Alle inzendingen over transparant

449 resultaten.

Sorteren op:

Je sculptuur verschraalt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
ik heb de lijnen van je leven gebeeldhouwd door transparant licht te kleuren met emoties uit jouw gezicht een heerlijk genenpaar als basis in de warme bescherming van gezin en kinderen onbezorgd opgegroeid en tot bloei gekomen toch schaduwden al snel stukjes vrijheid die jij moest opgeven om met eigen kinderen in harmonie te leven…

De wereld aan mijn voeten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
geprobeerd om ongevoeliger te worden voor de angels in het venijn met het inzichtelijker worden van het leven bleken de gegevens niet meer de basis te zijn voor het bestaan het strijden is gedaan de verlokkingen zijn in mijn geest gelegd door opvoeding en gemanipuleerd maatschappelijk besef nu straalt ultieme vrijheid in haar transparante…
wil melker8 oktober 2014Lees meer >

De Fabeltjeskrant

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Het verhaal van mijn goede kant Met welke oren Oogjes dicht Is geen gezicht Snaveltjes toe Wat een gedoe Nou, nee moe We gaan na één knipoog En het lezen van poëzie in de regenboog Van het geheim En de gein Wil je het weten…… Frappant Krant aan de kant In fabelland Transparant Ik zou het hebben kunnen weten mmmmm Ik ga echt niet…

Globaal of alleen verbaal?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Papieren humaniteit, mozaïek wordt nooit transparant. barsten in haar voegen. Oude wereld haalt de bruggen op, ademen onze mussen vrijer? Zinloos geweld perst verwachting en schrale hoop tot bittere sappen. Vrouwen, kinderen weven dromen, waarover de wereld struikelt.…
pama13 mei 2011Lees meer >

Decadente overdaad

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
generaties hebben de funderingen gelegd waarop wij mogen bouwen geen materiaal is ons ontzegd zij geven slechts vertrouwen wij willen groot en transparant maar ruimte botst snel met traditie krijgt van eenvoud nooit de vrije hand toen zijn wij overstag gegaan in bijgebouw en serres het kleine huis is blijven staan zij is het zaad…

GRIJZE MUIS

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 708
Ze stond daar in de schaduwzij ver weg van het schools gedruis Ze paste er gewoonweg niet bij ze was ronduit een grijze muis Haar wereld aan de binnenkant verborg ze voor ’t vreemde oog Voor het oog was ze transparant doch zij was muisje regenboog Eenzaam en aan de schaduwzij scheen wat ieder van haar dacht Maar elke dag sierde een bladzij…
Ton Rijkers17 oktober 2012Lees meer >

Een enkele dauwdruppel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Een enkele dauwdruppel blijft eens hangen in het spinnenweb dat zich eens vormen kon; een transparant geheugen dat dauwdruppelt in de krachteloze najaar's zon. Dauwvol, berouwvol om alles dat dauwdruppelend aan een heden voorbij kan gaan, kent morgen een verleden dat niet aan het spinnenweb voorbij kan gaan.…

Ode aan Barbara Hepworth

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
Yves met zekere hand bewerkt zij steen rank het lijf, sterk, de spieren gespannen haar beitel baant een weg naar geen terug meer mogelijk hout donker, hard, gesneden tot oervrouw gevormde rondingen transparant en zacht na dagen schuren, schaven en polijsten beeld met uitzicht op oneindig water ogen starend naar de horizon waar lucht…

Aan de kant

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.419
Zo groen en kruivend het rak, transparant langs de oever waar wieren slaperig bovendrijven. En dan die surfers, gehaakt aan hun driehoeken, achter hun ramen geen land ziende, niets dan hun eigen vaart, het schuim om de planken, het schuim dat kookt op hun voeten, vervlokt in de wind, hun zwarte rubberpakken laat glinsteren.…

in rondingen je lijf gezet

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
uit zand en vuur heb ik je beeld geblazen in rondingen je lijf gezet je ogen glanzen transparant verbazen je ziel als bodem ingelegd de zon licht zacht je trekken uit en schittert je beweging je huid grenst aan de wind en huivert zijn gevoelige beleving je bent gestold in het moment van reageren je wilde zoveel uitproberen…
wil melker11 november 2005Lees meer >

in rondingen je lijf gezet

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 863
uit zand en vuur heb ik je beeld geblazen in rondingen je lijf gezet je ogen glanzen transparant verbazen je ziel als bodem ingelegd de zon licht zacht je trekken uit en schittert je beweging je huid grenst aan de wind en fluistert zijn gevoelige beleving je bent gestold in het moment van reageren je wilde zoveel uitproberen…

