2830 resultaten.
Inhoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 De mensen om me heen zijn vol met shit
Gevuld door televisie, nepnieuws kranten
Ik loop vertwijfeld rond, wanhopig, want 'n
Normaal persoon vertoont zich nergens niet
Alleen in t bos omgeven door natuur
Onder de bomenbogen langs het water
Temidden van 't elementair theater
Weet ik weer wie ik ben: lucht, aarde, vuur
Dan rijst de geest met…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
Zij die het wisten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 Wie zich nooit vergisten
en het zeker wisten
zijn exclusivisten
op twitter en mail
Die nooit kansen misten
of achter 't net visten
die lieten zich nooit
door een bonnetje kisten
Tenzij extremisten
- de falangisten
onder orangisten -
zich vergewisten
Van lagen en listen
en listen en lagen
van duizenden zevende-
dag adventisten…
Weinig Gegeven
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
499 God heeft ons weinig gegeven.
Een kleine neus met laag vermogen.
Inadequaat om gevaar te horen.
Ogen die, zonder bril of lenzen,
het leven onscherp weergeven.
Nee, we hebben het niet getroffen.
Maar vier smaak soorten.
Onzichtbaar licht en geluid.
Het leven is een 2d concert,
als je een mens bent.
God gaf ons een grote mond…
Ivoren torens
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
462 Wijsbegeerte
retoriek
is theorie
voor ons die lezen
Functieleer
en linguïstiek
geen empirie
maar hypothesen
Ivoren torens
pragmatiek
die leert van schijn
maar niet van wezen
Buiten echter
heerst de chaos
die ordeloosheid
van 'het beest',
Dat huist
in ons reptielenbrein
ja zelfs in hersenen
en geest…
Wederkeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
De liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
maar hij liet u verrekken
van dauw tot avondrood
Verdorven goddeloos
van god los en van wereld
meneer pastoor werd boos
verloren reddeloos
O god zijn wij verdoemden
altoos in wederkeer
is '…
Oerang Oetan Apen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 toch ben ik
blijven wachten
met de
wetenschap niets van
de kosmos te
verwachten
rondgezworven
in dorre zandwoestijn
met af en toe een
bron; de oase waar ik mijn
dorst lessen kon
het manna door
hen bewaard
in twee
buideltassen
van het wereldpaard
wedijverend
met een
klein kuddeke
schapen
rondom de
torenhoge
oerang…
Reisprijs
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
509 Ik ben niet bijster groot of imposant,
ik ben met recht als klein te definiëren,
maar bespot mij niet om mijn lengte, want
mijn mond zal zich vilein tegen u keren.
Zo zei een cafébezoeker eens tegen mij:
"Jammer dat de NS hun prijs niet bepalen
aan de hand van uw lengte in de instaprij
dan zou u veel minder dan wij betalen."
Ik riposteerde…
Herinneringsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
469 zij klom
op zijn
schoot/vader
las voor
uit de
krant
enwel Spekkie
en Blekkie
niet meer
charmant
dat even
terzijde de
herinnering blijft
al was
de stem
monotoom
voorlezen zozo
wordt zeer
aanbevolen vroeger
was het
gewoon
dit alles
speelde zich
af in
de Haagsche
Vreeswijkstraat
het gejuig
vanuit het
Zuiderpark Ado…
Gevaarlijke virussen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 er stroomt een melodietje
diep van binnen in me dat
borrelt naar omhoog een
waarschuwingslied dat in
woorden omgezet wil worden
op zuivere akkoorden dat
breekt de macht van tovenaars
een melodie om niet vastgelegd
gedemoniseerd en gefixeerd
onder te gaan aan angstige
voorstellingen in de
gecompliceerdheid van het leven; het
zijn de…
Tegenslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het binnen blijven,
moet ik accepteren.
Mijn gevoel zegt dat dit
eigenlijk niet past.
Het zint mij totaal niet
dat dit een vereiste is
in dagen
van onzekerheid.
In het binnen blijven
verzamel ik de
krachten, om door te
gaan.
Met liefde schrijf ik
woorden, die tot mij
komen.
Een ware time – out lijkt
in het leven
te zijn…
In de sfeer van corona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 op het grondgebied
van de
twee delen
in Lutjebroek bouw ik mijn
huis op de
vergeten stenen
en kijk in de stilte
om me heen
naar 't hol
van de boom
waar de vleermuis
ontwaakt
terwijl een straaltje vocht
langs de boomschors
de grond in sijpelt
heel deze tijd speelt
in de sfeer van corona
men zou in
deze zuivere lucht
bijna het Urgenda…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 Warmte wat nooit bevriest,
zoekt zijn immuniteit
in het bloed, wie dat vindt
dat resistentie bestaat even
alleen in woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
sterk geïnfecteerd dat het
zelfs de dood ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven…
Met de vlag halfstok en ogen vol tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
427 ik denk aan jullie
waar ook, aan mensenredders
artsen het verplegend personeel
ik denk aan jullie
waar ook, aan kinderen uit 't veld geslagen
omringd door coronaplagen
ik denk aan jullie
waar ook, die het land moeten besturen
schrijf de zinnen gekooid als een tijger in mijn huis
en veeg het gruis, bouw aan mijn huis, geen onheil
zal ik vrezen…
Sonderkommando
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 De vrouw was bijna uitgerekend
Ze ging bevallen binnenkort
Maar ze moest mee met het transport
Een schrijver heeft het opgetekend
De trein stond stil, de deur ging open
Ze struikelde naar het perron
Daar was het dat de drang begon
Haar vliezen braken bij het lopen
En toen zij eenmaal zonder kleren
Op douchen wachtend niet meer kon
Toen…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
Een mooie koningsdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Al zouden de meeuwen vandaag de dag willen verpesten
ons geduld op wel of geen wilskracht en zon willen testen
vanuit mijn hoofd loopt voorspoed met een goed gemoed
symbolisch over het talud dat hun gekrijs ontgelden moet.
