3774 resultaten.
Over geuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Dit tere, pure, vuur,
zoete kleuren,
kloppen van leven,
ja van dit herhalen
elk jaar nooit moe,
gaat nooit vervelen,
al het andere wel,
zoals de knallen van vuurwerk
op oudejaar.
Dit vuurwerk is stil!…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 De fontein van de jeugd zou er zijn
een heilige plek waar druïden
huwelijken sloten, want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de…
Dageraad
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.236 kijk de lucht daarboven pakt samen
gewikkeld in vele lagen
als een Babylonische toren, een redder in nood
groeit ze naar opnieuw geboren,
met overgave geworpen in je schoot,
het vuur in jouw ogen nog lang niet gedoofd
wakkert het ritueel van aanschouwen aan,
in deelgenoot van naderende weeën
brengen ze de dag..…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 ogenblik
een reiziger, de passant
die zich telkens waagt
op een eindeloze tocht
een stoet van woorden
straks
meng ik me bevlogen
met open ogen in het gedruis
tussen vreemde voetstappen
met een vastberaden tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur…
Pinksteren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
589 Die pinksterdag was nat van tranen,
mijn ziel verzonden in die vloed
die door geen dijk geleid in banen
naar waar haar 't licht weer rijzen doet
die met zijn vuur de aarde zuivert.…
De totstandkoming van A. (terwijl miles davis tegen de muren slaat en men bukowski leest)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
758 rook sleepte zich uit haar longen
pure malt druppelde in haar keel
miles blies zijn giftig koper
in haar handen
er was geen ontkomen meer
aan deze nacht
ze bood geen weerstand gaf zich
over met getrokken borstels
regen viel wind stak op
vuur in haar zeegroene ogen
koningsblauw loste op
in karmijnrood
ze danste alsof het nooit nog…
Asbak
gedicht
4.5 met 4 stemmen
2.909 Je ziet een klein, oranje vuur
dat in zijn mond wil kruipen, lijkt het.
Hij zwijgt. Rook langs zijn neus en voorhoofd.
En dan opeens zijn linkerhand,
smijtend: een troef op tafel.…
De middelen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.614 Grot, vuur ingewanden,
tempel, kruis, retinascherm. Denk niet
aan de fabrieken. Pixels, steeds meer pixels,
schreef een dichter, geboren voor de revolutie.…
Tijdcyclus(3)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
667 Tijd, tijd
talmend groter
Cyclische spijt
met cynische boter
Oh vuur
onblusbaar in lengte en breedte
menig uur in duur
meer eeuwig dan alle vrede
Gebroken in geile geeuwen
Tedere tirannie van trots
Kwijning van koldervreemden
Irreële ijzersteen maakt interkots
Bladen zorgen
beroemen zich op een dag
Doch parabels zijn er voor morgen…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 de hand van het beest in de boom de buit voor
de geest die geneest in de inktzwarte nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken…
waar de duivenmelkers wonen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 Toen we kusten achter de meidoorn
was je mond weeïg
als oude mispels,wormstekig
als het dorpt dat achter ons ligt
nu de stad lokt met zijn vuren.…
Wenkbrauw van de tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 De journalistiek beschrijft
De politiek moet verantwoorden
Altijd in het vuur van de strijd
De journalisten
Leggen een vergrootglas over de tijd
vergelijkingen met het verleden
Die van belang zijn in het heden
De journalist
Bekritiseert
en beschouwt
De inhoud
De politicus
beredeneert
En Discusieert
De media
Maakt de show
de strijd is…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
Hun mystieke ladingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
546 realisme
de ingehouden adem
gevoeld van de
explosieve krachten
die jij met machtige
penseelstreken bedwong
in karaktervolle diepte
passeerden ongekende
perspectieven die
hun mystieke ladingen
in schaduwen verborgen
in jouw kleuren
contrasteerden meerdere
onderhuidse spanningen
in een strakke structuur
geregisseerd met laaiend vuur…
Fakkeldragers zijn wij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Verterend in een hemels vuur.
Vergaand in moeder aarde.
Het geheim dat ons het verhaal vertelt.
Hoe onze voorouders en onze kinderen,
verder blijven leven in het licht.
Van een eeuwenoud verbond.
Wij levenden zijn fakkeldragers.…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 Hoe lief is mij het vroege avonduur
tussen kaars en schemerlicht
de warmte van een knetterend vuur
met mijn boeken en mijn schrift.
