Een veld van klaver
Het korte zwaard
hakt
spaanders uit
mijn houten schild
Schilfers gedroogde verf
vliegen rond
plakken
op mijn druipende wonden
Oren worden monsters
Gefluit. Gegrom.
Rammelend ijzer
doet mijn noesten bezwijken
Langs grashalmen kruipen
mijn rode zoenen
terwijl ik zwijg
tussen geknakte boterbloemen
De spiegel van tijd
kleurt
mijn wildboeket.
Bloemen proeven
aan mijn tong
Ogen van de akker
herschikken
mijn mineralen
tot een veld van klaver
... - mede geïnspireerd op het gedicht Tacitus’ Meesterhand van Max de Lussanet ...
Schrijver: Van Xanten5 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: landschap

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!