34440 resultaten.
Een hart dat teder leeft...
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.939 Een hart dat mensen ziet,
zich laat beroeren,
hoe zwak de krachten ook maar zijn
en zelf niet dapper in de pijn,
maar ontoereikend,
ja ellendig.
Een hart dat mensen helpt
als bloemen bloeiend,
een lente die het al begroet,
die toch zoveel weer leven doet
al blijven ook nog
de kwetsuren.…
Oorlog
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.509 De droom is weggevaagd
Door het bijtend realisme
Van alledag
Het gevoel is verzwolgen
Door de pijn
Van de verscheurde levens
De dood is ingetreden
De ontbinding gestart
Het leven wordt geleefd
Door de idioten
Van strijdende partijen
En het jongetje speelt op straat
Het ziet de kogels niet
Maar mijn oren horen zijn schreeuw
Dan is het…
De horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
647 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden mulle
indrukken die gewatergolfd
wegspoelen naar de vergetelheid
van ongeschonden regels
die vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
wat is een gedicht (of net niet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 helemaal aan de ontvanger
ontvankelijk of geen weet hebbend
van des schrijvers problemen
gemakzucht plaatst mensen in een vakje
niemand neemt nog tijd voor zichzelf
laat staan, voor een ander
kostbare tijd vraagt niet om een pauze
en toch, sta even stil bij stille tochten
voor vervangend eigen verdriet
misschien dat u dan uw eigen ironie ziet…
het boek
hartenkreet
2.9 met 15 stemmen
1.504 Elk jaar komt hij op bezoek
met in zijn hand het grote boek
hoe komt het toch dat hij alles ziet
dat komt door zijn knechtje zwarte piet
die speurt als een echte spion
en loopt over daken en klimt over het balkon
piet vertelt dan alles aan de sint
het goede en kwade van ieder kind
tijdens een bakje koffie
met een stukje koek
schrijft de sint…
Huwelijksaanzoek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 Jelle ziet Ans.
Hij aanbidt 'r en vraagt 'r ten dans.
Onverwacht krijgt-ie 'n zoen
na de dans. Uit z'n doen
denkt-ie: 'Hemeltje, dít is m'n kans!'
Hij stelt voor: 'Treed met mij in de echt.'
De reactie van Ans is oprecht
en met toeters en bellen
verwondert ze Jelle,
als zij 'Dank je feestelijk!' zegt.…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 Beelden zijn een inspiratie
te overpeinzen, te bedenken
wat er is dat je ziet
en wat het met je doet.
Trillend met mijn handen
duw ik mijn pen op wit papier
kan ik wel omschrijven
dat, wat er nu in mij omgaat?
De zee aan het strand
waarop een uitkijkpost staat
het lijkt zo verlaten
maar ik voel me er zo thuis.…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 als de wind die speels
haar adem op de zomer legt
bewegend, zoekend naar plezier
als de zon die
hoopvol door de wolken schiet
en in alles toch weer warmte ziet
daar
en hier
verlangen
een woord
zo voelbaar in mijn hart
als dauw zo breekbaar
zacht, en teer
en als de dag
haar licht verliest in zwart
leg ik mij
in haar mantel neer…
Ganzenbord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 ik kriebel mijzelf eens vaker
dan begin ik vast te lachen
al het jaren stof verzamelen
van ernst en dagelijkse plicht
mag echt wel eens verwaaien
de dood speelt met ons mee
ziet ons boompje wisselen
het liefst doe ik het met vreugde
al valt wel hier en daar een traan
pion ben ik op het levensbord
wie rolt toch steeds die dobbelsteen
is…
Duogedicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
959 Dit gedicht
is tweestrijdig
zonder dat
we overdrijven
En het verlicht
altijd wat
om te beklijven
Jouw rijmen
vind ik
nogal gedwongen
Doe ik dus niet
aan mee
Heeft me nog
nooit bekoord
Zoals je ziet
voldongen
met twee
heeft altijd één
het laatste woord
Dat stoort me
buitenmate
Al ram ik
deze keer
op rijm
het slot
door…
Lijdensstrijd
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
700 O God, laat mij toch geloven
dat wat mij ook kan gebeuren:
U ziet op mij van boven.…
Lichtjaren
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
613 Gedacht, verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij liggen
tussen Draak en grote
Stier, maan verlichte
planeten, belichaming
van verbeelding, wat
een mens in sterren
ziet, lichte schil uit
het stof van alledag
zal door tijd worden
vergeten en anders niet,
dromen naast onszelf,met
elkaar door lichtjaren
van schaduwen en
vertier…
Relikwie uit overlevering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 toebedeeld
kleur structuur en
kneedbaarheid zijn
ingrediënten voor je leven
je spatelt vormt
strijkt en plakt erbij
eraf al naargelang de dag
soms snijd je weg
wat overbodig is geworden
bewaart restanten in herinnering
zet aan wat in
de mode is gekomen
een relikwie uit overlevering
in dit levensbeeld
gebakken door de tijd
ziet…
Oliezee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Een man staart,
meewarig,
in hetzelfde stukje zee,
maar ziet nu regenboog na regenboog.
Zijn blik al op de oppervlakte gevangen.
De snorkel van de snorkelaar
al voor het spuug en zilte water,
in het vet gezet.
