1184 resultaten.
De klas is kaal
gedicht
2.5 met 352 stemmen
59.688 Een kluizenaar die wacht op een
verschijning, zo staart hij op uit
het correctiewerk.
Zij zijn de vogels die niet in
zijn landstreek horen - dwaalgasten
met geesten om de geest te
storen.
Het komt nooit goed,
hij zingt niet met ze
en de wereldkaart hangt scheef
tegen de bordwand
en in hun gemoed.…
Aan zet
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
657 oneindig is als licht
met donker vermoeden
levenslang
in geketende ringen
met liefde en verdriet
een verschijnen en verdwijnen
meetbaar
en ook weer niet
aan alles komt een eind
behalve aan een cirkel
als ik die nu verzin
begint wat nooit meer stopt
slechts krimpt of dijt
blijvend
door rond te gaan
op eigen kracht
ongeacht…
vederlicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
974 tijd
vereeuwigd
in het oneindig
verbonden
zijn
aan een lijn
van sterren
beelden
die verschijnen
in vergeten flitsen
van liefde
bliksem
donder
bewegen
je gezicht
in je slaap
een zucht
ik voel de lucht
je adem
warm me
tussen
sterke armen
en draai
mijn hoofd
naar het licht
van de sterren
die zweven
om ons kussen…
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij dan gaat omarmen
zal de nieuwe dag mij ook weer verwarmen.
Dan zal ik mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Kop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Ik zie hem steeds in groot formaat verschijnen
In alle praatprogramma's op TV
Ook in de krant krijg ik hem steeds maar mee
En telkens kruipt mijn hart in de gordijnen
Want een keer was genoeg, ik hoef sindsdien
De kop van deze creep nooit meer te zien.
De foto's van kinderpornograaf Robert M. zijn in de media alomtegenwoordig.…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 Tot de sterren aan het firmament verschijnen
mijn gedachten in tijd en ruimte verdwijnen.
Als de ochtenddauw mij gaat omarmen
zal de nieuwe dag me ook weer verwarmen.
Zal dan mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
Vervormd brein
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Hersens aangetast
Door onzichtbare worm
Steken van verderf
Zwaar en zwart,
Strijdend voor
Herstel, zo dat
Ooit mogelijk is,
Waarheid die daag'lijks
Welhaast andere verschijnings
Vormen kent, en elke dag een
Nieuwe lens die mijn
Netvlies bewaakt
Zonder dat deze ooit
De enige, de echte, waarheid
Aan mij door zal geven…
Lijster
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
603 Liefst zou ik lijsten schilderen
om open frames,
maar dat wil nog niet zo erg
Elke dag laat me weer netten werpen
om waarheid in te vangen,
of op zijn minst begrijpbaarheid
Mijn kanttekeningen verschijnen
op de vreemdste plaatsen,
daar waar ik structuur verlang
Ik behang meer dan ik verf,
laat staan dat ik laat onstaan
Ik lijst in…
Zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
558 Ze is alleen nog daar,
een flauwe verschijning,
van iets dat ooit had moeten ZIJN.…
Beste wensen?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 Wij drijven hier de boze geesten uit,
Daar verschijnen ze alom, in alle hevigheid.
Waar is het menselijk hart gebleven?
Hoeveel waarde heeft nog een leven?…
Ik word één met de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 geestelijke pijnen
ondermijnen mijn kracht
hersenen kraken en rekken
lichamelijk verschijnen
krampen en spastische trekken
ik zonder mij af
wordt één met de nacht
het duivels gespuis
op mijn schouder gebied
inhaleer en… geniet
de rook maakt me wazig,
slaperig, slap
de pijnen verdwijnen
warempel
ik lach!…
in balans
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
492 mijn ziel geniet…
van bomen en struiken die
beschermen een vijvergebied
weerspiegelingen verschijnen
door het licht van de zon
echt om rillingen van te krijgen
betoverend mooi, die kleuren
zo stil op het water
ze beroeren een zelden gebeuren
waarachtig, ik sta op… en ik zing en ik dans
ik voel mij zo zalig
perfect met de natuur in……
Reünie voor even
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
458 Daar zat ik dan aan tafel
te midden van levenden en doden
oude stemmen weerklonken
tussen eten en drinken door
een bekende lach galmde luid
ouder verschijnen ze nooit
wel vaak jonger
tastbaarder kunnen ze
bijna niet meer worden
dan in onze dromen
eigenlijk zie ik al weer uit
naar een volgende reünie…
Tijdloze traagheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
534 daar waar stilte
spanning trekt
ontbloot leegte in
tijdloze traagheid
zijn verschijnen
hun eenparig
bewegen schokt
de werkelijkheid
door het loslaten
van de leefbare basis
in kantelmomenten
verliest bestaan
zijn pijlers en worden
perspectieven van
hun toekomst ontdaan
wie stopt dit
apocalyptisch
zwarte gat dat in
de schepping…
Het mystieke licht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 waar in de
verrijzenis
zindert nog
die grijze nis
waaruit hij ooit
is opgestaan
is de vlinder
in het witte
van de geest
vooruitgegaan
om daarna in alle
schoonheid op te gaan
schittert nu het
mystieke licht
van verschijnen
in het begeesteren
van mensen
met zijn kracht
ja zij zijn uitgezonden
hebben u en mij
gevonden in de…
Beste wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Wij drijven hier de boze geesten uit,
Daar verschijnen ze alom, in alle hevigheid.
Waar is het menselijk hart gebleven?
