Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

de smaak van licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
voorbij ver weggeschoven tijd danst een vogel in de zon hij schrijft zijn cirkels rond de morgen middag en de avondgloed die buiten blijft binnen, in de glans van kaarsen droomt nog alles dat beklijft zelfs als het sterft duren ze voort in ogen, oren, hart en in mijn woord een zoete zomermond…

duister verleden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
wie niet eerlijk leeft ( ver ) grendelt zijn ramen en deuren liefst dag en nacht beslagen spiegels zijn stil verhullen alle geheimen er klinkt nergens muziek geen stemmen of een innerlijke ? nauwelijks te verstaan gelukkig hebben ze luiken ramen en deuren zijn stevig vergrendeld hoorde hij daar iets ?…
fairouz8 augustus 2013Lees meer >

vaarwater

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
een slagschip vaart langszij in zeilen bolt de woede van een oud verhaal en dichterbij de kielzog van de tijd voor de zoveelste maal verdrink ik, in azijn geleden pijn heropent wat ver weg had moeten zijn ik slik en hik mijn woorden op nog even staat het zuur op kop in naar de waarheid streven…
switi lobi15 oktober 2013Lees meer >

De Sint moet weg?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Die komt toch van de Noordpool, is dat niet van ver buiten de grenzen dan?…
An Terlouw22 oktober 2013Lees meer >

Onthutst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
tolerantie lijkt ver te zoeken want de met de paplepel ingegoten haat smaakt bitter 'de vijand stinkt' zegt 't kind (dat ooit rein geboren werd) 'verjaag de vijand' zegt de man ('ze hoeven niet dood') hebben zij dan niets begrepen over liefde en broederschap daar samen (delen) onuitvoerbaar lijkt…
LadyLove27 november 2013Lees meer >

De natste buien

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
ik weet dat de natste buien al gevallen zijn vannacht kom maar met handenvol zon uit je al stralende ogen dans lente met mij op het eerste licht dat fonkelt en flitst in je haar met een hoofs gebaar nodig ik je uit je lach is ons al ver vooruit we bekennen elkaar in de prilste kleuren geuren voorjaar als liefdespaar…
wil melker23 februari 2014Lees meer >

Ik schreef eens

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17.798
Ik schreef eens op papier van lucht en alles wat ik schreef was lucht, en alles wat ik dacht, en toen ik naar buiten keek zag ik een kraai van lucht boven een bloeiende appelboom in het zonlicht naast een schutting, en ik hoorde iets scheuren in de verte, er werd moedwillig iets verscheurd ver weg, nu is het mijn beurt, hoorde ik zeggen, een…

Een helden epos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
een helden epos op papier hoe schrijf ik dat op een a vier het draait om macht klein tegen groot het rijk van geld en arm als de goot toch zal de underdog geprezen worden voor slagvaardigheid als de ander zich in het stof verbijt in dit gedicht is magistraal de wonder inkt waarmee het vers gloedvol drie d zal worden uitgeprint…

Schrijftafel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
Mijn pen is oud het papier gekreukt of ligt ergens in proppen met daartussen een oud gedicht flink ingedeukt mijn schrijftafel is mijn vijand eens gingen we samen de strijd aan nu liggen we mijlen ver bij elkaar vandaan ik zal de strijd verliezen omdat ik het juiste woord niet wist te kiezen.…

Pierrot-in-blik

gedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.473
Ach, de veer verroestte. En het meisje speelt niet meer.…

Een verdwaalde zucht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
ver weg blaatte een kudde tegen de lage avondzon zij grensde aan de stilteoase waarin ik mij bevond weldadig streelde het ontbreken van geluid mijn niet verwende huid intensiveerde zicht en reuk met een alert anticiperen een paradijs vol rust de wind droeg een verdwaalde zucht en de geur van schapen…

Sole meunière

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
terwijl ik wacht op eten heb ik een kijkje in de keuken waar twee koks bezig zijn het voedsel te componeren obers rennen af en aan de sommelier vult glazen eigenlijk is hij de gérant die ieder kundig aanstuurt de koks schelden hem tot rotte vis op mijn bord ligt verse schol…

Heimwee

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Ver weggestopt ergens. Goed verborgen zodat niemand erbij kan. Zelfs jezelf niet. Ik ga maar eens op zolder kijken. Wie woont daar ook alweer in al die dozen. Misschien iemand uit het verleden. Of misschien kom ik mezelf wel tegen.…

De buitenroos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
Die buiten gebaande wegen Zonder zorgende mensenhand Tot wasdom kwam, Tussen distels en stekels Haar pure schoonheid toont, Is weliswaar ver te zoeken - Maar het zoeken loont Als nooit te voren, Haar onovertroffen schoonheid is Voor eeuwig in mijn hart geborgen, En telkens als ik haar daar zie Word ik opnieuw geboren…
Bert Weggemans12 september 2015Lees meer >

het vee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
geschaard aan een groene tafel ver van wereldse roes graast het vee traag vertrouwd onder een hemel die hen behoudt het land waar ze zijn gevoed met eendracht van zware lijven het vee kent geen haast gras groeit als wolken glijden ze bewaren het evenwicht tussen beide.…

