6722 resultaten.
Luchtkussen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.320 het gezicht
afgewend
geen lipstick
en kussen
in de lucht.
Sommige vrouwen
zelfs moeders
zelfs zussen
Emancipatie,
arrogantie,
de koele yuppentijd,
een kil “fin de siecle” ?
of heeft het van doen met stand
een gevoel van verbeelding?…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 ik schenk me een glas water in
maar ik wil zwemmen in de zee
ik steek een enkel kaarsje aan
maar ik wil kijken naar de zon
ik slaap graag later in
maar sta vroeg op, gedwee
toch wil ik dagen verder gaan
dan de laatste droom die ik verzon
tastend naar een peertje licht
smachtend naar een druppel vocht
maar het blijft een stom gezicht
als…
Respijt van de schemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Geklop op de deur,
geluiden zonder gezicht.
Maak je ‘m open
of hou je ‘m dicht.…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 ik schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Psychiater op vier benen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 voorgeschreven
Niet meer in staat is
Mij te bereiken over
Die verre oceaan van
Totale onbereikbaarheid,
Als gedachten die eerst
Met me op de loop waren
Gegaan onzichtbaar aan
De einder zijn verdwenen,
Is het uitsluitend nog
Jouw schitterende kop
Met prachtig glanzende
Ogen die mij geholpen
Door een flinke lik
Over mijn gezicht…
Ziel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
524 Levende vleugels in het gruis
de dood op één wiel
heuvelopwaarts nog wel
het gezicht is van leer
de helling ligt bruin versleten
in het licht van de geschiedenis
de kringloop is een kruiwagen
vol vage levensresten
niets gaat verloren
dat onvermijdelijk terugkeren tot stof
rolt tergend onvermijdelijk
en beeldvullende uit
alles vergaat…
zonder geluid
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
782 het zwijgen waarvoor ik zwicht
jouw gezicht in 't lange licht
het is waar het leven om vraagt
vaak door schaduw vertraagd
wollen weemoed heeft ons omhuld
wij tweeën, rond hals en honger gekruld
dat is wat het leven geeft
bloesems, bomen, een strik
jij, mijn liefste, en ik
onmogelijk om niet te horen
wat diep in ons werd geboren…
Foto in zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost een hoop
Zij kijkt je recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt zij mij…
Gerekruteerd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Wie zijn jullie dan
Vraag ik me af vandaag
Jullie die getuigen
Van mijn leven zijn,
Die zien dat ik besta
Zonder dat ik mezelf
Nog zie - jullie geven
Mij mijn identiteit,
Mensen met een naam
En een gezicht zijn jullie,
Zorgvuldig door mij
Gerekruteerd tot mijn
Vriendenkring -
Die mij wel zien
Waar ik mezelf
Al lang uit…
masque
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 dit gezicht verstopt zich
niet alleen geloken ogen
als waarheid achter deuren ligt
waar dood al heeft gewogen
het verzet schuurt
tegen gas, de galbult van de nazi’s
in hun jeuk om wat zo anders was,
dan levitaties van gevoel
voor even veilig voor verraad
maar kwaad is al geschied
de vijand ziet jouw angsten niet
maar slechts een masker…
schrijlings
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
533 Ik koester je,
mijn liefste,
schrijlings genesteld in mijn schoot
drink ik verliefdheid uit je mooie ogen,
streel je gezicht
met vlinderende vingers.
De glooiing van je rug
ligt soepel in mijn arm,
de knusse welving van je borsten
tegen me aan gedrukt.…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
ANTIOPE EN JUPITER
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
475 Haar gezicht beschaduwd
Doet zij maar alsof zij slaapt
De toorts kan nog altijd gaan
Branden nietwaar?…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Achter een glimlach verscholen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
585 Een grote glimlach op het gezicht.
Achter een glimlach verscholen, leven met valse dromen.
Voor de buitenwereld een gelukkig leven, van binnen heel onzeker.
Een tweestrijd met zich zelf levert. Met een glimlach door het leven.
Een schild door het verleden gegeven.…
Heimwee naar hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Gedachten die zo graag
Op reis gaan, naar verre,
Onbestemde oorden, waar
Het allemaal anders is,
Weg van de sleur
Van alle dag -
Maar zodra het eerste denken
De voordeur achter zich
Heeft dichtgeslagen, een frisse
Wind in 't gezicht hem raakt,
De mens blijft toch een gewoontedier,
Begint al het terugverlangen
Naar 't bekende…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 De nacht overheerst het blauwe uur
dikke druppels overspoelen mijn gezicht
een zwarte wolk vol tranen van verdriet
verdrijft haar unieke laatste stralende licht.
Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
Dementie in een spiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 Vertrouwd komt zijn gezicht mij voor
en met zijn smile van oor tot oor
lijkt hij mij een wat rare kwast
als hij naar zijn oorlellen tast.
Zijn bewegingen, niet meer zo vlug,
als hij dan wuift en ik wuif terug.
Traag krabt hij aan zijn rechterwang,
ik aan mijn linker, doch niet voor lang
want plots draait hij zich peinzend om.…
40
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.916 Het gezicht van mijn geliefde?
Wat zal ik horen?
De fluistering van haar stem?
De laatste tik van de monitor?
Wat zal ik horen en zien?
De lippen van de verpleegster?
Het kuchje van de dokter?
Horen en zien zullen me vergaan
als de rukwind van de dood
me van mijn adem berooft.
En mijn woorden?…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend licht de blik
van ogen in een speurend gezicht…
Chocolade
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.129 en wanneer men klopt op de deur
van mijn cultuur en taal, mijn gezicht
zielloos naar de hemel blijft gekeerd,
niemand dan alleen mijn afkomst
heb gediscrimineerd?…
Ondeugende schijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 je ogen smeulen
lijken te heulen met
de vlammen in het vuur
die dansen
wenden en keren in
elkaar eindeloos begeren
soms vonkt er een
ondeugende schijn van
wellustig zijn op je gezicht
in dat subtiele licht
krult onhoorbaar zacht
je diepe donkere lach
waar warme vingers
woordloos zinnen schikken
die beginnen met beminnen…
Nog kleurt de woestijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 geesten zich wreken
op hen die hun laatste
rustplaats hebben verstoord
vermoord is de
eonenlange stilte
vernield zijn de zuilen
en poorten van de stad
die eens het centrum van
cultuur en beschaving was
nog kleurt de woestijn
maar de winden huilen pijn
om wat verloren is gegaan
aan schoonheid en kracht
zij strelen het beschadigde gezicht…
Wakker worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 ik word wakker
in een plas van ‘s werelds bloed
niet ’t jouwe noch ’t mijne
al voelt het hartzeer intens
kan het nog harder
nog dieper, nog dichterbij
breng de wapens naar de zee
en zet je neer op het zand
voel de wind op je gezicht
keer terug naar de kern
daar waar ’t ooit begon
in liefde…
Als epiloog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
477 ontluisterend
is de klap als er
wordt gezegd dat je niet
meer past in haar bestaan
je valt pardoes
van eigen trap die je
uit vage beelden in
elkaar geknutseld had
de doos met dromen
kan weer dicht
slechts een enkeling
is moeizaam uitgekomen
en dan nog
in het verkeerde licht
want haar gezicht heeft
altijd boekdelen gesproken…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Nu de dagen jouw voorbij gaan
in een huis zonder fundament
typeert jouw gezicht in onrust
waar in jezelf niet meer herkent.
Begin van de dag als zonnestraal
zoals een hemelpoort opent
voor een grenzeloze eeuwigheid
zijn mijn emoties het sentiment.…