23350 resultaten.
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Vraag en antwoord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Zo druk met vragen
voor het zien van het antwoord
rest zo weinig tijd…
Het nieuwe roken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Zij zijn getuigen van de tijd.
Vuur inspireert.
Rook kalmeert.
As relativeert.
Edele sigaren maken vrienden.…
gerookte zalm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
678 naast me
op het zonnig voordek van de mudvolle pont
over het IJ naar de NSDM-werf v/h
zet een middelbaar echtpaar
van ongelijke lengte
de tanden in een rond sesambroodje
gerookte zalm
mayo en
bieslook
daarna lessen man en vrouw hun dorst
via het riet in een beker
milkshake aardbeien
de pont komt aan
knoestige vaders
in flodderoveral…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 Tijd om aandachtig stil te staan
bij egostrijd en plicht.
Een nieuw jaar staat gereed.
Geen toekomst, geen verleden.
Geen tijd meer voor strijd,
strijd die gisteren werd gestreden.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Het is van alle tijden
de vreugde en het lijden en
tevens tijdloos als het
menselijk bestaan.
De eeuwigheid slaakt een diepe
zucht.
De klok valt stil.
Het is gedaan.…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Wakker word ik.
Half vier is het.
Buiten ruist de regen.
Torenkraaien krassen in de verte.
Vier uur. Gestommel op de trap.
Onze kater is in aantocht.
Vastbesloten om in ons bed te slapen.
Hij gaat tegen me aanliggen en spint.
Zijn vachtig hoofdje naast mijn kalende kop.
Zijn spinnen stopt, hij sluimert.
Mijn nachtwereld opent zich.
Vredig…
Harde bankjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Planeten en sterren, de nacht en het licht,
ze was er een uur, en ze is er altijd
en de tijd, die tijd slaat altijd maar dicht,
maar harde bankjes zijn goed voor het zicht,
en lichten die uitgaan, gaan ook wel weer aan.…
Uitersten
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.476 Soms wil men oud zijn vòòr zijn tijd;
Maar wordt het tijd om oud te wezen,
Die fraaie wil slaat om tot vrezen,
En kreeg men liefst nog wat respijt;
Soms is men àl te goed genezen,
En wil nu jong zijn, ná zijn tijd.…
Waar jij nu bent
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.134 Waar jij nu bent
is het warmer dan hier
en een uur later. Soms
is het of ik je zie lopen
aan een strand dat ik niet ken.
Misschien liefkozen je gedachten
me zoals vroeger je lichaam.
Waarschijnlijk niet: bij jou
is het een uur later
dan bij mij
------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 hij die ik vroeger was
is niet meer...
er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn…
Heimwee naar de zandhoek
gedicht
2.7 met 3 stemmen
4.696 De liefde wast de tijd
de liefde hangt de tijd te drogen
de liefde plooit de ongestreken tijd
om het lichaam van de liefde
en groeit tenslotte uit de tijd.…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot
zodat tijd wensen kan vervullen
tegenwoordig tijdstip te herhalen
vliegt minutensnel de deur uit..…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Tijd valt uit elkaar in onverdraaglijk getel.
----------------------------------------------
uit: 'Toverdraad van dagverblijf', 1986.…
ontmoeting
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Een oponthoud in de tijd
men wijst naar hem
een venster klappert zwaar
ergens een lamp
schraal licht
alles is stil.
Ik ben het
die door de straat loopt
langzaam
dromend
ontmoet de ander in mijzelf
de man
kijkt in mijn ogen
samensmelting.....,
twee onbekenden
die voor elkaar geschapen zijn.…
Griffen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 er zijn van die momenten
waarop we de tijd vergeten
terwijl hij grift…
Thuis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 Rustig huis, gordijn van tijd.
Gehuld in rustig golvend tij.
Met mij geduld verguldt 't mijn
gevoel van innerlijkheid.…
Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
939 Verdrietig mag ik zijn en
niet een juk maar nietig,
verdraag ik je weg in tijd.…
het Verschil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In tijd, slechts in
tijd, is leven
op onze planeet
een fractie
slechts fragment
voorbij jou
Voorbij jouw tijd
die jij voor bent
door de grootte, maar
vooral door
de rapheid
van jouw woord…
Zelfportret 1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
688 Vanuit het hoge huis valt mijn blik
in de gracht, waar een waterhoen
haar heil zoekt voor een rondvaartboot
verontwaardigd klinken haar kreten nog.
Aan de overkant een damesfiets, daarop
een vrouw, kanariegeel springt in het oog
een afspraak in café Dantzig misschien
als dat nog bestaat bij de Amstelhoek.
Van beneden het geluid van…
Stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Hoor het licht vallen
op de velden,
het verstrijken
van tijd
zacht schuren.
Zon schildert
in het voorbijgaan
kleuren in de bomen.
De lucht staat strak
blauw zonder een woord
te laten vallen.
Zelfs de vogels vliegen
geruisloos.
Luister, dit is
stilte.…
bijna wit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 daar blaast de wind
over het water
creëert een wirwar
aan golfjes
hier bijten woorden
zich vast aan het papier
vermengt inkt zich
met zilte tranen
eens barst de poëzie
los als een bevrijdende regen
om te verstillen in stille woorden
ingetogen, bijna wit…
Oude man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Kijk hoe de oude man
langzaam
de tijd uit schuifelt.
Zijn hand jaagt flarden
van oude gesprekken weg
als lastige vliegen.
Zijn ogen zoeken
iets
wat moet zijn blijven
hangen
zoals de geur van iemand
die net is vertrokken.
Zijn handen grijpen
in de lege lucht,
hij kan niets vasthouden.
Alles vervliegt, vervaagt.…
Bereikt.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Doch ze gaan voorbij en veelal achteraf merken
wij dat we een eind verder zijn in de tijd.
Maar wel na het een en ander te hebben bereikt...…
tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 naar beneden
maar tijd vliegt niet
het valt alleen als mensen morsen…
Planeet van onschatbare waarde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Met het lot en maakbaarheid
in een tijd die kortstondig
is van aard...
Weet men dat wat je hebt raak
je zo weer kwijt.
En is alles niets meer waard.
Dan groeit het besef dat je van het
leven er maar het beste van kan
maken.
Dit hier en nu op deze aarde,
een planeet van onschatbare waarde.…
Orange digitaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
588 een lommerrijk pleintje
in de stad Orange
een echtpaar vijftig plus
stapt van de fiets
zoekt een plekje
in de schaduw
en even later zijn ze
ieder voor zich verdwaald
in hun eigen digitale wereld…
Mijmering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
559 Ik tel de rimpels in het water
en laat de tijd weer spreken
over het ritme van het lied
over de sporen in het zand
over het samen lopen hand in hand.…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Vanwaar ik kom
waarheen ik ga
daartussen rijd ik
en probeer
het een met
het ander te verbinden
maar het Nu
zit me dwars
dus rijg ik alle
momenten-Nu vast
aan een lange ketting
die met mij
over de rails raast
Het vanwaar
verlatend en
het waarheen
naderend
zo moet eens
in de nabije toekomst
mijn nu
aan het waarheen raken
en ik…
Het oude echtpaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Daar gaan ze
schuifelend
naar een restje toekomst
lopend in het verleden
dansend, lang geleden.
Ogen gericht op de stoeptegels
hand in hand
tegen het vallen
zijn kromme rug, haar slechte been.
Ze dragen het samen
maar ieder alleen.
Niets kan nog
worden herschreven,
geen kladversie
voor het leven
het moet in één keer
goed.…