Alle inzendingen over een

10183 resultaten.

Sorteren op:

toen zij aan de liefde dacht

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 607
Het was te vroeg om op te staan,  te laat om nog te slapen  toen zij aan de liefde dacht. Hoe zij op prille bloemenvoetjes lento binnenschrijdt zich trillend tussen witte bloesems vlijt. Hoe liefde onder laaiend zonnelicht een lichtvoetig allegro zingt  haar oneindige vleugels spreidt. Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst troost dan weer…
J.Bakx12 maart 2026Lees meer >

Kees XXVIII; woorden zonder inhoud

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 427
Was het maar zo dat deze stralende lentezon, al was het maar voor deze ene keer, de belofte nakomen zou waar in de geschiedenis al zo vaak over is geschreven, een belofte die altijd onterecht en ongepast is gebleven. Was het gefluit en gefladder van de vogels, in en uit de struiken, echt helpend voor de wereld en bruikbaar voor onze gevoelens…

In Paradisum in vogelvlucht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 306
Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid hoe overleeft hij, rust zij langs de zee vindt hij ooit een weg naar haar, Melopee waar geluk alsnog wordt herboren jij en ik in a paradise regained? naar hoop de weg vragen was toen mijn zorg hoop werd zorg achter gesloten luiken is die werkelijkheid ooit nog herstelbaar? stille breuken…

Piepje

snelsonnet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
Toen Trump zich in Israël zat te verdiepen en mijmerde: ‘Bibi, die moordzuchtmalloot, heeft alles met bombardementen verkloot,’ begon er een klein apparaatje te piepen. Geen waarschuwing van zijn beveiligingssector: het was het geluid van zijn waarheidsdetector.…

Ze verdween langzaam

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 339
Haar fijne, tere handjes spraken bronzen kleuren leed, gevuld door traanvocht, weggestreken onder wreed. In holle leegtes van haar gevlochten haar, waar menigte zocht, vonden vondsten elkaar. Tonen die gebaren spraken, en haar zijden spijkerstof vol lagen, waar ritmische klanken naartoe draagden. Naar een cadans van verlaat,…

Voortdrijvend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 320
Opening De maan blijft drijven. Hartslag, drijvend. Hartslag, drijvend. Couplet Blauw licht op de muur, de nacht ademt langzaam uit. Alles drijft in zachte lijnen, niets breekt, niets eindigt. Een hartslag in de verte. Een hartslag in de kamer. De maan blijft drijven. Ik ook. Pre-refrein Ik hoor de stad doorgaan. Ik blijf…

Renesse - Schouwen-Duiveland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 166
Onder en boven heerst beweging, chaos, onrust, van grassen, kuiltjes, heuveltjes, van donkere, botsende, jagende wolken. Netjes gescheiden door een zilveren reep: slordige rafelrand, strakke boord…

Het lege nest

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 142
opeens kwamen ze aangevlogen twee jonge tortelduiven het was een dag in mei ik zag ze gaan, af en aan met takjes, sprietjes en wat al nietjes zo bezig waren zij met hun sterke snavels bouwden zij een huis met rafels slordig ergens op een tak die wankel, dun, nog net niet brak een liefdesnest in onze tuin in 100 tinten bruin snel gaven…
Hedianne5 augustus 2026Lees meer >

Het einde van de reis

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11
In de stilte van de nacht, zo sereen en zacht, waar de sterren fluisteren en de maan zacht lacht, Ligt een keuze als een zachte bries, voor hen die wensen, voor wie het tijd is. Met waardigheid en rust in het vizier, kiest men de weg, zo helder en fier. Euthanasie, een recht zo diep en vrij, een laatste hoofdstuk, een vredige zij. Geen angst…

lieve haai

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
lieve haai, het spijt mij echt dat ik uw rust zo wreed verstoor 'k hoop dat u niet mijn lot beslecht omdat ik hier niet thuis behoor 'k zou graag nog even verder leven dus als u mij kunt verstaan smeek ik u mij genade te geven en mij heelhuids te laten gaan…

de Volkskrant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
O dichtertjes van hart en ziel en pijn Van bloemetjes, van bij en chirurgijn Van droefenis, tristesse, van mijn en dijn O lezertjes van hebben en van zijn O dichter van de actualiteit Van politiek, van afgunst wijd en zijd Van rampspoed, tweedracht, ruzie, haat en nijd Van transgegendereerde man of meid O lezer van HP en van De…

Altijd alleen, maar niet eenzaam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 260
Misschien ben ik voor sommige mensen niet geloofwaardig, maar dit keer ben ik besluitvaardig! Na een lange periode bezocht ik weer een groep. In een groep vind ik het moeilijk te volgen, wat de mensen allemaal zeggen. In dit gedicht wil ik graag één en ander uitleggen. Het is mij duidelijk dat ik helemaal geen groepsmens ben. Daarom heb ik de…

POEPEN EN PLASSEN EN ONS NIEUWE KABINET GAAN MET VOLKSVERTEGENWOORDIGERS ER VOOR 100% VOOR: VOOR MEER OPENBARE TOILETTEN!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 295
Een minderheidskabinet van 66 zetels zoekt meerderheden in de Kamers boven de 75 nou die is makkelijk te vinden want iedereen moet plassen en poepen, winden of te wel pissen, schijten, floepen laten ze(we) het dan als eerste hebben over het kleine kamertje over het kleine kamertje, dat iedereen moet gebruiken voor het poepen, plassen, winden…

Spreektaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Zij vindt haar klank, haar taal in een andere dag dan ik, maar toch vindt zij de woorden in mijn nevels, die ik woordenloos aanstaar, want ik zie geen begin ? zij zet de paden uit de nevels in. Elke dag hetzelfde uitzicht, ik ga het nog geloven, maar het nachtzwart kent ook kometen in hun baan langs mijn herinneringen, die oplichten…

Vergeten Offerandes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Een langgerekte frase van violen Rijst boven pianissimo-akkoorden In blauw en goud-rood tinten zonder woorden Eucharistie en Kruis als God-symbolen Het zijn vergeten offers voor 't Geloof De Zonde roetsjt glissando in de kloof…
Maxim20 september 2021Lees meer >

LAISCCXXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
Het bond de code vast met ijzerdraad, meters hoog boven de onmachtigen. Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat, zo zichtbaar maken, voor mensachtigen. Het werk bereikte de verwachtingen. Met dure teksten werd de draad bekleed. Zij bleven mens en sponnen wol van leed want ’t had geschreven voor de duurzaamheid: "er zij…
Dirk Vekemans20 februari 2023Lees meer >

LAIS CCCXXVII

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 379
het streelt haar in het veelvoud van de tijd. het lost zich op in honderd handen en ‘ t bevrijdt haar van de windsels van de nijd. ’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent met lompe tong die traag haar taal verkent, ‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd, dat zij als water is waarin hij zwemt. zij lacht de woorden weg en raakt hem…
Dirk Vekemans22 februari 2023Lees meer >

Wanneer je stem weer breekt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 218
over niet gehoord worden Er was een tijd dat spreken alleen nog leek op schuilen – waar woorden fluisterden in beelden en stilte voorzichtig ademde tussen wat nog niet begrepen kon worden. Langzaam vond een stem haar aarzelend begin, ruw en broos, gedragen door schaduwen van hoop. Een knik, een schema in verstillen, iemand die luisterde…

LAIS CCXCIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Het inzicht flitst, de schichten verblinden en met haat zijn de randen afgezet en met verachting wil u verbinden verkregen kennis met de strakke wet, het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet, al de dingen die in 't duister zweven, vol van wezens die er niets beleven. Alles is nu af en om het even, want uw leven wordt nu het gegeven dat het…
Dirk Vekemans14 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan. Rest mij de nevel in jouw vilten kleed dat ik tot golemrijk…
Dirk Vekemans15 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Op het einde der tijden, de dood van de nacht zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht, mijn glans is jurk, glijdende zijde daar als uw oker zich onthult, luid gebaar van u in het nieuws van mijn verlatenheid. Ik laat mij door uw leden leiden, scheid hemel van aarde, hel van ons zijn, lik de tong van…
Dirk Vekemans16 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Fragiele stralen, noorderwind en schriel de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt in de magen der verdoemden, de kiel maakt water, het zoute wordt vuur, het zand verglijdt in de klemmende hand, de wand stuurt leegte naar de andere wand, niets houdt nog stand, het licht is van kant, iets heeft in mij een pop van stro verbrand. Ik wou je…
Dirk Vekemans17 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Door een veld van afgeknotte stengels, bevroren aarde, lage zon, verblind, verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels) mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint. Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up in designated lies, my name's a stub. Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Dirk Vekemans18 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Ik wil schoonheid schoonheid laten raken jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog, zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken: beweging is geen doel van een betoog. Jij bent moment waarin het toen bewoog, straal waarin het licht zichzelf betekent, een stroom die in de stroom zichzelf herkent, parel in de zin van jouw verlangen, geheim…
Dirk Vekemans19 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Ik ben de bodem die ik niet bereik. Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart. Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk. Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard. Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard. Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan. Muziek heeft ons met liefde aangedaan, wij zoeken dat wat nimmer ergens was. Ik ben…
Dirk Vekemans20 februari 2021Lees meer >

LAISCCC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Hun dood is die van vele werelden kriskras kerven kervend door de harten, is blijvend deel, leed dat zal vergelden, aasgaten in de oogopslag, smarten die verbinden, wonden die verharden. Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan, stof tot korrels ons in ons vergaan. Ons is de droeve pracht herinnering, ons de luister van verdwenen bestaan.…
Dirk Vekemans21 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Jouw vingers de vlinders in mijn handen, jouw gouden haar de stralen op mijn wang, jouw armen omspeling van mijn wanden. Een onuitroeibare pijn in de zang, toen en nu, agonie die ik slaafs verlang. Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet, ik zie wat ik voel en ik weet het niet. Vóór dood het raam sluit op dit verlangen, gun mij…
Dirk Vekemans22 februari 2021Lees meer >

LAIS CCCXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
is het LAIS die het ziet, haar blanke vuur van huid verhoogd met manestralen? zijn het in die wilde baren daar haar ranke hals, haar ogen die het licht doen dralen voor het in de nacht verdwijnt?  bepalen achtergrond en kleed 't goddelijke lijf, en maakt het huis als code haar verblijf? maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…

Eurovisie Haiku

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Europa papa Een liedje voor je ouders Is een mooi idee Wie weet wint ons land Zaterdag eindelijk weer Volgend jaar bij ons Het zou verdiend zijn Maar er is ook nog Frankrijk Mon Amour - Je t'aime…

LEHRER, BEFEHL !

snelsonnet
3.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.233
Scholieren, ’t is een losgeslagen horde. Een uniform, dat heeft beslist wel wat, het dwingt respect af, maakt ze helder dat op school slechts ruimte is voor tucht en orde. Een puik idee, dus voortaan geef ik les gekleed in een tenue van de SS.…