6828 resultaten.
Meandert door het land
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 het rad schept
zwart door oplichtend
water van de beek
die na de sluis
met veel geruis
meandert door het land
woordloos is de kracht
van het donkere schoepenwiel
grote stenen malen graan
geheimzinnige verhalen gaan
over bewoners van het huis
zij persen ook de boeren uit
het landelijk tafereel
heeft iets mystieks maar
de eeuwenoude…
Het gezicht overbelicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
471 hij was geen clown
want in zijn woorden
klonk het leven als muziek
met bloem en bolhoed
het gezicht overbelicht
zong hij zijn lied
de wereld donker in
décor de zaal met
sterren in de ogen
er bloeiden sprookjes
uit de handen van de man
die heden uit verleden nam
zijn mimiek is generatieloos
de woorden internationaal
mijn troubadour…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
Natuurlijke heelheid
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
768 ik zag de hoop
de natuur deelde
dat wat ze bezat
in het wonder
van een zonneglans
op het schaduwblad
een zachte wind
blies er bewogen
over de nerven
tilde het over een grens
daar waar de zomer
te vroeg dreigde te sterven
door mistvlagen heen
in een afwisseling
van donker naar licht
streelde de natuur
een speelse heelheid…
Zomaar een dag
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
994 Want in het donker
je werk te moeten doen
daar neem ik mijn pet voor af
dat zouden er meer moeten doen!…
Kerstavond...
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.514 Donkere sneeuwwitte straten
Opweg naar een gezellig samenzijn
We waren de laatste van het gezelschap
Vrolijke kinderstemmen en schaterlach
Gedekte tafels,voor elk wat wils
Even bekroop mij een gevoel van...eigen
Zonder mij waren deze mensen hier niet
Geen zonen en dochters
Zeven kleindochters en één kleinzoon
Ondanks mijn verdriet
Ben ik een…
Als ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
609 Donkere momenten en pijn
van zo heel lang geleden,
ik kan die vragen niet ontwijken.
Met pen en papier schrijf
ik me door herinneringen
verwoord zo mijn gevoelens.
Trek mezelf naar het licht waar
ik de zon ontmoet die me met
een knipoog en een lach begroet.…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
Vrijheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Bloot praalt het regenland
stom en zwijgzaam
straalt vinnig en zeker
donkere tralies
voor een niets vermoedende nacht
erotisch gemompel van de goegemeente
kooit de eenzaamheid
van een te vroeg geboren morgen
overspoeld een macht van veelheid
aan spermaciden
de overbelaste waterzuiveringsinstalatie
rekent af
tijdens een niets vermoedende…
Vertel het mij.
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.910 Wanneer wolken, donker en wild
drijven hoog boven je hoofd,
de eenzaamheid niet meer
te dragen is voor jou
vertel het ...mij!
Als stormen razen in je hart
zeg het ...mij.
Als onmacht je verdriet doet
en je geen uitweg ziet
kom dan even...bij mij!
Als gure dagen,
koud, nat en kil, je besluipen
kom je dan warmen...
bij mij...aan mij!…
Toegang tot de polder bij avond
gedicht
3.0 met 6 stemmen
4.742 Langs een wilg met dode toppen,
een geschoren hoge
in zijn blaren onverminkte haag,
een door waaiend hout beschaduwd
raamloos muurvlak, blinde boerderij,
buiten bomen, hellende, de holle wei,
lichten aan de einder,
vuurtorenlicht, een donker zwijgend paard dichtbij.
----------------------------------------------------
uit: verzamelde gedichten…
Kleef aan
gedicht
3.4 met 16 stemmen
15.037 Einde winter, het ontvroren gras
wilde nog niet erg, zagen we tegen
donker in de sloot de nieuwe. Twee
witte. Ze voeren
langs de korte kant zo vanzelfsprekend
of ze van het dode paar het werk
hadden opgekregen.…
De vader van ...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
980 wie kon vermoeden
hoe donker jouw laatste dagen waren
dat leven een uitzichtloze tunnel leek
je al tijden rondzwierf
in een onontgonnen doolhof
waaruit zonnestralen waren verbannen
wie heeft je niet
horen schreeuwen in het gevecht
waarin je verwikkeld bleek
je laat ons met vele vragen achter
al wat rest is je te omarmen met
onze…
Eerlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Zoek het hart in mijn woorden
kleed ze uit tot op het bot
hoor de klanken in akkoorden
van stemmingen die men vond
en verdwenen in het heden
in donkere ongeploegde grond
laat ze als ongerepte zaden
kiemen in een vrije lucht
tot ze vele vruchten dragen
naar een toekomst in het licht
waarin ze verleden niet schuwen
maar zich vormen tot gedicht…
De bladgouden rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 ik heb jouw tijd genomen
je nachten bevolkt met dromen
dagen gevuld met bloemengeur
donkere kanten
van wolken bekroond met
de bladgouden rand van de zon
ben de melodie
voor jouw woorden die
in liefde tot lied zijn geboren
jouw plotseling verschijnen
geeft mijn leven verlangens
die nooit meer zullen verdwijnen…
