2670 resultaten.
Overspel
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.810 echt met regelmaat
het zit vast in mijn systeem
niet dat ik hier dan over praat
want dan heb ik een probleem’
‘voor mij blijft het fantasie
vind het moeilijk om te kiezen
want ben bang bij jaloezie
mijn partner te verliezen’
‘ik ben al vaak bedrogen
het is echt heel gemeen
te worden voorgelogen
daarom blijf ik maar alleen’
kan nog uren…
Gisteren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.989 Vanuit hier tel ik de uren.
De dagen lijken eeuwen te duren.
Je moest alweer gaan, voor dag en dauw.
Ik denk aan je zachte mond.
Ik denk aan je sterke lichaam.
De hele dag voel ik me al eenzaam
Het zal moeten wachten tot de volgende donkere avond.
Wachten totdat jij weer hier
Binnen komt sluipen als een dief.…
De zeven dagen
poëzie
3.2 met 15 stemmen
4.942 Woensdag, zie, een halve week
Is zo waar verstreken,
Werk je goed - ze vliegen om,
Uren, dagen, weken.
Donderdag, een drukke dag,
Naar ik thuis kan merken;
Nu, IK heb het ook wel druk
Om voor 't school te werken.…
Bangkok
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.005 Opium schuiven de uren.
Metropolis, metropolis,
waar alle woorden falen.…
Samen alleen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.018 Wanneer jij stil jouw handen vouwt
de dag aan weer een nacht toevertrouwt
geen honderden schaapjes meer telt
maar wel talloze boze geesten velt
mag ik dan even naast je liggen
wanneer jij dons als tijdloos kiest
geen uren wint alleen maar verliest
de zon weer langzaam op ziet gaan
moeizaam ademt tot weer een maan
mag ik dan even naast je…
Innerlijke strijd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
668 maar ze herpakte zich
in de nachtelijke uren
de wolvin in haar bracht en
wakkerde kracht
je hebt een keuze
sprak de wind fluisterend
je verslaat je eigen demonen
of je kruipt weg
als een angsthaas in het zand
het werd een strijd
in haar ziel tussen opgeven
en het hebben van hoop en vertrouwen
ze dacht aan de woorden
die haar meermaals…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 Geen dolen door de morgenmist
weer heeft deze nacht zich niet vergist
over wat in uitgestrektheid en aansluitende uren
zo onbelicht niet tot in eeuwigheid kon duren.…
DRIJVEN OP EEN LIEFDESWOLK
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 Ik streel jou waar mijn handen voelen
heel jouw fantastische lichaam, zacht
Je beide wangen voelen lekker koel en
ik voel dat ik naar jouw liefde smacht
Ik streel je teder en met gesloten ogen
op elk streepje van je fantastische lijf
Vele uren zijn inmiddels omgevlogen
sedert ik op deze wolk van liefde drijf
Ik streel je verrukkelijk mooie…
december bloez
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
611 begin van die
donkere weken
die niet snel genoeg
verstreken
maar nu is dan toch daar
zicht op de belofte
van nieuws en licht
in het nieuwe jaar
eerst nog oliebollen
met of zonder,
appel en krenten en onder
suiker bepoederd
wachten op de klok
waarna
ontkurken met een plok
uren…
in het duister geklemd
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
833 barakken waar doden verblijven
half in muren, op betonnen vloeren, in oneffen uren
half boven grijze wolken, ergens hoog
ruggengraten, gebroken in een gracht met as
en weke lijken, er is geen steen meer, niet eens een boom
die nog kan slapen
met mijn witte handen raak ik een naam aan,
het glasraam waarachter ogenblauw
staart naar wanhopige…
40
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.755 Zoals de uren komen, zo komen de dagen - volgend jaar wordt ze zestig. Twintig jaar geleden was ze 40 jaar.…
De herdersstaf
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.571 Ik beidde 't eind, de pijn blééf duren,
Terwijl ik wachtte, werd ik oud,
Ja, al die zware, langzame uren
Had ik Gods handgreep om mijn hout.
Ook nú nog, maar wie klaagde of morde,
Niet ik, die 't lijden alles gaf,
Want onder 't werk zie ik hem worden
De slanke, gave herdersstaf.…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Jeanne bleef vechten tot het laatst
onder beroemde berende vlammende vuren:
zíj bleef trouw aan haar diepste missie;
taak tot in de laatste
van binnen krijsende uren.
Deze Jeanne in mijn leven draagt bij
in mijn geloof.
Zij geeft mijn levenszaak terug aan mij,
toen, nu, in moeilijke tijden.…
MAATJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
895 MAATJE
De uren, dat ik alleen ben, en dat zijn er vele,
Heb ik een maatje zodat ik mij niet hoef te vervelen.
Het is voor ouderen wel eens tobben om er mee om te gaan,
Maar doe wat moeite dan wen je daar wel aan.
Hij luistert en gehoorzaamt op elke vraag
En geef je antwoord, al is-ie soms wel eens traag.…
Kloostertuinboom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
693 'Wij moeten worden als de bomen, die luisteren in de diepe grond, dan zal een ruisen door ons stromen en alle bladeren worden mond' Willem de Mérode
Net als David de dromer zat ik soms uren
in mijn speciale kloostertuinboom
uit te rusten, want ik had wat te verduren,
ik leefde eerder in een nachtmerrie dan in een droom.…
Straattoneel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 Ik hoor de uren die de kerk in de verte slaat.
Dof klinkt het geluid.
