1012 resultaten.
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 Al hield je mij met koestering,
en dacht je aan geborgenheid,
teruggehouden sacramenten,
tedere verzachtende verlegenheid
zo hield jij mij gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen…
Afscheid.
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.807 Veilig, geborgen.
Handen...
Hulpeloos,
vragend.
Help me.
Steun me.
Wees er...
Wie voor wie?…
onhoorbaar gefluister
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.258 luister naar de nacht
hij fluistert jouw dromen
onhoorbaar zacht
enkel jij zal het horen
in het geruis van sterren
die oneindigheid
waar liefdesverlangen
weerkaatst in het licht
wat ontnomen aan het duister
geborgen in de nacht
als een woord van liefde
onhoorbaar wacht…
De bergkloof..
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.492 Buiten adem zie ik de morgen
Aanbreken, ver verwijderd van
Waar straks zijn lichaam wordt geborgen.…
Huil maar
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.782 Om mijn schouder
een liefdevolle arm
dit is geborgenheid
tranen voelen warm
Zonder enige schaamte
rustig kunnen schuilen
mijn trots laten vallen
en natte tranen huilen
In échte vriendschap
kun je alles vertellen
niet blijven zwijgen
en mijn hart kwellen…
kleine beer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
873 (vervolg op blauwe planeet)
...de koeienweg te melken
ver weg van bed en erf
de legren kakelt een ei
vertakt een barst in kiertjes;
alle hoop als gelatine
in happende bekken
geborgen
boos zorgt kleine beer
voor haar…
zwarte mantel
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.781 gebogen
leunt zij voorover,
de zwijgende
zwarte mantel
het hoofd
door ellebogen
gedragen
om de Geest
middels deze
menselijke pilaren
naar bezieling
te vragen
de houding
bidt in geborgen vuur
doch ook in deemoed
geknield
teneinde de beklijfde
levensdorst
te laven…
Oceaanblik
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
707 Het diepe blauw
van de oceaan
toont een spiegeldroom
golven vemengen zich
met gevoel
zilt schuim
spuugt koppen
tegen hoge rotsen
een meeuw krijst
de verlate schreeuw
naar geborgen land
en ik begeef me
in de noorderwind
van duizend verlangende dagen…
De verlaten akker
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.483 als de dag
buigt naar de zon
en de aarde
de hemel kust
zoekt de schaduw
traag haar weg
over reeds
gerooid veld
dat verlangt
naar stilte,
een geborgen rust
en vormt de herfstige kilte
in de groeiende duisternis,
langzaam spreidend,
een deken van droefenis…
Zorgeloos leven
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.174 Geen veilige plaats, geen geborgenheid,
nog steeds geen pad dat naar een zorgeloos leven leidt.…
Diep geworteld
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
724 in klank en beeld
oogwimpers omstrelen zacht
het schatvertrek in je ziel
wat aan liefde is geborgen
op bekende wegen
van lente, zomer, herfst en winter
dat je levensklanken helder
en recht overeind houdt
die tot ver in de hemel reikt
nauw samengeweven……
Ars moriendi? (Met dank aan Montaigne)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.628 Doodgaan doe je op een morgen,
in je krant en stoel geborgen.
Doodgaan doe je op een nacht,
’s middags, anders dan gedacht.
Dood is niet een hoger leven.
Sterven is geen hoger streven.…
Lorelei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Er moet een tanker worden geborgen,
hij maakte slagzij, ligt nu ondersteboven
en de nimf van de Lorelei, die was erbij,
immers: als je de verhalen moet geloven,
stond zij op de rots te zingen daarboven
men raakte in de ban, tja dat komt ervan,
als vrouwelijk schoon je in de ban houdt.…
EEN KOSTBARE SCHAT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
626 In het diepste van mijn hart
waar één iemand kan kijken
ligt geborgen ‘n kostbare schat
in het diepste van mijn hart
die mij als ‘n zonnetje warmt
m’n ziel steeds laat verrijken
In het diepste van mijn hart
waar één Iemand kan kijken…
Boze Wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 De nacht is veilig. Kom
Wat er ook misgaat
je hebt gedaan wat je kon
Kom. Je wilt te veel
liefde en waardering
van anderen voor elkaar
en minder regels
minder regelaars
die in de weg staan
en als marionetten
beschikken over je lot
Fouten zijn verboden
Ze zitten in het systeem
en daar wordt aan gewerkt
Kom. Voorbij is de dag…
ondertussen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.678 woeste welgelegen wegen
aangebroken aangelegd asfalt
dunbevolkte dromerige dorpjes
snelle splitsende straat
op weg naar toe
kom ik jullie tegen
als verkooppraatjes voor
onbezorgdheid uitgestald
verlaten geborgenheid
ik ben weer bij de les
trots standhouden
in overdaad…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Stille schaduwen,
zo licht,
in winterdagen geborgen.