Het scheve schaatsen woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 voel nattigheid
en weet het
scheve schaatsen woelen
ik die altijd
recht door zee
de lange golven snijdt
takkenbos en deuren
die bij toeval openen
angstvallig mijdt
zij trekt mij
onweerstaanbaar aan
de donkere vlek die mij totaal laat gaan
heb het ijs gebroken
ben in het wak gedoken
alleen de schaatsen heb ik uitgedaan…
De oude kerk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 De oude Ierse kerk
op de oever langs de rivier
onder een donkere wolken hemel
is in het verstrijken
van de uren
vervallen
tot spinrag
en stof
van het mediteren
van de monniken
resten nog
verbleekte gebeden
Eeuwen geleden gesproken gebeden
om het verdeelde leven
dat aldoor één is
te helen
Een zonnestraal golft door het raam…
in de schaduw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
717 en toen
was het er weer
dat donkere gevoel
als een krijsende
zwarte ekster
vliegend door de
dreigende lucht
vanuit de zon
terug opgeborgen
in de schaduw
daar
waar het thuishoort
en nergens anders
daar
waar alles
wazig lijkt
en is
ik wil het kwijt
ik wil geen
onheilspellende
zwarte ekster zijn
maar een witte
meeuw
met…
Het lang warm gras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
536 wij naderden
lieten glinsteringen los
vonkten in het donker
dauwden
in ochtendschemering de wei
langs bosrand met zonnesluiers
kozen
wilde bloemenkleuren
lopend in het lang warm gras
zaten
avonds uit te rusten
op het strandje bij de plas
een rode zon
in langzaam ondergaan
haar vonkenregen moedigde ons aan…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…
saillant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 ach
het bouwsel werkt op
eigen kracht
bijeengegaard in stapelingen
lijkt een muur slechts op zichzelf
van boven lichter
dan -daar laag, waar
water optrekt tot onaangenaam
te donker
en het dak voelt saai, rechttoe rechtaan
de schoorsteen schoort slechts damp
maar daar
in de lichtkring van een lamp
toch nog
een detail…
Voor het voetlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 Donkere wolken
Vol dreiging in
Het westen
Met een paar
Laatste sliertjes
Licht van de
Voortijdig ondergaande
Zon - de dag die
Zich vermoeid al
Vast te rusten legt
Voor ze voorbij is
En dan onverwacht
Een geweldige kegel
Van licht die schuin
Over het toneel van
Deze wereld strijkt
En U die ons zo maar
Voor het voetlicht…
Een volmaakte melodie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 hij wist
op eigen wijze
de grootste noten
klein te krijgen
met rechte rug
de voeten vrij
begeleidde hij
de koren rei op rei
pas als de kerk
leeg en donker werd
hij zich alleen wist
in het orgellicht
dan zwichtte hij voor solo’s
die de hemel raakten
de hoogste nootjes kraakten
tot een volmaakte melodie…
schaduwvingers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
430 als de kraai landt
om zijn prooi te verschransen
komen weer de oude angsten
blijven schaduwvingers
aan je plakken alsof zij jou
voor altijd willen pakken
komen donkere fantasieën
en duistere dromen boven
is je balans en rust vervlogen
vluchten kan niet meer met
een been in het graf omarm dan
de angsten met je warmste lach…
bevrijdingsdag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
649 nee
schrijf me niet over vaderdag
of hoe zacht zijn stappen klonken
gestreeld
en tot tranen getast
in de nacht
ik ben al gevallen, de dagen ongedeeld
neergelegd op het kindergebed
en de donkere plekken aan het einde
van mijn jeugd
nee, schrijf me niet over vaderdag
het binnendringen, naakt in kleding
kom, laten we gaan, lachen en leven…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Als rondvliegend glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 chaos vlaagt heftig
in brekende takken
lopen emoties
huizenhoog op
in donkere luwte
ritselt vervaarlijk het blad
loerend op kansen
uitschietend in kracht
woorden snijden
als rondvliegend glas
verwonden geliefden
met een hysterisch gelach
nog is de storm
niet bedaard
maar goede medicatie
heeft ons de orkaan bespaard…
Wind (fjordgedichtje)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
674 Hij gaat tekeer als een manische mistral
met dikke donkere halen
die onmiddellijk worden uitgevlakt,
vervangen door een wirwar van fijne lijntjes,
wervelingen van craquelé,
ribbelende rillingen.
Talloze puntjes worden aangebracht
en schuimkopjes van tv-sneeuw.
En voorbij is alles!…
Nachthelder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 zo duistert het rozenlicht
ingetogen
uitbundig ontvouwt het zich
kraakt nachtelijk naaldwoud
uitgedund over
bevroren toendrablauw
zicht door ogen gedragen
verre nachtdruppels
verblind door navelstaren
omstreeks enige momenten
lijkt de nacht te kort
om aan het donker te wennen
aan stilte die zich ontroert
zich verzwijgt
in onuitsprekelijk…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 wolventanden van de tijd
Hebben genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit het donker…