4766 resultaten.
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 het vuur brandde
en bouwstenen werden puinstenen
en blauw werd grijs
en wandelen werd wegrennen
en onaantastbaarheid werd onmacht
en helpen werd heengaan
en mijn vertrouwen werd onzekerheid
ze stapelden de stenen
het blauw kwam weer bloot
het rennen remde af
de onmacht keerde om
de omgekomenen kwamen onderaards
het vuur was uit…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Dit vuur van de lente
Sluipt gloeiend in de adren
Des moedige jonglings;
Onrustig en kwijnend
Vervelend en smachtend
Verlangt hij geluk.…
komen kreunde blijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot als…
Windvlaag
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
781 Want de schoten vuur van regen
houden plots zijn woorden tegen.
Zou hij me ooit nog uit gaan leggen
wat hij me nu had willen zeggen?…
Lucivers
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
885 vaderland
Zon daar wil ik zijn
Gepekeld glas zo lichtgebrand
Ten strijde onder ’t juk van de verwachting
Kruip ik door modderschuit als ware
Wars van doodsverachting
Om na gedane arbeid terug te keren
Vol verhaal en zinnebeeld
Gepekeld glas zoete nectar
Alsof ik was het boetekleed
Te heet gebakerd
Maar wel kunnen zeggen
Ik heb met vuur…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
het alternatief
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
586 laat nu maar
nu het brullen eindelijk is verstomd
en hij zich neerlegt in de kooi
niet meer droomt van jagen
zijn bloed weer trager stroomt
laat hem maar
breng geen herinnering mee
lijdzaamheid heeft zijn pijn gesust
negeer de drang naar vrijheid
wek niet wat onbeheersbaar is
wat moet hij
met dat opgelaaid gevoel
zijn vuur is al lang…
De geboorte van het kind
hartenkreet
2.2 met 69 stemmen
8.502 Ik wil mij niet herinneren
wanneer het zwaard me treft
en ik onthoofd
in het licht verdwaal
*
zoals het vuur me bestrijkt
als de sterren naar me staren
en ik onnoemelijk nog veel lijd
van die voorbije jaren
kan ik pas loslaten
als het duister me omringt
en schaduwen één zijn
met mijn gedachten ?…
Ik slam
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
498 ik slam
zonder rem
ik krijs en gil
vrede is wat ik wil
ik spoor
ik spoor
en dender door
langs paal en perk
vuur vrede
sterk
ik schiet
met taal
woorden
als staal
ik denk vooruit
niet achterom
het woord
het woord
is mijn enige bom
ik raas en tier
ingehouden
op papier
een pen en mijn vel
zijn een slagveld
duel…
versmelt mijn naakt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
753 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen kans
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
één voor één
ontdek de warme vloed
door vuur
versmelt mijn naakt
met jou en dan voorgoed…
Leren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 Het vuur zo behaaglijk
gebouwd op blokken
heet, zonder grip
Ooit opgebrand.
Zal ik?…
Gaan we naar de kribbe
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.682 in wit rijpen
van de bomen
ben je gekomen
in sprookjessfeer
de tijd verstilde
wilde niet dat
wij ontdooiden
want jij was daar
ik paddestoelde
vuur in open haard
dichtte de gordijnen
jouw handen in de mijne
buiten wintert het
we hebben samen maar
de kerststal opgezet
ja jozef en maria
zo gaan we
naar de kribbe
het kind als…
joegen laaiend hete dromen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
741 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot…
De valse
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
707 schrijf me levend
schrijf me sprekend
van de dode die ik niet ben
noch dat vroom gebeiteld beeld
met ogen vol chagrijn
houw me vrij
uit grauwe kerken
hak mijn valse ego om
boetseer mijn wezen en mijn woorden
naar de ware die ik ben
want ik walg van religieuze pap
met brokken waan
en klodders schijn
ken mijn vuur en mijn…
Ter sprake
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.152 Je naam viel in een toevallig gesprek
onder vrienden en bekenden
Men lachte om je vergeefse daden
jezelf te zijn onbegrepen boos
op een wereld die je niet begreep
een vuilnisbelt van weggegooide dromen
Ik herinnerde me je nog, vol vuur
bereid om alles op te lossen
maar zelfs ik niet voldoende was
om je te laten blijven…
Kaarsen branden
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
722 De kaars brandt aan beide kanten
in de holte van de nacht, beider
natuur zijn mijn verwanten, in
tegengesteld vuur, een vonk
die smacht, je lichaam geeft
een herkenbaar woord, het liegt
niet, wordt de waarheid niet
verstoord,tussen eind en het
begin van de uitgesproken zin,
of een stop er tussenin, de lust
der liefde is niet alleen ontleend…
ontmoeting in spiegel
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
818 onvoorwaardelijke
allesomvattende
onuitputtelijke
lieve liefde
hoe onvermoeibaar
heb ik je gezocht
noord en zuid
oost en west
in diepste diepten
en in verste verte
hemel en aarde heb ik bewogen
water en vuur
uitgeput en moedeloos
op mijn schreden
teruggekeerd
en thuis gekomen
poets ik mijn spiegel schoon
na zoveel lange…
