6019 resultaten.
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Speech
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
302 Zolang de embouchure
van de 'yes we can' smile
goed staat
en de manometer
der coiffure
net zo goed gaat
gaan de gedachten
ex cathedra
mits door 't
spreekgesmoelte
goed verstaanbaar
helder uitgesproken
voor dovemannen-
noch voor dito
vrouwenoren
in de virtuele
laptopwereld
ooit verloren…
Animo begeesteren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
446 Je bent in alles denkbaar
in de pot suiker in de keuken
voor de kruidentuin bij het raam
nare vergeten herinneringen
heimwee naar een nooit en nergens
over voetstappen die ik vergeet
in het voorbijgaan onder de maan
wanneer we kussen tussen regen
kom ik je steeds opnieuw weer tegen
jouw naam alweer verloren
uit mijn naam ben je niet…
Dacht ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
175 Maar in elk geval een metrum
Op jouw maten,
Die pregnant hun significantie
Voor mijn passie tonen,
Zodoende wil ik verhalen van
Verloren gedachten,
Die erop wachten om tot
Uiting te komen,
Door van zich te doen horen
In verdichte eeuwigheid.…
Grand Prix
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
635 Een boze rugstreeppad in Zandvoorts duinen
blaast stoom af: "Ik heb geen prinsheerlijk bloed,
ben ook geen rijke luis met zat vast goed,
toch wil ik door mijn duinzand blijven struinen.
Dat crossbelang wordt loeihard overschat
dus ga ik op het rugstreepoorlogspad!"…
Koninkrijk zonder troon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
327 Ik ben de koning van het valse,
De prins van het onafgewerkte.
Alles is te laat — het is te laat.
Wandelend door gedachten, door herinneringen,
Kom je nooit terug bij het begin.
Je ziet de start niet meer,
Alle lijnen vervagen,
Alsof ze nooit hebben bestaan.
Gevoelens veranderen,
Tijd slijt,
Alsof het nooit iets betekend heeft.
Heeft…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ineens was ik het vermogen
om warmte vast te houden
verloren. Nu de kinderen
het huis uit zijn, snoof ik,
ja ja. Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeen kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was.…
Winter is mij gepasseerd.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.008 zonder blik waardig
te gunnen aan
mijn verlangen naar
de warme zomer
Ik stond alleen, verlangde
naar de warmte van samen
maar de stilte was enkel
wat ik krijgen kon
Waar was je toch
in die lange nachten
vol van verdriet
en simp'le eenzaamheid
Ik wachtte op je lach
die als een zachte
kaars kon branden
in m'n hart dat
al verloren…
Vergeten in hout
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.390 Was het enkel de specht
die het hout verwondde, zich liet gaan
als was het een zonde tegen wil
en schade rest niets meer dan een stervende,
gedwongen tot overgave, verloren.
Hoor, hoe leven verdwijnt
in een geluidloze zucht en toch
schreeuwend om een wonder.
Zo davert de grond nog eens
en weer en kunnen we de ogen sluiten.…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
Van Binnen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.540 Hoop heb ik reeds verloren, de wil om door te gaan vervaagd
langzaam in de schaduw van mijn ziel.…
opgeblazen lucht die niemand hoorde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
811 tussen rook en drank
hingen je ogen
ze staarden stom
gevangen in
een masker
onvermogen
handen legden
passie bloot
van asbak en
het glas op tafel
verlangen broeide
in een lege schoot
ballonnen knalden
als verloren woorden
opgeblazen lucht
die niemand hoorde
verveling zuchtte
ook dit feestje dood…
Teruggeroepen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
973 hersens kraken in
machteloos gevecht
beslissingen dringen op
en verdwijnen
met een zucht
het hoofd stroomt vol
gedachten zweven eenzaam
verloren
zonder lichaam
negerend het gevoel
dat klopt van ongeduld
het hart roept
luister
en
in de stilte die valt
glijd een traan begrijpend
waar een serene rust
tot leven…
SPROOKJE???
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.758 werd wakker
je nam mijn hand,
ik de jouwe
Het sprookje eindigde
Het leven begon
Jij vroeg, ik antwoordde
jij nam, ik gaf
Jij moest, ik wou
Jij eiste, ik vroeg
Nu is het genoeg
Ik antwoord niet meer,
geef niets meer,
wil niets meer
Sprookjes bestaan niet
Je deed me zoveel verdriet
Dat ook het echte leven,
voor mij haar waarde heeft verloren…
Wakker
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
881 En opeens voel ik wie ik was
Van voordat ik jou kende
Ik herken de echte Car weer terug
Degene die ik langzaam ontwende
Ik was mezelf echt kwijtgeraakt
Verloor alles wat ik ooit was geweest
Alleen door mijn gevoelens voor jou
En dat verontrust me het meest
Maar nu is er weer de herkenning
En ga ik verder met een open vizier
Ik laat me…
ROT OP
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.481 Raak de geest
schop de taal
trap de liefde
verkracht verbaal
kijk opzij
zie geen ogen
donder geluk
ongelogen
pleur de zin
scheur en stoot
trap de liefde
in de goot
het hart
verward
verloren
verhard
geloven
in blind
beminnen
rot op
ga wat anders
verzinnen…
Sinds jij mij hebt verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 Mijn hart is stuk getrapt
ik weet niets meer te zeggen
er is niemand die het snapt
omdat ik het niet uit kan leggen
Mijn ziel is bijna bevroren
de zin van het leven is weggenomen
ik heb een deel van mezelf verloren
en dat overspoelt nu al mijn dromen
Als ik ’s ochtends opsta
kan ik het daglicht intens haten
het gevoel alsof ik langzaam…
de lelie kleurt paars...
