3936 resultaten.
Eikeltje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
987 In het bos stond een boom
Met zijn takken wijduit
Liet voor het dier
Zijn eikels vallen als buit
Het dier zo fier
verzamelde en verstopte zijn voer
Voor de barre wintermaand
Hij moest hebben een heleboel
Voor zijn knorrende wintermaag
Het ene vergeten eikeltje
Wachtend op regen en zon
Om dan te gaan groeien in het bos
Tot een grote volwassen…
ik dacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.204 ik dacht,
verdomd ik dacht
dat deze werkelijke pijn
me iets zou leren
over wie ik eigenlijk echt ben
en hoe de wereld om mij heen
voor even onbelangrijk zou zijn
dat in die eenzaamheid
vertrouwen groeien kon
ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks
rustigs terug zou kunnen zien
los van oorzaak van gevolg
kon voelen wat het was
dat…
het extravagante zie ik dansen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.899 ik vouw je open
en verklap applaus
dat jaren heeft gezwegen
je bent te lang een kind gebleven
je kiest in anders kleden
onderscheid, het extravagante
zie ik dansen in je lopen
het joyeuze wordt je keuze
je stijl is nu de bloem
van jaren groeien en verzorgen
je keek en dacht naar later bleek
je hele leven al aan morgen
je breekt muren…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven
tot het laatste vuur
wegzinkt en de schimmen
in het donkere uur
groeien…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
Jeroen (autistisch)
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.641 Ontdekken hoe ik jou moet sturen,
om zorgeloos op te groeien
en tot een man uit te bloeien.…
Dank aan de kinderen...
hartenkreet
3.1 met 34 stemmen
13.289 Dit is een ode voor onze kinderen
Volwassen mensen zijn het nu
Samen hier bij ons opgegroeid
En nu elk een waardevol individu
Toen ze klein waren zorgden wij
Zodat ze door konden groeien
We hebben er zo van genoten
Dat we ze op zagen bloeien
Ze laten ons delen in hun leven
Hun warmte en liefde zo puur
Wij genieten van hun openheid
Tussen…
ad inferos
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.348 een seminarist daalt
met amos af naar de rust
van eeuwenoude doden
hij toont terloops
wat brosse beenderen waarboven
bloemen groeien naar het licht
hij haalt een vogel naar voren
een tak een christusmonogram
een kandelaar met zeven armen
zij zullen de ogen
zegt de jongen van achttien
opslaan in het paradijs
jaja mompelt amos…
Geduldig etmaal
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.429 Ik leg haar straks neer
op het kleed
voor die open haard
van haar
Mijn hart in de bloei
brengt een boeketje
liefde voor haar mee
Ga d'r zoenen
tot in de vroege uurtjes
woorden zeggen die
vertellen hoe ik
aan haar heb gedacht
vandaag
Mijn gevoel in de groei
boven de zevende hemel uit
in de wolken
Streel haar gezicht
geniet van…
Aftelwerk
gedicht
4.2 met 14 stemmen
9.744 Aftellen van ouderdom tot kind -
nog een zorgenkindje, oud geboren,
jonggestorven, moederziel verloren
in de hoop de het bijna ontbindt,
terwijl de dwaze nagels, haar en baard
blijven groeien. En maar knippen, scheren
al wie zich op tijd niet weg kan scheren
moet de bidder met zijn zwaluwstaart
van de dooddoener met varkenssnuit.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
Bottum up
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
955 Toen zat ik op zíjn stoel
legde zout op slakken
zette kruisjes in vakken
gaf volop ruimte voor persoonlijke groei
Met voorbeeldige gesprekstechniek
stond ik eerst serieus op zijn tenen
gaf toen lachend een schouderklop
Ik speelde hem de bal toe
(raakte net nog zijn schenen)
pakte hem terug en kopte in
Hij kon er mee leven, beloofde…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
Als een bries
netgedicht
4.6 met 50 stemmen
2.085 Ik heb je laatste adem gezien
mijn schat
misschien heb je besloten
jouw adem in de wind te blazen
mij straks in mijn verdriet als
een koele bries zal doen verbazen
dat jij het bent
misschien
om zaden te wijzen waar te groeien
hun bloemen prachtige kleuren bloeien
heerlijk geuren
zoals jij
misschien
stoeien vlinders straks zacht strelend…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Kans
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
3.262 Deze kans daar zat ik om verlegen
Nu kan ik beginnen met het spel
De kans is hier hij is niet groot
Maar hij is wel aanwezig
Onze liefde is nog niet dood
We zijn nog wel even bezig
Ook al is de kans dan heel erg klein
Een kans van 1 op 10 miljoen
Er is een kans en dat is fijn
Met deze kans ga ik iets doen
Een kleine kans die kan groeien…
Linnen woorden
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
778 dichterlijk vlak
ook wat beelden voeg ik daartussen
afwachtend of ze elkaar bereiken
of ze de woorden kunnen verrijken
en de zichtbaarheid kunnen plussen
het schilderen laat ik aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door je suggestieve zinsopbouw
laat de verf maar lekker stoeien
uit jouw kwast gedoopt in dauw
kan alleen maar schoonheid groeien…
Ochtendkreukels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
999 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgelezen woordjes fluistert
naast mijn nog slaperige hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
die met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 liefde je
niet langer brandt
nog is je stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente die blijft
ik wil nog groeien…
DE KLAPROOS
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.643 Grasgroene lippen
Groeien open tot
Een fluwelen mond
Van vuur.
