7023 resultaten.
Herfst mag komen.
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.104 Weemoedsklank in zachte kleuren,
't is zomers afscheids symfonie,
herfst kan nu zijn troon bestijgen,
regeren in het nieuwe jaargetij.…
speelde toneel in je stuk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.556 je gaf me een kus
en woorden die
raakten zonder geluid
koud op mijn huid
je oogde zo klaar
maar schuld hing
verborgen in stilte
ving het beladen gebaar
het afscheid gaf
hand aan de leugen
passeerde de waarheid
ging zonder spijt
ik struikelde over je lach
in een waas van verbazing
begreep ik pas later hoe
jij mij in de tang hebt…
De laatste seconde
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.595 Je neemt afscheid.
Maar ik zeg je die seconde
die duurt eerder een eeuwigheid.…
alleen zijn
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
4.211 waarvoor zij iets moet laten
alleen zijn
daar is zij op gesteld
niemand
die voor haar moet zorgen
of waar zij
zelf voor zorgen moet
niemand
houdt iets voor haar verborgen
alleen zijn
is wat haar behoedt
voor alles
waarvoor zij toch zo bang is
en zij haar
tranen voor vergiet
omdat "niet alleen zijn"
bij haar nooit lang is
en afscheid…
Haast
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
9.256 Het afscheid ging vlug,
maar na anderhalf uur was-ie nog niet terug.
Ze belde de arts: 'Is m'n man er geweest?'
en hij antwoordde: 'Zeker, uw man heeft geraced.
Hij wilde heel snel tussen spoorbomen door.
Het gelukte hem niet, want de trein was 'm voor.'
'Dus hij is er geweest,' zei ze weinig verbaasd.…
Voor Tineke...
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.760 Jij was een vechter,
voor jezelf, je man, je kinderen,voor ons en zovelen;
je kon relativeren en donker kijken,
maar ook weer opstaan en licht ontsteken;
hoe kan dit toch,
dat je zo plots bent heengegaan,
zonder afscheid, zonder teken,
met nog zoveel plannen,
zoveel dromen,
zonder schromen...…
Ken je dat…
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.973 ja en nee gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
en lente jong de zomer
met haar bronzen huid
en zalig rollebollen
op het platgewalste groenegrasmatras
diepe zuchten
langs het lichte korenbloemenblauw
zalig zachte warme lippen
lieflijk overvloedig kussend
op die lustige van jou
onder…
En met jou?
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
1.521 Een zwakke glimlach
die niet alles wil weggeven
maakt plaats voor een
gebaar van afscheid.
Het was er even.
Stil
scheurt het geluid
van holle voetstappen op de brug
twee zwaar volwassen mensen
uit elkaar.…
beeldenstormers
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
2.246 isolatiemateriaal in muren
die enkel mochten dragen
over ijzersterke vijzels
die nooit aangevezen werden
een monument staat te vallen
de architecten met de handen
in het uitgevallen haar weten
niet genoeg uit hun fouten geleerd
dat luchtkastelen zonder cement
nooit gebouwd kunnen blijven
de schutkring doet dienst
niemand in de buurt kan
afscheid…
Volwassenheid
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.190 tegen
Behalve jou
Uitgelachen door mezelf
Heb je niet nodig
Maar zorg overmeestert
Elke flinter ratio
Een vloek geeft even kracht
De donkere spelonken
Van m’n geest
Staan op een kier
Dan als ik op wil geven
Een tik op m’n rug
Ik draai me om
En kijk recht in het verleden
Ik herken je weer
Je zwaait
Het kind in mij
Neemt afscheid…
aardse leven loslaten
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
631 Ziek lig je daar
Klaar om afscheid te nemen
Alleen
Je vecht
Vecht voor je leven
Angst misschien
Je kan niet meer praten
Onmacht
Lief mens
Laat gaan
Je mag gaan
Je taak is volbracht
Vecht niet meer
Onmacht
Kon ik je maar een beetje helpen
Je onrust tot rust brengen
Je mag gaan
Vecht maar niet meer
Alles is goed
Kom tot rust
Het is…
hagelschors
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
652 springt uitbundig
met aan haar voeten
de kansen
die ik zou wegen, uitvergroot
en wetend dat waarheid
het hoofd zal buigen
jouw geloof in mij, als stenen
vuisten die woorden
bewaren
jonge veldbloemen achterlaten
onder de bast van een volle zee
en uit trage bomen zou het zout
de boodschapper brengen
met in zijn hoofd
het afscheid…
Tegenlicht
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.530 De dag was grauw en tekende
het donkere gevoel van afscheid
verpakt in grote glanzende tranen
onze gedachten alsmaar dwalend over
het wegsterven van voetstappen
en haast vergeten stemmen.