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.132 waar fluisterende wind
hun kreten draagt
het eeuwige lied
der gevallen tranen
siert de lelie
hun laatste blazoen
in haar kleuren wit
het strijdtoneel
aanvoelt de nacht
die ijskoude rilling
waar doden herleven
diep
in ons hart
verloren zij samen
hun laatste gevecht
de lelie gesloten
zij kleurt paars…
de dood draagt geen schoeisel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
832 de dood draagt geen schoeisel
het bekokstooft haar tijd
in nieuwbakken manoeuvres
een overkoken van het bestaan
het waken van leven afgelast
anoniem in een zoete val
je blik verloren in het laatste licht
in een omhullende eindeloosheid
ver ginder in de schoot van stilte
bewaar jij je herinneringen
in een hemelsdiep verlangen
gapende in…
Gedicht bij foto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 waar licht verschraalt
en dromen stollen
land tot welke macht
versteend platgetreden
dwaas van gedachten
de wind monddood
geen vogel vliegt nog
verwoest luchtkastelen
aarde stilzwijgend stil
veert onder voeten
schaduwen verloren
lijviger dan ooit
de stad onbebouwd
waait er een boom voorbij
ik was nimmer hier…
zondagskind
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.637 Op zondag
geboren
op zondag
verloren.…
Wenkte met je wimpers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
930 zag je buiten staan
een open blik
ik stapte in je ogen
jij kwam zo dichtbij
wenkte met je wimpers
mijn werkelijkheid voorbij
een wenkbrauw opgetrokken
wist me losgetrokken
verloren uit realiteit
danste zon en regenbogen
langs de lijnen van
jouw parelwitte lach
nog heb ik niet
je hand gevraagd mijn
ring knelt iets te vaak…
Zijden dagen
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.250 zilverzacht glanzend haar
omlijst je lieve trekken
rond diepbewogen ogen
neus en mond
jouw lijnen zijn gegrond
in toppen en in dalen
waarvan jij nog verhalen kunt
door en door ervaren
gekende bloei verloren
bekoort nu zijden huid
ruim gedrapeerd om je wezen
blikken die het bewuste lezen
waaruit ze zijn geboren…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
wie het leven mint
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
939 wie het leven mint,moet ook beminnen
in het hart van gevoel,in een dwaze roes
waartoe,waarom
ik laat me alleen maar drijven
en wat ik zoek,is mij onbekend
de vogelroep lokt teder
in de kindsheid van verleden
in het geluk van verloren jaren
zie daar gaan geliefden
hun bestaan blijkt
alleen uit oude kinderboeken
er was een tijd.. ook ik…
Onderwijzer
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
922 Waarin mijn tijd zich verloren weet
blijft het geheugen steken uit dagen
staren onder wijzers die uren vragen
stellen omdat zich het luiden van meet
af, aan, uit, in, over, achter, langs, op
gelegde aanwijzing die mij`t er in luist
eren niet dragelijker op maakt, juist
waar dat beter zou zijn voor mijn kop
Want de aanhef draagt het…
De populier
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
949 Als afgekeurde stek
Vanwege krom en veel te spichtig
Bij toeval in de tuin beland
En daar voorlopig ingekuild,
Was ik hem even uit het oog verloren.
Nu,
Dertig zomers later
En nog meer meters hoger,
Kan ik er moeilijk nog omheen:
Ik denk dat hij hier blijven zal
Op deze plek
Waar ook ik wortel heb geschoten.…
tranen van mij
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.074 waar intens verlangen
zichzelf zoekt in tranen
een nacht vol dromen
geen voldoening schenkt
is liefde verloren
zoek in verdriet
zal een ster niet bekoren
door de wens die zij biedt
verdwijnt hoop
in gevallen tranen
het diepste verlangen
op zoek naar een roos
die bloeit voor een leven
samen met mij
gevoed door tranen
tranen van…
een streling van woorden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.461 jouw stem in verlangen
oneindig zacht
alles blijft hangen
tolt om mij heen
een streling van woorden
geschreeuw uit het hart
fluisterende liefde
weergalmt in de nacht
en het duister breekt
verzucht in dromen
de stilte verloor
haar eigenheid
ontwaakt in mijn armen
koester haar zacht
de stem in verlangen
fluistert heel zacht…
groet een buitenkind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
719 buiten raast de wind
de druppels tegen ramen
en groet een buitenkind
een bloem van water
spreidt zich uit
bloeit tegen de ruit
ik wil haar plukken
maar ze groeit in
mist en tegenlicht
ze maakt me triest
in luwte was haar
schoonheid niet verloren
het einde zucht
er is geen stop
we rijden rondjes
elkaar achterna…