701 resultaten.
moeder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
2.914 Nooit meer thuis…
Haar leven verstoft en bijna vergeten
IJzeren wetten dwingen tot oversteek
Van bed naar stoel
Bijna honderd jaar ingesleten gebaren
Het brood naar haar mond
Haar ogen zo blauw
En verwarrend helder…
de hel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
842 droog mijn laatste dauwtranen
als de ochtenstond wordt gebaard
uit nachtelijke wanen
waar dromen hebben gepaard
in spelonken zochten zij elkaar
om mijn slaap durend te verwarren
zij bevruchtten op een dodenbaar
stenen eieren zonder erbarmen
duivels braken uit de schalen
vuurspuwend naar mijn keel
ik kon niet anders meer
dan in de hel…
Helder moment
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.023 Toen je op een middag zei
dat je dacht je verstand
verloren te hebben,
viel je hopeloos neer
in een fauteuil
met verwarring in je handen.…
Zonder zonden?
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
698 Wat zit hij fout, die oude paus, om ouderwetse
lynchpartijen te verwarren met rechtzetten en
boetedoening van schulden begaan door leiders
van zijn kerk die hun zonden niet openlijk
hebben berouwd.…
Boek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Geen verwarring meer
gewoon leven volgens de antwoorden uit een boek.
Niet meer luisteren naar mijn gevoel.
Zou het dat zijn
waarna ik zoek?…
Woekeringen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.346 Het geloof
dat er in verwarring
meer waarheid zit verborgen
in abstracte dingen en denken
komt vermoedelijk voort
uit de woekering van
mijn geestesziekte
zij die geen houvast meer hebben
aan de dogma’s van religie
of het paternalisme
van de linkse papegaaienkerk
maken zich los
door authenticiteit
van de massa
en bevinden zich…
de kleur van je ogen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
837 hoe kan het
dat ik na jaren nog exact
de kleur van je ogen
kan oproepen, in een vingerknip
niemand treft schuld,
dat we niet meer samen zijn
mijn hart voelde licht
je woonde er dag en nacht
je was liefde,
gratie… maar ook verwarring
en als ik nu droom
dan mis ik je, vergeten kan ik niet
dan denk ik
aan je prachtige ogen, met daarin…
Hoe hoger
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 Hoe hoger ik ga
Hoe verder ik val
Hoe lager ik spring
Hoe zachter ik zal
Landen voordat ik val
Hoe beter ik kan omgaan met dat dal
Dat dal van verdriet en zin
Dat dal dat zorgt voor een gevoel van verwarring
Hoe hoger ik val
Hoe harder ik land
Hoe lager ik spring
Hoe beter de balans
Toch val ik weer in dat dal…
ververs
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.005 verwarrende gedachten
verstoren zijn versteende rust
vermeerderen gespaarde krachten
verhogen zijn beleefde lust
vergroten de intense vreugd
verfraaien een gefluisterd woord
verdringen zijn vergeten jeugd
verslappen het gespannen koord
verbazen jan en alleman
vergeef hem alstublieft
verzeker u dat het echt kan ...
... verdraaid, hij…
Utamaro
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
3.059 Expliciet de daad
van man en vrouw
verwarren de détails
van vinger, hals
en plooi, terwijl
organen samenkomen
Wat ziet de man
in haar ogen?
