1390 resultaten.
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Mijn paard kijkt naar buiten,
rilt,
Snuffelt aan de sneeuw.
Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.
Ovder de sneeuwitte velden komt een gouden gloed.
Ik galoppeer aan.
Sneeuw stuift op onder de hoeven van mijn paard.
Ik ben in mijn element.
Heerlijk die winter!…
Paardje spelen
poëzie
2.8 met 9 stemmen
3.137 Stil wat, paard!
Wees bedaard,
Of 't bekomt u slecht.
Voort mijn beest!
Voort mijn beest!
Op een draf
't Bergje af! -
- 't Hondgeblaf
Niet gevreesd.
't Spreekwoord zegt
Wel te recht:
Blaffers bijten niet.
Voort mijn paard!
Voort mijn paard!
In galop!
Hou de kop
Meer recht op,
Naar de aard.…
Zweep
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
894 Het bolle ponypaardje bokt
voordat het schokkend verder sjokt
over het grasomzoomde zand.
Door zweep en leidsel aangespoord
sjokt het stofopstuivend voort
maar verlangt zo naar de kant
waar dat malse groene gras,
links en rechts op halve pas,
wacht op slaag van kies en tand.…
Ruiter, paard en hond
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.178 Dit zijn bevredigingen en dit plaagt mij,
Want zij zijn roekloos aan mijn dienst gewijd:
Het paard! (ik voel mijn snelheid vertienvouden),
Dat man en lans, die mij belaagt, vertrapt.
De hond! die afgeeft wat hij graag wou houden,
Mijn handen lekt, naar de belagers hapt.…
Blauwe zee
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.234 Blauwe zee
Blauwe lucht
En de haren, zo de manen.
Rimpels op het strand gelegen,
Water vegend langs de rand.
Zij draaft voorbij.
Met haar de wind,
Die al tijden, uit noordoostelijke richting, aan het naderen was.
Daar een schep gelegen,
In een kuil die voor haar gegraven is.
Nu slechts nog een plas,
Door hoeven uitgeslepen.…
lul op een sjetlandponny
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.242 Dat jou prins op het witte paard een lul op een sjetlandponny blijkt te zijn...…
Maaisel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
561 Op het grasland gaat het paard
er speciaal voor staan,
heft dan onaangeroerd de staart
en laat voor camera en veulen
haar tot drol gedraaide
maaisel gaan.…
Regenden een grijs gordijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
562 het paard
keek drachtig
at omslachtig gras
weg rond de bloemen
de weg wilde
niet recht maar
slingerde rond
heuvels in de verte
verre wolken regenden
een grijs gordijn
bedekten droog en zonloos
ons toevallig samenzijn
we zijn op reis gestrand
dit samenspel van krachten
is groter dan wij ooit
als doel konden verwachten…
JA
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
4.310 Op een mooi zwart paard gezeten
begeleid door glanzend witte duiven
rijd ik in nevelen gehuld
door het drassige gebied
de varens knappen
modderspetters spatten hoog
met souplesse ontweken door de snelle duifjes
op een open plek
blijven we staan
en plotseling zie ik
door de slierten mist
kantelen en een ophaalbrug
opaalblauwe stenen…
Opnieuw trekpaarden in het verkeer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
689 Langsheen de straten van Oudergem
gebiedt de Groendienst met luide stem :
"Allez vòrt, gij knol !
Geef volle petrol !
Maar trap bij 't café ferm op uw rem !"…
Het veulen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
754 Het veulen had je op zien groeien
de grote ogen aten uit jouw handen
en blijdschap was vaak onverdroten
galoppeerde zonnig naar jouw hart
en ook de dagen van het draven
dresseren vol met goede moed
gaven geduld om niet te veel te vragen
gedurfde tijd maakte de twijfel goed
het veulen werd een grote jongen
't kleine paard een machtige…
Kerstmaal (H)
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
2.115 Als ons gezin zich rond de kerstdis schaart
Is dus het hoofdgerecht een lapje paard.…
Hippofanatica
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 'Een ROS of een PAARD of een HENGST
heeft een hoofd,' zei de vrouw allerstrengst.
Wie 'kop' zei, kreeg straf,
want die roste ze af.
Het geROS ging gePAARD met geHENGST.…
Een Hoorn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
698 Ik open de balkondeur;
de aprilwind gallopeert naar binnen
en steigert in de woonkamer.
Levensgroot,
de neusgaten wijd gespreid,
sidderend, bezweet en wild,
het lenteros vertrapt mijn sofa,
mijn televisie, mijn laptop
en loenst zelfs naar mijn saxofoon!
