5374 resultaten.
Herboren.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Weg is de eenzaamheid
nu ik in jouw leven leef
er is geen schaduw de
duisternis is verdwenen
het ongelukkig zijn is
uit mijn lichaam verdwenen
ik volg de weg die voor
ons bestemd is om tot
een hogere niveau te komen
het verleden vaart weg
zoals de dood in de nacht
leven is elke dag
een nieuwe start
de lucht is weer schitterend…
Niet te nivelleren dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 In schaduw van de herfst
ademt vrijheid met weemoed
het onvergankelijke verlangen
je tot me te nemen
hier in jouw droomschaduw
toon ik mezelf als wereldvrouw
met alle inzichten om mensheid
te bekoren
maar jij in jouw illusie
blijft mijn belevenis niet trouw
door alle berichten heb jij
jouw ziel verloren
het schimmenspel
waarmee je…
BADENDE KNAPEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.204 Op hals en armen beeft der blaadren schaduw
En vonklend vloeit, van beider brede schouders,
In 't golvenblauw een regen van juwelen.…
Charisma nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 En in het park
onder schaduw van bomen
aan het einde van die straat
zit ik te dromen van ’t dorp
waar ik ben opgegroeid.
Herinneringen en weemoed
naar een onbezorgde tijd
die helaas niet weer zal komen
toen iedereen elkaar kende
passerend met vriendelijke groet.…
Over de schreef
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.645 boven de schaduw van lijfeigenschap
in een rijkelijk gevulde fruitgaard
zoek ik de grens, stap voor stap,
die zich tijdloos aan mij openbaart
zo ongeveer tegen het ontwaken
van een andere ik, een weerklank
van de ochtend in nachtbraken,
ontdekken wij ons samen op de bank
je witheid van onbekrast honingkruid
je schutwater laat wilskracht…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Langs het raam,
door condens beslagen,
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van een onwerkelijke…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
Trofee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij bent mijn schaduw.
Mijn smaakversterker.
Mijn eeuwige tenor.
Jouw glinstering.
Schittert als oase.
Mijn eeuwige metafoor.
Door dik en dun.
Waar wegen scheiden.
Besta ik door jou.
Laag in het gras.
Verkoeld mijn geest.
Verfrist door ochtenddauw.
Door jouw stilte.
Door jouw bezieling.
Leef ik mee.…
Adem voor mij (III en slot)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 Intensiteit wakkert het
vuur aan
in hevigheid de heide
tijdens oogstmaand
vlamgevat door de hitte van
de zon
Twee mensen, jij en ik, die
weten
hoe uiteindelijk de tijd
zowel fysiek
als zeker ook met brein, onz' lust
vervult
Schaduw van de tijd die is
in het licht van tijd
die reeds voor ons ligt
De lichtjes in jouw ogen
zien…
Tussenwereld
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
671 Door de stille straten
van het kleine stadje
waren wezens rond
vinden slechts koude
en gesloten deuren
op zoek naar warmte
Gevangen tussen dag
en laatste uren nacht
figurerend dominerend
in een vale schouwburg
tussen schijn en zijn
De schijn van schimmen
zonder verse schaduw
verdwijnt pas uit zicht
als de zon verschijnt
aan de grijze…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
Sirene
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.141 Geen vrouw kan in haar schaduw staan.
Wij staren haar betoverd aan.
Haar gladde huid,
haar strak profiel:
zij is zo knap,
en zo
mobiel.…
In een snelle beat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
733 liefde even pruilt
trompetten worden
niet gestoken want er
gaat geen klank naar boven
tenor en alt zijn
uit het zicht verdwenen
toen rappers zijn verschenen
het is de tijd
van rauwe woorden
in een snelle beat
hese stemmen van
wat dronken gasten
en een verlopen griet
lasers rook en stroboscoop
hun gezichten grimassen
de schaduw…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
Op de achtergrond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Op de achtergrond reis ik met je mee
in zwart-wit als jouw schaduw
een silhouet met fluisterende toon.
