Het lege nest

opeens kwamen ze aangevlogen
twee jonge tortelduiven
het was een dag in mei
ik zag ze gaan, af en aan
met takjes, sprietjes
en wat al nietjes
zo bezig waren zij

met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin

snel gaven zij ons te verstaan
met klapperende vleugels
hun ogen felle kogels:
alleen ‘roekoe’ was toegestaan
‘gereserveerd voor vogels’
wij lieten onze tuindeur dicht
nieuw leven moet gekoesterd:
hier wordt een gezin gesticht

toen zagen wij het duivenpaar
hij de ochtend, zij de nacht
(ze wisselden de wacht)
op hun eitjes broedden
- dat is althans wat wij vermoedden -
want een ei zagen wij niet
(ieder zingt zijn eigen lied)

gebukt, vanuit ons raam
spotten wij hun kopjes
hun ogen speldenknopjes
een puntje staart, een plukje veren
grijs tussen het bruin
broos geluk in onze tuin
vogellijfjes die zich keren
steeds in andere richting
‘creatief broeden’, zo zeiden wij,
op een nieuwe lichting

op een tak dichtbij ons raam,
zaten zij alleen - tezaam
op hun kroost te broeden
konden toen nog niets vermoeden
van de ekster of de kraai
die abrupt, met veel lawaai
hun liefde wreed verstoren zou
hun toewijding, hun trouw

in mei kwamen ze aangevlogen
twee jonge tortelduiven
drie lange maanden bleven zij
en toen was het voorbij

ik zag ze zitten op hun tak
niet op hun nest, maar vlak daarnaast
waarom die twee zo stil, verdwaasd?
ik keek verbaasd
totdat ik in de gaten kreeg:
het nest was leeg

is het vreemd, zo nu opeens
dat heimwee naar mijn eigen nest,
naar het koesteren en baren,
naar een leven binnen varen
op een schip vol levenslust
en dat nog niets vervlogen is

in plaats van die gelaten rust
nu er één gevlogen is?

... naar aanleiding van een ware gebeurtenis in onze achtertuin ...

Schrijver: Hedianne, 5 augustus 2026

hedianneboschgmail.com

liefde, heimwee

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.7 met 3 stemmen 9