Uit roze wolken
Dauwt een warme honing
Van likkende bijen
Die gonzen.
De klaproos ontboezemt
Haar bloedrode huid.
En dan volgen
Weer de golven
Van warme, dansende winden,
Die zachtjes gaan rusten
In een roes
Van een weeë,
Felle droom.…
sneeuwstorm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
691 vaak smelten de vlokken hier in hun val
soms klitten ze samen in de vuist van een kind
dat de bal kneedt, de stramme pop ziet groeien
met zijn grijns van kiezels, zijn krullenbol van twijgen
rond de middag al verzinkt hij
in een groezelige pap
vandaag volhardt de vorst
naalden van ijs driften rond
ik rijd met lichte voet over een spiegel…
Mart Smeets vanuit Turijn
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
967 het zal niet waar wezen
men ziet ze groeien
Mart blaast zijn gasten op
alleen W.A. van Buuren Ard&Keesie
bleken smeetsbestendig…
laat de lente komen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
924 Om onze lichamen te verwarmen
En onze wereld omarmen
Laat nieuw leven groeien,
En nieuwe bloemen bloeien
Het is genoeg geweest,
Winter onze kwelgeest,
Je kunt nu heengaan,
Jouw werk is gedaan
Je mag de staf overgeven,
Aan het nieuwe lenteleven.…
Klokhuis
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
1.319 klokhuis maakt appelvlees
daaromheen spant de schil
rond, noemt “Elstar”
laat zich eten hapsgewijs
slurpt, geurt rijk
verwachtingsvol
want bomen groeien door
in de buik, laten zich dragen
van heinde ver en terug
een naam verandert in avondfruit
de kern is een huis
door pitten bewoond
op de zuidelijke helling
van de hoge berg Jinjan…
Ik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Ik zaai wat niet zal groeien,
wat ik hark met mijn wimpers.
Maar ik sta nog stevig op 1 teen
en vertroef liever meer dan
6 miljard kaarten
dan de ene aas die me nog steeds
in krappe gedachtes laat kruipen.
Degene met perfectie als huid,
mijn inverse schaduw in
oogverblindend felle dagen.…
Ik plooi me naar je kreukels
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
892 je ochtendkreukels zijn me lief
net als je zwoele morgenstem
die uitgeslapen woordjes fluistert
in mijn nog nachtgevulde hoofd
met half ontloken ogen
zie ik lachrimpels groeien
en met vrolijke zijwegen
de kreukelzone vergroten
plagerig strijk ik ze glad
al duurt dat vaak maar even
zodra ik je een tel verlaat
trek jij weer in de plooi…
Je rode gloed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
731 ik heb
mijn hart gezien
de fundamenten
kloppend in hun groei
de boezems
kwamen later in
mijn jeugd volledig
tot hun bloei
zo ook de kamers
waar mijn schatten
naast de zorgen
veilig zijn geborgen
mijn donker bloed
heeft jou ontmoet
het samen ademen van
zuurstofrijk deed goed
jouw warmte
en je rode gloed
trok door mijn hele…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Zwom
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
576 Bedoel je jouw jaloezie
of die van een ander
het zijn twee wortels
aan dezelfde boom
bij de rivier liggen jouw kleren
ik dank je voor de vele keren
dat ik met jou zwemmen mocht
in de diepzee van menselijke emoties
ik groei nu verder tussen de verhoogde dijken
zal niet snel meer voor het monster wijken
en ja, ik hang mijn kleren in de hoogste…
In rood uiteengereten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 uiteengereten ligt het
oudjaar op de trottoirs verspreid
heb de handen weer geschud
zoenen vol beloften
weg gegeven op misschien
een keerpunt van mijn leven
de bloem die jouw stem
mij beloofde ik zag de
kleuren bloeien in je ogen
heb ik voorzichtig aangenomen
ver na twaalf zijn we
van de feesten weg gegaan
hebben de bloem en zon zien groeien…