13838 resultaten.
Vluchtelingen
gedicht
3.3 met 43 stemmen
26.066 Ze luistert naar hun gebroken levens
en hun dromen, die wegrollen.
Zonder twijfel
zal ze bloemtuilen
in hun kussens planten.
-------------------------------------------
uit: 'Een middag wit als melk', 2001.…
Sta op, mijn lief, de zon schijnt door de bomen
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.224 schijnt door de bomen,
De vogels vliegen al om voedsel uit,
De visser achter 't huis sleept in de schuit
Zijn net, gevuld met vissen, uit de stroom en
De stalknecht legt op 't voorplein reeds de tomen
Zijn paarden aan, - sta op, mijn lief, mijn bruid,
De aarde is voor ons ook nieuw en schoon en luid,
Sta op, mijn lief, nu is geen tijd voor dromen…
De zee
gedicht
3.1 met 31 stemmen
11.029 De zee kent vele grijze dromen.
-----------------------------------
uit: 'Op het nachtslot', 1985.…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
Biografenisfobie
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
995 Ik zag vannacht een zandstorm in m'n dromen,
waarin ik werd bedolven door het zand.
Zodra ik was ontloken, schrok ik, want
het leek wel, of ze waren uitgekomen.
Met moeite klom ik uit m'n ledikant.
Wat was ik vuil! Ik voelde mij genomen.
M'n badkuip liet ik vol met water stromen.
M'n bed zat vol met zand tot aan de rand.…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je…
Ik ken je nog niet echt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.603 zó lief naar me
als ik je weer iets vraag
Ik wil alles van je weten
wil je proeven en véél meer
Hoop dat je mij nét zo wilt
want een afwijzing doet zeer
Die had ik al veel vaker
maar houd gewoon de moed
Om die te gaan verliezen
daarvoor voel ik me te goed
Jij bent voor mij geschapen
en hoop dat ik op een dag
Jou ook buiten mijn dromen…
droompad
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.403 we wandelden, rustten uit op mos
keken elkaar aan en zucht uit ons
ik, een mannetje ik, jij een vrouw
mijn hand zocht die van jou
ze verkenden de ik en de jij
we werden rood toen ze zoenden
ik hield jouw hand steviger vast
jij gluurde tussen wimpers uit
wat onmogelijk leek hield stand
in het hoofd was rust en stilte
brak bij het zingen…
Mijn hoofd op mijn kussen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.986 Met mijn hoofd op mijn kussen
En mijn ogen dicht
Denk ik aan je lippen
Die zachtjes strelen over mijn gezicht.
Je vochtige mond zoekt tastende de mijne
Je tong sensueel zoet, verleidt mij terstond
Ik open langzaam en laat je binnen
Voorzichtig tasten we in het rond
Je neemt me mee tot hemelhoogte
Waar een mantel van sterren ons bedekt…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 De allerlaatste droom,
gehuld in wolken van vergetelheid,
daagt aan het einde van de nacht.
Ik sluit de luiken van de tijd
- droomsluizen naar oneindigheid -
de Dood, ik had u hier verwacht.…
Wek mij niet.
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.636 Maar
geef me jouw hand
en dans met mij
op deze vloer
verdwijnt de schroom
wij tangoën
en walsen met passie
het leven is liefde
en een droom
geef me je hand
laat niet meer los
dan vrijen we
naakt onder een boom
onze stille getuigen
zijn elfenbankjes
doe het nu maar
wek mij niet
als ik droom…
maar half verdwenen
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
2.791 in vele zware dromen
zag hij haar immer komen
en weer stille stille gaan
toch was het echt gedaan
toch eeuwig kwam ze stil
strijdend tegen zijn wil
emoties volop brengen
tranen ziltrijk plengen
niet te grijpen zoet verleden
verbrak fluisterend zijn heden
hij liet zich stribbelend gaan
maar was er fors mee aan
en ver onder zijn denken…
Van onschatbare waarde
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.438 jouw liefde is
als vruchtbare aarde
ik oogst jouw gevoelens
van onschatbare waarde
jouw ogen zijn
als blauwe diamanten
een traan, een lach
ik hou van al jouw kanten
jouw taal klinkt
als een echo van mijn dromen
die jij voor mij
tot leven laat komen…
Je zit te vaak in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.224 Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten
Dan weer ben je weg en laat me verwachten
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart
Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart…
Slaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 sloep slurpt zich gretig vast aan
de nacht en stijgt mee op
Was je toch niet
beter blijven zitten om die mist weg te
kolken en de maan nu
te laten dansen
‘Nu kijk ik vanuit de zandjungle toe
zuig zwartwarme klodders
weg uit jouw kristallen kopje
zie je
Nu trekt de maan haar ballerina’s
aan voor jou
Nu al bezingt de
dag jouw dromen…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 Droom dat je wakker wordt: een brug
tot in je eigen tuin. De mieren hemelwaarts.
