4314 resultaten.
De eerste keer
netgedicht
4.7 met 1002 stemmen
2.155 Door velen was ze geliefd
in metropolen als Venetië en Jeruzalem,
nu rilde ze als een verkleumd katje in de regen
op die verlaten markt in de provinciestad.
Onder haar arm klemde ze een doos Turks fruit voor me
en zong onhoorbaar een kinderliedje
wachtend tot ik kwam.…
Hoe laat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
8 gebroken
Geen tandwortel
Ontstoken
Niet in mijn vingers
Gesneden
Niet van mij bijna
Dood te vervelen
Niemand heeft mij
Een schotwond
Geschoten
Niemand heeft mijn
Zwevende ribben
Gebroken
Iedereen heeft mij
Laten vallen blijkt
Nu een droom
Daar de werkelijkheid
Mijn ergste nachtmerrie is
Pijn,
Pijn ,
Dat je me verlaat…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.087 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…
Opening*
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.207 Pas als de sirene klinkt mag je me verlaten.
-------------------------------------------------------------
* uit: Bernhard van Loon, 'Maanreiziger' (Groningen 2004)…
Loslaten
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
3.473 Zeg mij dat ik nooit zal sterven
neem mij in jouw armen laat hoop
geen laatste hoop, maar leven zijn
sluit mijn ogen nog niet voor eeuwig
laat mij even in de armen van de adem
rusten, tot de glimlach mijn gezicht verlaat
geef dan de fakkel door aan hen wie ik
liefheb, sta hen bij voor de tijd die
komen gaat, begeleid hen op de weg naar…
Mitridat gebergte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
702 Mitridat gebergte - òù 2
Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden
Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte
Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend…
VRIJDAGMIDDAG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
4.623 ik ben klaar
het werk is af
ik kan naar huis
twee dagen zal je mij niet zien
lekker thuis
ik ga het weekend in
wie nu nog belt, heeft pech
want ik ga weg
ik heb genoeg
van deze sleur
straks verlaat ik deze panden
via de achterdeur
ik heb geen zin
om nog te blijven
maar 't is te vroeg
't is ruim voor vijven
toch wil ik gaan
er…
Avondrood
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.959 Avondrood zo warm zo zwoel
Het mooie strand verlaten en puur
Mijn voeten spelen met het zand
Terwijl ik naar de horizon tuur
Alleen het zachte ruisen van de zee
De wind plaagt mijn krullende haren
Tranen lopen over mijn wangen weg
Herinneringen zullen eens verjaren….…
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt
Likkend aan verdroogde lippen en tanden
Vraagt zij hem vochtig te worden bemind
Verlaten…
Stap
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.596 De jongen die hij is geweest
verlaat de ruimte die hij kent
het onbekende tegemoet.
Hij houdt zijn adem even in
dan, even dralend bij de poort
waarachter al het andere is,
besluit hij, ('hartstikke bedankt'),
dat hij zijn eigen weg moet gaan,
ons, die het weten kunnen, latend
bij waar wij ook weer waren.…
Winterhart.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.109 Als mijn gevoel me even verlaat
en ik doelloos dwaal door levensland.
Als alles triest en troosteloos.
Omgeven door druppeltjes dauw,
klaar ligt voor de winter.
Gaan mijn gedachten vaker uit naar jou.
hopend dat je van boven
stralen zendt om mij te verwarmen.
Zodat ik deze winter ook
voel dat je me blijft omarmen.…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
helemaal alleen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.315 vanaf het strand
turend over de zee
die kalme zee
starend over het water
rust over me heen
kijkend naar de lucht
ben hier alleen
genietend
genietend van die rust
aan de stille kust
leg me neer
op het strand
sluit mijn ogen
droom
oh heerlijke droom
plots schrik ik wakker
kijk om me heen
voel me verlaten
voel me zo alleen
stap maar…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 In de tijd waarin we nu leven
Is het gros van de gemeenschap
Een kuddedier dat graast
Van het kale dorre gras
Slechts een enkeling verlaat de kudde
En vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te…
steeds weer het idee..........
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.364 en me nooit meer verlaat..
maar ach........
t'is maar het idee....…
Woestijnroos
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.301 Onder de nacht van schetsend zwart
onttrokken van haar zomergewaad
het roodomrand het zuiver agaat
getroffen in haar verlaten hart.…
Terwijl mijn hart
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.631 in mijn hart
Heb je zo lief gehad
Zoveel tederheid gevoeld
Ik kon alleen nog zweven
Nu diep gevallen gebroken
Treurnis siert mijn leven
Mijn vlinders zijn verdwaasd
Fladderen wezenloos in het rond
En herinneren me telkens weer
Aan de liefde die ons eens bond
Ik voel me leeg en moe
Jou missen doet zo, n pijn
Jij hebt mij zomaar verlaten…
Ga door, ...
hartenkreet
3.4 met 42 stemmen
14.205 Wie je liefhad heeft je
toch allang verlaten.