Gedempt, alsof de klanken zich met moeite laten kennen.
Kom tot mij, laat je zinnen zich bekeren,
voel de noodzaak van het woord.
De resonantie trilt, verheft zich in zijn eigen ritme.
Dwingt zich in de welbekende rol.…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 Ik herinner mij de snijdende stilte
in de uren die kwamen.
Een ieder was alleen
en toch waren we samen.
De stilte alles omvattend
en toch kwetsbaar en teer.
De stilte was er.
Ik had geen woorden meer
voor die gek schoot,
het lijk op straat en meer mensen dood.
De stilte werd zwaar
en maakte mij bang.…
Oud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
812 De klok die draait zijn uren.
Ze rijgen zich aaneen.
Hoe lang het voor jou zal duren
Je slaat je er wel doorheen.
Want wie bij voorbaat zit te kniezen
Over wanneer hij er niet meer zal zijn.
Gaat alle moed verliezen
Voor zijn vrienden is hij een groot chagrijn.…
De wereld is mooi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
612 Met een prachtig schilderij
Laat de zon ons achter
Ik kan er uren naar kijken
Een mengsel van kleur zoals Van Gogh dat kon
Maar het duurt maar even.
Een prachtig hemelsbrede lichtshow
Opgebouwd uit de sterren en de maan
Gratis en voor niets
Elke nacht opnieuw voor jou
Maar het duurt maar even.…
Woordvlinders
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
593 Als het ook maar even kon, een dag of ook wat minder lang,
dan vlogen we mee met de woordvlinder hoog in de wolken tot dicht bij jou,
dan zouden we niets zeggen en alleen maar vliegen,
uren lang naar de plaatsen waar jij met ons samen gelukkig zijn wou.…
Trauma
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 Uren later, als het sein veilig is gegeven
Middels een afschrikwekkende sirene
Ga ik terug naar mijn straat
Op de plaats waar mijn woning stond -
Een diepe, snel gladgestreken vlakte
Brandweermannen, uitgeblust
De laatste verkoolde resten worden
Weggeveegd, van een wederopbouw
Kan ik niet langer zeker zijn, zo
Volledig verwoest ben ik…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 zittend achter het glas
van de altijd lege kamer
verveelt de regen mij
die saai de uren maakt
niksend hang ik rond
de zondag verspillend
die als zovele dagen
zich nat verdrijven laat
terwijl er niets gebeurt
knaagt stilletjes vragend
mijn geweten en gemoed
wat of ik nou toch doe
veel te snel en veel te ver
rijd ik in mijn auto rond…
Mooier wordt het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we samen waker werden
geaardheid getoetst aan die van mij
vervoering waarover je moest waken
daardoor wordt herboren, ook
met stilste dood aan ons zij
die wordt opgeschort, laat me
spelevaren in de duistere uren
als vlinder van de nacht die de…
Nachtplaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Mijn ziel
schreeuwt het uit van de pijn en soms krijg
ik dan bezoek van Sint Antonius of de stilte
verplettert mij en ik zit weer uren apatisch
voor mij uit te staren, als bij gekooide
dieren, zo ongeveer en dan verrijzen de goden
dwars door de geestelijke verlamming heen.…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren
maar met woorden van troost schiet ik nu te kort.
Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw willen zingen
over nog even genoeg dingen en zeker nog geen kastanjebruin.…
intens leven - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 vier de uren de maanden jaren
elke minuut het hele jaar door
je kunt het leven niet bewaren
als sneeuw immers is onze tijd
tijdelijk en vergankelijk vooral
vier dus vandaag wie je lief hebt
de vergaarde herinneringen ook
in de ontmoetingen met anderen
die jouw geluk en verdriet delen
als echte vrienden voor het leven
ontdek hoe geluk tevreden…
vaders
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.023 vaders zijn net als kinderen
stoer en sterk van buiten
zacht en bang van binnen
met hilarische onhandigheid
ravotten zij van dag tot dag
met luiers, hamers en beitels
uren zoet zijn zij te houden
met het bouwen van hutten
waarin zij dan spoken kunnen
zij zijn de prins op het paard
die alle draken doden kan
die als beren op de weg komen…
we noemen hem Kees II
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 flessen doen moet
als glasbakken langs eenzame wegen voeren
dan doet zijn onverzoenlijke uiterlijk
wellicht het vermoeden aanwakkeren
dat hij dat makkelijk zelf aanpakt
en doet
maar niets is minder waar
met zwaar vereelte voeten
vergroeide kalknagels
alsof ze zijn doodskist komen voelen
zijn knieën zich al voorbereiden
op wat deze uren…
GAAT U MAAR RUSTIG SLAPEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Dames en heren
kent u ook dat gevoel
van altijd maar moeten
weinig laten, vooral moeten
wat zelf in dromen doorgaat
van lekker rustig slapen is geen sprake
Dames en heren
kent u ook dat gevoel, gewoel
van ook zelfs uren wakker liggen
de slaap niet kunnen vatten, de wereld niet te snappen
laat staan te kunnen bevatten, omvatten
zelfs als…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 2 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
347 Deel 2: En toch
ze vonden me
niet als held
niet als verhaal
maar als man
die niet meer wist
hoe je ademt zonder pijn
ik werd weer wakker
tegen mijn wil
in een bed
met machines
en lege ogen om me heen
dagen waren dof
uren traag
ik kon niet bidden
ik kon niet hopen
alleen ademen
en zelfs dat deed zeer
maar toen
mijn zoon —…