5783 resultaten.
Rozenbottels
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.350 Vuurboetsduin ontzie mij niet
wanneer ik hier uw ziel geniet
met ogen van een kind
dat droomt van overzeese buren
van lantaarntjes op zee
in wat het Vlie hier achter liet
in kokkels van verdronken land
die dreven op een zeemanslied
waar ik als kind U nader riep
met moeder, zusje, vader liep
over dit land van Stortemelk
waar ik stil stond vele…
Verbloemde waarheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
536 de verraderlijkheid van water
is onzichtbaar voor velen
als briljantjes dansen de
kabbelende kopjes voorbij
gracieus lonkt het, daagt 't uit
als de zon hoog aan de hemel
de aantrekkingskracht doet
verheerlijken
zelfs als het kwik gedaald is
doet het menig hart sneller kloppen
om de ijzers onder te binden
met die wonderschone blik…
" Bitter kruid "
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
745 Kinderen weven
hun dromen, waarover
vele mensen lopen.
Religie wentelt zich
in tranen, haalt netten op,
mazen ruim gemeten.
Geluk op steen gewet,
tot messen achter prikkeldraad
tot lappenpoppen gesneden.…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Een moeder huilt
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.046 een moeder huilt om haar kind
ze had het ook graag anders gewild
bij haar is het net zo als bij velen
je wilt graag alles met ze delen
maar ja, kleine kinderen worden groot
en dan passen ze niet meer op je schoot
ze groeien op en vliegen uit
dan is het niet meer je kleine spruit
ze krijgen zo hun eigen leven
en willen van alles beleven…
Afscheid van mijn zuster
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.234 Ook jij voelde je alleen
als ik ver van je verwijderd was
ondanks de vele mensen om je heen!
Ook jij zal mij nu missen
en ging je heen met pijn
maar laten we in het leven na
de dood, gewoon weer zussen zijn..…
Wilde Nachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Zachte wolken, geen geween,
Niemand alleen in deze wilde nachten,
Vele vormen van wilde machten,
Slechts een gedachte.
Hopend dat Aurora nooit zal komen,
In wilde nachten wil je blijven dromen.…
vurig verlangen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
643 een grote ballon
gevuld met verlangen
blaast zich op
waar mijn hart zicht bevind
tientallen druppeltjes
verlaten mijn poriën
om te verdampen
en te verdwijnen
hete adem
vlucht uit mijn longen
om zich weer te vullen
en te herhalen
vele gedachten
razen door mijn hoofd
opzoek naar een plek
die hen erkent
mijn ogen sluiten
mijn…
voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 hoe kwetsbaar blijken oude wonden
bedrieglijk beschut door flinterdun vel
dat bij de eerste messteek scheurt
bloedt en ettert jaren heling en herstel
slechts een handvol woorden
en de twijfel groeit en smaadt
wat is waar en wat is leugen
monddood wachten tot het gaat
vechten tegen dode dromen
schimmen uit voorbije tijd
langs de letsels…
DE WIND
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
829 waarom grijpt hij velen aan?
gieren om de huizen beangstigt
zo zinloos in ons bestaan
laat de wind zijn gang maar gaan
omdat we hem toch niet kunnen weerstaan
alles heeft een doel
de rust, die daarna overheerst
is dan het compromis…
GETEKEND MET EEN KRUIS
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
624 Een bliksemschicht doorklieft mijn droom
de donder vult mijn wezen
aan het groene firmament
vliegen velen rustig rond
de krachten van de eeuwigheid
schijnen niemand meer te raken
communicatie is hier anderszins
het is een reeds begrijpen
stralingslicht geeft boodschap weer
de lading wordt verkregen
gevoelens als bij een reûnie
een weerzien…
strohalm
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
4.636 nooit had iemand eerder gezien
wijze dwazen rennen door
de slingerlaan
zoekend naar herinnering
een cynische opmerking
is zo gemaakt naar velen
wij geen schaamrood op kaken
boze tongen laat maar varen
zo hebben wijze dwazen
altijd nog wat laatste kaarten
zo ook de contaminatie van
het voegen van woorden en kaarten
geduldig lopen…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 Stuurde je me vele nachten weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker
Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven
Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind
Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar…
Ongelezen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
539 En daar op de bovenste plank
Geheel en al plat gedrukt in een hoekje
Daar, daar vond ik het
Het onvolprezen dichtersboekje
Angstig het te beduimelen
Pakte ik het kleinood voorzichtig beet
Om bij het lezen van het eerste strofe
Bijna van het trapje af te tuimelen
Velen schitterende verzen in kleine boekjes
Geschreven uit het hart dan wel…
tijden die zijn aangebroken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
555 vogels vliegen in een koor langs de vele
bomen, op zoek naar het ideale
huis. De maan schijnt door de bomen als
de tijden even stil staan voor deze winterslaap.…
momenten die herinneren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 zal zoeken, je willen
voelen en het gordijn dat tussen ons
is gevallen willen oprapen en het duister
van de nacht willen tegenhouden
er zullen dagen zijn
dat jij mij hoort roepen, me willen
omhelzen terwijl mijn lichaam niet meer is,
wel slechts een gedachte die je kan raken
deze momenten herinneren het bestaan
er zullen hierna nog vele…
Fabeltjeskrant
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.631 Als klein prutsje, beloofden de grote mensen vele zaken
Ze gingen alles doen om mij blij en tevree te maken.