Ik weet het niet
In haar opkijken
zie ik tweelingmeren
met een bodem zo diep
bij een erotische met de hand ingekleurde prent van Kitagawa Utamaro, Japans beeldend kunstenaar (1754 - 1806)…
Exit.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
967 ik las in je ogen
geen wens naar
weder tederheid
ik hoorde in je stem
vreemde woorden
van ontluistering
ik las in je brief
met weinig zinnen
een antwoord
voor jou is
opnieuw beginnen
mijn tegenzin
ik wacht op mijzelf
in de benarde kilte
van verwarring en leegte
ik sluit mijn hart
in jouw afwezigheid
en wacht op verdriet…
Het vuur van de tongen
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
539 in naar de hemel reiken
dacht de mens met de toren
van babel god te bereiken
door verwarring in horen
en spreken kwam men niet
verder dan slechts halverwege
god zag het falen
liet in de pinkster zijn
geest naar de aarde afdalen
maakte met vuur alle tongen
verstaanbaar zo werd zijn liefde
door ieder gehoord en bezongen…
Dromen van de boekenkast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
489 Fantasie van zuchtend landschap
zonder zweet van verwarring
argeloze creatieve heimwee
toen het zomerde in de stad
weer alleen in het verleden
in de stralen van de zon
met wuivende bomen
muziek van natuur
beschaving in stilte
opnieuw vervreemdende
erotiserende schoonheid
langs niet bestaande wegen
en onwerkelijke geschiedenissen…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…
Een zee van zielen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.036 Ik laat me voeren door de golven.
Sta op het strand, in het zand.
Als een grote groep met wolven,
Rijkt de zee uit naar mijn hand.
Het uitzicht is zo mooi.
Maar ik weet, het is niet waar.
Ik weet, het is te sterk,
Gevuld met stil dreigend gevaar.
De veranderlijkheid, de passie,
Van zo'n ongewoon mooi zicht.
Maar voor je het weet, dan…
Wie ben ik
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.180 Ik weet niet meer wie ik ben.
Misschien dat ik mezelf niet eens meer herken.
Die jaren zijn allang verleden tijd.
Ik wil niet nog een keer zo’n strijd.
Deze gevoelens doen me nu nog meer pijn.
Opnieuw voel ik me alleen en klein.
M’n leven opgepakt na een tijd stil te hebben gestaan.
Ik wil dit niet nog een keer, ik wil gewoon doorgaan.
Steeds…
Binnenskamers
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.266 waar
vindt zij
de waarheid
in gedachten
die enkel
haar geheimen
omvatten
beklemmend
het gevoel
van willen weten
maar niet
vinden
plaatsen
waar niemand
ooit
haar paden
heeft betreden
een stille stem
van binnen
ogen
in de verte
van haar reiken
de waarheid
veilig opgeborgen
aan de oever
van haar
hart…
Naast mij
netgedicht
3.5 met 398 stemmen
55.667 Tegen je warmte, dichtbij
Lig ik te overdenken
De slaap geen vat op mij
En naast mijn gedachten, lig jij
Tegen je warmte, dichtbij
Voel ik mijn wanhoop branden
Ik huil om wat je net zei
En naast mijn wanhoop, lig jij
Tegen je warmte, dichtbij
Overpeins ik mijn verdere leven
Ik wilde voor altijd wij
En naast mijn leven, lig jij…
What am I doing in Panama?
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.012 Als een lichtkrans waarneembaar,
scheurt tederheid mijn smart.
Ik vind een vonk op elke snaar,
in mijn gitaar schuilt mijn hart.
Eindeloze verhalen,
eens gebruikt als web van waarheid,
nu alleen nog geldelijke klaarheid.
Weg met mitose!
eens een pad gelopen,
helemaal zelf teruggekropen.