Toch blijft de herinnering levend
aan een onbesproken middag
over winterharten en dode adem
en licht, verborgen licht
dat hunkerde naar vrijheid.…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
schoonmama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.287 Twaalf jaar lang was je mijn schoonmama
zelfs na mijn scheiding bleef je dat voor mij
nu moeten we afscheid van je nemen
met zijn allen voor je in de rij
rust zacht en geniet van de rust
die nu voor je is gekomen
ik weet dat ik je weer zal zien
in het hiernamaals of in mijn dromen
Rust zacht lieve schoonmama
eindelijk voorbij het lange strijden…
De reis naar Sybaris
gedicht
3.7 met 15 stemmen
11.491 wij lopen met een feestende menigte mee,
dan, de buik gevuld, gestreeld,
een speling der natuur gespeeld -
En verder weer, naar wat al het begin
van afscheid is, de kleine vervreemding.
vijfentwintig uur terug in een doos
voortgesleurd maakt mij bang en boos.
------------------------------
uit: 'Gedichten', 1984.…
Domweg gelukkig, in de liefde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
4.306 Een kennismaking via internet of krant
Een zoen en dan afscheid in de regen
Geef mij de wulpse, woeste wegen
Waarlangs ik mijn hart aan jou heb verpand
Mijn hele ziel en zaligheid in brand
Het groot geluk, ik heb jou gekregen
Alles is veel, voor wie niet veel verwacht
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het opeens mijn hart doorkliefde…
in je opgestoken hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
724 ik zag hoe vingers
zacht bewogen in
je opgestoken hand
een armzwaai die
toch geen afscheid gaf
de tekens bleven komen
uit de diepte van je hart
ik kan ze slechts vertalen
in woorden die ik schreef
wilde dat je bleef
voor nog een laatste kus
een stevige omarming
wij hebben samen dromen
in een wereldje apart
kom kijk met mij…
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij bent geboren
ik leg de
laatste hand
en schrijf mijn
naam op linnen
in afscheid…
Toevallig
netgedicht
4.2 met 67 stemmen
5.255 Mijn adem onwelriekend
Mijn ogen gloeiden zacht
Jouw ogen boeiden sterk
Je bood mij een boterham
Je taal was zeldzaam rijk
Je interesses boeiden
Mijn ogen meldden
Eensgezind als zelden
Ik weigerde je boterham
Maar slurpte je woorden
Die mij zeer bekoorden
en waar ik de tijd voor nam
je schudde tot afscheid mij de hand
liep haastig…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 Rode lijnen komen samen
In het blauwige water
Hitte maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder…
Totdat de liefde weer bestaat
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Geluiden in rustig
verlangen ontstegen
echte vrienden
leer je hier niet
kennen
weet jij dan
een ander woord
totdat de liefde
weer bestaat
zal ik de maan
naar je toetrekken
tijdens een windstille
nacht die ademt
over oceanen
in mijn hand
heb ik een land
voor hogere machten
dan die mij bekend
ter afscheid
van onze dromen
vol onbeheerste…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
Lek geprikt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 een ballon stuk, kijk op het
kaartje staat in alle talen jouw naam
hoe raak is waarheid wanneer het land
van herkomst wordt verwijderd en
nachten dagen in gaan halen
de maan een laatste knipoog
geeft aan de zon, ben ik nu aan zet
of haalt jouw jeugd mij in wanneer
ik probeer de laatste trein te halen
terwijl regen neerdaalt over afscheid…
Dag!
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.654 anders was
Waarin wij kunnen genieten
Zonder enig tegengas
Het blijkt niet te gaan
Zonder een traan van verdriet
Ik zou je willen vragen
Alsjeblieft vergeet me niet
Met pijn in mijn hart
Doe ik afstand van jou
Omdat ik niet wil toegeven
Dat ik misschien wel van je houd
Een weloverwogen keuze
Brengt mij van slag
Ik neem bewust afscheid…
Herfstbladeren
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
582 Ze zijn nog een beetje groen, maar ook
al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen.
De weemoed speelt door de nerven die
scherper in beeld zullen komen.
Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook
moeten leren de vreemdheid te verdragen.
Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf?
We leven omgeven door een groot mysterie.…
Knallend zacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
993 niet meer
naar binnen geslagen
kruipend zacht naar buiten
ineens duidelijk
een pijnlijke wond
zo was het
tot ik in de wond kruip
ruik, zie, voel, proef
er uitspring in angst
genoeg
even bij die ander
in mogelijk zachte armen
in bewustzijn van
voorzichtig zijn
alert op weggeven
van mijn innige zelf
dan
moedig afscheid…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 Ogen die sluiten
Adem die staakt
jouw hand laat mij los
gevoel dat me raakt
De kamer gevuld
met serene rust
blij dat ik jou
net nog heb gekust
als afscheid kus ik je
nog één keer op je mond
en denk aan de dag
dat je plots voor me stond
Leek nog maar net
toch al lang terug
genoten van elkaar
ging veel te vlug
in gedachten ben…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna zo ver en, tja, dat weet je)
Draai je de rug naar haar waarvan je zo houdt en
beseft: ”bij afscheid…