Hoeveel waarde heeft nog een leven?…
VOORT EN TERUG
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
118 Ieder mag met zijn of haar last
voor Jezus' kruis verschijnen
dat gewicht begenadigd
daaronder neerleggen
vrij en verlicht
de paal aan de achterzijde
verlaten en verder gaan
maar deze weg van verlossing
zal niet eenmalig wezen
de wenk naar de voorzijde
van het zegenrijke kruis
wil zich eindeloos herhalen
bemoedigt wanneer dan ook…
Licht
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.589 licht
verwarmt
geeft leven
doet zien
wat nog niet was
licht
verlost
geeft ruimte
doet leven
wat gevangen zat
licht
verbaast
geeft hoop
doet verschijnen
wat geen leven had
licht
waarin jij nu mag wonen
eeuwig licht
(bij de veel te vroege dood van J.Tj.)…
Fluisterstemmenzee
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.126 Ik adem vleugels
in de wind
en fluister
diepe wensen
Ze verwaaien
in een stemmenzee
gedragen
vrij van grenzen
Door wolken wit
en water blauw
door stralen licht
en ochtenddauw
De getijden rond
waar eb en vloed
belangeloos ontspringen
En in mijn hart verschijnen
waar ik ze weer
hoor zingen…
Trollenslaap
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.291 De dikke trollen van mijn slaap
verschijnen in het lome
als zij mijn ogen vogelvrij
versluiten om dan zachtjes mij
gebracht door zoete dromerij
mijn droom te laten dromen
Zo droomde ik van lange slaap
die mij goed zou bekomen
maar vond wat later op mijn sprei
een briefje met een zin die zei
het spijt ons maar nu hebben wij
de nacht vrijaf…
Ogen.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.142 Ik zag je ogen
en ik las het verhaal
achter je woorden
Ik hoorde je stem
en zag ik de tranen
achter je vreugde
O, jouw verschijning!
O, jouw geest!
Vanaf nu
zal niets meer
hetzelfde zijn.
Ik voel me zo klein nu
en gewichtloos.
Wat kan ik doen?
Lieverd, beloof me,
geef me eerst je vinger,
en neem dan alsjeblieft
mijn arm.…
maar één keer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
717 ik droomde dat ik wakker werd
op deze nieuwe morgen
en door mijn raam heel in de vert’
zag ik de zon verborgen
verschijnen in het ochtendlicht
over een witte aarde
ze scheen op mijn ontwaakt gezicht
dat kalm naar buiten staarde
ik hoorde bomen sprekend stil
mij vragen om te zwijgen
want dit moment en deze dag
zal ik maar één keer krijgen…
tot kunst verheven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.617 dansend op akelig lange stelten
waaien ze naar binnen
schuifelend langs de stoelen
flessen omgooiend
van de gedekte tafel
bedrukt kijkend door de ramen
hangend de jassen aan de kapstok
het hoofd verloren op hol
in gedaanten verschijnen
jouw woorden in een signaal
waarin kijken
tot kunst is verheven…
De bioklok
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
646 Je verscheen op teevee
de geboorte van ‘n ster
heel stil vertrok je weer
we zagen je niet meer
gister liep je in de stad
in je verschijning las ik
de snelheid van de tijd
dat het vliegt en schaaft
hoeveel ouder IK werd
dat las ik in jouw gelaat
de tv was lang gelee
Afbeelding:Interart.nl/Leon Veerman…
Een vleugje lijkengeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
607 ze kloppen
op mijn deur
treden binnen
als ongeziene gast
wat blijft
is koude tocht
met vaag een
vleugje lijkengeur
ze schuiven
door de muren
kijken me vanuit
de spiegels aan
het is geen gluren
maar hun verschijning
kent niet de beperking
van het aards bestaan
ze vervluchtigen
mijn woorden verzuchten u
het tijdelijk te stoppen…
De bladgouden rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 ik heb jouw tijd genomen
je nachten bevolkt met dromen
dagen gevuld met bloemengeur
donkere kanten
van wolken bekroond met
de bladgouden rand van de zon
ben de melodie
voor jouw woorden die
in liefde tot lied zijn geboren
jouw plotseling verschijnen
geeft mijn leven verlangens
die nooit meer zullen verdwijnen…
Een grote plens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 het sijpelt gestaag
grote druppels glijden van de bladeren
vallen spetterend op de grond
geen schermen regen
in woeste vlagen wind
maar een speelse lichte waterval
die je toch op een
onverwacht moment drijfnat maakt
met een grote plens
hemelwater kent
vele vormen van verschijnen
voor mij mag het op pinksteren verdwijnen…
Kerstmis met ster
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
645 Verdwaald zijn en ergens
in het vierde kwadrant
een ster zien verschijnen
missend stukje van een puzzel
Zonder het kleinste deel
wordt het beeld nooit een geheel
Het is als hard blazen tegen
een uitgebloeide paardenbloem
In planeten en sterren verdwijnen
weerkaatsing van het licht voelen
in de ogen van de ander, in een
pupil jezelf zien…
oorverdovend stil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
464 ze waren er niet op uit
om de orde zomaar
te verstoren
dikwijls werd hen
de deur gewezen terug
het bos ingejaagd
men bleef ze voelen
en ruiken zelfs op
grote afstand
op een dag stonden ze
daar onontkoombaar
dikhuidig in de huizen
ik houd van olifanten
die onverhoeds in
kamers verschijnen
om behoedzaam plaats
te nemen…
Huilend huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Heb je ooit
een huilend huis gezien
vraagt ze
een betraand gezicht
lege onbewoonde kamers
schimmel op het plafond
dat piept en kraakt
door regen en wind
een huilend huis
ja, ik woon daar
in die arme woning
zonder geld, vrijwel naakt
ik leef daar ondersteboven
antwoord hij, zijn tranen droog
simpel in zijn verschijning.…