3985 resultaten.
[ Alles wordt donker ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Alles wordt donker
rondom jouw aanwezigheid --
Blijf in mijn ogen!…
Ik schrijf je (maar hoe)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
857 en weet: ik kom muziek tekort.…
in een triptiek van liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.177 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
De rook
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
1.383 De rook die mijn zicht belemmert
Mijn hersenen blokkeert
En mijn ware gevoelens laat komen
Onder het gedreun van muziek
Onder invloed van de vragen
Blijf ik in het leven voort
Schrijvend over dingen
Blijvend in het gister
Gaat de wereld mij voorbij
Want de rook belemmert mijn zicht
En mijn hersenen
Mijn gevoelens komen boven
Maar niets te…
Zwervend geluk
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.289 Zij zwierven als nomaden
met een huifkar door het land
en zochten hun geluk
in rondedansen en gitaren
Ze speelden hun muziek
melancholiek op stuivend zand
en wasten in de meren
nog hun kleren en hun haren
Ze waren met de vogels
en de bomen nog verwant
en zongen uit hun longen
van de liefdevolle jaren
Zo trokken zij de wereld uit
met…
blozen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.409 deinend op de geurige muziek
dwing je me, je aan te staren
en ik heb geen repliek
op je allesomvattende gebaren:
je handen, ze schrijven geheimen
rond diepe bas-tonen
en ik draai mijn hoofd
blijf kijken, jou ontcijferen
bekijken, als een peuter die
een prinses tussen rozen
aanschouwt en ineens...
na oogcontact begint te blozen…
liefde in triptiek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
inhoud is een mozaïek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
693 je schikt wat woorden
naar hun klank droevig
in de donkere tonen
de kleinste klinken
vaak het langst
in de hoogste regionen
je componeert
stemming met muziek
inhoud is een mozaïek
gelegd in kleuren
die je spreidt tot strofen
die een mooi gedicht beloven
dat is het gezicht waarmee
je naar de lezer kijkt en haar
en…
muziek van gas onhoorbaar in de keuken
gedicht
3.3 met 17 stemmen
10.142 muziek van gas onhoorbaar in de keuken.
je bent er, geruislozer nog
dan de kleine stolp.
zelf zit ik in een moeilijke thuiskomst.
liever stond ik bij een vijver, de blik gericht op
een spiegel zo donker,
zo vrolijk stinkend
dat ik nu onbedaarlijk hard ga lachen.
alles is zo onmiddellijk anders.…
Stilte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Daar, waar de decibel de
wals tenslotte toch heeft
beetgenomen en de muziek
het ritme van de heimachine
al lang heeft aangenomen.…
Zo weer vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 ze duiken weer overal op
de steden en hun neongedachten
de vele lichtjes
verduisteren de waarheid
valse pracht in felle kleuren
luide muziek verbergt verdoken stilte
slechts even duurt de erkenning
van de prachtige geschenken
ook mijn vluchtige taal
is zo weer vergeten
het papier ritselt al in de vuilnisbak…
Het gezicht overbelicht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
471 hij was geen clown
want in zijn woorden
klonk het leven als muziek
met bloem en bolhoed
het gezicht overbelicht
zong hij zijn lied
de wereld donker in
décor de zaal met
sterren in de ogen
er bloeiden sprookjes
uit de handen van de man
die heden uit verleden nam
zijn mimiek is generatieloos
de woorden internationaal
mijn troubadour…
Refreinen in afgrijzen
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
523 neem me mee
aan je hand
de muziek achterna
die ik verloren ben
tonen spoken
door mijn hoofd
zonder melodie
refreinen in afgrijzen
teksten eisen
schreeuwend om gehoor
versta ze wel maar de
boodschap komt niet door
geef me de rust van
het eenvoudige akkoord
waarin het leven weer geluk en
stilte uit herboren worden scoort…
Ik vind:
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
869 het stom
niks
jou
mijn werk niet meer leuk
van niet
hier alles
van alles
mezelf
het moeilijk
het jammer
jou leuk
het hier fijn
muziek mooi
er niets aan
het gewoon lekker
het niet erg
het begrijpelijk
je tof
mezelf lelijk, grappig, te dik, te dik, te lang…
het best
het goed zo
het zo’n gedoe
dit niet okay
het vervelend
je lief…
Paradiso
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
611 daar stond ik dan
onder gebrandschilderde kleuren klein te zijn
rond groter voelen, met het waanidee
dat God
zijn tempels reeds verloren had
wat ging er anders mee
mijn iele stem zocht zacht verloren noemers
volgens hooggeacht publiek- en de muziek
vertrok geen spier
ze vloeide door de aders van een glimlach
en kon nu verlegen zeggen…
Metrum van levensakkoorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Luisteren naar rust
in akkoorden van muziek
adem van instrumenten
die ritme brengen
in balans en lijnenspel
vanuit evenwichtig denken
dat noodzaak hierin ligt.
