5346 resultaten.
Sergey Khachatryan
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
589 plaatselijke Sinfonietta
is één en al stilte
net zoals het publiek
Hij kust
zijn Stradivarius
uit 1702
Zijn liefde in zijn nek
Pernambuk in zijn hand
Het woeste geweld op de snaren
doet paardenharen knappen
Met zijn viool is hij één
Een grootse emotie
Hij komt in mijn ziel
Ben niet meer dezelfde
Hij ontvangt het applaus
de man van pas…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
grijpbaar geluk
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.393 gelukkig zijn
leek zo moeilijk
nu weet ik pas
hoe kinderlijk
eenvoudig hier
je beleeft het
soms dagelijks
in simpelheid
zonder dat je
het echt beseft
snel likje van
smeltend ijsje
verdwaalde noot
uit open raam
lievelingslied
een zonnestraal
op winterhoofd
een bloem die bloeit
knipoog van jou
er is zo veel
focus anders…
Gezellig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
845 Tegen sluitingstijd van de kroeg
Dan vraagt de kastelein aan mij
Hou je nog van Haar ben je nog wel blij
En ik ook niet meer fris
Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is
Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen
Soms vraag ik haar om een poosje buiten te gaan spelen
Want wennen doe je nooit aan zo’n stem
En steevast zeg ik haar, pas…
verdriet van een kind.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.063 Dat begreep ik later pas.
Iemand waar ik veel van hield
moest ik missen...
En kon er alleen
maar naar gissen
waar hij gebleven was
als kind begrijp je dat niet
En had toen veel verdriet
De gedachte aan hem
doet nog steeds pijn
Dat hij nooit meer
in mijn leven zal zijn.
Overlijden van mijn vader
toen ik kind was.…
jongen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 je speelde nog met vuur
het vlot was pas gezonken in het laatste uur
van weten, dat het leven lekt
langs veel te volle bermen en een witte zwanenbuik
wilde haren bleven dwars
ze wilden wel gekamd op hoofdhuid kleven
maar rust ontbrak in harde wind
en het losgeslagen kind
verroerde meer dan zeven sloten tegelijk
kijk
dit is waar ik bang…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Op-en-neer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 SLINGER
De slinger zorgt voor
opwinding en tegelijk verdriet
Van links naar rechts en
op-en-neer
Betrokkenen het
heen-en-weer
semi-en public
worden wij allemaal ziek
van
de slinger die echt
oprecht stopt bij gemaakte keuze
maar ook écht pas dan
kant-en-klaar
als klontje.…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.551 als je pas veertien wordt
gaat tijd niet vlug genoeg
je wil in zeven haasten
naar grote mensenland
't is nog een beetje vroeg
geniet maar van je jong zijn
van spelen en van sport
giechel, stotter, bloos
je mag nog even kind zijn
voor je volwassen wordt
blijf nog even meisje
spring maar in je touw
't duurt nog maar een poos
de tijd…
Jij sterft in mij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
922 Jij die niet alleen
Met Pasen maar elke
Dag wel in mij sterft
En samen met mij doodgaat,
Wakend de nacht van doodsangst
Doorbrengt, me door de dood
Heen vasthoudt en samen stervend
Tot nieuw leven komt in een
Leven dat echt is, waarachtig,
Waar niets gekunstelds meer aan is
En waar we samen drinken
van het water des levens
Gelouterde…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…
Opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Daar werd ik kennelijk voor beboet
want zoiets blijft zolang aan je klagen,
tot dat alles van binnen is uitgewoed
en eerst dan, zal ik er pas echt in slagen.
om met mijn vermeende zondenvloed
ook alle luchtkastelen te doen vervagen.…
Heerlijkheid, O Mechelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 neen, mijn lichaam
niet bestand
en zwicht ik
onder maagdelijk en
omgeslagen kant
geklost
door eeuwen heen
laat mij je
lippen kussen
langs de Dijle
en sleep mij
dromend over ijle draden
van je lieflijk hart
dan pas wil ik meten
met verleden, heden
en vooruitzicht, vrij zijn
in geweten als ik verslingerd
en gelijk eendrachtig
vastgenageld…
Weerspiegeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In jou zie ik mij
Weerspiegeld
Als jij daar bent
Constante stroom van esprit
Lachen diep van binnenuit
Wij spelen met levenslust
Dartelend over de toppen
Van jouw en mijn kunnen
Spitsvondig, elkaar te slim af
Samen opgenomen in zonlicht
Jij was weer even thuis
Nu pas het besef van stilte
Kun je zo eigen worden
met de ander?…
Het eerste touche
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
456 mijn onzekerheid streek
jij trilde al blijheid
bij het eerste touche
vormde langzaam klanken
vulde ze met volheid
door een krachtige resonans
pas later kwamen
de hoge tonen in
een esoterisch genieten
alsof in onze muziek
met zijn dialoog zonder woorden
liefde opnieuw werd geboren
wij hebben de melodie
van sterren gespeeld en het…
Een prijskaartje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 zorg
voor de medemens vergeten
participatie wordt nu voorgeschreven
hebben aan alles
een prijskaartje gehangen
om het bestaan economischer te vangen
wij zien geen ogen meer
maar vraag en aanbod
blikken haastig heen en weer
verdwenen is arbeid met plezier
targets tools en kennis
bepalen nu de rendementen hier
norm en waarden zijn passé…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 En nog maar pas een kind.
