Alle inzendingen over rimpel

989 resultaten.

Sorteren op:

als een steen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
als een steen die jij in de vijver gooit naar beneden zinkt en kringen maakt rimpels op het water steeds wijder uit elkaar hoor je dan wat ze aan het zeggen zijn roepend mompelend stil of weet alleen de eeuwigheid waarom we lawaai maken om te zwijgen roepend mompelend stil…

Erf

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.297
Rimpeling van water in de donkere, mosgroene vonten van de avond. ------------------------------ uit : Tirade 1996, nr. 1.…

Volwassen

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 983
Weerspiegeling van het water verdwijnt mijn gezicht in de rimpels van de cirkels... De tijd van eb is aangebroken.…

Tierig

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 521
Nog eenmaal kijkt zij achterom plant gedachten in koude grond en geeft hoop aan lange dagen als het schijnsel van de maan licht spiegelend rimpels raakt speelt regen ritmisch met het zicht haar ware aard zal weer bloeien wanneer katjes in de schaduw rusten…
metha30 juli 2009Lees meer >

herfst

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 625
Mij zegt dat gene moer ik zie wel regen en wind meer rimpels in de singel dan strikt noodzakelijk en wat meer grijs in de lucht dan gebruikelijk maar somber is dat niet herfst is niets.…

Droom de zee

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 515
Een blauwe zucht laat rimpelingen zomaar zijn, papieren bootjes in de oceaan. Het vroege herfstlicht danst over oneindige verten, tekeningen van dag en nacht. Vanuit sterrenogen flitsen uit een ander leven, zicht op onbedekte spiegelingen.…

niet minder

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
onbeweeglijk als stilstaand water van een meer wisselend als het weer van inktzwart tot helderblauw van spiegelglad water tot plooibare rimpelingen kleverig warm stroperig bijna flikflooierig snijdend scherp koud bewust van de diepte onder je als koele zijde zo nu en dan waar je overheen glijdt door land omringd…
J.Bakx18 februari 2019Lees meer >

Spiegeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
Een spiegeling onherkenbaar tot eigen mozaïek gecomponeerd wegreizend op wijder wordende rimpelingen aan de oever werd uitgedoofd en tot weer spiegelen werd gekeerd.…
Ruud8 januari 2021Lees meer >

Sporen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
De rimpelingen en de sporen, de verten in de horizon verloren het steeds veranderende van 't strand, de zee, dat neemt het oog, de lens voortdurend mee Ze zijn daarom zo blij als 't zand er vers en eventjes gaaf uitziet dat laaft het oog, biedt rust, een overvloed van vree…
Ralameimaar25 augustus 2023Lees meer >

Queeste

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Je slaapt al, diep onder haar rimpelingen.…
BKNWRM13 september 2024Lees meer >

Eeuwigheid

netgedicht
3.9 met 73 stemmen aantal keer bekeken 23.917
Buigen voor de wind Als legers, verslagen ruiters op de vlucht Ik benijd wie ik bemin Ik verlies als ik win Ik wil je ogen geef ze mij Voor mijn oud gezicht, dat in een web van rimpels ligt verwachtingen onzinnig en verblind, roerloos en meegedreven op de wind Nauwelijks bestaan op waanzin voortgedreven Stof dat al ademend vereeuwigd…

Voorbij ...

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.769
Een bedroefd gelaat asgrauw en doorleefd een verdwaalde traan vindt langs rimpels haar weg ... Een gegraven graf omkranst door bloemen een foto, een kaars, een lint, een laatste groet voorbij ... Afscheid in woorden een lied vol emotie een gebed, dat verhaalt het leven is eindig, voor eeuwig ...…
metha15 oktober 2003Lees meer >

de zee en ik

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Mijn voeten voelen nog de gloed als het water is weggeëbd en de schelpjes blootgelegd uit rimpelend zand geschept. De duinen nog onvervuild voelen de wind waaien naar de landelijke polder weg van de glooiende golven. Boven het bruisende bruine schuimende sop schuift scheerlings een meeuw naar haar zeeluchten kajuit.…
walter tack23 november 2005Lees meer >

De bever

gedicht
3.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 19.890
Waar land geleidelijk in water overgaat en je in zompige poelen het ontstaan van leven waant waar tussen de groen- en grijstinten van het wilgenhout de modder glinstert als de avond valt kun je onverwacht een rimpeling in het water zien en mits onbeweeglijk, een dier aanschouwen die in alles rust uitstraalt.…

kraaiepootjes

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.135
ik kijk omzichtig op je toe hoe om de hoeken van je oog de eerste kraaiepootjes zich devoot gaan nestelen ik laat je kijken in de spiegel van mijn tastend oog hoezeer ik je nog steeds om je aardigheid bewonder God zij dank je bent toch zo galant hoe scherp je ook in de spiegel naar de diepte van een rimpel loert je wordt niet ouder maar…
delius29 april 2006Lees meer >

Ouder

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.740
Ouder worden is niet erg ook al zie je er tegen op als een berg weer een rimpel er bij de zoveelste op een rij allemaal grijze haren dat komt zo met de jaren het is voor mij geen hinder een walletje meer of minder ouder worden heeft ook zijn charme op je schouders rust een paar armen en je zegt tegen elkaar hopelijk mogen wij samen nog een…

