4113 resultaten.
DE DOORTOCHT
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.686 verlichtende dromen
weerspiegelen het zelfbeeld
aan de gene zijde
dienend als draagvlak
om vergetelheid te bereiken
wat rest is hemelse adem...…
Zusje
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
3.036 Als ik ranke stappen
door vier jaar tijd zie gaan
moet ik altijd denken
even blijven staan
bij jouw zusje
wat goed gedaan
ranke stappen veranderen
in flink en dapper gaan
‘graag iedereen een roos’
jij, als samen aanwezig
in haar lachende foto
aan de doorgegeven roos.…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 In de namiddag hoor ik,
als het kloppen van mijn hart,
de klokken
en het is geen bloed
maar ijs dat door
mijn aderen stroomt.
Waarom overvalt me
deze grote somberheid
nu ik hier,
vredig tegen een boom geleund,
het gefilterde zonlicht bekijk?
Zijn het de klokken
met hun zware slagen?
Of is het de boom
die op een dag misschien
mijn…
VERZET
poëzie
3.4 met 16 stemmen
6.282 Toen zei de man: ik ben moe;
vijand laat van mij af;
ik verweer mij niet meer;
ik lig nog maar wat en wacht af
of ik gehaald word vannacht.
en de priester: ik breng u de Heer...
maar hij met een laatste slag
sloeg het kruisbeeld weg van zijn mond
en krijste: ga weg –
neem mijn laatste bezit mij niet af:
MIJN zonden gaan mee in MIJN graf.…
De laatste keer
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
4.664 Voor de laatste keer hou ik
je in mijn armen
Ik wil me nog een keer aan je warmen
Dan moet ik je loslaten, je laten gaan
Langzaam glij jij bij mij vandaan
Ze zeggen dat het mooi is waar jij nu bent
Vaarwel, rust zacht m'n lieve vent.…
de laatste reis
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.615 men zegt dat de hemel
een grote tuin is
en dat men daar
zijn dierbaren weer vindt
laat het een troost zijn
nu je geliefde vader
aan zijn laatste reis begint
het hoeft geen nader betoog
niemand op aarde
heeft het eeuwig leven
maar door onze tranen heen
kunnen we dankbaar zijn
om de liefde die hij
altijd heeft gegeven…
ALTIJD WIJ
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.962 je was zo teer
en ik was bang
dat je zou breken
je wilde niet meer
niet nog 'n aantal weken
je nam mijn hand
en ik voelde de warmte
die je mij hebt gegeven
maar je kon niet meer
niet nog langer in dit leven
nu liggen je handen stil
je ogen zijn gesloten
en je stem echoot in mij
we hebben de liefde gedeeld
jij en ik blijven altijd…
Mijn lieve dochter
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
3.356 21 Jaren heb je in mijn hart gelegen
Je was volwassen maar kon er niet meer tegen
De ene relatie na de andere liep stuk
Jij dacht dat je niet geboren was voor geluk
Je was ontgoocheld in zovele dingen
Je had geen zin meer om te zingen
Over hoe mooi het leven wel kon zijn
Want dit leven bezorgde je enkel pijn
Wanhopig op zoek naar liefde…
Oom Nico
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.900 Zulke zachte handen kan een man
helemaal niet hebben, zo breed,
groot, sterk, gekloofd, dat kan
niet. Maar toch, nu nog, ik weet:
Die zo lang vergane pracht,
tuinen die hebben bestaan,
het waren zijn handen, zijdezacht,
die al dat werk hebben gedaan.…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Voorbij het open raam
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.014 de graaiende adem
van de nog herkenbare man
stolt rood in elk opgehoest woord
zijn trage handen
bewegen dun
de leeg geschreven bladzijden
het wachten daalt
- nog een laatste dag -
in een vage, verre glimlach
op blauwe lippen
en in ogen
zonder morgen
langs zijn oude mond
hecht een schim
de smalle klinkers
aan schemerzilte…
In de rouwzaal
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.997 (voor die zwijgende
groep mensen)
Als
als de stilte
hier zo groots aanwezig
zo groots in stil zijn
in pijnlijk zwijgen
als
die stilte
doorbroken zou worden
met wat ik te zeggen heb
met wat ik uitschreeuwen wil
wat zou het dan
stil zijn
in mij
die machteloze strijd
van woede uit liefde
alle liefde om jou,
HET WAAROM TOCH,…
Vogels
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
3.505 De vogels floten
toen jij kwam.
Een warm welkom
toen je graf werd
gesloten.
Een betere vriend
zullen zij nooit vinden.