Ras grijp ik mijn koperen vriend
en ren de trappen af,
gejaagd door het edele dier…
De ruiter
poëzie
3.0 met 1 stemmen
979 Zo gaan zij beiden, hooggestemd en fier,
Als in apocalyps, èn man èn paard,
In vlammenpralend, visionair gezicht.…
In kale vleugelslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 De dominee die de emoties
van mijn verwarde moeder
onder controle hield
duldde geen pottenkijkers
tussen de wijkende muren
van de oude boerderij
nam hij een ei mee
uit het kippenhok
in kale vleugelslag
verloor hij zijn veren
verliet hij de hoeve
op zijn kreupel paard.…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 Voor een lange voermanswagen,
volgeladen met kareel,
wordt een hooggebouwde hengst gespannen
in zijn sterk gareel.
De oude voerknecht trekt geweldig
met de toom en schreeuwt het uit.
't Kloeke beest spant al zijn spieren,
zet zijn poten achteruit;
en het snokt uit al zijn kracht en
witte schuim komt op zijn mond,
maar de wagen roert niet…
Mijn zadel uw huid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
743 Geen enkele hartstocht
verzwakt uw ogen
affectie gefluister
streling: de pluim
wild dansende haren dulden
gelijk Alexander de Grote
god der overwinning
gij zijt mijn lofzang
uw sprong onderwerpt
versperring wijkt
eeuwig overbruggend
stomende passie
mijn zadel uw huid
buig en kniel
voor uw voeten
waar roem terugvoert
naar uw geboortemoeder…
AVONDGELUIDEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.172 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avends hoort gij aan de verre steenwegen
paardenhoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
Haar kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het paard van mijn blonde dochter.…
Droomspel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
729 Wit slaat zwart met een dubbele radslag
en het paard springt plotsklaps over drie hindernissen.
Een rode pion wordt eraf gemept, de steen dobbelt vooruit,
de enen kun je missen, en alles op het honk is uit.…
WEERSVERWACHTING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
792 geen prins op het witte paard!
wellicht komt je hem elders tegen
of is het eerst even afwachten
tot zijn scepter zich transformeert
in de bekende boven gekrulde staf
en zijn uiterst fameuze witte baard?…
Het paard van ome Lou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
815 Het paard van ome Lou
was altijd moe
niet vooruit te branden
Hij at zelfs langzaam
zeer bedachtzaam
en met lange tanden
Lou wilde zo graag hopperdehop
een eindje rijden in galop
maar het gebeurde niet
Zelfs een rustige draf
kon er echt niet af
Lou had verdriet
Maar op een dag
wat hij toen zag
zijn paard ging heel hard rennen…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Hij, ik, het paard, het strand en
alles om ons heen,
de streling van de wind,
zo warm en licht en vrij,
zijn een.
De pony hinnikt
als we keren.
Mijn dijen klemmen
rond het in-uit
van haar ademhaling
als we versnellen,
draf en dan galop.
De paardenjongen rent en hijgt
zoals hij ’s nachts zijn lief berijdt.…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 een ballerina van glas, zonder ogen, zonder hart
zie hoe ze cirkelt in haar eenzaamheid
onbevlekt wit en onbevangen
er ligt geen deken van onverschilligheid
over de waandenkbeelden die haar vader bezig houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de levens-rivier
vergezellen witte vogels zijn zwarte paard…
van eiland naar land
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.314 drijven
op zijn zijde
een dood wit paard
wij varen er voorbij
met ongelooflijke snelheid—
----------------------------
uit: zonder namen (1962)…
Gefeliciteerd
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
961 alleen de merel
in de boom
voor het venster
was aan
het verschil
der dagen
niet voorbijgegaan
en begon een
lied te zingen
onder de zon
waar ook
de paarden
draafden
alsof hij zelf
de teugels
in handen hield
het zoete licht
en het op hol
geslagen
hart bedaarde…
De Bock
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Het is zo'n winter laan waarvan je zegt
lichte dooi duwt de stuifsneeuw van de bomen
die geruisloos valt op het karrenspoor daaronder
getrokken door de zwarte paarden
die met zachte tred, als in gebed,
de winter voor het laatst bewaarden.…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 het is niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan…
Grijzig zwart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 schroeiden
het blauw en geel
afwisselend gloeiden
daalt nu de
hamer van de smid
vormt het
zachte ijzer tot een hoef
het slaan der gaten
voor het koelen moet
om wat extra te houden
op de nieuw beslagen voet
diep in mijn herinnering
ruik ik het branden
van het nog hete ijzer
in geschoond eelt
ik mocht geschrokken zijn
het paard…