Als tiener ging mijn vriend voor me de sterren van de hemel plukken
Sterren ontving ik nooit, wel zijn vervelende nukken.
Saar, mijn liefste vriendin, ging er ' steeds ' voor me wezen
Ook dat vertelseltje was snel uitgelezen.…
jij. & en een ander?
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
652 jij & een ander
je helpt een ander uit de problemen,
dat doe je voor zo velen.
ze geven je een complimentje,
maar zijn daarna alles al weer vergeten.
en dan zit je zelf met in de problemen,
en heb je niemand om je heen.
niemand die je wil helpen,
en dan denk je waar heb ik dit aan te danken.…
ZIE EENS AAN
hartenkreet
1.6 met 28 stemmen
1.727 Dat allereenvoudigste speelgoed
hield kinders uit vroegere jaren
vele aangename uren zoet,
mocht hun wilde gedachten baren.
De nieuwe jeugd kan zich vermaken
met verbazende uitvinding,
zal dan nog blije kreten slaken
bij lap en stokje vol verbeelding.…
een gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.266 hoe stilte het witte daglicht draagt
alsof winter over haar heen groeit
en wenst te horen
dat woorden ongezegd blijven leven
in zijn handschrift
ik loop er heen, de bomen
trager in het water, aan het einde
van het onlangs gestorven huis
het is vandaag, een dag zonder
schaduwen
alles lijkt anders van vorm
*
bloemengeur
en de vele…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Het is het woord van velen dat ik zeg.
Er zijn er meer die snakken naar ontkomen,
Wier hart uw zeeën meedraagt in hun droomen.
Maar gij geeft traag getob en kleinen strijd
En waait er over met een wind van eeuwigheid.…
Patricia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Geluk dat kun je delen
Verdriet heb je alleen
Geluk gaat nooit vervelen
Verdriet is heel gemeen
Geluk dat maakt je vrolijk
Verdriet doet meer dan pijn
Geluk is heel belangrijk
Omdat 't verdriet anders niet verdwijnt
Misschien heelt tijd niet alle wonden
Voor mensen zoals wij
Maar er liggen vast vele gelukkige seconden
Opzij voor…
Gaven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
657 In het levenswater van de rivier
vind ik bomen en bloemen stromend
in zachte tint verwijld het in woorden
langs de waterkant
daar, in vele talen gehuld
beelden, bloemen, gaven
en stilte omhullend
laat de wind me dragen naar mijn huis
een grijze flard waait over
lost op in een uitgestrekte hand
van overgave
en brengt het levenswater…
Diafragma
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
771 In het licht van de leeg
gewaaide januarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
de sterren lui en nog niet op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
ik de dag zal delen of dat ik
er morgen nog zal zijn, of ik
de ontnuchterende morgen kan
velen, ben ik een makkelijk
te verwijderen beeld op de
hemelse camera, waarmee…
't Doet deugd
hartenkreet
1.8 met 20 stemmen
3.525 Vele presentjes met liefde geschonken
Mijn ogen straalen en blonken.
Soms even een traantje verpinken om zoveel genegenheid
Warmte, samenhorigheid en vooral geborgenheid.
Lieverds, na regen komt echt weer zonneschijn
't Bewijs werd gisteren geleverd met mijn jarig zijn!…
Gnomeo & Juliet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 er waren eens twee tuinkabouters
zij hadden malkander zo lief
ze droomden van bloemen en bijtjes
foei, zij had een rode muts
bah, hij had een blauwe
wat je zegt, foute boel
hij woonde in 2 B, zij in not 2 B
twee buurten met haat en doodslag
waar velen gingen "scherven"
Gnomeo & Juliet zochten asiel
in het land van de paarse mutsen…
Weggelopen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Weet nu hoe je
al velen hebt gek gemaakt met je aantrekken
en afstoten. O ja, dat laatste kan ik ook,
je zult nog versteld staan hoe elastisch ik ben.…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe oplettend
ik ook ben, want als ik stuiter
ga ik in vele…
Purmerend vergane tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Zij is op de kaasmarkt geboren
als een man wilde- zag hij haar staan
je had er eens goed moeten horen
dan ging zij er niet meer vandaan
Griet Purmetreutel werd zij genoemd
lokte vele kerels in haar bres
werd zij er vermoord en ook verdoemd
op het fraai stadhuis bordes
voor een uitvaart bleek geen cent
was het niet wat zij verdiende
niemand…