989 resultaten.
als een steen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
878 als een steen
die jij in de vijver gooit
naar beneden zinkt
en kringen maakt
rimpels op het water
steeds wijder uit elkaar
hoor je dan
wat ze aan het zeggen zijn
roepend mompelend stil
of weet alleen
de eeuwigheid waarom
we lawaai maken om te zwijgen
roepend mompelend stil…
Erf
gedicht
3.0 met 18 stemmen
7.297 Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
------------------------------
uit : Tirade 1996, nr. 1.…
Volwassen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
983 Weerspiegeling van het water
verdwijnt mijn gezicht
in de rimpels van de cirkels...
De tijd van eb is aangebroken.…
Tierig
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
521 Nog eenmaal kijkt zij achterom
plant gedachten in koude grond
en geeft hoop aan lange dagen
als het schijnsel van de maan
licht spiegelend rimpels raakt
speelt regen ritmisch met het zicht
haar ware aard zal weer bloeien
wanneer katjes in de schaduw rusten…
herfst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 Mij zegt dat gene moer
ik zie wel regen en wind
meer rimpels in de singel
dan strikt noodzakelijk
en wat meer grijs in de
lucht dan gebruikelijk
maar somber is dat niet
herfst is niets.…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Een blauwe zucht
laat rimpelingen zomaar zijn,
papieren bootjes in de oceaan.
Het vroege herfstlicht
danst over oneindige verten,
tekeningen van dag en nacht.
Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
niet minder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 onbeweeglijk als
stilstaand water
van een meer
wisselend als het
weer van inktzwart
tot helderblauw
van spiegelglad
water tot plooibare
rimpelingen
kleverig warm
stroperig bijna
flikflooierig
snijdend scherp koud
bewust van de
diepte onder je
als koele zijde
zo nu en dan waar
je overheen glijdt
door land omringd…
Spiegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Een spiegeling onherkenbaar
tot eigen mozaïek gecomponeerd
wegreizend op wijder wordende rimpelingen
aan de oever werd uitgedoofd
en tot weer spiegelen werd gekeerd.…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Queeste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Je slaapt al, diep onder
haar rimpelingen.…
Eeuwigheid
netgedicht
3.9 met 73 stemmen
23.917 Buigen voor de wind
Als legers, verslagen ruiters
op de vlucht
Ik benijd wie ik bemin
Ik verlies als ik win
Ik wil je ogen
geef ze mij
Voor mijn oud gezicht,
dat in een web van rimpels ligt
verwachtingen onzinnig
en verblind, roerloos en
meegedreven op de wind
Nauwelijks bestaan
op waanzin voortgedreven
Stof dat al ademend vereeuwigd…
Voorbij ...
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.769 Een bedroefd gelaat
asgrauw en doorleefd
een verdwaalde traan
vindt langs rimpels
haar weg ...
Een gegraven graf
omkranst door bloemen
een foto, een kaars,
een lint, een laatste groet
voorbij ...
Afscheid in woorden
een lied vol emotie
een gebed, dat verhaalt
het leven is eindig,
voor eeuwig ...…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Mijn voeten voelen nog de gloed
als het water is weggeëbd
en de schelpjes blootgelegd
uit rimpelend zand geschept.
De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
De bever
gedicht
3.0 met 65 stemmen
19.890 Waar land
geleidelijk in water overgaat
en je in zompige poelen
het ontstaan van leven waant
waar tussen de groen- en grijstinten
van het wilgenhout
de modder glinstert
als de avond valt
kun je onverwacht
een rimpeling in het water zien en
mits onbeweeglijk,
een dier aanschouwen
die in alles rust uitstraalt.…
kraaiepootjes
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
3.135 ik kijk omzichtig op je toe
hoe om de hoeken van je oog
de eerste kraaiepootjes
zich devoot gaan nestelen
ik laat je kijken in de spiegel
van mijn tastend oog
hoezeer ik je nog steeds
om je aardigheid bewonder
God zij dank je bent toch zo galant
hoe scherp je ook in de spiegel
naar de diepte van een rimpel loert
je wordt niet ouder maar…
Ouder
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.740 Ouder worden is niet erg
ook al zie je er tegen op als een berg
weer een rimpel er bij
de zoveelste op een rij
allemaal grijze haren
dat komt zo met de jaren
het is voor mij geen hinder
een walletje meer of minder
ouder worden heeft ook zijn charme
op je schouders rust een paar armen
en je zegt tegen elkaar
hopelijk mogen wij samen nog een…
Regenboogcirkels van hoop
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
647 Uit je hand
valt de
macht
die je
had op
stenen die
je niet
kon tillen
sappig gras
ertussenin
we kijken
ernaar vol
verbazing
onder modder
liggen varkens
begraven
regenboogcirkels
van hoop
het zwart
wordt geschild
een zacht briesje
geurige lentewind
waait over de
rimpelige oceaan
richting woestijn…
Beroering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 Lentepassie laat een bries ontsteken,
rimpels stuwen water voort tot
voedingbrengende beken, waarvan
de roerselen ontbreken, blijven we
in een verloren kilte steken, en
gruwen we de februariwind.…
Ven bij maanlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.508 Niets of
niemand laat zich zien;
geen rimpeling in het water,
geen ree die zich komt wassen,
geen zwijn dat drinkt.