Stroming van riet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
een adem raakt de oppervlakte even aan daar waar beweging lijkt stil te staan onder de huid trekt iets langzaam voort geen spoor van richting geen herinnerd woord het lichaam luistert naar wat niet verschijnt terwijl de stroom zichzelf voortdurend herschrijft daar staat het dier stil het water echter niet vervloeit transparant…
Silann Nara28 augustus 2026Lees meer >

Affectief gemis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
het is ontluiken jij zet met je ogen de wereld buiten door het ophalen van het doek dat de afstand markeert tussen warm bloed en kille stille zakelijkheid transparant maar nog altijd oorzaak nummer een van dodelijke kramp door affectief gemis bijna onder handbereik maar de groepen zijn hun leiders van vroeger kwijt het is de…
wil melker15 september 2019Lees meer >

Zondag stad

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Kijk ik naar mooie panden Statig hoog de herenhuizen Ontdek de lijnen en de bogen De zware deuren en hun oude taal Aan de singels en de grachten Hun tuinen en de lanen breed De hofjes die de stad herbergt Waar ik mij in een sprookje waan Een wereld nabij het stadsrumoer Nu is het zondag en zo heerlijk stil Zie ik mijn stad zo transparant…
batsie29 december 2004Lees meer >

mijn kinderstem

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.977
windstil overal, niets beeft en het groen dat om de bomen zweeft hangt roerloos, ik wil nu gaan vertellen van mezelf, wees stil mijn stem, in 't midden van dit land geboren, in vlaanderens wieg, daar kunt ge z'horen, al vliegend naar het blauw zo transparant als morgendauw - zij spint de fijnste wolken die het hoogst drijven en draven…
hebus3 januari 2005Lees meer >

sferen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 692
waterkant, aflopend zand glinsterende watersplinters spatten door fladderende kwekkende eenden uit boven de rieten oeverkant stotende zonnestralen op een wazig herhalend transparant trekgordijn dromerige projectie op een waarnemersbrein zwoel is het dampend gras door regenwater gedoopt ruikt weer naar jeugdig elan dat blindelings…

De achterkamertijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 442
ik heb de lucht met koude wind omlaag gehaald donkere wolken regen gegeven om zich uit te leven waar transparant ooit uitzicht bood is alles dik beslagen zweet eigendunk in ongewenste smaken door vele lagen eelt uit de achterkamertijd waar haat en nijd elkaar constant fileren passie en tranen in onderbuiks chanteren gerechtigheid…

Als je ogen donkeren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
jij bent ondeugend nog niet afgevlakt maar heerlijk transparant laat mij vol liefde schaduwen ook in je donkere kant glinstert warm in weerkaatsing van het hemels licht de jongste schepping straalt op je al paradijselijk gezicht maar als je ogen donkeren in het aanschijn van de hel rommelt donder flits de bliksem snel en…
wil melker17 februari 2016Lees meer >

Tussen het witte linnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
ik was in de ban van vorm en kleur zij inviteerden mij als hun penseel mijn beitel bleek te scherp en agressief claimde teveel ruimte in een brok graniet bij het sierlijk transparante van glas was het de warmte die ik niet onder controle had ik wist altijd al garen te spinnen tussen het witte linnen in mijn schildersatelier…
wil melker18 november 2015Lees meer >

In het ragfijne

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
je vertakt subtiel in glas met goddelijke bogen licht straalt transparant uit een hemels boven maar in het ragfijne gaat kracht verdwijnen speelt schoonheid de eerste viool in frivoliteiten die tot breekbaarheid leiden de kristallen tonen ladderen omhoog daar waar stilte ooit zijn basis vond dartelen klanken nu de ruimte rond…

