862 resultaten.
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
660 het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar
jouw ultieme liefde dorsten…
Gouden fazant
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.026 Tao vinden
de weg verliezen
in jezelf terugvinden
waar je bent geweest
Tegen de dorst
twee steentjes onder de tong
één zou maar eenzaam zijn
een dichter spreekt
graag met volle mond
zonder stotteren
over Grietje
Klein Duimpje in haar hand
in deze versie is Hans
opgegeten en herdacht
Zij volgt het spoor
dat een Chinese nachtegaal…
Beminde mij zo innig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 als een luipaard
zo wellustig
krabde je de oude
wond weer open
striemde rug
met lange halen
liet in je wulpse spel
mijn bloed weglopen
het ging je niet te snel
je dorst was buitenzinnig
je beminde mij zo innig
en wat tikkeltjes te fel
hebben toch het eindpunt
nog gevonden dropen toen
gebroken af alleen je staart
zwiept nog heel…
kinderboek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 Op you tube zie je
dat een jong olifantje
achterop raakt,terwijl de kudde
gek is van de dorst en maar doorloopt.
Keert z'n moeder terug
naar het verzwakkende olifantenjong
en ze geeft hem een paar schoppen.
Staat hij toch weer op
en loopt verder achter haar aan.
Is echter nog geen kinderboek.…
Dat sierlijk rankt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 ik ken
het breekpunt
van glas dat
sierlijk rankt
op slanke voet
maar meer nog
de verleiding
van warme schijn
het vloeibare geluk
maakt alles stuk
want verlangen
heeft een dorst
die nooit te lessen is
ook als het ach en wee
al moeizaam wordt geslist
aangeschoten zijn
herbergt groot venijn
juist op de roze wolk
knapt het glas…
ontoereikend
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
408 de voortuin is niet rechthoekig genoeg
het ontbreekt aan geharkt woord
zwemwater blijft ongeboren
ook vóór het daglicht
samen vormen we te weinig wij
anderszins buiten bereik
door helder drinkbaar zonder dorst
te verhongeren in rivierklei
deze afstand kent geen motor
geen vlakte en begin
laten we ontvreemden
dit reikt geen hand…
IN ONTKENNING
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
542 ik ben dronken
maar niet van geluk
ik ben moe
maar niet van het werk
ik ben verliefd
maar niet meer op jou
ik ben jong
maar niet van hart
ik ben wijs
maar niet van de
ik ben wel goed
maar niet gek
ik lach tranen
zonder tuiten
ik heb dorst
maar niet naar kennis
ik heb genoeg
maar niet van alles
ik ga
maar niet op pad
ik hoor…
Splijtzwam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
301 Laat me alleen
tot ik weer mens ben
en doe alsof
je niets geraden hebt
niet hardop gezegd
wat ik geheim houd
: de splijtzwam
die in mijn hoofd
alles verscheurt
Ik kan niet meer
bestaan, ik word gek
of een zombie
Ik weet het
jij wilt het niet
jij wilt geen afscheid nemen
Kom in mijn armen
mijn dorst valt niet te lessen
en jij…
vreemdeling
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
164 waarom ben ik als vreemdeling geboren
leef ik niet in het land dat liefde heet
waar ogen zien en oren tonen horen
waar handen strelen en de ander weet
mijn hart is als een haard met open ramen
een hevig brandend vuur dat maar niet dooft
mijn droge ziel dorst om dit te beamen
het land van liefde komt voor wie gelooft…
Ook tijd kan rijpen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.076 Neem me niet kwalijk sprak hij
maanden heb ik gezwegen
de laatste zoete druppels uitgeperst
mijn bloed smaakt bedroeft
Op de geschilferde schaal
ligt vers fruit geplukt van
bomen waar vogels nestelen
waar ik met gekruiste armen
kan rusten tegen het schors
en dorst zich laat lessen
Laat me spreken te lang
heb ik mezelf verzwegen.…
Wit damast
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.312 Wit damast
met vouwen vast
je lijn ontvouwd
op kreupelhout
Voor wie je morst
met dorst of zout
kauwt de korst
van kippenbout
Zuren kringen
jaren oud
wringen zich
in stof benauwd
Totdat sonoor
gebleekt ivoor
zijn nukken lalt
in stukken valt
Wit damast
men scheurt je vast
tot repen bloed
en luiergoed…
Verdwaald
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
611 Dom driest duifje
dat al dagen dwaalt
door drentse dreven
in diezige nevel
en duister gezang,
langs dromen
niet af te dwingen,
waarmee de doem niet
is te verdrijven,
die als een dief
in het dalende duister,
post bij het braakliggend hart
dat dorst als een dier
na dorre dagen
Ik maak vandaag
voor jou en mijzelf,
nog aarzelend,…
Op de foto
gedicht
2.8 met 13 stemmen
7.794 Zij ziet zichzelf zo anders want
een heksenbezem en geheim godin
gehuld in rozerood en rinse charme
granaatappelgelijk - die je moet slaan
wil hij zich korrelig geven aan
wie naar hem dorst.
