Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68378):

Ze wonen hier ook in de schemering

En al is 't nu kil grijs ,klinkt melancholie als wijs,
ik glunder heel vaak hoe ik ook hen heb liefgehad
ze glijden heel vaak onverwachts binnen omdat
ik ontroerd was door hun "zijn" op mijn levenspad.

Dan denk ik weer aan een peuter die ik zag,
stil met bladeren spelend met zijn dunne das,
de herfstwind vloog af en aan om zijn oren
andere kinderen en mij kon hij amper horen.

Hij zat ook graag in bomen en de bosschage
je zag op zijn gezicht 'n lach als blijere collage.
Weet in gedachte maak ik in de herfst vaak die trip
dat ik eventjes naar de frêle momenten terug wip.

Al ben ik zelf ooit geboren aan een eikenlaan
die overleden leerlingen uit mijn leven bestaan,
ik zie ze vaak terug in zomerdagen van 't leven
met de waarde die steeds die kinderen me geven.

En al is 't nu kil grijs ,klinkt melancholie als wijs,
ik glunder heel vaak hoe ik ook hen heb liefgehad,
al is 't nu kil grijs, melancholisch als wijs dit als ding,
ik koester die gevoelsherinnering als 'n gouden ring.

©20-9-2018

... Uit de serie: mijn beroep ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 23-09-2018


Geplaatst in de categorie: filosofie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 30 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)