De zielen van de paardebloemen rond, doorschijnend.
Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
Dagdroom
gedicht
4.4 met 102 stemmen
20.038 Wat schaft de pot, zo vraag
je sleurrijk stipt in
wedloop met de klok van zes.
En als vanouds voel ik
mijn kruipend bloed, waar het niet
gaan kan, woedend kolken.
Als stomend stoofvlees hang
ik slovend boven pannen.
Dit is het dus geweest. Al jarenlang.
Maar nee, genoeg! Meer dan genoeg
jouw polonaise aan mijn lijf. Ik zing mijn…
als stilte decibellen vreet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
627 ijlheid schiet door gaten ozon
zonlicht laag vertraagd
de lange bergen kruiend ijs
spanning kraakt
als stilte decibellen vreet
anonimiteit zijn naam vergeet
in desolaat strekt
tijd in eenzaamheid de
rekbaarheid het onderkoelde
traag beginnen van het leven
dna dat zich weer splijt
met dood ten spijt…
Nachten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.509 Nachten rijgen zich aaneen
worden uren, minuten in voorbij gaan
seconden tellen zich heen, één voor één
de slaap is ten einde gegaan
Nachten waarin dromen niet bestaan
gedachten vol en soms verdrietig zijn
weer een nacht die is heen gegaan
waarin geen rust mocht zijn
Nachten lang wakend lijden
waarin vreemde hersenspinsels ontstaan
die…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 en hier – aan mijn zijde – het dal:
als de zachte gebogen kust van een klein en sluimerend meer;
zie hoe hij zich vouwt
in de bocht van een tere
en onuitputlijke droom.…
Zij wil zijn sprookjesbos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
741 zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
en hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust…
dorpskudden
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
709 knapen
uitverkoren
de schapen van het dorp
over de hei te leiden
de kudde werd massaal
gewassen in het ven
vlijtig geknipt
en gladgeschoren
liefdevol
met weemoed houd
ik in mijn handen
de ijzeren schaar
die ik ooit heb georven
de scherpte is door roest bedorven
de romantiek
van schapenscheren
zorg over het niet bezeren
het dromen…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 nacht ontkleedt de dag
schoont legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan…
scherpe kant, botte rand
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.689 achter het blikveld
van zonvolle horizon
maar hoe sterk zijn
alle mooie dromen
hoe lang duurt stilte
in het orkaanseizoen…
Buikvlucht
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.106 Tot aan mijn enkels in de golfslag
zijn het maar gedachten
schuimend in je kielzog
zo groet ik u, tuimelaar van dromen.…
in voortijdig sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 die ontstaat uit de kuiltjes
in wangen je mond die
die lach heeft gevangen
een takje lag
stil op de grond
gebroken bij pogen
licht te bereiken
het droomde in
voortijdig sterven
van blaadjes met groen
zag kleuren van zon
uit de nevels opklimmen
raapte het takje
dat nooit meer
een dag zou beginnen
jij kleine fee uit ons dromen…
Karel de Merel
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.812 Dit is het verhaal van Karel de Merel
Stuntvogel van beroep en een echte kerel
Hij stortte van toren, brug of viaduct
Deed alles wat niemand ooit was gelukt
Karel vloog de hemel in, o zoooo hoog
Om vervolgens met een sierlijke boog
Vanuit de wolken vreselijk omlaag te suizen
Op weg naar benee, tussen de huizen
Iedereen die keek verwachtte…
schouder ietsjes afgewend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
656 je hoofd wat scheef
schouder ietsjes afgewend
het was die houding
die steeds bij mij bleef
je ogen keken donker
haren langs je hals
oor en oog in schuine lijn
je kon zo heel uitdagend zijn
lichaam in een warme draai
uitnodigend naar mij
mijn arm rond je schouder
gelukkig waren wij
in woordenloze stilte
is het misgegaan
we leefden…
wil met jou kastelen bouwen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
718 chaos schept in korte zinnen
wartaal uit begrip
brengt wanhoop bij mij binnen
in een leven zonder grip
ik lach maar voel wantrouwen
loop maar ben de weg steeds kwijt
wil met jou kastelen bouwen
maar de lucht krijgt altijd spijt
zie me in je ogen breken
mijn woorden hard en vol venijn
dwing je zo mij te vergeten
dat denkt de chaos in mijn…