In een druiperige omgeving,
zien we enkel vlekken…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Nee….. dat kan ik niet doen
Want ik kàn het niet verdelen
Liefde vind je niet in één zoen
Onbeschrijfelijk die verwarring
Bloemblaadjes dwarrelen op de wind
Rimpels maken het water onrustig
Hoe kan ik nu begrijpen wat ik vind?…
Afdruk
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.501 in de lakens nog de bekende plooien
gestempeld in mijn hoofd, dwalend
en bang omdat ik probeer te vergeten
een handvol gekruiste vingers, als stof
licht en doorschijnend zwak
verliet vandaag en in een zucht
en niemand sprak wat gisteren nog was gedacht…
Piasco
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.392 Wat schiet ik ermee op om steeds te vragen
naar de onbekende wegen over de rand
ik val liever eerder dan dat ik daar strand
het was mij nog nooit tot zover te dragen
Wat schiet ik ermee op om steeds weer te pogen
mezelf toe te staan om iemand lief te hebben
ik verstrik me toch steeds in de vele webben
en zal wel nooit helemaal begrijpen mogen…
spoorloos
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.485 zal ik onder onrust blijven liggen
of weggaan van dit pleintje
wat me niet doenbaar lijkt
met een kapot kompas
en een gescheurde kaart
met ergens in een achterzak
een flard herinnering
waarvan ik hoegenaamd de plaats of tijd
niet kan zien en dus beginnen stappen,
ergens naartoe, dichtbij,
nee, zeker niet te ver,
de volgende boom,…
Begrafenis
gedicht
2.5 met 80 stemmen
49.204 Ik mag vandaag niet vloeken en dat valt mij
zwaar. Ook het binnenhouden van de tranen.
Wat staan mijn ogen raar. Welke kleren trek
ik aan? De hemelsblauwe blouse, de zwarte rok?
Sneeuwstorm verwacht. Heerlijk: laat het jagen.
In de aarde sneeuwt het niet. Ik zal vragen
niet te lachen als ik huil. Mijn moeder hoor ik
roepen in de kist: god…
stroom
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
838 voordeur open
vriendelijk onthaal
liefslawine
achterdeur al op een kier
van
die eenzaamheid
moét koesteren
raken tallozen elkaar
kortstondig
langzaam schuivend
allen dezelfde weg
tussen
die twee
vermaledijde deuren
met onbegrip
woede om de leugens
verwarring en verdriet
gevallen, in ongenade
geslagen
met de stok
van die…
Wie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Meedere gezichten
Allemaal met een blik vol angst
Meerdere gedachten
Door de war
Blij of niet
Voel je het wel
Leven of gewoon lopen
Hoe kon het zo zijn gelopen ?
Zag je het niet
Wilde je het niet zien
Wanneer overheerst de angst de schaamte
of beter , het geluk
Het lijkt die kant op te lopen
maar of je het lopen voelt
Ik hoop dat ik dat…
Verliefd op het leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.001 Dingen schijnen te gebeuren
soms bewust
soms totaal verrassend.
Je wilt niet weten
hoe het gekomen is
of eigenlijk toch wel.
Het is een vorm van genieten
maar verward je ook
je voelt liefde.
Tijdloos is deze ervaring
kriebels in je lijf
verliefd op het leven.…
Afstand
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.488 De rust is weergekeerd
Emoties vervagen
Maar het verlangen blijft
Om je iets te vragen
Naar jouw gevoel van liefde
Nu en van toen, die nacht
Ik heb je alles gegeven
En nog meer aan je gedacht
Nu lijkt het zover weg
Die intensiteit van toen
Ik zou je graag ik je ogen kijken
Of deze woorden iets met je doen
Maar afstand houden is jouw…
Kompas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 Het licht kijkt glazig in ’t avondrood
de nacht verwacht en slaat
het leven dood.
In de woestijn
knaagt een kale rat
aan dorrend vlees, dribbelt
door een vaag visioen.
Er dreigt een storm
en het donker verzandt
in ademnood,
verliest haar grip.
Een eenzame gier aast
blind op niets, geen zicht
geen speling van het licht
en wie…
Dronken sonnet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 De avond wankelde om mij heen
ik praatte en liep uiteen
viel om mijn eigen as
en wist hoe ver het was
Blauw en groen waren de kleuren
ik ging door kamers en deuren
plots zag ik mij voor een spiegel staan
rechtlopend ben ik weggegaan
Zo kwam ik tot bedaren
er was een trap
zelfs de laatste stap
Lukte en ik ging voorbij
pilaren die nuchter…