Kraakheldere nachten,
ijskoud,
maar toch verzachten.
Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
Het Stille Paradijs
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.320 Ze loopt door het dal
van de verlaten wereld
langs gevels van puur porselein
Door de sombere straten
verlangt ze naar de wereld
De wereld die nooit meer zal zijn
Verborgen in verlangen
in dromen en verhalen
en diepe stille wensen
Geborgen in de duisternis
en de eenzaamheid
van ons, verlaten mensen…
mijn gedachten
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
839 mijn gedachten teer naakt ontkleed
breekbaar in behoedzame onschuld
waarin mijn moedertaal ligt geborgen
ongrijpbaar stort het de woorden
in ongebreidelde poëzie ontknopend
uit de slapen van mijn denken
ontvouwend, ontwikkelend uit mijn hand
tastend en gissend zichtbaar op het papier…
Gouden vleugels
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.154 zonder woorden
kunnen
wij spreken
ons begrip
gaat door diepten
jij raakte
mijn ziel aan
geeft mijn leven
veel kleur
jij geeft
mij je gouden
vleugels
waarop ik droom
verbonden aan
krachten van Liefde
veilig en geborgen
blijf jij mij
verwarmen…
momenten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
998 In de zolder van de ziel,
keurig in doosjes geborgen,
liggen de momenten opgesloten.
momenten als in een foto vastgelegd,
welke de herinnering ontwikkeld,
en een leven weergeven,
inmiddels al meegemaakt.
Waarheden, leugens, lach en tranen,
niet bedacht,meegemaakt
en door het leven gebracht.…
Troost
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
959 nog strekt je huid
tot ver voorbij de nacht
waarin geuren grenzen
aan geborgenheid
weet je mij te vinden
zonder zoeken
als vlinders elkaar
zomaar
en eenmaal in handen
spiegelen harten dezelfde maat
ademloos is de tijd
eeuwig raak ik je niet kwijt…
gelukkig en tevreden
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
836 Waarom zal ik klagen
als ik het belangrijkste al heb
liefde, warmte en geborgenheid.
Heerlijk toch.…
Geen hier of daar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Geen wonen hier, geen gisteren of morgen
maar enkel nu en daarin geborgen.
Tot geen woorden bereid, enkel een vuur
dat niets verbrandt en toch blijft branden.
Geen beeld of teken, enkel niets.…
Vingers hand en haar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
910 zag het zacht toucheren
van vingers hand en haar
in subtiel proberen
zo vonden wij elkaar
in lach en ogen
vooral het klein gedogen
we kwamen samen
proefden onze wijn
pas na het antichambreren
voelden we geborgen zijn…
Kerst-idylle
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
792 Zo’n prent van een madonna met een kind
dat zich, geborgen in haar lieve armen,
nog eventjes al knuffelend kan warmen,
laat niet zien waar de vader zich bevindt.
’k Zit liever hier bij jou, zo kirt de kleine,
Jouw snor prikt zo veel minder dan de zijne.…
Dichterswater
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
531 Levenswater is geborgen zijn,
in goddelijke baarmoeders.
Is waarin dichters drijven,
zoals in diepe oceanen,
wanneer ze dichten gaan.…
Je rekent erop, een huis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 even niet
je kent dat wel
Mijn vrienden doen
wat ze kunnen
ze helpen me
Niet zozeer om mij te helpen
maar als antwoord
op mijn onuitgesproken vraag
Het is vanzelfsprekend
dat het kan verkeren
en vanzelfsprekend
dat ik toch geborgen…
Allerheiligen - Allerzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
248 Want God, die liefde is
en troost bij elke smart,
heeft nu voorgoed hun naam
geborgen in zijn hart.…
herboren liefde
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.051 in herboren liefde
hernieuwt zich een droom
die als zweem van verlangen
ons zacht wil bekoren
waar ik een traan in schoonheid
diep geborgen in mijn hart
koester als een parel
ontsproten uit de nacht
verglijdt toekomst in het niets
een wens wordt verlangen
waar tranen als parels
zich hernieuwen
in dromen…