Ik zit in mijn stoel en kijk weer naar buiten in het rond,
weet nog steeds waar ooit de extra boom fier stond.
Heel teder…
Blootshoofds prijkt ze daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Blootshoofds prijkt ze daar als een prachtig bloemgebaar,
voor het eerst vertrouwend op het onzegbare van de wind
meedeinend in wat die er op dat moment van vindt.
Onwezenlijk maar behoeftig zoals iedereen op deze dagen
die aan oorlog herinneren en om de ultieme vrede vragen.
Wie heeft er destijds in die dagen geen eenzaamheid gekend
gehoopt…
Burgemeester Buiskool
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Jan Buiskool de drijver
gehaat en geprezen
voor werkverschaffing
de werklozen vrezen
een meter diep omspitten
het Weenderveld
als je je schop breekt
een nieuwe
van je eigen geld
loodzwaar werk
slapen in barakken
karig loon en
lange dagen
eigen kleren dragen
in weer en wind
de hel van Jipsinghuizen
het was meer geld
dan je ontving
van…
Den Haag sfeervol bewaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
983 de Stadhouderspoort daarentegen
verloor zijn spindraden, boven
het sleutelgat naar vroegere tijden
waar hoffelijkheid naast de vijver
het alledaagse leven bepaalde
in met trams gevulde straten,
de diender straalt gezag uit,
hield met beide armen op de rug
stand bij het beeld Koning Willem II
het nostalgisch aanzien
werpt geen vuil op…
The Spirit of St. Louis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Een cowboy uit een dorp in de Midwest
Zag hoe zijn broers, z'n vader en z'n moeder
Hun dagen sleten, twee als geitenhoeder,
De andere als stalknecht in de mest
Van koeien - deed wel mee, met tegenzin
Maar trok de wijde wereld liever in
Z'n bleek gleed langs de uitgestrekte velden
De heuvels en de verre horizon
De sky was leeg en leek…
knecht
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
495 waar vind je nog
een echte knecht
die zich laat schoppen
voor de schenen
je vindt ze niet
ze zijn verdwenen
verdwenen van dit continent
Ze werden allen assistent…
het Wilde Weste(rwolde)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Westerwolde onthaast
terwijl alles voortraast
vanuit Oldambt, Stadskanaal
ga je hier
terug naar normaal
vrijheid smaakt beter
dan elke 100 meter
een verkeersdrempel
nerveuze controle
drukt zijn stempel
in Westerwolde terug
is het achter de rug
heradem, voel je vrij
in deze streek
ontspan je zo
in levenstempo
van opgejaagd
naar cittaslow…
Ruben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 ik kan wel zuchten en mijn hoofd breken,
doen alsof ik er niet ben, of wellicht zwijgen
woorden weglaten, met sprakelozen spreken,
door weer en wind banjeren door de nacht
of, als Mandela, met beroofden spreken,
haren trekken uit mijn kop, kaal zijn als een luis,
en mijn hoofd zwaarder laten worden dan mijn benen,
blijven wachten op het ene…
GEZIEN EN GEDAAN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
450 mijn ouders hebben
de oorlog meegemaakt
het land opgebouwd
voorwaarden geschapen
zij hebben zoveel
gezien en gedaan
hebben bomen geplant
om vruchten te dragen
wat hebben wij relatief gezien
aanslagen ver weg en enkele
iets dichterbij – crisissen?
Weinig van gemerkt
uitbundig geleefd maar er
ook hard voor gewerkt
alle vruchten…
Bolwerkwerkers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Hij die geen paspoort heeft
telt niet echt mee
hetzelfde geldt mutatis
en mutandis ook voor haar - getransfereerd of zonder een ID
getransgendeerd
Behorend tot het anonieme leger
der ontheemden zonder document
landverhuizers c.q. illegaal
asielzoeker of vluchteling
die géén direkt herkent
Of als illegal alien erkent
-woon- of verblijfplaats…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Juiste moment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 'k Zie het aan je ogenblik
dit is niet het juiste ogenblik
snel alleen het einde dan .
o ja en aan het begin
staat een Hoofdletter
zo, je bent weer
helemaal up to date
voor dit moment…
Late veertigers
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Het waren late veertigers
die zich nestelden op een terras.
Hun ogen kregen iets glazigs
toen ze praatten over hoe het vroeger was.
Hun vrouwen waren fijn en strak
daarmee werden ze graag gezien.
Nu zijn hun levens zurig en brak,
hun begeerte werd clandestien.
Ze dronken teveel maar werden niet ziek.
-bij Ronda is de wijn erg goed-…