449 resultaten.
Je sculptuur verschraalt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 ik heb de lijnen
van je leven
gebeeldhouwd door
transparant licht te
kleuren met emoties
uit jouw gezicht
een heerlijk
genenpaar als basis
in de warme bescherming
van gezin en kinderen
onbezorgd opgegroeid
en tot bloei gekomen
toch schaduwden
al snel stukjes vrijheid
die jij moest opgeven
om met eigen kinderen
in harmonie te leven…
De wereld aan mijn voeten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 geprobeerd
om ongevoeliger te worden
voor de angels in het venijn
met het inzichtelijker
worden van het leven
bleken de gegevens niet meer
de basis te zijn voor het bestaan
het strijden is gedaan
de verlokkingen zijn in mijn
geest gelegd door opvoeding en
gemanipuleerd maatschappelijk besef
nu straalt ultieme vrijheid
in haar transparante…
De Fabeltjeskrant
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.230 Het verhaal van mijn goede kant
Met welke oren
Oogjes dicht
Is geen gezicht
Snaveltjes toe
Wat een gedoe
Nou, nee moe
We gaan na één knipoog
En het lezen van poëzie in de regenboog
Van het geheim
En de gein
Wil je het weten……
Frappant
Krant aan de kant
In fabelland
Transparant
Ik zou het hebben kunnen weten
mmmmm
Ik ga echt niet…
Globaal of alleen verbaal?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 Papieren humaniteit,
mozaïek wordt nooit transparant.
barsten in haar voegen.
Oude wereld haalt
de bruggen op, ademen
onze mussen vrijer?
Zinloos geweld perst
verwachting en schrale hoop
tot bittere sappen.
Vrouwen, kinderen
weven dromen, waarover
de wereld struikelt.…
Decadente overdaad
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
682 generaties hebben
de funderingen gelegd
waarop wij mogen bouwen
geen materiaal
is ons ontzegd
zij geven slechts vertrouwen
wij willen groot en transparant
maar ruimte botst snel met traditie
krijgt van eenvoud nooit de vrije hand
toen zijn wij overstag gegaan
in bijgebouw en serres
het kleine huis is blijven staan
zij is het zaad…
GRIJZE MUIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze stond daar in de schaduwzij
ver weg van het schools gedruis
Ze paste er gewoonweg niet bij
ze was ronduit een grijze muis
Haar wereld aan de binnenkant
verborg ze voor ’t vreemde oog
Voor het oog was ze transparant
doch zij was muisje regenboog
Eenzaam en aan de schaduwzij
scheen wat ieder van haar dacht
Maar elke dag sierde een bladzij…
Een enkele dauwdruppel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
569 Een enkele dauwdruppel blijft
eens hangen in het spinnenweb
dat zich eens vormen kon; een
transparant geheugen dat
dauwdruppelt in de krachteloze
najaar's zon.
Dauwvol, berouwvol om alles
dat dauwdruppelend aan een
heden voorbij kan gaan, kent
morgen een verleden dat niet
aan het spinnenweb voorbij
kan gaan.…
Ode aan Barbara Hepworth
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Yves
met zekere hand bewerkt zij steen
rank het lijf, sterk, de spieren gespannen
haar beitel baant een weg naar
geen terug meer mogelijk
hout donker, hard, gesneden tot
oervrouw gevormde rondingen
transparant en zacht na dagen
schuren, schaven en polijsten
beeld met uitzicht op oneindig water
ogen starend naar de horizon
waar lucht…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 Zo groen en kruivend het rak,
transparant langs de oever waar wieren
slaperig bovendrijven.
