voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.038):

Een veld van klaver

Het korte zwaard
hakt
spaanders uit
mijn houten schild

Schilfers gedroogde verf
vliegen rond
plakken
op mijn druipende wonden

Oren worden monsters
Gefluit. Gegrom.
Rammelend ijzer
doet mijn noesten bezwijken

Langs grashalmen kruipen
mijn rode zoenen
terwijl ik zwijg
tussen geknakte boterbloemen

De spiegel van tijd
kleurt
mijn wildboeket.
Bloemen proeven
aan mijn tong

Ogen van de akker
herschikken
mijn mineralen
tot een veld van klaver

... - mede geïnspireerd op het gedicht Tacitus’ Meesterhand van Max de Lussanet ...

Schrijver: Van Xanten
5 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: landschap

1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: