6043 resultaten.
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
De reis
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
534 een streep trekkend door lijnen
die voor de hand liggen, neem ik de trein
laat mij vervoeren door lavendelvelden
en terrassen met wuivende gewassen
zonnebloemen die het blauw ingroeien
rotspartijen waar korstmossen gedijen
het landschap lijkt voorbij te varen
zoals de jaren rugwaarts roeien
en in mijn jas gevoerd met lapjes leven
bloeit…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
544 Het is niet meer zegbaar
dan in woordeloos gebaren
of zwaaien naar het heengaan
van de barre westenwind
misschien heb je het in de gaten
is het een gevoel diep in jezelf
voel je het tastbaar in de kieren
maar het is een heengaan
dat niet meer terugkeert
als een volwassen kind
het is een heengaan
zonder een weerzien
een stilte in de…
Intricaat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
452 groot is de deceptie
evenals het zelfbeklag
spiegels breken 't evenbeeld
als in blinde woede
de hele wereld is fout
het beschuldigende vingertje
wijst alle kanten op
daar de visie blind is
het labyrint lijkt oneindig
overwoekerd door klimop
het blijft de vraag of zonlicht
ooit diens hart zal doen smelten…
Koude grond
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
512 sinds de waarheid op zijn kop staat
lijkt zuiverheid overbodig
Weesgegroetjes hebben afgedaan
daar het ongeloof zich uitstrekt
valse triestheid druppelt op de knoppen
die zich schuilhouden voor de zon
verlegenheid zich kleurt roze
wanneer wind hen talmend wiegt…
Vreemde stilte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
606 Het argument van stilte
en het verstillende paard
geef ik terug aan de mist
en eenzame beeldkunstenaars
van ochtendzonden, reik ik
een spiegel zonder achterbeeld
ik keer weer ontboden terug
naar het vertrouwde begin
toen niemand het waard was
om de beginselen te vertrouwen
ik spreek weer met die vreemde
die nog niets over mij wist…
De naam die jij mij gaf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Het was ontdekken
vertrouwd zijn met elkaar
en dat merkwaardige gevoel
samen delen
een grenzeloos beminnen
in de beschutting van
mijn kamer, ons geheim
elkaar toegewijd
en toen pas leerde je
mij de namen
die vertelden wat ik gaf en
jij nog verder nemen zou…
nooit meer goed
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
447 ik zie mezelf
achter een microfoon
lees voor
en
noem het
een gedicht
maar wat ik beweer
is niets meer
en
niets minder
dan
de conclusie
dat ik me verschuil
achter woorden
dat komt nóóit
meer goed…
Carillon Silence
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
605 ik wil niet denken
aan de wijzers die je in enkelvoud
neerschrijft
tussen alles
en niets
omdat je ziel geen luisterlongen
draagt in het zwarte hart
van de rivier
waarin je torens bouwt
als tijdgeraamtes
getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet
dat in trage schreden
en zonder verweer
neervalt tot laag onder de grijze…
Geschreven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
694 Ik denk soms
al weet ik het niet zeker
dat zij die zich het minst vaak
schrijver noemen, meer
te vertellen hebben
de weemoedige vreemdelingen
die geen tijd hebben om te schrijven
ze beleven pure poëzie en ademen
het leven, waarover schrijvers schrijven
en het zal mijn eigen pen niet zijn
die woorden herhaalt, van wat ik hen
niet heb…
Al is het vliegje nog zo klein
poëzie
4.1 met 11 stemmen
3.079 Al is het vliegje nog zo klein
het werpt zijn schaduw op het plein.…
Douteus
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
453 zeker van zijn zaak was hij niet
treuzelend stond hij op de rand
onhoorbaar met zichzelf in discussie
totdat hij die vertrouwde hand op zijn
schouder voelde, wist hij dat het goed was
en sprong…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 er is hier en er is nu
maar ik vraag me af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt…
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Spiegelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 Een mooie man
die zichzelf aanbad
in schoonheid
geen concurrentie had
zei spiegels zijn overbodig
ze vertellen maar wat
genezing van
deze eigenwaan
werd heel hard nodig
want in alles wat hij
had of ooit bezat
zag hij zich steeds
veel minder mooi
in de spiegel staan
soms was het beeld
te breed te groot
hij ergerde zich dood
verhuisde…
Grind
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
656 Er knerpen kiezels in mijn hoofd.
Ik wankel in het knarsend grind
op zoek naar rust die ik niet vind
in taal, in denken. Licht gedoofd
omdat de schemer mij belooft
dat hij zal troosten wie hem mint
en ramen dicht opdat de wind
geen schilfer uit mijn denkpad rooft.
