3520 resultaten.
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 zie hoe de bloemen zich opmaken
tot barstens toe onder het gezwollen blauw
rondom het middenrif van de zon gespannen
met hun kleurige baarden rond de wangen
de monden druipend van fortuin
en bijen die uit hun bekers drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks…
ZONNIGE ZOMER....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
747 Als het daglicht
zich verlaagd
in de na-avond
tot de duisternis
van de nacht
legt het zich
rustend erbij neer
om lekker verkwikt
en geheel uitgeslapen
haar geopende ogen
te branden aan wat
ons allen lief is:
een ZONnige zomer!…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 letters klonteren aan elkaar
tot zuurdesem van woordenbrij
inkt is stroperiger dan vloeibaar
lichtende wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend…
Herfstregens op het Dodenhof
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
812 Ogen liggen verscholen, diep
in een ovaal van liefde
en handen priemen frontaal in de nacht
onder koude dekens die wenken
Met vereende kracht
sijpelt verlatenheid uit een loden last
Als kadavers liggen zij daar, herinneringen
aaneengeregen door de tijd
Ik hoor een adem kuchen, scherp dissonant
in het schrapen van een rauwe keel
Ligt…
Palet dat beslist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Bijna op de grens van zomer en herfst
waarbij gesloten- dan weer open
schoeisel, alleen een zucht, gaat vervangen
slechts om kou te verdrijven
Opgebouwde warmte in ons lichaam
nestelt zich alvast:
de deur van onze huizen
inmiddels alweer vaker dicht
Een zacht briesje wordt alweer wat steviger
Ze lachen nog, de bomen grijnzen zich kaal…
nu is het herfst 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 De bui die als
een mitrailleur
over het terras raasde
Zaten we daarna
in een pijnlijke zon die nog
even herinnerde aan zomer
Donderdag was nog tropisch
en nu waren we al blij met dit
Inmiddels droogden stoelen
en tafels wat op en verschenen
de kranten met het vreselijke weer
daar praten we dan over en verdrijven
de tijd terwijl…
HERFST
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.688 Weer buitlen wij de donkre dagen binnen
Als winter alle licht verholen houdt,
Nu herfst haar wanden heft van louter goud,
Die schragen 't donkrend welfsel en de tinnen
Des tempels, waar z'haar nachtdienst gaat beginnen,
Waarop, daar elk de luchter brandend houdt,
Door duizend duizenden wordt neer-geschouwd,
Die sidderende tuigen van hun minnen…
nazomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 't Was zo'n mooie zomer
een zomer met zon zoals
zomers horen te zijn
Herfst sluipt in de dagen
de zon heeft haar afspraak
met de nazomer gemist
Ik fiets tussen regenvlagen
door van thuis naar werk
en weer terug
Zou zo graag nog wat zon
zien en haar warmte voelen
in mijn rug…
weer herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 ik loop onrustig rond
door m'n woonkamer
het wordt steeds donkerder
en het regent en het regent
ik zou een lamp aan kunnen doen
net als al die lampen die aangaan
de avond valt in scherven van licht
maar ik ga zitten in het donker en
luister naar het ruisen van de regenbladeren…
Herfstschetsje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 'k Aanschouw luisterrijke bladerpracht
tinten in roodkoper, geel en goud
gedecoreerd met asparagusgroen
begin van de avond voor sterrennacht.
Heel sereen het spiegelend water
schaduwstammen in blauw zilverschijn
nu genieten van dit indrukwekkend moois
want morgen is een dag voor later.…
voor J.C. Bloem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
732 P.S.
November, november
en het is pas september…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.
Melancholie overvalt hem…
Rijpen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 we hebben het warme zomerse rijpen
en plukken nagenoeg achter ons gelaten
we mochten de zon in druiven vastgrijpen
opdat zij in hout en met veel geduld
al gistend tot een nobele drank kan geraken
en op een zeker moment het glas
naar eigen geaardheid toont en vult
zo laten de bomen hun blaren gaan
nadat de stam iets is uitgedijd
een ring…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Nu het najaar zich vernauwt
tot in de zandloper van de kilte
en verbale duisternis,
rukt de kettingwind aan
de lage tonen van de maanden
als een roofdier zonder hol.
Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.
En onder de glazen stolp van de maan…
Vergankelijkheid-1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In de lucht weerklinkt
het geluid van ganzen
de letter die ze vormen
tijdens hun hemelreis
is meteen het begin
van vergankelijkheid
de zomer is dood
leve de herfst…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 (mijn vertaling van 'Herbsttag' van Rilke uit 1902)
Heer, het is tijd. De zomer was heel groot.
