269 resultaten.
Wintervlinder
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.414 ging
ik in stilte zag verstenen
Snijd maar door mijn boerenland
nu ik begrijp wie jij kon wezen
en wou vangen met mijn liefde
maar liet stillen in mijn vrezen
van mijn handen waar jij stierf
met de dingen die jij gaf
gevangen als een wintervlinder
die in sneeuwen jij soms was
als iets van mij dat nu voorbij ging
met het ijs dat werd verdreven…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 zusters van de nacht
in slechts één nacht voorgoed verdwenen
ook al kon ik toen niet weten
wat een droom er nodig had
ik soesde weg en ik vergat
een jongensboek om te vergeten
nam de A-Train van de stad
om rap de duisternis te nemen
naar de zee - die lieve zee
waar wij een eeuwigheid verbleven
waar de mensen zo graag kwamen
wij de wolken verdreven…
De kranen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
4.179 Uit het koude Noord verdreven,
reppen ‘t machtig vleuglenpaar,
Wenden zij naar ‘t Zuid de steven,
Zweven over, schaar bij schaar.…
BRAM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 we laten geen enkele nalatigheid slippen
nu is er voldoende bewezen of vermoed
we klagen hem aan voor diverse zaken
die eigenlijk soms kant noch wal raken
maar iedere punt is er een, dat doet ons goed
voor eeuwig willen we hem kwijt, onze angst is zo groot
met een schorsing zijn wij niet tevreden
voor altijd moet hij uit onze kringen verdreven…
Oost - West. en het nu, 4 en 5 mei.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Echt nooit, met een bonzend hart van huis en haard verdreven
kunnen verplaatsen in het toen, laat staan in het nu, we gissen.
We slepen lichamen weg en verbinden hun zichtbare wonden,
ik zou bijna wensen dat ik een letterslot op mijn mond had.…
Vrede, al zouden we willen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Wat zou hij wel niet verzinnen, hij de duisternis
om nog steeds niet echt verdreven te worden
hij spreekt alles behalve vredig, allesbehalve.
Wat is het een groot voorrecht geweest ooit
met toen lege handen de vrede in ontvangst
te kunnen en mogen nemen voor onze ouders.…
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 ieder verlaten
kilte had zich dof in haar innerlijk gebrand
’s Nachts zwierf ze begerig door de straten
en dacht ze, ik maak mij nog eens van kant
Koude winterwind sneed in haar dunne jas
af en toe vond ze een totaal verrotte tomaat
In een slooppand vond ze een oude matras
daar voelde ze zich even geen brokje straat
Van huis en haard verdreven…
HET BELANG VAN GESCHIEDENIS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
298 Een volk tot aan de tanden en toe gewapend
Een volk dat ooit vrijwel werd uitgeroeid
Maar zich herstelde en is aangegroeid
Gedreven brokken bij elkander rapend
Een ander volk, onder de voet gelopen
Verdreven, levend in soort tentendorpen
Twee volken niet bepaald voor vrede open
Aan haat en nijd en hebzucht onderworpen
De Eerste Wereldoorlog…
weer thuis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
736 de vraag uiteraard
waarom nog nooit nu wel
wij van zee afgeleid
over het rechte dijkpad
met zicht vanuit den hoge
op vernielzucht nieuwbouw
villa's doorzonwoningen kris kras
garages in wit grijs steen
nieuwe barbarij de geest
verdreven uit ruige landen
even later ging ik vreemd
prikkeldraad wegblokkades
voorbij op kijkduin naar strand…
ANCXST EN NOOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 driekleurige doeken
Boomblad juicht er opgewonden
Ook luiden er bronzen klokken
Want vandaag dempt men de putten
Waarin kalveren verdronken
Af met fel oranje grond
Jonge handelsgeesten stallen
Hun te kopen waren uit
Of brengen een ochtendhulde
Voor een oud gemeentehuis
Ik ben trouw in nood en dood
En ik hap vergeefs naar adem
De verdreven…
GEDETINEERD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Toen het duister opgetrokken was
scheen slechts een koude kille zon
Door het vuil beslagen vensterglas
waarachter een spin zijn web spon
Toen licht ’t donker gebroken had
scheen het een dag als vele te zijn
Buiten wachtte weer ‘t rechte pad
met erop van gisteren nog de pijn
Toen de stilte lang verdreven was
scheen het eenzaam, schrille…
Waar is de vrijheid?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
607 verdriet en gemis
Er is niet veel veranderd
Nog altijd is er veel geweld
zijn volkeren niet in eigen land verankerd
maar dreigt gevaar en is "vluchten" wat telt
Wat hebben wij geleerd van de haat
van vuur en kogels om ons hoofd
Daar bij het graf van die onbekende soldaat
van onze vrijheid te zijn beroofd
Volkeren zijn uitgeroeid en verdreven…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Dag loopt ten einde, het licht schijnt in de duisternis met
enige kleine puzzelstukjes schaduw tot wanneer nacht zal vallen
Al hebben de wolken iets van onze behoeftes en verlangens verdreven
wij zullen elkander nooit verlaten, wij zijn nog steeds samen, wij zijn altijd één.…
Berekende Gok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.682 naar wat rest
De traan
Nog gekluisterd in de klier
En de pen die me drijft
Dus moet ik wel gokken op dat ene paard
Dat stampt van onmacht in zijn stal
In jouw vingers is de weelde samengebald
Om van jouw vel nog maar te zwijgen
Alleen, het weigert mijn blos en zweet
Dus heb ik het luchtkasteel maar gesloopt
En de kwellende schim verdreven…
Verboden liefde
hartenkreet
2.9 met 46 stemmen
5.996 Mijn gedachten dwalen af, ineens zie ik je staan
Gevoelens komen in me boven, ik zweef, ik laat me gaan
Zo lang geleden, niets veranderd, de liefde is gebleven
Krijg het warm, voel je adem, mijn vlinders niet verdreven
Toch is het anders als toen, volwassen, beiden een eigen weg gegaan
Een gezin gesticht bij een ander, ver van elkaar vandaan…
ode aan de erwtensoep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 naast de rookworst in plakjes
drijft een schouderkarbonade
in het langzaam dikkend vocht
het glas dubbel gerijpt gevuld
met bokbier van het seizoen
heffen wij van harte tot hulde
voor de vrouw des huizes
die als kokkin ons verwent
met roggebrood met spek erbij
dat heerlijk ons de magen vult
dus wanneer weer eens de zon
met regelmaat verdreven…
Mijn zwarte bruid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.205 Verdriet en deceptie verdreven emoties
En lieten ons weerloos in dit gezegende uur.
