10183 resultaten.
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Het was te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen
toen zij aan de liefde dacht.
Hoe zij op prille bloemenvoetjes
lento binnenschrijdt
zich trillend tussen witte bloesems vlijt.
Hoe liefde onder laaiend zonnelicht
een lichtvoetig allegro zingt
haar oneindige vleugels spreidt.
Hoe zorgeloze, zwoele liefde oogst
troost dan weer…
Kees XXVIII; woorden zonder inhoud
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
427 Was het maar zo dat deze stralende lentezon,
al was het maar voor deze ene keer,
de belofte nakomen zou
waar in de geschiedenis al zo vaak over is geschreven,
een belofte die altijd onterecht en ongepast is gebleven.
Was het gefluit en gefladder van de vogels,
in en uit de struiken,
echt helpend voor de wereld
en bruikbaar voor onze gevoelens…
In Paradisum in vogelvlucht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 Onbetaalbaar is de omgekeerde werkelijkheid
hoe overleeft hij, rust zij
langs de zee
vindt hij ooit een weg naar haar,
Melopee
waar geluk alsnog wordt herboren
jij en ik in a paradise regained?
naar hoop de weg vragen was toen
mijn zorg
hoop werd zorg achter gesloten
luiken
is die werkelijkheid ooit nog
herstelbaar?
stille breuken…
Piepje
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
661 Toen Trump zich in Israël zat te verdiepen
en mijmerde: ‘Bibi, die moordzuchtmalloot,
heeft alles met bombardementen verkloot,’
begon er een klein apparaatje te piepen.
Geen waarschuwing van zijn beveiligingssector:
het was het geluid van zijn waarheidsdetector.…
Ze verdween langzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
339 Haar fijne, tere handjes
spraken bronzen kleuren leed,
gevuld door traanvocht,
weggestreken onder wreed.
In holle leegtes
van haar gevlochten haar,
waar menigte zocht,
vonden vondsten elkaar.
Tonen die gebaren
spraken, en haar zijden
spijkerstof vol lagen,
waar ritmische klanken
naartoe draagden.
Naar een cadans van
verlaat,…
Voortdrijvend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
320 Opening
De maan blijft drijven.
Hartslag, drijvend.
Hartslag, drijvend.
Couplet
Blauw licht op de muur,
de nacht ademt langzaam uit.
Alles drijft in zachte lijnen,
niets breekt, niets eindigt.
Een hartslag in de verte.
Een hartslag in de kamer.
De maan blijft drijven.
Ik ook.
Pre-refrein
Ik hoor de stad doorgaan.
Ik blijf…
Renesse - Schouwen-Duiveland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
166 Onder en boven
heerst beweging, chaos, onrust,
van grassen, kuiltjes, heuveltjes,
van donkere, botsende, jagende wolken.
Netjes gescheiden
door een zilveren reep:
slordige rafelrand,
strakke boord…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 opeens kwamen ze aangevlogen
twee jonge tortelduiven
het was een dag in mei
ik zag ze gaan, af en aan
met takjes, sprietjes
en wat al nietjes
zo bezig waren zij
met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin
snel gaven…
Het einde van de reis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
11 In de stilte van de nacht, zo sereen en zacht,
waar de sterren fluisteren en de maan zacht lacht,
Ligt een keuze als een zachte bries,
voor hen die wensen, voor wie het tijd is.
Met waardigheid en rust in het vizier,
kiest men de weg, zo helder en fier.
Euthanasie, een recht zo diep en vrij,
een laatste hoofdstuk, een vredige zij.
Geen angst…
lieve haai
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 lieve haai, het spijt mij echt
dat ik uw rust zo wreed verstoor
'k hoop dat u niet mijn lot beslecht
omdat ik hier niet thuis behoor
'k zou graag nog even verder leven
dus als u mij kunt verstaan
smeek ik u mij genade te geven
en mij heelhuids te laten gaan…
de Volkskrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 O dichtertjes van hart en ziel
en pijn
Van bloemetjes, van bij en chirurgijn
Van droefenis, tristesse,
van mijn en dijn
O lezertjes van hebben
en van zijn
O dichter van de actualiteit
Van politiek, van afgunst wijd
en zijd
Van rampspoed, tweedracht, ruzie, haat en nijd
Van transgegendereerde man
of meid
O lezer van HP en van De…
Altijd alleen, maar niet eenzaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Misschien ben ik voor sommige mensen niet geloofwaardig,
maar dit keer ben ik besluitvaardig!
