4822 resultaten.
hun maagdelijke vlucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
645 zacht ruisen gedachten
hun maagdelijke vlucht
ontelbare kleuren
geuren de lucht
verwarmend geluk
want liefde is zon
op vleugels die strelen
in ogen die nooit gaan vervelen
zij spreken de taal
die we beiden verstaan
waarin onze passie
zich eindelijk laat gaan
ik wil je verwennen
in warmte van samen
zullen mijn handen je
eindelijk…
Kwelgeest
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
2.801 De warmte ontstaat van binnenuit
trekt langzaam naar het hoofd
explosies blijven gelukkig uit.
Een wáterval komt, als beloofd.
ik lijk warempel wel als door
de zon gestoofd.
Het ganse lijf wordt nu bedekt door
eerst kleine, later grote druppels
zweet.…
Dochter
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
2.581 Het huis nog hoogzwanger van een slopende warmte.
Het zicht op de stroom en haar loom gefluister.
Een zilvermeeuw glijdt naar de monding
waar ze nipt van een waterrimpel.
Populieren werpen hun schaduw naar de overkant.
Ik draag mijn dochter naar haar nest.
Zij kriebelt het oor met binnensmonds gegiechel
en de speelse spot: "Ju!…
Samensmelting
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.415 de tijd staat stil
wanneer tranen vloeien
uit mijn ogen
van jouw warmte
vriendschap en
jouw hopen
mocht ik je
nog eens tegenkomen
dan gaan onze dromen
niet meer verloren
ze smelten samen
in één gebaar
een houden
van elkaar
dat is gewoon
wat ik nu voel
en geloof me
dat is een heleboel
laat me dit gevoel
nu nog maar even…
Nachten Lang...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.047 Een verlichte ziel in donkere nachten
Nachten, lang, eenzaam en koud
Waarin ik, met al mijn gedachten
toch jouw warmte, zonder oponthoud
heb gevoeld, in het grenenhout
van mijn bed, waar ik jou nimmer
en nooit heb uit gezet...…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…
NACHT IN DE STAD
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
921 Ik liep in de stad vannacht
Ik liep in de duisternis
En ik had even gedacht
Dat er niet meer nodig is
Ik danste in een lege zaal
Ik danste voor een stil publiek
En vertelde mijn verhaal
Aan een junk in een portiek
Ik zocht het licht van boven
Ik zocht de warmte van een vriend
En heb daar met die junk gesnoven
Meer had ik niet verdiend…
vriendin van één uur
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.614 vriendin van één uur
steeds doe je het weer
je warmt mijn hart
wanneer ik je nog eens zie
wat heb ik je toch weer gemist
die dagen weken of maanden
stil drijf je in mijn gedachten
en heelt mijn verdriet
leeft mee in het plezier
van mijn moment
je bent het centrum van mijn gedachten
als ik je sms nog eens lees
als de tijd de beelden…
Als een bloem...
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.127 Als een bloem zou ik willen leven
bloeiend in al haar pracht en praal
Als een zonnetje zou ik willen leven
warmte gevend met haar zonnestraal
Als een waterval zou ik willen leven
meegaand met de wind
verkoeling gevend voor ons allemaal
Als de sterren zou ik willen leven
schitterend in de lucht
Als de maan zou ik willen leven
schijnend…
verliefd.
netgedicht
3.1 met 68 stemmen
6.964 Gehuld in het eenzame
schuim ik door straten
in een schulp verborgen
voel ik jou kijken
nat voelt het vocht
wat van wimpers glijdt
een lint van vlinders
houdt kermis in mijn ziel
in een draaikolk
tolt de liefde in stilte
rond mij heen
zonder jouw warmte
Voelt het hart als steen
Misschien herken je
In sier mijn geschrift
Stuur je…
Jarige
hartenkreet
4.0 met 304 stemmen
31.481 Tel de warmte en de liefde,
die passeerde in de jaren,
en tel die herinneringen,
die je altijd zal bewaren.
