5005 resultaten.
Verloren uren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 Voor de geboorte van het morgenrood
zijn ze al onbereikbaar
de verloren uren
door dovemansoren verkwist
want luisterend naar fluisterstemmen
in lange gedachtennachten
die leiden naar het koude noorden
als rijen ganzen steeds vluchtend
om echte warmte te vermijden
verlangen naar onbevangen tijden
waarin emoties niet te diepgaand
de dagen…
De lege plaats
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.566 De tafel is gedekt voor twee personen
De maaltijd is gereed
Voor die twee die hier wonen
Alleen de stoelen zijn nog leeg
Ik zit aan tafel en ik wacht
Nog hoop ik dat je terug zult komen
Al is het in de nacht
Ik wil het blijven dromen
Het wachten duurt en duurt
Het eten wordt al koud
Ik wacht nog of je binnengluurt
Ik wil het blijven dromen…
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 vroege winterwarmte begroet mij,
zij schenkt evenwel geen soulaas
koud tot op het bot
wat is in staat dat op te poken?…
vorstenbed
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
607 de koude buitenwacht weeft harde vingers
rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen
ons zachte bed geeft warmte
binnen streelhanden vol lust, je kust
waar al mijn toppen dansen
minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen
het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf
de liefde die zichzelf vergaf
en honderd lauwerkransen…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…
Rode wijn met thee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Cognac, nodeloos, koud gezet.
'Draag je mijn stukken?',
hoort hij vragen.
Onderwijl zijn ogen nat.
Druppels langs een glas,
een fles
die ooit veel voller was.
Dan in de verte,
een waardeloos kermen,
kreunen,
dat met wijn en thee
langs lege kelen schraapt.
Neen:
de wereld is niet volmaakt.…
Zomer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Maar nu is het winter
en niemand hier,die mij
verwarmt, niemand hier
die mij omvat met warme
handen, alleen maar koude
winterlucht, van binnen
en van buiten.
Zo kijk ik dan vakantiefoto's
aan en ga straks slapen
met de wens..dat het toch
maar snel zomer worden mag.…
De lach van alle zomers
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
492 ik zie je staan
ontdaan van alle luister
nog trots en vol elan
fluister tegen je
zoals ik ook al deed toen jij
in vol ornaat alles domineerde
jij excelleerde
als op een galabal
met de lach van alle zomers
vaak heb ik je omarmd
als de zachte avondwind
jouw sluiers even tilde
kaal sta jij strak tegen de
koude avondhemel afgetekend…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
Domkoppen
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.928 Geef oesters aan mijn paard, zei Tom die het koud had
(op alle stoelen bij de haard werd al gezeten).
Eén stond op van 't vuur en ook een tweede die er zat,
Om het hongerige dier oesters te zien eten.
Die plaatsen pikte Tom in en verdreef de kou.
De waard kwam en zei dat het paard geen oesters wou.…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
Haar laatste zwavelstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.172 tijdens het zoeken
naar de sfeer van kerst
ontmoette ik
het kleine koude meisje
het boekje was een vod
uitgelezen en kapot
toch lichtte het weer op
in haar laatste zwavelstok
zag een oude stal
compleet met koningen en al
van hogerhand moeten
ezel en de os weer uit het pand
met alle overvloed omgeven
lijkt de mens nooit uitgegeten…
Bevroren zijn de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
730 de feesten zijn verwaaid
nog zwerft er
hier en daar een kale boom
ontdaan van kerst en droom
knallen opgeschoten jongelui
de laatste rotjes weg
met opgespaarde angst
zij bewaarden ze te lang
het nieuw elan is bang
koud en bevroren zijn de dagen
die om de veranderingen vragen
zoals beloofd om twaalf uur
het vuur was snel gedoofd…
Waarom de aarde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
799 Van de aarde waaruit ik
Vanmorgen moeizaam geboren word
Ontstijg ik de aardse gebondenheid
Die mij het soepele bewegen belemmert
En die mij het liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort doet gaan
Als ik verwelkomd word door
Het eerste koude morgenlicht
Van deze nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen hoopvol
Wakker…
Toen we nog regenboogden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Alles ging nog kleurrijk soepel
toen we nog regenboogden
boven schaduwen van alledag
maar nu de zware regen
ons landschap teistert
zit jij veilig verscholen
achter je onweerswolk
laat toch je zon weer schijnen
verwen mijn koude huid
met je warme liefdesgloed
zodat de kille winter toch
langzaam zal verdwijnen
kijk diep in mijn ogen…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
Vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.591 Zonder haar koude voeten in zijn nopjes,
en tegen ‘t snurken heeft zij dopjes.…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.205 afscheid nemen van jou, Jan
doet zó’n pijn van binnen
dat ik het niet helemaal voelen kan
het gaat dieper dan de zinnen
het warme licht is voor me uitgegaan
het is zo koud, zo stil, zo leeg
het leven voelt zoveel armer aan
zonder de vriendschap die ik van je kreeg
afscheid nemen van jou, Jan
je ogen nooit meer zien glinsteren
je nooit…
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.598 Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
alsof die oogleden kijken,
een koude blik die overziet
hoeveel leven er van hem overschiet.