Na een lange periode bezocht ik weer een groep.
In een groep vind ik het moeilijk te volgen, wat de mensen allemaal zeggen.
In dit gedicht wil ik graag één en ander uitleggen.
Het is mij duidelijk dat ik helemaal geen groepsmens ben.
Daarom heb ik de…
POEPEN EN PLASSEN EN ONS NIEUWE KABINET GAAN MET VOLKSVERTEGENWOORDIGERS ER VOOR 100% VOOR: VOOR MEER OPENBARE TOILETTEN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
295 Een minderheidskabinet van 66 zetels
zoekt meerderheden in de Kamers boven de 75
nou die is makkelijk te vinden want iedereen moet
plassen en poepen, winden of te wel pissen, schijten, floepen
laten ze(we) het dan als eerste hebben over het kleine kamertje
over het kleine kamertje, dat iedereen moet gebruiken
voor het poepen, plassen, winden…
Spreektaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Zij vindt haar klank,
haar taal in een andere dag
dan ik, maar toch
vindt zij de woorden
in mijn nevels, die ik
woordenloos aanstaar,
want ik zie geen begin ?
zij zet de paden uit de nevels in.
Elke dag hetzelfde uitzicht,
ik ga het nog geloven,
maar het nachtzwart kent ook
kometen in hun baan
langs mijn herinneringen,
die oplichten…
Vergeten Offerandes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Een langgerekte frase van violen
Rijst boven pianissimo-akkoorden
In blauw en goud-rood tinten zonder woorden
Eucharistie en Kruis als
God-symbolen
Het zijn vergeten offers voor
't Geloof
De Zonde roetsjt glissando
in de kloof…
LAISCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Het bond de code vast met ijzerdraad,
meters hoog boven de onmachtigen.
Het zou de dwaze mens, zijn nijd en haat,
zo zichtbaar maken, voor mensachtigen.
Het werk bereikte de verwachtingen.
Met dure teksten werd de draad bekleed.
Zij bleven mens en sponnen wol van leed
want ’t had geschreven voor de duurzaamheid:
"er zij…
LAIS CCCXXVII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
379 het streelt haar in het veelvoud van de tijd.
het lost zich op in honderd handen en ‘ t
bevrijdt haar van de windsels van de nijd.
’t vertelt haar nu de ziel zich heeft herkent
met lompe tong die traag haar taal verkent,
‘ t verhaal dat hem tot haar heeft voorbestemd,
dat zij als water is waarin hij zwemt.
zij lacht de woorden weg en raakt hem…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 over niet gehoord worden
Er was een tijd dat spreken
alleen nog leek op schuilen –
waar woorden fluisterden in beelden
en stilte voorzichtig ademde
tussen wat nog niet begrepen kon worden.
Langzaam vond een stem haar aarzelend begin,
ruw en broos, gedragen door schaduwen van hoop.
Een knik, een schema in verstillen,
iemand die luisterde…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…
Eurovisie Haiku
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Europa papa
Een liedje voor je ouders
Is een mooi idee
Wie weet wint ons land
Zaterdag eindelijk weer
Volgend jaar bij ons
Het zou verdiend zijn
Maar er is ook nog Frankrijk
Mon Amour - Je t'aime…
LEHRER, BEFEHL !
snelsonnet
3.7 met 35 stemmen
3.233 Scholieren, ’t is een losgeslagen horde.
Een uniform, dat heeft beslist wel wat,
het dwingt respect af, maakt ze helder dat
op school slechts ruimte is voor tucht en orde.
Een puik idee, dus voortaan geef ik les
gekleed in een tenue van de SS.…