Hoe lief is mij het herfstelijke dromen
als zorg en werk zich in zalige rust vergeet.
de goud- doordrongen dagen die nu komen
en mij zomaar het rijke plukken geeft...…
een herfstige zonsopgang
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
523 oostelijke horizon in vuur en vlam
het nachtelijke donker verdwijnt…
een piepend stralend licht verschijnt
zonnetje lief verstuurt een telegram…
reeds vele vogels zingen hun mooiste lied
kom op mensen… uit de veren
want natuur en dier zullen het ons leren
vandaag is er geen plaatsje voor verdriet
dus open je ogen en tover een brede lach…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 grijzig zwart
smeult nog het vuur
licht rood op
in vlaagjes tochten
waar eens de
vlammen schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering…
Duivelsei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 ik zag alle
kleuren dansen
letters sjansen
tot zij bij
zinnen kwamen
in het alfabet
met verf gedekt
door penseel en mes
op linnen doek
zonder gouden lijst
konden zij hun
duivelsei niet kwijt
in artisticiteit
bijt water vuur
snijdt geld hout
is ego het leidend
principe ikke eerst
vooral een ander niet
bevruchting heeft…
Vers gesneden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 gevallen ten prooi
aan muskieten der pers
zij waren op heterdaad
op plaats delict
toen twee zonen der muze
elkander bestreden
om 't meest onverdraaglijke
't minste behagende
normenverlagende
deeghouwersvers
twee koekjes van eigen deeg
zo van de slager
de deeghouwersslager
gesneden en vers
in de hitte der strijd
en in 't vuur…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Kraantje lek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 wat hij heeft afgebroken
Zo zie ik mezelf ook
Zonder een echt verzetten stap
Ik had blijkbaar alle hoop
In dat klein gebroken hart
Hoe kan je iets missen
Als het er niet is
Waar zal je iets vinden
Tegen pijn verdriet en gemis
Ik zie hier nu leegte
Kilometers niks dan de natuur
Onzichtbaar en spoorloos in beweging
Loop ik door het vuur…
kleine letters grote God: wij loven U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 het zal niet meer zo lang duren
hooguit nog een paar uren
voordat wij van het jaar
tweeduizend negentien afscheid nemen
met sterren vuren kleur en dennengeur
ik dank U o mijn God
voor wie zacht onze handen
de handen van Uw kinderen strelen
met ons delen blijdschap en verdriet
in ‘t hart dat op U ziet
Uw wonderolie giet…
Ons nieuwe geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 Vuur dat nooit gebrand heeft
wegens gebrek aan vonken
is voor eeuwig uitgedoofd.
Storm die moe is gaan liggen
wegens ademnood.
Onze beschaving wacht met smart
op hoogstpersoonlijke verhalen
die nog ongeboren zijn.
Op nieuwe woorden.
Op nieuw geluid.…
Houdbaarheidsdatum
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
389 het breekpunt
is onverwacht
opgedoken hoort
bij de evolutielijn ook het
venijn van niet accepteren de
pech van niet kunnen voorzien
te veel mensen die
nog te lang leven
want ook de uiterste
houdbaarheidsdatum
is naar eigen maatstaven
al lang geleden verstreken
de races zijn
nog niet gelopen
er liggen nog wat
ijzers in het vuur…
Een nieuw nirwana
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 windsnelheden
losgelaten heeft van
de eigen domeinen
wat niet kon
hechten is verloren
gegaan in de kleine
luwteplekken die
iedere zwaarte zelf
heeft geselecteerd
naast de monumentale
gladheden van de
hemels gepolijste
blinkende oppervlakken
immens rijst de
verbinding tussen
planeet en zon
in het universum
waar de fakkel zijn
vuur…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Doet het pijn
wanneer voeten
in de duizenden glasscherven
die jouw leven vormden,
dat uit elkaar spatte,
zich vertrappen;
oefenen dat zij
over vuur lopen.…
In de lik
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
556 Ik ben klaar voor te herrijzen
Ik heb geleden en gestreden
Mijn leven was down en onder
Ik kwam terecht in zonde
Zo werd ik weer gemaakt
Zeker mijn gevoel werd geraakt
Weer op eigen benen gezet
En ik was klaar met de wet
Nu klaar voor het toen in nu
Niet bang meer voor de klu
Lopend door het vuur
Hotellova getekend op de muur…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of voor overbrugging zorgt
naargelang de roerende wind in mij waait,
en het onnoembare als eeuwig weerlegt
totdat het natte vuur…