Het prikkeldraad streelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik wist de wereld van glas breekbaar tot de laatste scherf heb me verwond aan het scherp dat ook voor mij onbuigzaam was verblind door glamour en glitter dacht ik het bestaan transparant zonder mededogen schoof gebrek aan succes mij terug naar de kant waar jouw helpende hand het prikkeldraad streelt een nieuw leven opent en mijn wanhoop…

Een laatste sterven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
dromen vlijmscherp nog oplichtend met kristallen flonkering een laatste sterven in herinnering gegidst door zon kon ik het naderen en openbaarde zich mijn vondst de glazen torso van een vrouw gehavend door een lange tocht langs krib en smalle bocht ooit blies een kunstenaar haar inspiratievol het leven in straalde zij in transparant…

Voorbij de waarheid

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 507
nog voordat de avond in mij valt vertel me hoe het was streel nog eenmaal de zinnen wit en bedek me met jouw stilte er bestaat geen andere kunst dan het kussen waarin ik mijn dromen legde en mijn ogen met vogelmelk versierde bij het ontwaken laat de zon door de kieren glippen de tijd transparant maken mijn adem jij bloesemlicht…
Claire6 december 2010Lees meer >

storm en onraad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
het kleed van storm, puur damast rukt aan tak en gevel het breekt spontaan, de inertie vaccineert bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst de natuur defragmenteert de bouwsels van steen en kapitaal tot een transparant geweten, het scherpt de hoeder van aandacht tot onvolkomenheden en willekeur hamer en sikkel, spijker en riet hakbijl…
elze28 oktober 2013Lees meer >

Romântico

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
geliefde krul je in mijn armen dan laat ik je de vertes zien bovendien het lieve leven voorbij de horizon laat mij je dragen over jong groene akkers bloemrijke velden en glooiende heuvels waarover ik je vertelde laten wij oprijzen van de aarde hangen boven turquoise zeeën zwevend met de vogels mee tot wijzelf vleugels krijgen transparant…

Uitzonderlijk en bijzonder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
bijzonder Dat ik besta is haast een wonder Een wijzer mens dan ik vind je niet gauw Ik toon mijn verdiensten, als een pauw Al had ik ook dat er goed van af gebracht - omdat ik de dingen zo goed heb doorgedacht - ik ben verre van een booswicht, voor dictator zijn ben ik niet gezwicht Mijn beelden zijn altijd edel van snit Niet altijd transparant…

een huis uit vele werelden

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
er was geen kamer op het hoogste huis slechts vier kantelen muren waren transparant verzonnen in een pogen elkaar het uitzicht te gedogen ik leunde tegen jou en jij gaf mij houvast in eerst ontmoeten het groeten was een huis uit vele werelden zo blij je thuis te zien samen nog geen team maar delen onvoorwaardelijke liefde…

want morgen is van glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 759
dagen weet waar je voor gaat toch vlecht de zon onzekerheden in de uren versombert in een ander licht je weet dat dit niet lang kan duren stikt weer in herinnering door een omgeving zonder zicht wilt verdriet met handen breken vergeten wat er is gebeurd liefst er nooit meer iets van weten want morgen is van glas ze zal een transparante…
wil melker13 januari 2006Lees meer >

Stille getuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Vliesdunne flinters omhullen en vullen van buiten en binnen onzichtbaar een luchtbel, aldoor transparant. In pastel polychroom draaiend, bewegend onthullen zich flinters, zichzelve gelijkend, aan de laborant.…
Nemo15 juni 2018Lees meer >

Jeroen Bosch

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Weer een saaie dag Alles is wat het lijkt zonder fantasieën ik ben geen professor T die Jeroen Bosch laat schilderen wat er aan de hand is: alles belichaamd als wat het is en dus transparant De stad is groot, maar klein is mijn uitzicht, alsof we ver weg van elkaar leven in ruimteschepen, bebouwde kommen zo klein als gehuchten…
Zywa15 april 2021Lees meer >