De vissen zijn moe
of verschuilen zich.
Ook zij weten niet dat hun wereld
een dode lampion weerspiegelt.
Alleen mijn kijken hier
verandert de natuur.…
Dagdeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 In weerwil van wat hoog verheven
wacht reflectie stil ontdaan
in matte glans slechts rimpelend
door schaduwen omgord
geroerd door onzichtbare hand.
Slechts traag bewegend
omgeven door aarde duister
schimmen van onzekerheid
gehuld in vage nevel
genageld op één plek.…
De nuance
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
605 ik wantrouw de stelselmatige stelligheid
ik vertrouw daarentegen de zoekenden
de breekbare geluiden, de brakke tinten van het ochtendlicht
de twijfel, in woorden die moeilijk te omschrijven zijn
de hapering, de rimpeling in het water
de ommekeer in de rechte lijn
de wolken voor de zon
de zon die achter de wolken schijnt
en het woord dat eigenlijk…
van volle leegte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
498 mijn holle buik droeg niets meer
dan de angst om hem
alsnog
te gaan verliezen schreef met
duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg
ik vloog met harde vleugels
langs
het einde van de nacht, liet waken
onbedacht veel scherper zijn, want pijn
strekt uit tot aan
voorbij de dageraad, die woordeloos
doch ingesproken opstaat
uit de…
Gezichten
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.707 Langzaam duidelijker, totdat
ook de kleinste rimpels, putjes in de huid
een oogwenk helder zichtbaar zijn.
Maar het is geen gezicht.
Het was misschien een man die
honderd jaar dood is, en gestorven
zonder ooit te zijn afgebeeld.
Er zijn er zoveel.
-----------------------------------------
uit: 'Tirade Jubileumuitgave' nr. 200.…
mijn leven...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
544 dat ik een
leven heb gehad
leed beitelt traag
de diepe rimpels
tot op vandaag
plezier en verdriet
liggen zo dicht bij elkaar
lachen en wenen bieden iets
een onvoorspelbaar... levenslied
want
in het leven
is het altijd
geven en nemen
alleen ongevoeligen
verstaan dit niet!…
Onsterfelijk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
685 Ik herinner haar handen
wrijvend over elkaar
alsof ze haar rimpels wilde doen verdwijnen
in haar geest was ze jong
dan lachte ze maar
om die handen want die waren niet van haar
ze was totaal verstomd
af en toe een oerkreet
ik vergeet het nooit, verdomd
haar laatste diepe zucht
zo heeft ze zichzelf ontvlucht
een lach verscheen op haar…
Verleiding op het water
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
538 rimpels op het water
nochtans is het windstil
geritsel in de struiken
reeds in de maand april
want een koppel wilde eenden
peddelen vroom en vrij
plonzen in de vijver
ze maken elkander blij
een woerd met groene kop
zwemt naarstig rond zijn wijfje
zo maakt hij haar het hof
en ja …zij vindt dat tof!…
geen goesting
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
455 Druppels zweet likken zich een weg in de rimpels
van mijn voorhoofd,
om dan langs mijn gezicht,
naar beneden aan mijn kin te kietelen.
‘k Ben te lui, om iets uit te spoken,
ik blijf liever ondergedoken,
in het avond donker, zonder licht,
met koelte aan mijn gezicht.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 In de herfst valt alles
terug in zijn plooien
en rimpels worden
dieper uitgesneden
uit opgedroogde levenskanalen
kaalheid lijkt onvermijdelijk
hoewel weggestoken
achter een tooi van bont coloriet.
neen op afgehakte boomstronken
groeien enkel zwammen
of voor wie nog hoop koestert:
paddenstoelen.
ga er maar even bij neerzitten ...…
Het is zo stil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Het is zo stil
Dat we de rest wel horen
Maar ons er toch vooral aan storen
Het is zo stil, dat er geen dag voorbij gaat
Dat het geen verschil maakt,
Of de tijd alleen maar stilstaat
Of enkel rimpels achterlaat
En als het dan zo stil is dat het leven meer de dood is
Ik een tijd mis,
Waarin ik niet heb geleefd
Is er toch vooral…
Vonkenregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
927 onderhuids kriebelt het weer
er ontstaan rimpelingen
die een oceaan niet zouden misstaan
voorzichtige vonkjes levenslicht
sprankelen zich naar buiten
om samen een vuurtje te stoken
vlammen laten zich aaien
door een zachte zuidenwind
die bereid is aan te wakkeren
want gloeien is niet genoeg
om de hitte te bereiken
die jou kan laten smelten…