Wij moeten hem dood zien te krijgen.
----------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…
herfststemmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 het regent
een liedje op de radio
en ik zit binnen
weet heus wat er is
mensen onder paraplu's
zou niet weten wat ze zeggen
te koud maar mijn ramen open
denk ik aan de stemmen die ik hoor
stemmen, altijd die stemmen
niet in m'n hoofd, gewoon buiten
plus wat fietsen in hun rek, voorbijgaande auto's
omfloerste lantarenpalen, hond…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
Mijn zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
696 Waar is de zon, die mij zal verwarmen
waar is de zon, die elke dag schijnt
waar is die zon, die mij doet verblijden
waar is die zon, die nooit meer verdwijnt
Ik ben op zoek naar die zon
de zon die mij blij maakt
de zon die mij vrij doet zijn
de zon die mij voor altijd raakt
Want wat moet ik zonder zon
zo koud als het dan is
zo kil mijn…
Wandeling in het park
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
710 Afgestorven, los gewaaide
bladeren
dwalen in het rond
vinden uiteindelijk
een plekje
op de reeds bedekte grond
onder warm gekleurde
bladeren
schuilt een egel, die geduldig wacht
tot de winter komt
het bankje,
waar zich dagelijks de oude man
bevond
is beklad en verlaten
het bankje
wat wezenlijk voor hem bestond
natte haren, zwarte poten
een koude…
Waarheid
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.699 de bloementuin is aardedonker
zelfs geen sneeuw die zacht glimt
in de uitgestorvenheid van de avond
ijzig beroert de wind mijn wangen
waar ben je
struiken zijn vreemde bruine schimmen
zonder weerkaatsing
zelfs niet van de somberheid
geen vogels, geen leven , slechts nevel
wat doe je
het tegelpad is hard en koud
gedachten dwingen een…
Zo gewoon....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Enige warmte
die ik voel op mijn koude wangen
zijn zachte handen van jou
Enige kleur
die ik met mijn ogen dicht kan zien
zijn blauwe zoete tranen van jou
Enige stem
die ik kan horen,
zo doof van deze stilte tussen ons,
is jouw stem
Enige twee zielen
die nu elkaar in deze langste nacht vasthouden
zijn onze twee verloren zielen…
tegenstem
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
594 stel je voor
je krijgt een uitnodiging van de oorlog
koel en koud
nog even een kop koffie voor je gaat
bij de laatste slok
merk je dat de tijd al sterft
de straat marcheert voorbij
iemand roept:
we moeten de onschuld vermoorden
ieder verliest zich in de ander
samengeklit als een grote zwarte muur
die niet vallen wil
dan wordt het…
wie toen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
499 11000 jaar geleden
vingen we al zalm
las ik in een bericht
en vooral dat 'al'
wie toen zalm ving
zou niet verbaasd zijn
over die tijd die er nog niet was
wel over ons die
niet weten wat zalm vangen is
terwijl je uitkeek
over de veenmoerassen
en daar doorheen ploeterde
met dezelfde koude vingers
waarmee je nu iets uit het…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Vader wacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 Al het vleselijk tastbare
van hem die eens mijn vader was,
bevindt zich nu te midden
van andere geruimde doden,
in het tochtig duister en koude vocht
van een knekelput,
een stinkend krocht
bedekt met houten planken.
Hoop had hij weer op te staan,
om samen met zijn Heer
de overwinning op de dood te vieren.…
Kerstkaart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wolken bestaan uit ijskristallen
echt veel ijs-glas en waterdruppels
in lucht die koud is, met daarin veel water
zeshoekig van vorm, aaneengeplakt; SNEEUW
In vele landschappen op kerstkaarten
ontelbare ijskristallen in overvloed
ZET NU DE AARDE OP 1
Geen sneeuw en ijs is geen leven
Veel wateroverlast; dat
dan NATUURlijk weer wel;
steun…