Ontembaar is mijn Wad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
489 Het vuur vouwt kussens
in je ogen, geslachtsrijp
maar onvermogend daal je
af om de pijn te ontlopen
striemen die sprekend jouw taal
verslaan lijken op de duizend
doden die het zand hebben beschilderd
met kleuren die niet eens bestaan
toch drink ik van de rode wijn
die mijn Wad me heeft geschonken
en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan
bevruchten…
Milde troost
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
777 soms is licht verder
dan de dag van morgen
en lijkt hoop begraven
in het rulle zand
het rad van avontuur
draait alleen op een
angstige verwachting
weet van geen stoppen
is durend heet van vuur
opnieuw bevallen
in het leven laat
eeuwigheid voelen
ook al sta je
dan niet alleen
vaak is niets moeilijker
te begrijpen
dan wat…
ijsmeer
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
989 haar vuur kent geen uur
van sterven of een flakkering
geen doven onder naaktheid
hemel biddend smekend
geen koude taiga strekt zich
uit onder haar weemoed
het meer weerspiegelt slechts
sneeuwvlokken uit het hart
haar trillen is niet dat
van het riet aan de poel
waar bedorven water kleeft
aan de klauwen van de hebber
meer dat van de…
Andere tonen,
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
485 Een trompet met vol geluid
vibreert het leven, lage tonen
als som geteld, in verleden tijd
vergeven werd in medeklinkers
van het alfabet, schrijdt
vrijuit door vreemde werelden,
dragers van het lopend vuur,
verkondigen wat bewaard is in
zandloper van de natuur, dáár
worden nieuwe klinkers gevormd,
van onbestaande woorden, waarover…
The morning after
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 als de zon de maan zachtjes opzij duwt
begin ik langzaam te ontwaken
jouw warme lichaam
maakt dat zoete flarden van de nacht
de toppen van mijn zintuigen licht raken
en tegen beter weten in
sprankt er even iets van hoop
is het vuur dit keer blijven branden?
ik ben wakker en weer terug op aarde
jouw koude rug
zegt alles…
l'annunciata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.148 Geen Phoenix, geen Draken waren rond, - vuur spuwend
Of ‘t juist ontstegen-
In de groeiende duisternis van je wezen.
De vleugels die kriebelen tegen de wanden
Van je bolle buik
Zijn van vroege vlinders die de zomer brengen
In de lente van je leven.…
WENS DIE STEEDS WEER KEERT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.628 Mocht
in de stille kerstnacht
een kleine smeulende vlam
geboren uit de ster van Bethlehem
op me neerdalen, door mijn huid dringen
zich bescheiden schuilhouden
binnen aders en zenuwen
als een onschuldig brandend stipje
onder weke pollen vochtig mos
somtijds vermanend gloeien
of
even aanzwellen tot oplaaiend vuur
waarin moed en hoop liefdevol…
Komen om te gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 het is niet warm
koel of koud
maar verschroeiend heet
zoals jij liefde geeft
in je ogen
smeult het vuur
van hartstocht als wij
brandend elkaar raken
hoger loeien vlammen
als wij langzaam
zonder te ontspannen
komen om te gaan
in het uitgeblust en nat zijn
lijkt de brand weer meester
maar je ogen vragen vochtig
om een nieuw refrein…
Bevestigd vermoeden...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
953 je bedondert de boel
Als m'n ogen nog niet
open waren
Zijn ze het nu, dat
heb ik ervaren
Na het gedicht van vuur
vielen de schellen van
mijn ogen
Liever een verre vriend
dan een goede buur…
Mijn gevecht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
667 Er was geen oorlog, geen strijd noch
gevecht in mij:
de haat transformeerde
de woede
het grote vuur tikte weg, elk uur.
Het lag op de waarheid van iedere
fractie in de seconde...
mijn magie der geest,
door menig mens bevreesd.
Echter, alleen in heden
haar innerlijke kracht
loslaten, ten zeerste gevreesd...…
ambachtelijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
957 het oude eiland draagt heel veel
zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt
maar elders, in zijn dorp
mannen rond het vuur der arbeid
rokerig teruggetrokken
achter geur en noeste handen
alle banden houden vast
de stofkwast van de tijd ten spijt
het gaat ze voor de wind
als ouder of als kind
doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
geveld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 hout splijt tot in de vezels
onder het ritme van de bijl
bezwijken ringen van de tijd
in ferme slagen zwellen spieren op
en bundelen de kracht
een laatste slag wordt toegebracht
ruisend valt de bladerkroon
haardhout wordt in vlam gezet
en in de bedstee droomt een koortsig kind
van vuur, van toortsen aan de…
Adem voor mij (III en slot)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 Intensiteit wakkert het
vuur aan
in hevigheid de heide
tijdens oogstmaand
vlamgevat door de hitte van
de zon
Twee mensen, jij en ik, die
weten
hoe uiteindelijk de tijd
zowel fysiek
als zeker ook met brein, onz' lust
vervult
Schaduw van de tijd die is
in het licht van tijd
die reeds voor ons ligt
De lichtjes in jouw ogen
zien…