doe echt alles
wat in mijn nacht ligt
om van jou een bloem te maken
maar ik mag je nooit plukken
het blijft voorlopig bij de stukken
van de flora in mijn doodsdrift
ik doe werkelijk alles
wat in mijn nacht ligt
om jou als een bloem te laten geuren
maar ik mag niet aan je ruiken
ik verberg mij achter de duisterstruiken
tussen de duinen…