Leg uw schaduw op de zonne-uren
en laat de wind los over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft…
SONNET 28
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Droomde dat ik op een warme herfstdag
naakt wegdreef op een sterk beschermend blad
twee nachten of zij mij als kind bezat
rond haar gelaat voltrok zich een glimlach
als een geboortemoeder droeg zij mij
zachtjes wiegend in veilige armen
geheel met liefde wist te verwarmen
oorspronkelijk bloeit zij alleen in mei
besefte wel dat het een droom…
Herfstochtend
gedicht
4.0 met 1 stemmen
10.330 Speer van de horizon die de zee en de lucht doorboort
ochtendzoenen op mijn borsten als opkomende zonnen
door alle wateren zul jij komen
alle oerwouden op alle wegen
in elke droom die ik me niet meer herinner
je handen die zichzelf onteigenen
en je lichaam dat zich stort in de gewonde herfst
Ochtendstralen verwarmen de kamer als
gouden eekhoorntjes…
oktober
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en zoveel meer
er drupt een traantje
in mijn thee
ik sta onthand
en kijk gedwee
naar dwarrelend blad
het valt niet mee
oktober is een harde noot
en nauwelijks te kraken
doch barstensvol melancholie
dat neerdaalt op de daken
oktober is de ommekeer
van mijn gemoed
en dat doet zeer…
Milde dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het is weer tijd voor laagjes
die trek ik aan en uit
ik begin met een paar meer
die ik langzaam afleg
eerst een warme spijkerbroek
met een wollen trui
na de middag in de zon
kleed ik mij met katoen
gouden dagen van de herfst
een koesterend omarmen…
NAJAARSOGENBLIKKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Ik veeg dor loof aan;
daartussen blinkt de dood op
in een vlinderwiek.
Bij vliegtuiggeraas
waaien gele blaadjes weg,
tikken fijn en rap.
Doornroosjes ballet
klinkt door het huis: ik krijg trek
in sterke koffie.…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
Herfstweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 zware middagen
hevige stormen
waaiend, lawaaiend en verwaaiende dagen
bomen kraken, bewegen op en neer
mensen kijken gaan over lijken op naar werk in dit weer
en ik zie het alweer
slechte, goede, hoopgevende mensen
stromend door de wind
en dan weet je de herfst begint
zittend bij vuurtje hopend op mooi weer
herfstzon gebogen over de horizon…
DE SCHONE HERFST
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.007 Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht
Als naar een nacht van zwoel doorgeurde dromen:
Naar 't koele licht en naar de gouden bomen
In grauwe nevel langs de smalle gracht.
De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht…
Monument
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
618 Het land is nat,
het werk is groeizaam
vergaan.
Het grijs daalt
en steelt de lichtpuntjes
uit het hart.
Het waait
maar zij is bewust
en maakt een buiging
voor de eenzame toeschouwer.…
Nog zoveel moois
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
850 Ween maar niet
laat geen traan
nu ook beeldschone rozen
verwelken gaan.
Tuinen tonen kleurrijk blad
in tinten goudgeel,
groen en koperrood.
Ik ben dankbaar voor wat
het bloemenaanzicht bood,
enkele rozen zie ik nog staan.
Natuurschoon waarvan
ik altijd geniet
er ligt zoveel moois
nog in 't verschiet.
Ween maar niet.…
Het verlaten strandpaviljoen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 In de verte de zee, de branding
en om het verlaten strandpaviljoen
waait de zilte zeewind.
Alle luiken zijn dicht, het terras
is leeg, anders is het daar een bont-
gekleurd gezicht.
In de zomer ruik je de zonnebrandolie,
het terras is dan in badtenu gehuld
en je ziet er mensen hun ijsco's en
frites smakelijk etend.
Nu is het er uitgestorven…
herfststemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 het regent
een liedje op de radio
en ik zit binnen
weet heus wat er is
mensen onder paraplu's
zou niet weten wat ze zeggen
te koud maar mijn ramen open
denk ik aan de stemmen die ik hoor
stemmen, altijd die stemmen
niet in m'n hoofd, gewoon buiten
plus wat fietsen in hun rek, voorbijgaande auto's
omfloerste lantarenpalen, hond…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.
Er is een…
HEENGAAN VAN DE HERFST
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
417 Bleke najaarszon:
muggen dansen fier, ijskoud,
glimmen als elfen.
In de grijze lucht
kringelt een buizerd traag rond,
duikt weg _ voor kraaien.
Verre sneeuwwolken
hangen stil en grauw, rondom
glanzend avondrood…