De wijn schenkt illusies van het diepste beminnen,
Als ik voel hoe de wilskracht van mijn scherpe tanden
Haar hals speels verleidt tot een onsterflijke lust
Als haar hoofd zich ontspant in mijn warme handen.…
gevangen nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.050 rond de spiegelende ginsteringen
op het water
stilte houdt de nacht in haar greep
wanneer een uil zacht roept
in stereo
een antwoord echoot het duister
uiteen, hoorbaar stil
als het zachte klotsen van het water
op de keien
de dageraad vertoont zich in strepen rood
als een vurige bruid
in goud
het schemeren van de nacht
zichtbaar verdreven…
Ballade aan de Zomer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
936 De zomer ging, de herfst had je verdreven.
En de dagen waaiden weg, de nachten werden koud.
Lege gaten van jou afwezigheid die overbleven.
Langzaam aan werd het jaar weer oud.
Ik kon enkel hopen en jouw terugkeer verbeiden.
De bomen wierpen hun gouden dekens neer.
Ik dacht aan je stralende lach, aan mooiere tijden.…
De kerstboom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 En ik bid dat men daar in vreedzaamheid kan leven
en dat ook in dat land de chaos wordt verdreven.…
Voor Gilles
gedicht
2.1 met 391 stemmen
70.770 Natuurlijk hadden
we, niet alleen met honden, ook de kat natuurlijk,
in Lyon moeten zijn, om de lichtjes te zien branden
de kleine lichtjes, die branden voor je verjaar
dag, bij wijze van herinnering aan de Heilige,
de Maagd, die omtrent je geboortedag, eeuwen geleden, de pest
verdreven heeft uit je geboortstad, de stad Leeuw.…
Vliegen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.170 Verdreven uit de buik van je moeder.
Jullie levens vielen stil - voorgoed - toen de navelsteng werd doorgeknipt.
De hel kon verhinderen dat ze je moeder bleef.
Kleine Shin, je werd het kleine, tinnen marionet-soldaatje dat, als het nodig was,
een onzichtbare vlieg op de zwarte muur werd.…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 werelds teugels
mij beraad
Als de kelen en de zwepen
zwijgend buigen voor mijn gedachten
Als de cipier mijn blanke vleugels weer
de vrijheid laat
Is er een plaats
waar 't appèl
van tijd
een illusie is
Breng me daar
en vertel me
waar moet ik heen
...als de aandrang van de toekomst
wordt bezweerd door het verleden
Als de hebzucht is verdreven…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 mensenrechten, verdraagzaamheid
tolerantie, vrede en vrijheid tot een
nieuwe wereld worden
die hoop niet verloren, een droom van zo velen
de zoektocht naar vrijheid staat echt niet stil
als hersteld is, wat wij hebben verknoeid
rusten, zij die zijn zo zwaar vermoeid
iedereen echte vrijheid ervaren mag
in de wereld,steden en dorpen
tranen zijn verdreven…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 vlucht dees streken
Door al uw zustren reeds ontweken;
Zet u in betere oorden neer;
En als de winter is verdreven,
En als de schepping zal herleven,
Breng, lieve! dan de lente ons weer!…
Semonides’ vergeten mensenspiegel (herbronning)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 En als het ze uitkomt, zijn het net zielige muisjes,
maar lachen ze in hun knuistjes als de waarheid weer even
is verdreven; en als de kans op hun eigen succes is verkeken,
zoals zal blijken, zijn ze met de noorderzon vertrokken,
laten alles en iedereen achter met hun cholerazooi,
de grond ondergraven met de vele verzwegen leugens
en de brokken…
Tableau vivant
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
571 De lichte toets van aap noot mies
en wim zus jet wordt haast verdreven;
somb're teun en bok en kees
komen met does hok tot leven.
Verderop, onaangekondigd,
zweeft een zwanenpaar naarbij -
wieken waaierend als golven
in een vijver, frank en vrij.…
Depressietrein
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.256 afgelopen, geëindigd, verstorven, armoedig, ijl, verstikkend, afgehandeld, nooddruftig, behoeftig, weggestopt, begraven, lamlendig, lammenadig, dorstig, bedrukt, bang, angstig, vreesachtig, bevreesd, katerig, misselijk, onwel, onjuist, mismaakt, kreupel, gehandicapt, tandeloos, vreselijk, erg, pijnlijk, krampachtig, gesust, gebutst, ingedeukt, verdreven…
De beste dierengedichtjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.124 Op een Edelhert
Een edelhert sprak geaffecteerd:
“Stamboomonderzoek heeft mij geleerd,
Dat ons geslacht in zestien zeven
Uit Hindelopen werd verdreven.
Mijn voorvader werd van edelhert
Toen gedegradeerd tot bedelhert.”…