Regenboogcirkels van hoop

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 647
Uit je hand valt de macht die je had op stenen die je niet kon tillen sappig gras ertussenin we kijken ernaar vol verbazing onder modder liggen varkens begraven regenboogcirkels van hoop het zwart wordt geschild een zacht briesje geurige lentewind waait over de rimpelige oceaan richting woestijn…

Beroering

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
Lentepassie laat een bries ontsteken, rimpels stuwen water voort tot voedingbrengende beken, waarvan de roerselen ontbreken, blijven we in een verloren kilte steken, en gruwen we de februariwind.…
pama1 februari 2009Lees meer >

Ven bij maanlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.508
Niets of niemand laat zich zien; geen rimpeling in het water, geen ree die zich komt wassen, geen zwijn dat drinkt. De vissen zijn moe of verschuilen zich. Ook zij weten niet dat hun wereld een dode lampion weerspiegelt. Alleen mijn kijken hier verandert de natuur.…

Dagdeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
In weerwil van wat hoog verheven wacht reflectie stil ontdaan in matte glans slechts rimpelend door schaduwen omgord geroerd door onzichtbare hand. Slechts traag bewegend omgeven door aarde duister schimmen van onzekerheid gehuld in vage nevel genageld op één plek.…

De nuance

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
ik wantrouw de stelselmatige stelligheid ik vertrouw daarentegen de zoekenden de breekbare geluiden, de brakke tinten van het ochtendlicht de twijfel, in woorden die moeilijk te omschrijven zijn de hapering, de rimpeling in het water de ommekeer in de rechte lijn de wolken voor de zon de zon die achter de wolken schijnt en het woord dat eigenlijk…
Iniduo19 april 2013Lees meer >

van volle leegte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 498
mijn holle buik droeg niets meer dan de angst om hem alsnog te gaan verliezen schreef met duizend rimpels al mijn angst in al mijn zorg ik vloog met harde vleugels langs het einde van de nacht, liet waken onbedacht veel scherper zijn, want pijn strekt uit tot aan voorbij de dageraad, die woordeloos doch ingesproken opstaat uit de…
switi lobi30 januari 2015Lees meer >

Gezichten

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.707
Langzaam duidelijker, totdat ook de kleinste rimpels, putjes in de huid een oogwenk helder zichtbaar zijn. Maar het is geen gezicht. Het was misschien een man die honderd jaar dood is, en gestorven zonder ooit te zijn afgebeeld. Er zijn er zoveel. ----------------------------------------- uit: 'Tirade Jubileumuitgave' nr. 200.…
Aad Nuis27 oktober 2016Lees meer >

mijn leven...

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
dat ik een leven heb gehad leed beitelt traag de diepe rimpels tot op vandaag plezier en verdriet liggen zo dicht bij elkaar lachen en wenen bieden iets een onvoorspelbaar... levenslied want in het leven is het altijd geven en nemen alleen ongevoeligen verstaan dit niet!…

Onsterfelijk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik herinner haar handen wrijvend over elkaar alsof ze haar rimpels wilde doen verdwijnen in haar geest was ze jong dan lachte ze maar om die handen want die waren niet van haar ze was totaal verstomd af en toe een oerkreet ik vergeet het nooit, verdomd haar laatste diepe zucht zo heeft ze zichzelf ontvlucht een lach verscheen op haar…

Verleiding op het water

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 538
rimpels op het water nochtans is het windstil geritsel in de struiken reeds in de maand april want een koppel wilde eenden peddelen vroom en vrij plonzen in de vijver ze maken elkander blij een woerd met groene kop zwemt naarstig rond zijn wijfje zo maakt hij haar het hof en ja …zij vindt dat tof!…

geen goesting

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Druppels zweet likken zich een weg in de rimpels van mijn voorhoofd, om dan langs mijn gezicht, naar beneden aan mijn kin te kietelen. ‘k Ben te lui, om iets uit te spoken, ik blijf liever ondergedoken, in het avond donker, zonder licht, met koelte aan mijn gezicht.…

Herfst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
In de herfst valt alles terug in zijn plooien en rimpels worden dieper uitgesneden uit opgedroogde levenskanalen kaalheid lijkt onvermijdelijk hoewel weggestoken achter een tooi van bont coloriet. neen op afgehakte boomstronken groeien enkel zwammen of voor wie nog hoop koestert: paddenstoelen. ga er maar even bij neerzitten ...…

Het is zo stil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Het is zo stil Dat we de rest wel horen Maar ons er toch vooral aan storen Het is zo stil, dat er geen dag voorbij gaat Dat het geen verschil maakt, Of de tijd alleen maar stilstaat Of enkel rimpels achterlaat En als het dan zo stil is dat het leven meer de dood is Ik een tijd mis, Waarin ik niet heb geleefd Is er toch vooral…
Annemarie2 november 2019Lees meer >

Vonkenregen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 927
onderhuids kriebelt het weer er ontstaan rimpelingen die een oceaan niet zouden misstaan voorzichtige vonkjes levenslicht sprankelen zich naar buiten om samen een vuurtje te stoken vlammen laten zich aaien door een zachte zuidenwind die bereid is aan te wakkeren want gloeien is niet genoeg om de hitte te bereiken die jou kan laten smelten…
Nina Laverona30 november 2020Lees meer >