5038 resultaten.
de Grote Liefde (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
607 zij herinnert zich de herfst
ze reden door de Drentse dreven
de tinten leken dieper, warmer
als in nieuwe harmonie
na lange tijd kon zij
het bed weer met een liefste delen
zijn passie en zijn kussen
nachtenlang opnieuw beleven
verlangen was veel meer dan lust
groot was deze liefde zeker
de hartstocht en de zoete pijn
maar zou zij hem…
Waarom verbergen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.331 geen smart te delen
tot het einde van zijn dagen
zullen nooit wonden helen
is hij te beklagen
oprechte tranen bevrijden
diep geworteld verdriet
verzachten emotioneel lijden
echte mannen huilen niet?
jawel hoor meiden!…
Bruin grind
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
841 Op een eiland zonder treinen
volg ik het spoor van zon en zee
de bielzen in mijn hoofd verdwijnen
maar de machinist rijdt mee
met kokkels, zaagjes, slakkenhuizen
en alle schelpen die ik vind
probeer ik jouw dood weg te sluizen
maar ze voelen als bruin grind
als een jutter langs de kustlijn
sprokkel ik mijn laatste deel
liever een zoutpilaar…
Ouder...
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
1.441 Laat mij sprekend horen
een deel van jouw bestaan.
Laat mij voelend kijken
naar elke stap die je zal gaan.
Laat mij zien, spreken, voelen, horen
nu mijn ogen, mijn mond, mijn handen
nog tot mijn jeugd behoren,
want later... later
zijn het niet meer onze oude lijven die bekoren
maar slechts het wetend zwijgen
in ons samen zijn...…
Vrijgemaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Misschien ben ik zonder beter af
Maar het voelt alsof het nooit is uit te wissen
Losscheuren van wat ik ken
Is zwaar en gaat met pijn gepaard
En onzeker, het is deel van wie ik ben
Maar toch, na dit jaar van zoeken en verdriet
Heb ik hoop, dat er een licht zal zijn
Dat mij laat weten dat het goed is, dat er Iemand is die het ziet…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Mijn hart glimlacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
930 Zoals suiker in water
maak Jij deel uit
van mij:
onzichtbaar en
toch overal
aanwezig.
Mijn hart glimlacht
als ik Jou zie.
En ik zie je overal
met je liefdevolle
glimlach.
Laat ons varen
naar de oceaan
Jij en ik en
wil Je alstublieft
mijn innerlijke piloot zijn
op deze lange en
mooie reis?…
In ontdekking van de hemel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
641 hij laat ons
de stilte verwonderd
leegte met werken gevuld
raakbaar eigenwijs
ongenaakbaar in
scherp formuleren
altijd jong
erudiet en belezen
zijn jeugd zat wat tegen
flamboyant in optreden
het lichte narcisme was deel
van zijn flirt met ons heden
in de wereld van mensen
gaf hij zich bloot in geschenken
waarvan hijzelf het meest…
Martinus van Andringa
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
607 Zolang je deel uitmaakte
van een huisgezin
zag je ze fantaseren:
wat wil hij toch vertellen
met die peer,
symboliseert het zijn karakter,
zijn gedachten?
hoe lang laat je de kijkers
nu al op een antwoord wachten?…
Zomerdroog
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
736 Wind en regen
natte wegen
doorweekte kleren
plassen als meren
Paraplu’s delen
tegen de pijpenstelen
soppende schoenen
onder een afdakje zoenen
De lucht dof en grauw
ik verlang naar blauw
naar volle zon
liggen op het balkon
dunnetjes gekleed
zonnebrand gereed
Misschien morgen
regenjas opgeborgen
het zonnetje hoog
weer zomerdroog
einde…
Afspiegeling
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
553 (deel II in een serie van vijf)
Kerk van de Verlosser op het bloed
Kleurrijke koepels met één
Van goud. Majestueuze
Blikkering in warme zon aan blauw
Gewelf
Kerk van de Verlosser op
het Bloed.…
Een èchte kerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.799 Een echte kerst
Betekent voor mij
Krentenbrood met spijs
Het drinken van een glühwein
Napret op sneeuw en ijs
Lichtjes in de dennenboom
Op het bord een kalkoen
Het komt jaarlijks om de hoek
Dat vertrouwde beeld van toen
Dit geschetste sfeerbeeld
Is maar een klein deel
Waar het om draait
Het is veeleer de vriendschap
Die de…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen van de tijd
wij delen…
Diploma-uitreiking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.760 Veelkleurig schilderen we
delen van het leven
een groot vlak sociaal
boven het cultureel
door ’t hele doek
zien we onszelf verweven
hier iets te weinig
daar weer iets te veel
het sociale buigt zich
naar de ander over
het culturele haalt
het anders in de ander boven
ziet het ontplooien in verrassend
tot een gouden zonneboog
zo komen…
Diamanten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Het krijgsgeweld in Wereldoorlog Twee
Werd deels door Adolf Hitler en trawanten
Gefinancierd met goud en diamanten.