Tel de vreugde van de vrienden die je kent,
en bedenk dan pas dat je weer een jaartje ouder bent !…
Wat zou ik graag...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.673 Mijn hand weer op je schouder leggen
Je nog één keer kunnen zeggen
Pap, wat hou ik toch van jou
Wat zou ik graag
Terug naar lang vervlogen tijden
Herinneringen voorbij zien glijden
Jouw hand in mijn hand
De warmte voelen, onze band
Zo hecht, oprecht maar zo onzeker
Wat zou ik graag
Tussen hemel en aarde zweven
Even, in een vlaag
Oh, wat…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
864 jij was de vlinder
ik het net
wist je kleuren
later pas de geuren
waar jij op viel in
het zomers bloemenbed
heb je niet gevangen
jij streek neer
rustte en bleef hangen
vleugels nog gespreid
de warmte van de zon
kon je toen langzaam kwijt
jouw toekomst
vraagt geen net
en grote mazen
jouw vrijheid kan
en mag gewoon
op liefde azen…
Het vuur deed open
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
855 verbrandde insgelijks
onschuld en wat knopen
die bonden het bestaan
ik ben gegaan
op een levenspad
vol sloten zij gingen
nooit vanzelf open
versleutelde
de mogelijkheden
die ik had helaas
nooit paste wat
tot ik jouw deuren zag
jij was niet gesloten
stond altijd open
ik heb me nooit aan jou
gebrand jij koesterde
de warmte…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 De gloed, het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit zich voor ochtendvorst
en laat het blad hoe
onervaren ook met warmte…
Ademnood...
hartenkreet
4.5 met 75 stemmen
1.603 voel je warmte door
mijn lichaam heen,
en na vannacht,
zeer intensief,
kwamen emoties
veel overeen...
Wees maar trots,
wat je hebt verricht,
mijn zonnestraal
in het avondrood,
jij bracht mijn hart
in evenwicht,
en continue in
ademnood...
Bedankt...!…
Troostman
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
4.310 de verbondenheid
Tussen jou en mij
verstrikt in de tijd
Ik mis je warmte
en zachte accent
Voel me ontheemd
nu jij er niet bent
Ik mis je aandacht
val sta op en zweef
Vervlochten gevoel
koester en vergeef
Ik mis je lief maatje
mijn luisterend oor
Knellend in mijn hart
tot ik je wederhoor...…
vrouwenliefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.159 langzaam komt zij de kamer in
bespied door mijn wimpers
ik durf mijn ogen niet te openen
bang dat het beeld verdwijnt
terwijl zij zachtjes
bijna niet te voelen
mijn adem steelt
komt ze dichter
gretig voel ik haar warmte
fluisterende vingers
op mijn koude huid
haar tong speelt kat en muis
met mijn geest
duivels blaast zij
het engeltje…
Vuurdans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Twee ongelijke stenen
in een vonk van vuur
ontstaat een weerstand
van warmte, op de blaren
waar je mijn huid
bespeelt, ontdooi ik op
de lange duur, brandt
een schroeivlek in, de
herinnering houdt stand
een vrijwillige tinteling
van onzichtbare tekens
van kwetsbaarheid ontbloot
bezien verwonderd in elkaar
voorbij het reinigend vuur
en…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 De warmte voelt weldadig aan.
Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
Het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.901 En ik, ik zit hier doelloos
nog steeds denkend aan jou
Het leven gaat door met leven
kent geen warmte, kent geen kou..…
Even
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
4.467 Even ben ik er geweest
in die korte koude dagen
wollen borstrok, kachel aan
een liedje nog, dan moet je slapen gaan
Even zomaar langs geweest
ik zag twee mensen in een tuin
haar grijze hoofd, het hoge gras
alles was zoals het was
Even mocht ik binnenkomen
in een leven haast vergeten
kom mee, dan gaan we vlinders vangen
de warmte van die…
Lichte schaduwen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.170 Dagen worden gevuld met
naweeën van een zalige warmte,
uitgestrooid in zoete wensen.
Glanzende sterren
bieden weer hoop,
stralend over de hele wereld.
Lichte schaduwen
verbergen een groot verdriet,
behuild door eenzame mensen
in hun verlangend kerstlied.…
rust
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.334 Stil en geluidloos los ik op
in de warmte van je lichaam
als een druppel laat ik me meevoeren
op de golven van het zijn.
Vanuit een wolk zwevend
in de kringloop van het leven
val ik als een sneeuwvlok
in alle rust , op mijn plaats.…
morgen voorbij is gegaan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
719 warmte in blikken
vingers die schikken
in elkaar draaien
handen die aaien en
van vandaag even schrikken
haar uit je ogen
speels zijn de vlagen
die lokken verleidelijk
langs je hoofd laten jagen
beteugel mijn storm
ik zal bedaren
boei met je liefde mijn
handen en kus de gevaren
tot we de tijden vergeten
niet meer weten…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te dolen
zie het kostbaar goud
ervaar de warmte…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 zacht zijn de sprookjes
die ik schrijf
vol blonde nimfen en
donkerogen die voor je
sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes…
Herfstgloed
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
990 koppig lang hadden de bomen
hun zomerse groen vastgehouden
maar slechts twee nachten vorst
hebben nu de vreugdevuren
van de herfst weer aangestoken
bladeren gloeien oranje
goudgeel en bloedrood op
een valse belofte van warmte
op deze koude najaarsdag
de zon doet nog een waterige
poging het licht wat te verlengen
en verspreidt een gulden…