Voorgoed in mijn hart
voor eeuwig
mijn beminde.…
Mijmering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.645 dode akkers lijken het
maar niets is minder waar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn straks in het vroege voorjaar
zo goed als gebruiksklaar
misschien geldt ‘t ook voor mensen
zijn ze niet dood en slapen maar
ze liggen slechts zacht te rusten
zijn later in de grote zomer
klaar en levensvatbaar…
Loslaten
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.862 Je ogen kijken al verder
Dan wij kunnen zien
Je kijkt nu naar mij met je handen
Loslaten kan je nog niet
Ik heb je nog vast
Moet ik je loslaten
Jij twijfelt al, ik nu ook
Moet ik je vasthouden
Je hand is nog warm
Wil je geest je lichaam nog
Kies jij maar, het is altijd goed
Ik zit hier wel rustig te wachten
In jouw zwijgen is…
het sterven nabij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.041 het was stil vannacht
te samen met hem
er hing een sfeer
van veelzeggend niets
alsof leegte verzacht
wat was er nog meer
dan wachten op de horizon
voor hem op zijn weg
naar de laatste eer
starend en zwijgend
in onzichtbaar vertrouwen
gaat hij zijn laatste gang
hoe ervaart hij zijn rouwen
waarom is hij niet bang…
De eerste maal
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
2.453 De man met de zeis komt gewis
Hij treuzelt plaagt en lonkt
Stelt de ontmoeting dreigend
Nog even treiterend uit
maar dan haalt hij uit en maait
slaat ferm toe heel gewis
want zeker is dat van uitstel
geen ontwijken komen zal
hem opzoeken gaat
beslist soms beheerst
onder gevoel van gemis
maar een ding dat zeker is
als je werkelijk…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Ik weet niet waar ik sterven zal.
Ik heb de grote zee gezien aan de Zuidkust, toen ik daar was
met mijn vader om zout te maken.
Als ik sterf op de zee, en men werpt mijn lichaam in het diepe
water, zullen er haaien komen.
Ze zullen rondzwemmen om mijn lijk, en vragen: 'wie van
ons zal het lichaam verslinden, dat daar daalt in het water?'…
Dood dichtbij
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
4.080 Ooit was je nog ver weg
iets voor oude mensen
griezelige sprookjes
Inmiddels ben je alom
overheersend aanwezig
terwijl je leegtes schept
zoveel tranen uitzuigt
dat alles rondom
lijkt op te drogen
Kom je zo dichtbij
dat je het leven
soms reeds
op afstand
doodt…
Ongelijke strijd.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
4.459 Zo lief en aanhankelijk
zo vrolijk en spontaan
Ik kende je als hartendief
zo jong zo ondeugend
Zo geliefd heeft die
waardeloze ziekte je
de das omgedaan
Het ongelijke gevecht,
moegestreden
ben je vandaag op
Zestienjarige leeftijd
overleden.
Dag lieve meid, dit
kon je niet winnen,
‘t was een ongelijke
strijd!…
Haar laatste wens
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
3.138 Haar laatste wens te willen leven
werd niet gehonoreerd.
Haar laatste wens te mogen blijven
werd niet gehoord.
Hun laatste wens haar verder
lijden te besparen werd
uiteindelijk verhoord en zo
stierf zij op de krankzinnige
jonge leeftijd van
zeventien lentes jong….…
Woorden
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
3.659 moeizame woorden
verlaten mijn mond
die nog droog is
van dat vele praten
mijn hele leven
gepraat
niemand ontroerd
maar nu...
weer praat ik
iedereen ontroerd
koude tranen
waarom?
mijn woorden
heel normaal
afscheid
voor altijd…
onderweg naar novgorod
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
2.379 de ijzeren hamer
beslecht het laatste lot
en daalt als donderslag
bij herhaling neer
op de dodenkamer;
zes houten planken
bekleed met een blauw vod
zij omsluiten
het vertrokken leven
een man met verleden
nu door spijkers
in het donker gedreven
de priester zingt doorheen
de mist van wierook
over ons laatste oordeel
dat zuigt aan ons…
overleven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.703 drie weken ben je dood
nu wel lang genoeg
de aarde is verschroeid
de hittegolf voorbij
regen drupt
mijn uitgedroogde lippen…
verstrooiing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.607 dat er zoveel mogelijkheden
uit een vliegtuig boven zee
van een boot over de ijssel
dan liever de atlantische oceaan
daar was je al
in een sieraad rond de hals
ook daar ben je geweest
een brok graniet verstrooi je niet
neem je ook niet mee
in het keldertje moet je
blijven alsof ik je toch
een beetje begraven heb…
De mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.635 de mens
een echo
in diepte, in leegte
kaatst klank en weer
kaatst trilling
buigt
vervormt
verstomd…
Het kind en de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.589 Zij zat zich te vervelen in de kerk.
Een kind nog, onervaren en blijmoedig.
Ik wil hier echt niet zijn, dacht zij mismoedig.
En door de vensters tuurde zij naar ’t zwerk.
Zij voelde zich verloren; waar was zusje?
’t Was stomvervelend hier zo zonder haar.
Jessica, haar voorbeeld, steeds met grollen klaar
en een afleidend, snel gegeven kusje.…
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Ik zag je lopen over vlagen wind
wankelend door plagende adem.
Soms stond je even stil om een grauwe wolk
met dromen in te kleuren.
Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.
Zelfs de zon blonk blind
bij je vervagen…
ik heb je naam geschreven
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
3.346 ik heb je naam geschreven
zilveren letters in zwart graniet
boven de dag die vroeg zomervol begon
met mensen naar hun werk
en jij op weg
een kalme strijd
gelukkig kort geleden
daarnaast die andere dag
later in de zomer
veel te kort geleden
er werd een andere strijd gestreden
daarom juist jouw naam
Jaweh is genadig
John
ik heb jouw naam…