De nabestaanden zitten er maar mee:
Ten eerste met al die miljoenen doden,
En nu dan met die niet te breken code.…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
Vrouwenarbeidsparticipatie...ethos!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
918 Werkende vrouwen
met name
werkende moeders
nemen het liefst
in deeltijd deel
aan het arbeidsproces!
Meestal tussen 10 en 4
maar communiceren
socialiseren wat af!!
Veelal de helft
van de arbeidstijd
de tijd van de baas
onder het motto
"Even geen Egbert"
"Even niet Douwe"!…
Koninklijk portret
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
673 Geschilderd op oranje
vult u in koningsblauw
een deel van onze kamer.
Uw blik is koninklijk,
waardig, niet zorgenvrij,
uw mond vertolkt vredige dankbaarheid.
Waarom wij u graag zien
is de verbondenheid,
de bloedband met de Koning,
uw grenzeloze trouw aan volk en Hem.…
'FILOSOFIEL'...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Filosofie
is niet wat je ziet
geen theater
geen buitenkant
maar je binnenkant
wat je voelt
wat je wezenlijk bedoelt
wat je boeit
en in wordt gegeven
in bad, in bed en op ’t toilet
Waar zeker vorm
aan is te geven
in je eigen leven
en dat van anderen
door ‘t vooral te delen
in spraak en schrift
Dus open dat doek
lees het boek
van…
Het land van de vertelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
400 hier
Ga grenzen voorbij
En ontdek iedere stap
Weer een nieuwe waarheid
Die je verder brengen kan
In het begrijpen van het
Raadsel dat jouw leven heet
Ga ook voorbij het verste punt
Dat je van hieruit nog kunt zien -
Want daarachter ligt het land
Van de vertelling, verhaal dat
Je verteld wordt als een wonderlijk
Avontuur, dat deel…
tot in de eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
552 Een hond blaft
op het erf van
een klein huisje
vlakbij het panbos
daarin zit een ritme
waar ik u tegen zeg
meegenomen bagage
pleur het ergens neer
in hoek van mijn part
dat deel waar deelnemers
steeds meer lichtere vormen
aannemen
doe het
maar wel op
je eigen manier
er bestaat geen zin
Zonder lucht tussen letters
materie van het…
Het podium der stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik ben een der spelers
op het grote wereldtoneel
kijk naar mijn buren
ook zij spelen mee
ieder draagt bloemen
gerangschikt naar smaak
we delen lachen en groeien
in woordloze samenspraak
het voelt als eigen
in een decor zonder end
we raken en begrijpen
omdat ieder elkaar kent
in een massa zonder geluid
spreekt op het podium der stilte…
De volgers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 ik zie geen ogen
hoofden gebogen
zo schuifelen ze voorbij
de volgers
die mijn leven delen
zij schuwen werkelijkheid
ze weten enkel hoe
ik was en ben geweest
zijn afwezig op mijn feest
niet even langs gekomen
in het achterna jagen
van mijn virtuele dromen
blikken zijn verweesd
zij denken enkel geest als
solitairen met kleine schermen…
Mystiek gezag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 je zweeft
licht verheven
in het zijn van zen
de spanning van
je huid neemt af
in loslaten en geven
ogen helderen in
blik kijken verrast
mond rondt in een lach
je spiegelt kracht
hebt toch het breekbare
van mystiek gezag
je straalt schoonheid
in een heldere zielewave
zoveel dat niemand je vergeet
ik mag delen in
jouw magisch…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen
het stralende delen…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later
't witte hart
van de ezel
lieft 't delen…
DE WERELD DRAAIT DOOR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 jij bent weggegaan
hebt me alleen gelaten
het was zo plotseling
niemand zag het aan komen
niemand had het in de gaten
nergens vond je enig gehoor
zo velen weten nu juist wel of niet
hoe het verder moet gaan
allemaal zinloze adviezen
immers pijn valt niet te delen
maar het ergste van
iemand achterlaten of verliezen
is dat de wereld door…
Die stilte genereert
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
455 maakt stilte
eindelijk een kans
te vaak wordt
zij overstemd
krijgt zelden
de mogelijkheid
zichzelf eens
kenbaar te maken
jij hebt met
jouw lach die
ruimte gecreëerd
in het zenden van
warmte en kracht
die stilte genereert
verbazing en
verwondering om
dit fenomeen waarin
emoties zich eindelijk
ontdekken als existentieel
deel…
Vogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 verliezen wil
om jou te kunnen vergeten
Maar hoe ik toch naar je zocht
in een duikvlucht
Daar rondhing tussen de daken
Die hele ouwe boel,
die verfrist zogenaamd
Gemoderniseerd
Al het oude, de pijn, het geluk hing er als dikke mist
En ik zocht je
Vooral het vlezige
maar toch ook die oerlach van je,
jouw sterkste, onbereikbaarste deel…
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in ons muffe huis
wij delen…