Wat je zeggen wilde, is gezegd.
Laat anderen maar praten.
Ga door, geloof!
Nu wat je vasthield
wankelt, bleek
wie je vertrouwde doof,
liefde anders dan het leek.
Ga door, weet!
Dat je staan zult na vandaag.
Hoop... vertrouw,
jezelf als je nooit deed,
en zoals ik jou.…
Valse liefde
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
2.980 Verbogen uitzinnige onjuistheden
Verwarrend bijeen gebracht
Verlaten valse lippen
Overtuigende woordenstroom
Waarheid wederom verkracht
Wulps bemint zij in overvloed
Geeft zich gewillig over
Judas in mij maakt gebruik
Gif absorberend wat zij verwoordt
Wetende de ziel vermoord
Daar het keerpunt de steen gegooid
Verminkte slinks met…
het opengaan der dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.144 door nachten dicht de klei
het opengaan der dagen
verzonken liggen zij
geluidloos zonder klagen
seizoenen die
hun kleur bekenden
jaren die voortschrijdend
zich tot eeuw bestemden
zie de lagen
lees de vragen
voel emoties die elkaar en
generaties moesten dragen
ingekapseld zonder lucht
want ook de laatste zucht
heeft de bodem al verlaten…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot
schenkt iemand zich een wijn
Ik spoed mij door een
verlaten…
het aangeschoven woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
650 voor Gerrit Kouwenaar
stoelen van woorden
bieden plaats aan vermoeiden
in de luwte neergestreken
krijgt het zitten zijn beslag
we schuiven aan met z'n allen
aan tafels van vertier
hier wordt straks wellicht
een drankje gedronken
en luchtig geconverseerd
over het één en ander
morgen wanneer tafels en stoelen
zijn verlaten getuigen…
voor altijd dichtbij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
839 is
verloren wie ik was, op weg naar
wie ik worden moet en daar ben jij
midden op de weg, kalm en rustig
onbevreesd voor de zekere gevolgen
weet je dat ik je tegenkomen moet
maar omhels me niet, het zal me deren
losmaken wat vast had moeten zijn
als je me draagt naar de horizon in
je armen die de mijne niet kunnen zijn
toe, verlaat…
mijn nachtland
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
962 een kussen van satijn
zacht spreek ik woorden
waarin u even mag zijn
luister naar mij
ik spreek over weinig
slechts letters
met klanken
daartussen het lied
van zingende
elfenbanken
zij staan,
zomaar gewoon
dicht bij de grond
hebben geen weet
van mensendromen
zij kijken niet rond
zij zijn, gaan
en komen
sluit uw ogen
verlaat…
Firnament
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.053 Zacht verlaten ze stralend, tranend,
het firnament
waar geen feeksen zich onthouden
tot zuiver ongetemd
de zeven hemelenkoren zuiver zingen.
Tot we bijna blijven kleven
- heel even-
aan de honing van grote beer.
Er zijn meer
dan duizend dingen
boven de dertien daken
waar we nooit van los zullen geraken.…
Halvemaansteeg
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.060 tussen Rembrantsplein
en Amstel
is er 'n steeg
met de naam
Halve Maan
vroeger werd daar
half om half
matig belicht
in liefde gedaan
daarna bij nacht
kwamen de uitsmijters
smolten voor je ogen
nog vóór de Hamburgers
die bleven rechtop
in de klots van vele bieren
overdag is het er stil
goten schuimend spoelwater
het is zo verlaten…
Borneo neushoorn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 Bloedzuigers zitten vast in zijn huid
de koppen hebben zich diep ingevreten
totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten
Stel dat er nog twintig mensen waren
zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan
of zou met dat aantal juist het uitsterven
beginnen onhandig en angstig in een groot woud
waar het kleine welig tiert en luid
Ben geen man…
Verdoemd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.106 Het is verdomd moeilijk om te wachten
Op iets dat waarschijnlijk niet komen gaat,
Zonder iets om de pijn te verzachten,
Behalve als dit gevoel mij misschien
Hopelijk
Verlaat…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.194 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…
zie mijn zoon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 mijn zoon aan ’t kruis
zijn bloedende handen
heelden eens melaatsen
zijn bijna gebroken stem
riep eens moeder en kind
troostte de wanhopigen
hoor hoe men hem bespotte
na die uren van duisternis
van god en mens verlaten
waarin hij gilde van wanhoop
het zwaard kerft mijn ziel
na een levenslange dreiging
hij groeide onder mijn hart
trappelde…