Mijn gedachte die jij openbaart
kleurrijk op de voorgrond
zo vaart ons levenspad synchroon.
Op de achtergrond beleef ik mee
in jouw illustrerend landschap
waarin jij uitdrukkelijk domineert.…
't lievertje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 kalverstraat/hoek spui
zij staat stil, kijkt naar het schikken van bloemen
rustig herfstgevoel kruipt langs bladeren omhoog
plaatst zich tussen zonnebloem, hortensia
als schaduw van een laat zomerse dag
een vent, een zwerver op afstand kijkt
zij kijkt verlegen weg
zijn tekst blijft hangen in het stadsgewoel
aandachtig, charmant, intelligent…
Den Haag, stedengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 Alleen Haagse hopjes
zijn alom in den lande
te koop net zoals
Indonesische koffiesnoepjes
die iets zoeter smaken
in de schaduw van de toren
van de Grote Kerk op een
regenachtige woensdagmiddag.…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Korte hymne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 iemand overzag een schaduw
in plotseling besef, helder
zo duidelijk dat woorden
onnodig waren, alles werd denkbaar
overbodig, zonder overtuiging
alleen tastbaar door blindheid
verbaasd door non-woorden
maar niet genoeg om te blijven
binnen de kring van elk zwijgen, dit
moet de stilte zijn, zo dacht iemand
snijlijnen van verveling…
Uw Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Waar wij licht ontsteken
wordt ook de schaduw groter
ademloos kijk ik
hoor ik
voel ik mee
met de pijn
van al die levens uit het lood
dan sla ik dicht
om het verdriet
de bange vragen zonder antwoord
om verloren dromen
om het verlangen
naar vrede in onze dagen
om dat verdriet
afgetekend tegen het licht
dat…
Gedicht
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.973 Zo ook gaat de geliefde
Mitri Karamasoff
dood
Ons op de schouders
valt nu laat en schuin de schaduw
des Iwan
Om het lijden dankbaar worden
en schijnbaar blijde
het scherpe vechten van spin en bij
verbeiden
Soms reeds is schoon mijn hand gesloten
alsof er geen verlangen
over mijn vingers
lag
Het is een verre weg
naar…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
Mijn wonderlijk uitzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Met jouw omarming in het donker
leven mijn gedachtes over het land
terwijl je schaduw over mij waakt
in het maanlicht tegen de wand.
Met jouw streling langs mijn hals
meet ik de intentie van de realiteit
gedurende jouw glimlach naar mij
beleef ik hoe je mij altijd hebt verleid.…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 Rakelings schijnt de zon haar warmte
langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.
Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1997.…
Valse echo's
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
567 knip maar
met je vingers ik ken je
lichaamstaal in subtiel gebaar
altijd zal ik jou beschermen
ook als je blik
wordt gedwarsboomd
door onverlaten in hun
boosaardig perspectief
en je lach in haar
hemelse reikwijdte
wordt geblokkeerd door
schaduwen van valse echo’s
daar waar
je tranen vloeien
zal ik ze drogen en zorgen
laten vervluchtigen…
Verlegen schaamrood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik speel
met licht
op je gezicht
laat schaduwen
dansen in nog
onbekende kansen
altijd was er
contrast dat alles tot
zachte proporties bracht
in dat vage schijnen
konden er ongezien
zaken verdwijnen
nu uitgelicht
laten liefde en pijnen
hart en ziel verschijnen
kon je gezicht dromen
maar de realiteit
geeft een andere kijk…
In wederzijdse dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 ik heb nog
achterom gekeken
hoop dat schaduwen
toch niet zijn meegegleden
de stille openheid
van ons contact is het
contract dat wij zijn
aangegaan in ons bestaan
altijd breekbaar in het
hectisch manoeuvreren
niet voor grenzen maar
om de ruimte te proberen
een enkel woord
of klein subtiel gebaar
is soms niet genoeg om
misverstanden…