-------------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Zon mijn genie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
747 zon je rolt je stralen
van oost naar west
over mijn hart
zon je doet je best
je warmte maakt teder
morgenkleur komt op
en verwarmt de dag
avondrood daalt neder
de nacht ziet mijn dorst
naar lieve warmte
nagloeien van je kern
brandt in mij
zon geef mij energie
om te bidden
lief te hebben
en te danken
zon mijn genie…
TWEEDE KERSTDAG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
930 de eerste had ook voldoende geweest
er wordt dan overmatig gevleest
de tweede een rustdag mijn idool
herkauwen van gisteren
nu weer aan de boerenkool
liever zonder jus en worst
alleen al uit medeleven
vandaag wordt dorst gelest
door water
veel, veel water
tussendoor verdwaal ik af en toe
in de derde wereld
waar veelal niets te…
hondbek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 bek sleept me over asfalt
pissporen aan het hek
karton nat ik kruip erin
flank open de straat steekt
stad knarst ijzer open
nagels krassen beton tot stof
goot spuugt biestwater
ik drink de dorst braakt terug
schim verderop blaft alleen
mond open op de tocht…
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 Met een laaiende dorst
Volg ik je
De voetafdrukken in het drasland
Laat ze verdampen en ik ben verdwaald
Er groeit een korst in de keel
De dood, een laffe reus
hijgt in de kraag
En ik boots hem na en kies jou als doelwit.…
Out of Africa
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
10.873 Memisa, Novib
Vervuld van mededogen
Buik vol van honger, oedeem
Onschuld in kinderogen,
Indringend extreem
Reclame voor zieltogen
Eerder meegemaakt
Eens hard geraakt
Eens hart geraakt
Eens verzamelde ik doppen van melkflessen
Om de dorst in Afrika te helpen lessen
Ik dacht dat ik verlichting bracht
En sloeg slechts een diepe put, donker…
openden in vochtig rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.053 ik zag het warme
welkom in je ogen
je stem zong en
je lippen openden
in vochtig rood
ik hoorde geen
woorden maar
danste naar binnen
was gek op je lijf
en dolde je zinnen
lichamen woelden
handen kroelden
in honger en dorst
ik rustte uit met
jou op mijn borst
maar je verdween
ik had geen oog
voor je geest, koos
voor je lijf…
straten vol met lege mensen
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.415 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
bloedheet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
741 boven de lege regenton
wriemelen muggen bloednerveus
in lage luchten, vuig, scabreus
sidderend in de zomerzon
riolen walmluchten hun dorst
hijgend onder ontzielde straten
stadspleinen zuchten doodsverlaten
doorheen een geelverdroogde korst
de huizen dampen gevelbleek
zwetend onder hun pannendak
waarop de ploert de uren bakt
en hen tot…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
wegen die verlaten kijken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
699 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
De wereld, wat doen wij ermee?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
535 welke dorst werd gelest
en wat voor honger werd gestild?
De wereld, planeet in het universum
vol van liefde
en verlangen naar vrede...
de wereld: ìs het reden genoeg
om te stoppen met haat en oorlog?
Is het nog op tijd om elke oorlogsvoering
te beëindigen... tussen jou en mij?…
Wens
poëzie
4.7 met 3 stemmen
893 Mijn zon, Uw bron
Springt nog voor aardse dorst;
Ach warm, dat arm
Ik niet zal staan, mijn borst.
Mijn aar zij zwaar,
Als hem de sikkel telt;
Mijn kroon zij schoon,
Als hem de bliksem velt.…
verwarring
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.301 verwarring
als een donkere gloed
dat ik zachtjes inadem
en wat langzaam mijn ogen vult
verwarring
wat mijn mond instroomd
mijn tong laat spreken zonder taal
taal die vol leegte is
verwarring
als een benauwde warmte
wat lichamen laat zweten
dat dorst laat drinken
drinken zonder verkoeling
verwarring
als een dichte mist
waarin te…
Harde taal
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.697 Zacht trekt ze de woorden uit me weg
die haar schoonheid volkomen missen
maar naar waardering blijft ze vissen
nadat ik mijn diepste heb gezegd
ze laat me draaien om mijn as
verliest belang in mijn aanwezen
zodat ik alweer begin te vrezen
ik ben de domste van haar klas
ze leert mij de fijne kneepjes
lest mijn dorst maar taalt zelf niet…
Sprookje
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.847 Pas nadat ik jou met grove steek
en vaste hand heb dichtgenaaid
mag je gaan, de buik vol stenen
en Spaanse pepers voor de dorst
Op de rand van de put een emmer
met een bodempje water, je duikt
worstelt en komt boven, zuipt je vol
aan hectoliters tijdelijk geluk
Je boert, haalt adem en zinkt voor-
goed naar de bodem van het stuk…
o ,liefde ik zuig je in mijn ogen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
853 o ,liefde ik zuig je in mijn ogen
als muts trek ik je over mijn oren
fameuze klanken besprenkelen
mijn tong – mijn huid in volvoering
als satijn omhul je mijn lichaam
geladen laaf ik mijn dorst
grijpend in deze storm
brand ze gaten in mijn kleren
blijf maar liefde, dring maar binnen
ik geef je wel onderdak
o , liefde drink me
jouw volheid…
Flessenwand
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
953 Rechtsaf de woonkamer uit
De half open keuken in
Port, rode wijn en Beerenburg
Groen glaast het bonte glas
De glasbak tegemoet
Breekbaar staat alles leeg langs de kant
De koelkast bewaart ogenblikken
Bier, voor als ik dorst krijg
Halve liters liggen daar
Een toekomst te lessen
Liever nog
Zet ik in de keuken
Alleen maar lege flessen…