Oceaanschaduw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Het zal de liefde zijn geweest met indringende geuren en kleuren in verlangende lente zoals seringenbloesem op jouw bed nabij de zee en ik hoorde walvissen roepen, kilometers ver ga je mee hou je van me in geluiden van de branding alsof ik in de schaduw was van alles en het woeste schuim die voortdurende herfstnacht in de schemer…

Onafhankelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
Wat is het mooiste wat er is te zeggen wat je weet Om het gewoon maar op te schrijven wat je er van vindt Ik hoef geen rekening te houden of ze mij wel mogen of niet Mijn taalgebruik te ver gaat en ik het heerlijk verwoord Om eens lekker mijn mening te zeggen de zielige bitterheid om te wennen Maar daar waai ik over heen Het zout van een…
marianne16 oktober 2015Lees meer >

Petje af

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 714
wat is leeftijd wanneer het om gezondheid gaat ondanks het kraken en piepen moet alles eerst gesmeerd bij het ochtendgloren alvorens voeten glijden in gymschoenen veters zorgvuldig gestrikt het markeerstift-shirtje de avond van te voren nog gestreken om na een verse bruine boterham de deur te openen en haar te omarmen de draf kan…
LadyLove23 oktober 2015Lees meer >

Het begin

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
Zonder veren kwam ik ter wereld, maakte vleugels en vloog vogelvrij.…

Rehabilitatie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Uit- en aangevreten oe- vers worden versterkt basalt, beton; ein- deloos veel koppelstenen die zonder te kermen ons tegen wassend water gaan beschermen terwijl op elke walkant en ook op de stroom activiteiten elkaar overklassen door verschil in framing* daar een slimmerik het weet en ieder ander daardoor niet meer zwemt niet…

Gestrekt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 560
Verroest, ik hem mijn arm verrekt vast net iets te ver gestrekt kon niet bij wa'k pakken wou en verdorie, daar zit ik nou met een verrekt lichaamsdeel gelukkig maar eentje, dus niet zoveel maar 't is wat, als je iets verrekt voor hetzelfde geldt lig je gestrekt dan heeft verrekken niks geen zin meer maar daarover graag een andere keer.…

Zeilschepen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 705
Wat ik weet over zeilschepen is dat ze varen naar de hemelpoort door de wind en door regen zeilen bol op hoop van zegen naar een ver verantwoord oord waar de doden mogen slapen ze mogen altijd blijven slapen omdat schepen weer gaan varen wind in waarheid zal ontwaken edelmoedig eeuwig blaken.…

HERFST

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.168
In paarse weke huid zit ongemerkt een zwam verdriet verschilferd en verdord tot schaamte, het regent zwart en grijs met flarden groen van asfaltbloed, ver vuurlicht zonder warmte as een knipoog in gesloten huizen, de ruggen krimpen zat bijeen en leven als een afgevallen blad.…

Adres onbekend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
de kaart ligt nog altijd onbeschreven op tafel een balpen ligt in de buurt niet dat de inkt op is dat niet de liefde is nog niet ontloken van die verse, houdbare geen gekonkel noch gelieg de stilte overheerst verwondert zich het zonnetje lonkt nodigt uit tot verre wandelingen zij geeft ongezien ’n kaartje met daarin haar onverbloemde…
LadyLove14 februari 2017Lees meer >

momentum

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
het komt wel voor wat vaker dan voorheen dat ik uit de tijd geraak en in iets anders overvloei zeker ik ben dan genoeg heb binding met het al om me heen het lijkt of ik uit een spoed ontwaak de aarde draait niet meer maar ik vertoef nochtans in een surplace als een lichte veer, heen en weer, totdat ik vaak ongewild, voor even…

Buurt BBQ

snelsonnet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Bij de moskee gaan we ze flink ver(r)assen. Een zwijntje grillen tijdens ramadan. En ook een speklap smaakt best lekker man. Dat varkentje zullen wij eens gaan wassen. Zegt Aboutaleb: “Mij krijg je niet klein, ik lust ze rauw...vooral Pegida-zwijn!”…

Vaarwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 947
het laatste wat ik van je zag waren je korenblonde haren wiegend op het losse loopje dat ik zo goed heb gekend en met een bijna leuke ladder in je meer dan lieve nylons ging je aan het einde van de straat het hoekje om zo ver…

Dankbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Mens en dier niet ver van elkaar vandaan. Mooi is het, de natuur, zeker met zulke dieren. Een moment om te koesteren in de vroege morgen. Het geluk was ontzettend dichtbij. Dankbaar..... Foto Dick Voogd…
Dick Voogd18 oktober 2020Lees meer >

Gegroet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
ik groet je maar je hoort me niet ik zwaai maar je ziet me niet vastgeketend zit ik nu mijn benen niet meer willen ingepamperd in dat wat eens mijn luie stoel was zijn de veren duidelijk voelbaar al lijkt de stof als nieuw het vertellen aan dat ‘ie versleten is kan ik niet meer en aan wie kinderen zijn opgegaan in de rook van alzheimer…
LadyLove5 januari 2021Lees meer >

Ruimtepijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 472
ver keken je ogen in het heldere blauw waarvan de kou op onze huid tintelde en woorden al bevroren voordat hun tonen twinkelden de grootsheid van ruimte maakte ons klein gelukkig brandde vuur tussen ons een heerlijke warmte oase als deken van liefde tegen het verlaten zijn en ruimtepijn…