De televisie ratelt door;
Ik ga naar bed.…
Onmacht, de ware macht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
641 iets dat alle
leven omlijnt door slechts te zijn
zoals het is geschapen
vluchtige verschijningen, het speeksel
van een kus, niets meer dan onmacht
is de latente houding die de foetus aanneemt
telkens wanneer het buikgevoel wordt
geraakt door de ledigheid van handelingen
geen zwartkijker, maar een vergezicht
die in de kraters meer leven ziet…
zwart hart
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
1.836 ze kijkt
en ziet
haar weggegeven hart
dat voorbij vliegt
donkerpaars
bijna zwart
door de overvloed
van verdriet
ze zwaait
dag lief hart
het ga je goed
ik laat je gaan
tot waar de hemel gaat
waar jij
nu staat
laat je zelf binnen
ga dan
ga nu
opnieuw beginnen
herinner mij
zonder smart
en open je
open je hart…
slaap
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
918 ik droom jou
rode bladeren
in de wind
surreëel
tegen het wit
van de lucht
als vogels
die kwetteren
in de herfst
alsof het zomer is
verdrijven ze
het blijvende gevoel
de diepe tonen
gekerfd
in een hart
gespleten door
tegenstrijdigheid
tegen de tijd
dat onze tranen
zijn verdampt
ben jij
nog hier
en ziet mij
zoals ik ben
als…
Maria zingt in gouden avondstond
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.717 Gelukkiglijk, dat ziet ze niet,
dat is voor later.…
geachte confrère
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 zie hier het bewijs
want zoals u ziet
is dit gevaarte onderhand
al grijs bejaard en is het spek
verhard tot steen
mijn cliënt hier in deze stoel
schudt zijn hoofd en grijnst
mismoedig daar de fondant
zijn gebit naar
een zeker gebod verwijst
hoe minuscuul is het feit
dat bedrog geen wijsheid kent
en dat uw betoog als een fuga
de getuigen…
de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 Of die je zelfs nooit meer ziet.
Een tijd om te gaan.
En morgen weer op te staan.
Om ’s avonds weer te gaan slapen.
En s’morgens weer op te waken.…
wat er rest van zoete dromen
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
858 de vogel vloog naar onbekende landen
bracht hem haar liefste dromen mee
naar waar zij hopeloos verzandden
in liefdesvuur dat hij verbrandde
aan 't eind van het bal-masque'
en later van de schok bekomen
zit zij gespalkt weer aan de oevers van haar zee
zij ziet de aller-wildste stromen
en wat er rest van zoete dromen
dat fluistert zachtjes…
Hoe dor ook nu nog alles is...
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
559 Hoe dor ook nu nog alles is,
de lente zal toch eens gaan komen;
je voelt aan het groot gemis
en ziet het aan de zwarte bomen.
Er is geen dood zonder herleven,
geen hunkering die enkel wacht;
want alles is met al verweven:
het voorjaar met de winternacht.…
Weinig woorden.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
908 De zalm zwemt kalm
hij ziet nog niet
de beer die weer
hem straks vangt
dan hangt och arm
de zalm aan zijn poot
zo dood.
Eten of gegeten
worden, maar
alleen naar behoefte.
Het is menselijk
geboefte,
dat overmatig wenst
en dood ongewenst.
Uit bloeddorst
of geldelijk gewin,
wat is de zin
van dit bestaan
van alle
luister ontdaan.…
Een storm van zand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
603 Over de donkere velden in mijn geest
loopt een man met dichtgeknepen ogen
in een storm van zand
Zijn gezicht rood en verbrand
In de verte ziet hij het zoveelste licht
vijf zonnestralen op zijn gezicht
Ogen verblind door zand en felle straling
wat ontneemt hem zijn openbaring?
Verward vraagt hij zich af
hoe ben ik hier beland?…
Vermoeiend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
521 bezig zijn met in te vullen
zorgen maken en dom lullen
argwanend leven, dag en nacht
zoveel tijd aan niets besteden
valkuilen, gebroken treden
wat vermoeiend
al dat denken
om te zien
en aandacht schenken
hoe men nu weer naar jou kijkt
over je denkt
en wat men ziet
terwijl het toch zo simpel is
stop ermee
en doe het niet!…
Beursgevoelig en seksbelust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 Hij ziet 'r met knipogen kijken.
Op haar zijn z'n zinnen gezet.
Hij geeft 'r voor schoonheid een tien
en denkt: 'Ik wil met 'r naar bed.'
Het is aan z'n wipneus te zien.
Minvermogendheid zit 'm niet tegen:
het is voor de rijkaard een zegen,
dat hij deze schone vanwege
z'n knip tot een wip kan bewegen.…
DE TROUBADOUR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.044 Hij reist van burcht naar kasteel
muziek is beter dan het leeg gekrakeel
het levenslied vertelt al heel lang
ervaringen voor hun eigen belang
soms overstemt geroezemoes zijn gezang
men ziet niet het verborgen belang
men is niet geïnteresseerd
begrijpt niet dat men er van leert
misschien is het tij te keren
en kan men zich tegen…
vervreemding
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.716 alsof een ander
in mijn lichaam woont
en ik vanop afstand
de boel in de gaten hou
ik ben er wel
maar toch ook niet
en niemand die dat ziet
weg willen
toch blijven zitten
als versteend
antwoorden
op automatische piloot
mooi kader, lekker eten
neen dank je geen trek
iedereen is druk
niemand is zichzelf
maskers op en lachen
volgend…
Nee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Het woordje nee
daar zit ik zo mee
het accepteren
huilend proberen
want nee moeten zeggen
is je grenzen verleggen
gewoon omdat je lichaam weigert
in je hooft het allemaal steigert
van woede en verdriet
de pijn die men niet ziet
weer een stapje naar benee
het antwoord moet en het is nee
sorry, er komt een hele dikke traan
ik weet even niet…