Gegrepen door een auto,
zo heet dat dan.
Geloof me, vriend,
de herfst duurt lang,
te lang voor mij.…
In stilte die strijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 je zwijgt
maar je handen
willen de leugen breken
die bij je blijft
ogen tranen
in onvermogen
om klaarheid te brengen
in stilte die strijdt
monologen hebben
andere sporen gelopen
in vaak passeren
zonder te keren
wissels zijn
niet genomen
om elkaar wat
tegemoet te komen
pas op het laatste station
vond ik jou op perron
we hebben…
Flarden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 pas op voor scherven van geluk!
wie ligt daar slap en levenloos
gebroken in zijn val? in 't lichaam
van geliefden zoekt hij een nieuwe
moederschoot; het ruisen van haar
bloed verstomt ons nooitgeboren kind
het zucht: aan mij ontbreekt elk levenslicht
ben ik door god verdomd?…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Reusachtige grootvaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 Nu we even oud zijn besef ik pas goed,
dat ik onverdiend veel geluk heb,
en dat mijn opa reusachtig is geweest.…
Buiten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Eindelijk
kunnen we lente
buiten laten staan
Binnen
waren we
in de maanden
januari en februari
pottenkijkers en mandenkijkers
waarin eerst aarde
met zand en turf
de bruin gebolsterde bolletjes
zonder enig durf
Ze lieten
zich pas gaan
als ik met de gieter
bij de vensterbank kwam
Nu blijf ik
uren buiten staan
en voed m'n ogen…
God en de wetenschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
615 allemaal overboord
Hij luistert niet
Alleen de wind kan het je zeggen
Of de vogels
In de lucht
Ondoordringbaar
God
Kan niet kapot
Blijft
Zijn stem
Overheersend
Bindend
Regerend
In alles aanwezig
Omdat men zoeken moet
Anders stopt het met het stromen
Van het bloed
Alleen als de wetenschap hem kan doen verdwijnen
Wordt de mens dan pas…
Het bloedvergieten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
642 Ze stierven pas veel later, in de armen
van hun maîtresse,
of na een ongelukkige val
in de badkamer.
Er zijn zelden minder helden
dan tijdens een oorlog.
Soldaten sneuvelen niet uit heldhaftigheid,
ze hebben geen keuze.
Wie de oorlog begon, vecht niet zelf.
Helden zijn er nauwelijks.…
Het tweede gezicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik wist de
donkere kant
van het bestaan
kwam pas
uit de schaduw
van licht vandaan
kreeg in
herkennen het
tweede gezicht
weet door wie
het meeste kwaad
wordt gesticht
onder deze zon
is het eerste
bloed gevloeid
geboeid door
afgunst en macht
is de mens verkracht
in ontkoppeling
van gelijkheid is hij
zijn medemens kwijt…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
Lisse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 je digitale foto
-je papa stuurde hem-
pas geprint
op printpapier
formaat A4
gekocht in de Colruyt
ik kijk je aan
jij kijkt me aan
je gezichtje zo stralend
mijn hart zo ontroerd
je knuistjes gebald
je ogen zien
je mond lacht
je weet
je bent
helemaal
Lisse
mijn leven loopt af
jouw leven vangt aan
beschermd voor altijd
met kracht…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Pas op: reken niet buiten de wind.
Klokjes en krokussen zijn er zómaar,
zorgen alvast voor een glimlach.
Een handreiking aan wie het ziet.
Tijd om dingen bij hun naam te noemen.
Overtolligheid in de ban te doen.
Volop puur te ademen.
Straks zal er weer een lach uitbreken:
de aarde is ook een aardige mop!…