Het duister kent dit broze huilen
om struikelstenen, hobbels, kuilen…
tot het kind weer spreekt
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
894 Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been
het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden
al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat…
Probeer je me
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
688 Tussen antwoorden van stilte
onder invloed van liefde
onzichtbare vriend, door ervaring wijzer
in jeugdig verlangen naar diepere dromen
schud je de boom, nooit in woorden
gesproken in verzoeking
onder het kader van de maan
kom je bij me
in zeldzaam proberen
aan de rand van het meer
probeer je stilte te vinden
heruitvinden, voelen
probeer…
GekMakend
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.049 Negeren,
negeren,
negeren...
tot haar hersens
exploderen!
Kan een man
een vrouw
erger kwetsen,
dan haar ziel
te bezeren
en haar daarna
stráál te negeren?
Vertel het mij maar ...…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
Tweespalt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
499 onzekerheid maakte zich
meester waardoor
de kameleon draaide en draaide
haalde uit als 'n kat in het nauw
om het vege lijf te redden
van de dreiging
de dreiging op te gaan
in haar betovering
waarnaar hunkering
verscheurd toekeek…
Soms...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
814 Soms ben ik zo boos
dat de grond onder me lijkt te trillen.
En af en toe ben ik zo lief als het maar kan.
Soms voel ik zoveel haat
dat ik de wereld zou opofferen voor wraak.
Soms kan ik net verliefd zijn als een kind.
Soms ben ik verlegen of trek ik me terug.
Soms durf ik dingen te doen
die anderen niet durven.
Soms ben ik slim.…
profiel
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
594 "Soms voel ik zoveel droefheid in mij.
Dan vraag ik me af hoeveel levens ik al geleefd heb"
misschien ben ik dronken
door de leugen van het leven
misschien ook niet
misschien zal ik het verzonnen deel
van uw waarheid worden, gelijk een vloot
van vlinders aan een denkbeeldige hemel
of een losse lijn
in een langere gedachte waar…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Kale muren
en het leven vergelijkt zich.
Gezichten zijn verdwenen.
Een houten vloer draagt de echo’s
van wat ik heb geschreven;
het laatste geloof
en een paar druppels van verwerping,
een overbodig bericht naar mezelf.
Het weggaan
gebeurt voortdurend,
ook wanneer ik rustiger ben.
Wat er rest is dan een afdruk;
een vereenzaamd…
Geweten.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 Hij begrijpt haar wel,
maar zij hem niet
Is ze het dan vergeten?
Ze zou hem toch helpen?
Jankend en vloekend
schikt hij zich
Zijn gevoel voor eigenwaarde
tot nul gereduceerd
Dat ziet ze niet,
maar ze zou het kunnen weten
Als ze maar
zijn binnenkant had gelezen
Dan
had ze het geweten…
Het volk van het Noorden.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
606 Samen moeten we er uit
zien te komen, ik vertrouw er gewoon op
Ondertussen kunnen
oude kwalen langzaam genezen
Nu nog woon ik
bij het volk van het noorden
en kan ik Uw terrein zien liggen,
Het is niet half zo lang als mijn verlangen
Zonder vrees zullen we
bruggen over moeten gaan
Ik zal me wel eerst moeten onthaasten
en U zeggen wat…
schuilen
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
789 het duurt vast niet
lang meer
de terugkeer naar mezelf
vaak zo stil
als vogels die naar de nacht vliegen
en daar gaan luisteren
naar de vreemde adem van de dag
soms vergeet ik
dat ik er niet ben
en schrijf muren vol
met schuimende woorden
lees gedichten
op lippen die bewegen
en raak zacht jouw haren
wanneer een strofe onsterfelijk…
ongedateerd
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
637 een lange rij mensen.
telkens ik mijn ogen open,
sta ik weer helemaal
achteraan.
de grond is ongevoelig,
mijn tas zwaar, op iedere plek.
het komt in golven, ook het vastklampen.
misschien vergis ik mij van plaats
en sta ik naast een koorddanser. de vraag verdwijnt;
het touw verandert.
de tas staat voor mijn voeten.
dode hoeken krijten…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
Telkens als ik denk
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
534 Telkens als ik denk
dat voelen beter bij de lente past
jouw glimlach mij nogmaals
met een prachtige droom verrast
kam jij jouw haar door mijn gedachten
wat had ik anders kunnen verwachten
je doet alsof die jurk mij beter past
maar ik zeg nee, en lach naar je
kom dan dichter, naar je toe
kom dan dichter, maak me moe.…