En dan die surfers, gehaakt
aan hun driehoeken, achter hun ramen
geen land ziende, niets dan hun eigen
vaart, het schuim om de planken,
het schuim dat kookt op hun voeten,
vervlokt in de wind, hun zwarte
rubberpakken laat glinsteren.…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en huivert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 uit zand en vuur
heb ik je beeld geblazen
in rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen…
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf
voortdurend herschrijft
daar staat het dier stil
het water echter niet
vervloeit transparant…
Affectief gemis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
467 het is ontluiken
jij zet met je
ogen de wereld buiten
door het ophalen
van het doek dat
de afstand markeert
tussen warm bloed en
kille stille zakelijkheid
transparant
maar nog altijd
oorzaak nummer een
van dodelijke kramp
door affectief gemis
bijna onder handbereik
maar de groepen zijn hun
leiders van vroeger kwijt
het is de…
Zondag stad
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.048 Kijk ik naar mooie panden
Statig hoog de herenhuizen
Ontdek de lijnen en de bogen
De zware deuren en hun oude taal
Aan de singels en de grachten
Hun tuinen en de lanen breed
De hofjes die de stad herbergt
Waar ik mij in een sprookje waan
Een wereld nabij het stadsrumoer
Nu is het zondag en zo heerlijk stil
Zie ik mijn stad zo transparant…
mijn kinderstem
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
3.977 windstil overal, niets beeft
en het groen dat om de bomen zweeft
hangt roerloos, ik wil
nu gaan vertellen van mezelf, wees stil
mijn stem, in 't midden van dit land geboren,
in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen,
al vliegend naar het blauw
zo transparant als morgendauw -
zij spint de fijnste wolken die het hoogst
drijven en draven…
sferen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 waterkant, aflopend zand
glinsterende watersplinters spatten
door fladderende kwekkende eenden uit
boven de rieten oeverkant
stotende zonnestralen
op een wazig herhalend
transparant trekgordijn
dromerige projectie
op een waarnemersbrein
zwoel is het dampend gras
door regenwater gedoopt
ruikt weer naar jeugdig elan
dat blindelings…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…
Als je ogen donkeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 jij bent ondeugend
nog niet afgevlakt
maar heerlijk transparant
laat mij
vol liefde schaduwen
ook in je donkere kant
glinstert warm
in weerkaatsing
van het hemels licht
de jongste schepping
straalt op je al
paradijselijk gezicht
maar als je ogen
donkeren in het
aanschijn van de hel
rommelt donder
flits de bliksem snel
en…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 je vertakt subtiel
in glas met
goddelijke bogen
licht straalt
transparant uit
een hemels boven
maar in het ragfijne
gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 ik wist de wereld van glas
breekbaar tot de laatste scherf
heb me verwond aan het scherp
dat ook voor mij onbuigzaam was
verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies een kunstenaar
haar inspiratievol het leven in
straalde zij in transparant…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
storm en onraad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 het kleed van storm, puur damast
rukt aan tak en gevel het breekt
spontaan, de inertie vaccineert
bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst
de natuur defragmenteert de bouwsels
van steen en kapitaal tot een transparant
geweten, het scherpt de hoeder van aandacht
tot onvolkomenheden en willekeur
hamer en sikkel, spijker en riet
hakbijl…
Romântico
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 geliefde
krul je in mijn armen
dan laat ik je de vertes zien
bovendien het lieve leven
voorbij de horizon
laat mij je dragen
over jong groene akkers
bloemrijke velden
en glooiende heuvels
waarover ik je vertelde
laten wij oprijzen van de aarde
hangen boven turquoise zeeën
zwevend met de vogels mee
tot wijzelf vleugels krijgen
transparant…
Uitzonderlijk en bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 bijzonder
Dat ik besta is haast een wonder
Een wijzer mens dan ik vind je niet gauw
Ik toon mijn verdiensten, als een pauw
Al had ik ook dat er goed van af gebracht -
omdat ik de dingen zo goed heb doorgedacht -
ik ben verre van een booswicht,
voor dictator zijn ben ik niet gezwicht
Mijn beelden zijn altijd edel van snit
Niet altijd transparant…
een huis uit vele werelden
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
594 er was geen kamer
op het hoogste huis
slechts vier kantelen
muren waren transparant
verzonnen in een pogen
elkaar het uitzicht te gedogen
ik leunde tegen jou
en jij gaf mij houvast
in eerst ontmoeten
het groeten was een
huis uit vele werelden
zo blij je thuis te zien
samen nog geen team
maar delen onvoorwaardelijke
liefde…
want morgen is van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
759 dagen
weet waar je voor gaat
toch vlecht de zon
onzekerheden in de uren
versombert in een ander licht
je weet dat dit niet lang kan
duren stikt weer in herinnering
door een omgeving zonder zicht
wilt verdriet met handen
breken vergeten wat er is gebeurd
liefst er nooit meer iets van weten
want morgen is van glas
ze zal een transparante…
Stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
563 Vliesdunne flinters
omhullen en vullen
van buiten en binnen
onzichtbaar een luchtbel,
aldoor transparant.
In pastel polychroom
draaiend, bewegend
onthullen zich flinters,
zichzelve gelijkend,
aan de laborant.…
Jeroen Bosch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Weer een saaie dag
Alles is wat het lijkt
zonder fantasieën
ik ben geen professor T
die Jeroen Bosch laat schilderen
wat er aan de hand is:
alles belichaamd
als wat het is en dus
transparant
De stad is groot, maar klein
is mijn uitzicht, alsof
we ver weg van elkaar leven
in ruimteschepen, bebouwde
kommen zo klein als gehuchten…