Horen hoe het leven
niet altijd metrum aanneemt
voor evenwicht zo goed
maar in eenzaamheid zoekt
naar kromme noten
die de tonen breken
waar de noodzaak in ligt.…
Een armlengte (OCCUPY)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 is er nog ruimte
om je hand te pakken
te zwieren en draaien
op de muziek van ons hart
wij staan al zo lang
te dicht op elkaar
vermijden in blik
confrontatie met ogen
stappen dezelfde tred
in onze gang
op de trap van
duizenden treden
een armlengte
is ons gegund
de vrije hand is voorbij
mag ik toch deze dans…
filosofie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zoveel filosofie
gelezen
maar weet niet
wat het heeft gebracht
waarom die vraag
de filosofie is er gewoon
net als de meeuwen
op de brugleuning
die naar voedsel zoeken
zoekt de filosofie
terwijl de muziek speelt
en je hoort
zoiets als
ik denk dus ik ben
en anders niet
maar als je niet
denkt en niet bent
dan dans je…
De dag van de dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Op de dag van haar dood
verborg ze haar ziel
onder een zachte sluier
van verdriet en pijn
Opdat haar ziel bleef hangen
en nooit haar weg vond
Violen verstilden
Muziek stierf langzaam weg
Toen en nu was zij dood
Haar dagen geteld
Haar leven geleefd
Zuiver, dat wel,
maar nooit
door een engel
gevangen…
Pace della musicá
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Moeder drijft met
Zes kleintjes over
Het zacht golvende
Water van het meer,
Vijf bruin, één geel,
Het vreemde eendje
In de bijt wordt
Met rust gelaten,
Hoort er gewoon bij,
Weet zich gedragen
Door zachte muziek
Door de violist met
Gevoel over mens
En dier losgelaten,
Beiden wanen zich
In het voorportaal
Van de hemel…
Orlando
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
720 Wat maakt het uit
wie iemand voor de liefde kiest
liefde is ongevaarlijk
het gevaar van haat
is zo veel groter
er bestaat geen God
die moordenaars liefheeft
wie dat wel denkt is een idioot
ga je uit dansen, wat drinken
bij muziek
dan klinkt er
weer die retoriek
van geloofsfanaten
die haten
de dood zaaien
met wapentuig…
Zij zongen licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
504 ik zag je bewegen
met een lach
ontsprong jij
de tonendans
jouw muziek
was leven
in het vrolijk
kokette gaan
klonk al applaus
je ogen feestten
in hun warme blik
zij zongen licht
er is geen wereld
die jij niet
veroverd hebt
zij lagen aan je voeten
aanbaden stilte
jij hebt alles al gezegd…
Ontvallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 strak in kostuum
met gesteven boorden
zongen zij traditionele
muziek van Russische bodem
zelfs de muzikanten speelden
in groen kostuum en hoge pet
van alle rangen en standen
strijdliederen vol passie
nu zijn ze uitgevlogen
Syrië hun doel
al zullen ze daar nooit aankomen
de hemel bleek hun bestemming…
Zij groeiden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 ik zag
woorden dansen
op het vrolijk oogcontact
in de muziek
van hun woorden
refreinde regelmatig schat
handen speelden
het spel van uitdagen en
toegeven vooral niet te snel
de lach wisselde in
vaak gevat wederwoord
de slachtofferrol bekoort
zij groeiden een
klein stukje lente in een
zomer die niet mocht bloeien…
voorbodes van de lente
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
560 reeds heel vroeg in de morgen
fluiten merels hun mooiste lied
het hoofd vrij van zorgen
mijn hart vol muziek
sneeuwklokjes en krokussen
ze krullen zich naar het licht
willen de zonnestralen kussen
verkondigen een blij bericht
want, wie heeft ze niet lief
deze voorbodes van de lente
met de zon en haar warmte
wordt de natuur stilaan… actief…
Daar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 In de tuin van melk en honing
Standvastig en parmant
Geregisseerd door het orkest des levens
Ruw en nonchalant
Daar waar vlinders wiegen
Zeeën van muziek
Het lauwe water doet verwarmen
Zilt en energiek
Op bergen van vergetelheid
Hard en onbetwist
Daar waar handen zoeken
Verscholen in de mist…
Ogen mijn handen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 Kim is logeren
heel het huis is van mij
mijn stilte mijn muziek
ik kan springen wat ik wil
heel het bed is van mij
mijn huid mijn verlangen
naar omgewoeld goed
heel de spiegel is van mij
mijn ogen mijn handen
de parels glanzen
in mijn hoven mijn vacht
in mijn ogen mijn handen
Kim is logeren
Voor het eerst zie ik mijn moeder
naakt…
Zomers ontladen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
453 lange benen
dansten warmte
omhuld maar de
passen muziek en
het scenario
klonken koel
straalden een
niet comfortabel
gevoel van
balans uit
het onverwacht
zomers ontladen
viel niet bij
iedereen in
goede aarde
voor een weers-
omslag neemt
ieder zijn tijd
om 4 uur donderde
bliksem voorzienigheid…
Weerbaar hout
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 fraai bouwde
hout zijn
blokken tegen
de oplopende
buitenmuur
de kleuren
al gespleten
voordat de
stammen
zijn vergeten
nog ongeringd
klinken de
jonge basten
met nog slanke
onvolgroeide kwasten
alleen de droge
grond ver achteraan
draagt weerbaar
hout dat muziek in
alle koren laat horen…
In cirkeltjes wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 oranje rood
boog klaproos
en voor de
indringend
zacht harige
stam stoof wind
als cirkeltjeskind
waar muziek
in lieflijke
composities
en akkoorden
van vroeger
hedendaagse
werkjes vertolkten
nog kleppen
de kerkjes
warme nostalgie
in bewierookte
ruimtes roetten
kaarsen een
eeuwig verre pilaar…